എരിക്ക്: ഔഷധഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗങ്ങൾ, പാർശ്വഫലങ്ങൾ | ആയുർവേദം

 നമ്മുടെ നാട്ടുവഴികളിലും പറമ്പുകളിലും അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ വളരുന്ന ഒരു ചെടിയാണ് എരിക്ക്. പൂക്കൾ കാണാൻ ഭംഗിയുള്ള ഈ ചെടിക്ക് പണ്ടുകാലം മുതൽ തന്നെ ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. സാധാരണയായി വെളുത്തതും ഇളം വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ളതുമായ പൂക്കളാണ് എരിക്കിൽ കാണുന്നത്.

എരിക്കിന്റെ പൂവ് മാത്രമല്ല, ഇല, വേര്, തൊലി, കറ എന്നിവയ്ക്കും പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ വിവിധ ഉപയോഗങ്ങളുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് വാതസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ, ശരീരവേദന, സന്ധിവേദന, വീക്കം, ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ എരിക്ക് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നാട്ടുചികിത്സാ പാരമ്പര്യങ്ങളിലും കാണാം.

എന്നാൽ എരിക്കിന്റെ കറയും മറ്റ് ഭാഗങ്ങളും ശക്തമായ വിഷസ്വഭാവമുള്ളവയാണ്. അതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ സ്വയം പരീക്ഷിച്ച് കഴിക്കുന്നതിനു പകരം, പരിചയസമ്പന്നനായ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ഈ ചെടിയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് എരിക്ക് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്? എരിക്കിന്റെ ഇല, പൂവ്, വേര്, കറ എന്നിവയുടെ പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? വിശദമായി നോക്കാം.

Calotropis gigantea (എരുക്ക്) ചെടിയും അതിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളും


എരിക്കിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ — ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്

എരിക്കിനെ ആയുർവേദത്തിൽ അർക്കം എന്നും സംസ്കൃതത്തിൽ അർക്ക, അലർക്ക എന്നീ പേരുകളിലും വിളിക്കുന്നു. എരിക്കിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് വിവിധ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശങ്ങളുണ്ട്.

ചരകസംഹിതയിലെ സൂത്രസ്ഥാനത്തിൽ എരിക്കിന്റെ ക്ഷീരം (കറ) വമന-വിരേചന കർമ്മങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി പരാമർശിക്കുന്നു:

ക്ഷീരമർക്കസ്യ വമനേ സവിരേചനേ ॥

വ്യാഖ്യാനം:

അർക്കസ്യ : എരിക്കിന്റെ.

ക്ഷീരം : ക്ഷീരം അഥവാ കറ (പാൽ).

വമനേ : ഊർദ്ധ്വഭാഗത്തിലൂടെ ദോഷങ്ങളെ പുറന്തള്ളുന്ന വമന കർമ്മത്തിലും.

സവിരേചനേ: അധോഭാഗത്തിലൂടെ മലദോഷങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന വിരേചന കർമ്മത്തിലും (ഉപയോഗപ്രദമാകുന്നു).

ആചാര്യ ഭാഷ്യം:

ആയുർവേദത്തിലെ ശോധന ചികിത്സകളിൽ അത്യന്തം പ്രധാനമായ രണ്ട് കർമ്മങ്ങളാണ് വമനവും വിരേചനവും. എരിക്കിന്റെ പാൽ (കറ) ഒരേസമയം വമനൗഷധമായും വിരേചനൗഷധമായും പ്രവർത്തിക്കാൻ പര്യാപ്തമായ അപൂർവ്വ ഗുണവിശേഷമുള്ള ഒന്നാണ്. ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയ വിഷാംശങ്ങളെയും കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെയും വമനത്തിലൂടെയും വിരേചനത്തിലൂടെയും പുറന്തള്ളി ശരീരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ എരിക്കിൻ പാൽ സഹായിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ തീക്ഷ്ണത വളരെ ഉയർന്നതായതിനാൽ അതീവ കൃത്യതയോടും വിദഗ്ദ്ധ മേൽനോട്ടത്തിലും മാത്രമേ ഇത് ശോധനത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാറുള്ളൂ.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ പരാമർശം

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ എരിക്കിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിശദമായി പറയുന്നുണ്ട്:

അർക്കസ്തു കടൂരുഷ്ണശ്ച വാതഹൃദ് ദീപനഃ സരഃ ।

ശോഫവ്രണഹരഃ കണ്ടൂ കുഷ്ഠ പ്ലീഹ കൃമീഞ്ജയേത് ॥

 വ്യാഖ്യാനം:

അർക്കഃ തു : എരിക്കാകട്ടെ.

കടുഃ: എരിവു രസമുള്ളതും (രസം).

ഉഷ്ണഃ ച : ഉഷ്ണ വീര്യമുള്ളതുമാകുന്നു (വീര്യം).

വാതഹൃത് : പ്രകോപിതമായ വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

ദീപനഃ : മന്ദീഭവിച്ച ജഠരാഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതും വിശപ്പുണ്ടാക്കുന്നതുമാണ്.

സരഃ : മലബന്ധം ഒഴിവാക്കി ദോഷങ്ങളെ ചലിപ്പിച്ചു പുറന്തള്ളുന്ന സ്വഭാവമുള്ളതാണ്.

ശോഫ-വ്രണഹരഃ: ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീർവീക്കത്തെയും (ശോഫം), വ്രണങ്ങളെയും സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.

കണ്ടൂ കുഷ്ഠ പ്ലീഹ കൃമീൻ ജയേത് : ചൊറിച്ചിൽ (കണ്ടു), ത്വഗ്രോഗങ്ങൾ (കുഷ്ഠം), പ്ലീഹയെ ബാധിക്കുന്ന അസുഖങ്ങൾ (Spleen disorders), ഉദരത്തിലെ കൃമിശല്യം എന്നിവയെ പൂർണ്ണമായും ജയിക്കുന്നു (ശമിപ്പിക്കുന്നു).

ആചാര്യ ഭാഷ്യം:

എരിക്ക് പ്രധാനമായും കടുരസവും ഉഷ്ണവീര്യവുമുള്ള ദ്രവ്യമാണ്. വാത-കഫങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇതിനുള്ള ശേഷി അപാരമാണ്. ദഹനശേഷി കുറയുന്ന അവസ്ഥകളിൽ ജഠരാഗ്നിയെ ഉദ്ദീപിപ്പിക്കാനും, കുടലിലെ മാലിന്യങ്ങളെ നീക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു. വ്രണങ്ങളെ ഉണക്കാനും, രക്തത്തിലെ അശുദ്ധി കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ചൊറിച്ചിൽ, ത്വഗ്രോഗങ്ങൾ, പ്ലീഹാവീക്കം, കൃമിബാധ എന്നിവയെ നിഷ്പ്രയാസം ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനും എരിക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു — ശ്ലോകം 2 (വെള്ള എരിക്കിന്റെ ഗുണങ്ങൾ)

അലർക്കകുസുമം വൃഷ്യം ലഘു ദീപന പാചനമ് ।

അരോചക പ്രസേക അർശഃ കാസശ്വാസനിവാരണമ് ॥

 വ്യാഖ്യാനം:

അലർക്ക കുസുമം : വെള്ള എരിക്കിന്റെ പൂവ്.

വൃഷ്യം : ശുക്ലധാതുവിനെയും ലൈംഗിക ഓജസ്സിനെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്.

ലഘു : ദഹിക്കാൻ വളരെ എളുപ്പമുള്ളത് (ലഘുഗുണം).

ദീപന പാചനമ് : വിശപ്പുണ്ടാക്കുന്നതും ആമത്തെ (ദഹിക്കാത്ത മാലിന്യങ്ങളെ) പാകം ചെയ്തു ഇല്ലാതാക്കുന്നതുമാണ്.

അരോചക പ്രസേക : ഭക്ഷണത്തോടുള്ള രുചിയില്ലായ്മയെയും (അരോചകം), വായിൽ അമിതമായി ഉമിനീരൊഴുകുന്ന അവസ്ഥയെയും (പ്രസേകം).

അർശഃ കാസ ശ്വാസ നിവാരണമ് : അർശസ്സ് (പൈൽസ്), ചുമ (കാസം), ശ്വാസംമുട്ടൽ/ആസ്ത്മ (ശ്വാസം) എന്നിവയെ നിവാരണം ചെയ്യുന്നതുമാകുന്നു.

ആചാര്യ ഭാഷ്യം:

ആയുർവേദത്തിൽ അതീവ വിശേഷപ്പെട്ടതാണ് 'അലർക്കം' അഥവാ വെള്ള എരിക്ക്. ഇതിന്റെ പുഷ്പങ്ങൾ ദഹനവ്യവസ്ഥയെയും ശ്വാസകോശ വ്യവസ്ഥയെയും ഒരുപോലെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ആമാശയത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ദഹനക്കേടിന്റെ വിഷാംശങ്ങളെ (ആമം) നശിപ്പിച്ച് വിശപ്പും രുചിയും വീണ്ടെടുക്കാൻ വെള്ള എരിക്കിൻ പൂവ് ഉത്തമമാണ്. കൂടാതെ, ശ്വാസകോശത്തിലെ തടസ്സങ്ങളെ നീക്കി കാസ-ശ്വാസ രോഗങ്ങൾക്കും അർശസ്സിനും ഇത് ദിവ്യൗഷധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു — ശ്ലോകം 3 (ചുവന്ന എരിക്കിന്റെ ഗുണങ്ങൾ)

രക്തപുഷ്പം മധുരം സതിക്തം കുഷ്ഠകൃമിഘ്നം കഫനാശനഞ്ച ।

ആശുവിഷം ഹന്തി ച രക്തപിത്തസംഗ്രാഹി ഗുല്മേ ശ്വയഥൗ ഹിതം തത് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

രക്തപുഷ്പം : ചുവന്ന എരിക്കിന്റെ പൂവ്.

മധുരം സതിക്തം : മധുര രസത്തോടൊപ്പം കയ്പുരസവും (തിക്തം) കലർന്നതാണ്.

കുഷ്ഠ കൃമിഘ്നം : ത്വഗ്രോഗങ്ങളെയും കൃമികളെയും നശിപ്പിക്കുന്നത്.

കഫനാശനം ച : അധികരിച്ച കഫദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.

ആശുവിഷം ഹന്തി ച : ശരീരത്തിൽ അതിവേഗം പടരുന്ന വിഷബാധകളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

രക്തപിത്ത സംഗ്രാഹി: രക്തപിത്ത രോഗത്തിൽ രക്തസ്രാവത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നത്.

ഗുല്മേ ശ്വയഥൗ ഹിതം തത് : ഉദരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വാതമുഴകൾക്കും (ഗുല്മം), ശരീരവീക്കത്തിനും (ശ്വയഥു) അത്യന്തം ഗുണകരവുമാകുന്നു.

ആചാര്യ ഭാഷ്യം:

ചുവന്ന പൂക്കളുള്ള എരിക്ക് രുചിയിൽ മധുരവും കയ്പും ഉള്ളതാണ്. ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന  രക്തസ്രാവങ്ങളെയും (രക്തപിത്തം) പെട്ടെന്ന് പടരുന്ന വിഷബാധകളെയും ശമിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രത്യേക ശക്തി ഇതിനുണ്ട്. ത്വക്കിനെ ബാധിക്കുന്ന വൈകല്യങ്ങൾക്കും, ഉദരത്തിലെ ഗ്രന്ഥികൾക്കും (ഗുല്മം), നീർവീക്കത്തിനും ചുവന്ന എരിക്കിൻ പൂവ് വിശേഷവിധിയായി നിഷ്കർഷിക്കപ്പെടുന്നു.

ഭാവപ്രകാശം — (എരിക്കിൻ കറയുടെ വിശേഷ ഗുണങ്ങൾ)

ക്ഷീരമർക്കസ്യ തിക്തോഷ്ണം സ്നിഗ്ദ്ധം സലവണം ലഘു ।

കുഷ്ഠ ഗുല്മോദരഹരം ശ്രേഷ്ഠമേതദ് വിരേചനമ് ॥

വ്യാഖ്യാനം:

അർക്കസ്യ ക്ഷീരം : എരിക്കിന്റെ പാൽ (കറ).

തിക്തോഷ്ണം: കയ്പുരസമുള്ളതും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതുമാകുന്നു.

സ്നിഗ്ദ്ധം സലവണം ലഘു:  സ്നിഗ്ദ്ധ ഗുണമുള്ളതും, നേരിയ ലവണരസത്തോടു കൂടിയതും (ഉപ്പുരസം), വേഗത്തിൽ ശരീരത്തിൽ വ്യാപിക്കുന്നതുമാണ് (ലഘു).

കുഷ്ഠ ഗുല്മോദരഹരം : ത്വഗ്രോഗങ്ങൾ, ഗുല്മം (വാതക്കട്ടകൾ), ഉദരരോഗങ്ങൾ (മഹോദരം മുതലായവ) എന്നിവയെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്രേഷ്ഠം ഏതദ് വിരേചനമ് : ഇത് വിരേചന ഔഷധങ്ങളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ഒന്നാകുന്നു.

ആചാര്യ ഭാഷ്യം:

എരിക്കിന്റെ കറയ്ക്ക് തിക്ത-ലവണ രസങ്ങളും ഉഷ്ണവീര്യവുമാണുള്ളത്. ഇത് സ്നിഗ്ദ്ധവും ലഘുവുമാകയാൽ ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് അതിവേഗം തുളച്ചുകയറുന്നു. മഹോദരം, ഗുല്മം, കഠിനമായ ത്വഗ്രോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ശരീരത്തിനുള്ളിലെ ദുഷിച്ച ജലാംശത്തെയും ദോഷങ്ങളെയും വിരേചനത്തിലൂടെ വയറിളക്കി പൂർണ്ണമായി നിർമ്മാർജ്ജനം ചെയ്യാൻ എരിക്കിൻ കറയോളം ഫലപ്രദമായ മറ്റൊരു ശോധന ദ്രവ്യം അപൂർവ്വമാണ്.

എരുക്ക് ഏതെല്ലാം രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു? ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്

ചരകസംഹിത, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശം തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പരാമർശങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, എരുക്ക് പല രോഗാവസ്ഥകളിലും പ്രയോജനകരമായി വിവരിക്കുന്നതായി കാണാം.

കുഷ്ഠം – വിവിധ ചർമ്മരോഗങ്ങൾ

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ എരുക്ക് കുഷ്ഠഘ്നം എന്ന നിലയിൽ പരാമർശിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിലെ കുഷ്ഠം എന്ന പദം ഒരു രോഗത്തെ മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല; പലതരം ചർമ്മരോഗങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിശാലമായ വിഭാഗമാണ്.

കൃമിരോഗം

എരിക്കിന് കൃമിഘ്ന സ്വഭാവമുണ്ടെന്നും ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു. ശരീരത്തിലെ കൃമികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിലാണ് ഇതിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്.

കണ്ഡൂ – ചൊറിച്ചിൽ

കണ്ഡൂ എന്നത് ചൊറിച്ചിലിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ആയുർവേദ പദമാണ്. എരിക്കിന് കണ്ഡൂഹര സ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നു. അതുകൊണ്ട് ചില ചൊറിച്ചിൽ സംബന്ധമായ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ എരിക്കിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗം പാരമ്പര്യത്തിൽ കാണാം.

ശോഫം – വീക്കം

ശോഫം എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന വീക്കത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. എരിക്കിനെ ശോഫഹരമായി ശ്ലോകത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

വ്രണം – മുറിവുകൾ

എരിക്കിന് വ്രണഹര ഗുണമുണ്ടെന്നും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ പരാമർശത്തിൽ കാണാം. അതായത് ചില മുറിവുകളിലും വ്രണസംബന്ധമായ അവസ്ഥകളിലും ഇതിന്റെ ബാഹ്യപ്രയോഗം പരമ്പരാഗതമായി ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

പ്ലീഹാരോഗം

ശ്ലോകത്തിൽ പ്ലീഹ എന്ന പദവും കാണാം. ആയുർവേദത്തിൽ പ്ലീഹ എന്നത് പ്രധാനമായും പ്ലീഹാവയവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിലും എരിക്കിന്റെ പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വാതരോഗങ്ങൾ

“വാതഹൃത്” എന്നാണ് എരിക്കിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായി എരിക്കിനെ ആയുർവേദത്തിൽ കണക്കാക്കുന്നു.

വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശരീരവേദന, സന്ധികളിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ എരിക്കിന്റെ വിവിധ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ കാണാം.

അരുചി – ഭക്ഷണത്തോടുള്ള താൽപര്യക്കുറവ്

എരിക്കിന്റെ പൂവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ അരോചകം എന്ന പരാമർശമുണ്ട്. ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യം കുറയുന്ന അവസ്ഥയാണ് അരുചി അഥവാ അരോചകം.

എരിക്കിന്റെ പൂവിന് ദീപന-പാചന ഗുണമുണ്ടെന്നും ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു. അതായത് ദഹനശക്തിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും ദഹനപ്രക്രിയയെ സഹായിക്കാനും കഴിയുന്ന സ്വഭാവം പരമ്പരാഗതമായി കണക്കാക്കുന്നു.

പ്രസേകം – അമിതമായ ഉമിനീർ

പ്രസേകം എന്നത് വായിൽ അമിതമായി ഉമിനീർ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ആയുർവേദ പദമാണ്. എരിക്കിന്റെ പൂവിന്റെ പ്രയോഗങ്ങളിൽ പ്രസേകവും പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

അർശസ് – മൂലക്കുരു

എരിക്കിന്റെ പൂവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ അർശസ് എന്ന രോഗവും പറയുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിൽ അർശസ് എന്നത് സാധാരണയായി മൂലക്കുരു/ഹെമറോയ്ഡ്സ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന രോഗാവസ്ഥയാണ്.

കാസം – ചുമ

എരിക്കിന്റെ പൂവിന് കാസഹര ഗുണമുണ്ടെന്നും ഗ്രന്ഥപരാമർശത്തിൽ കാണാം. കാസം എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ ചുമയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്.

ശ്വാസം – ശ്വാസസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ

അതേ ശ്ലോകത്തിൽ ശ്വാസം എന്നതും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിലെ ശ്വാസരോഗങ്ങളുടെ വിഭാഗത്തിൽ വരുന്ന ചില ശ്വാസസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ എരിക്കിന്റെ പ്രയോഗം പരമ്പരാഗതമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഗുൽമം

ഗുൽമം എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥയാണ്. സാധാരണ വയറിനുള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കട്ട, മുഴ, അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഇത് വിവരിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഭാവപ്രകാശത്തിൽ എരിക്കിന്റെ ക്ഷീരത്തിന് ഗുൽമഹര ഗുണം പരാമർശിക്കുന്നു.

ഉദരരോഗങ്ങൾ

ഭാവപ്രകാശത്തിലെശ്ലോകത്തിൽ ഉദരഹരം എന്ന പ്രയോഗമുണ്ട്. അതിനാൽ ചില ഉദരസംബന്ധമായ രോഗാവസ്ഥകളിലും എരിക്കിന്റെ ക്ഷീരത്തിന് ഔഷധപ്രയോഗം പറയുന്നുണ്ട്.

രക്തപിത്തം

രക്തപുഷ്പമുള്ള എരിക്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ രക്തപിത്തം എന്ന രോഗാവസ്ഥയും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് ആയുർവേദത്തിലെ പ്രത്യേക രോഗവിഭാഗമാണ്.

വമനം, വിരേചനം

എരിക്കിന്റെ ക്ഷീരത്തിന് വമന-വിരേചന കർമ്മങ്ങളിൽ പ്രയോഗം പറയുന്നുണ്ട്.

ക്ഷീരമർക്കസ്യ വമനേ സവിരേചനേ ॥

അതായത് എരിക്കിന്റെ ക്ഷീരം സാധാരണയായി കഴിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധം എന്ന നിലയിൽ മാത്രമല്ല, ആയുർവേദത്തിലെ ചില ശോധന ചികിത്സകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ദ്രവ്യമായും ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഇത്തരം ചികിത്സകൾ സ്വയം ചെയ്യാനുള്ളതല്ല. വമനവും വിരേചനവും വൈദ്യന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം ചെയ്യേണ്ട ചികിത്സാരീതികളാണ്.

എരിക്കിന്റെ പൂവിനും പ്രത്യേക ഔഷധപ്രാധാന്യം

എരിക്കിന്റെ പൂവിനെക്കുറിച്ചും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ പ്രത്യേകം പരാമർശമുണ്ട്.

എരിക്കിന്റെ പൂവിന് ആയുർവേദത്തിൽ അലർക്കകുസുമം എന്നാണ് പറയുന്നത്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ അലർക്കകുസുമത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ പരാമർശമുണ്ട്.

അലർക്കകുസുമം വൃഷ്യം ലഘു ദീപനപാചനം ।

അരോചക പ്രസേകാർശഃ കാസശ്വാസനിവാരണം ॥

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ എരിക്കിൻ പൂവിന് വൃഷ്യം, ലഘു, ദീപനം, പാചനം എന്നീ ഗുണങ്ങളുള്ളതായി പറയുന്നു. കൂടാതെ അരുചി, പ്രസേകം, അർശസ്, കാസം, ശ്വാസം തുടങ്ങിയ രോഗാവസ്ഥകളിലും ഇതിന്റെ പ്രയോഗം പരാമർശിക്കുന്നു.

വൃഷ്യം – ശരീരബലവും ധാതുപോഷണവും

വൃഷ്യം എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക ഗുണമാണ്. ശരീരത്തിന്റെ പ്രജനനശേഷിയെയും ശുക്രധാതുവിനെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ദ്രവ്യങ്ങളെ വിവരിക്കാനാണ് ഈ പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

അതിനാൽ അലർക്കകുസുമത്തെ വൃഷ്യമായി ഗ്രന്ഥം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിനെ നേരിട്ട് “ലൈംഗികശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്ന മരുന്ന്” എന്ന രീതിയിൽ മാത്രം കാണുന്നത് ശരിയല്ല. ആയുർവേദത്തിലെ വൃഷ്യ എന്ന ആശയം ശരീരബലം, ധാതുപോഷണം, പ്രജനനശേഷി എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിശാലമായ അർത്ഥത്തിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ലഘു – എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നത്

ലഘു എന്നത് ശരീരത്തിന് ഭാരമുണ്ടാക്കാത്തതും ദഹിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ളതുമായ ഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ദഹനം മന്ദമായിരിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിന് കൂടുതൽ ഭാരവും അസ്വസ്ഥതയും അനുഭവപ്പെടാം. ലഘുഗുണമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ദഹനപ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവയായി ആയുർവേദത്തിൽ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ദീപനം – ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നത്

ദീപനം എന്നത് ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ഗുണമാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, വിശപ്പ് കുറയുകയും ദഹനം മന്ദമാവുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിൽ ദഹനശക്തിയെ ഉണർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണം.

അലർക്കകുസുമത്തിന് ദീപനഗുണം ഉണ്ടെന്ന് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

പാചനം – ആമപാകത്തിന് സഹായിക്കുന്നത്

പാചനം എന്നത് ശരിയായി ദഹിക്കാതെ ശരീരത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്ന ആമം പാകപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണമാണ്.

ദീപനം വിശപ്പിനെയും ജഠരാഗ്നിയെയും ഉത്തേജിപ്പിക്കുമ്പോൾ, പാചനം ദഹിക്കാതെ അവശേഷിക്കുന്ന ആമത്തെ പാകപ്പെടുത്തുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദഹനക്കുറവ്, അരുചി തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ദീപന-പാചന ഗുണമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

അലർക്കകുസുമം ഏത് രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

അരോചകം – ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യമില്ലായ്മ

ഭക്ഷണത്തോട് താൽപര്യം കുറയുക, ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തോന്നാതിരിക്കുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥയാണ് അരോചകം.

അലർക്കകുസുമത്തിന് ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. അതിനാൽ അരോചകത്തിൽ എരിക്കിൻ പൂവിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്, അരോചകത്തിന് പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം എന്നതാണ്. അതിനാൽ കാരണം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷമാണ് ഔഷധപ്രയോഗം തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

പ്രസേകം – അമിതമായ ഉമിനീരൊഴുക്ക്

വായിൽ സാധാരണയേക്കാൾ കൂടുതലായി ഉമിനീർ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയെ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രസേകം എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

അലർക്കകുസുമത്തിന്റെ പ്രയോഗങ്ങളിൽ പ്രസേകവും പ്രത്യേകം പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളുമായി ഇതിന് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദപരമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാം.

അർശസ് – മൂലക്കുരു

അർശസ് എന്നത് ആയുർവേദത്തിൽ മൂലക്കുരുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥയാണ്.

അലർക്കകുസുമം അർശസ്സിലും പ്രയോജനകരമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ദഹനക്കുറവ്, അരുചി തുടങ്ങിയവയോടൊപ്പം കാണപ്പെടുന്ന അർശസ്സിൽ ദീപന-പാചന ഗുണമുള്ള ഔഷധങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

കാസം – ചുമ

കാസം എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ ചുമയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്.

അലർക്കകുസുമം കാസനിവാരണം ചെയ്യുന്നതായി ശ്ലോകത്തിൽ പറയുന്നു. അതായത് ചുമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ എരിക്കിൻ പൂവിന്റെ പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ശ്വാസം – ശ്വാസസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ

ശ്ലോകത്തിൽ ശ്വാസം എന്നും പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിലെ ശ്വാസരോഗങ്ങളുടെ വിഭാഗത്തിൽ വരുന്ന ചില അവസ്ഥകളെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

അതിനാൽ എരിക്കിൻ പൂവിന് ശ്വാസസംബന്ധമായ രോഗാവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗമുണ്ടെന്ന് പറയാം.

എരിക്കിൻ പൂവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥപരാമർശം അനുസരിച്ച് അലർക്കകുസുമത്തിന്:

വൃഷ്യം – പ്രജനനശേഷിയെയും ധാതുപോഷണത്തെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഗുണം

ലഘു – എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്ന ഗുണം

ദീപനം – ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ഗുണം

പാചനം – ആമപാകത്തിന് സഹായിക്കുന്ന ഗുണം

കൂടാതെ അരോചകം, പ്രസേകം, അർശസ്, കാസം, ശ്വാസം എന്നിവയിൽ പ്രയോജനകരമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

ഒരു പ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ്

എരിക്ക് ഔഷധഗുണമുള്ള ചെടിയാണെങ്കിലും അതിന്റെ ക്ഷീരം (കറ) ശക്തമായ ദ്രവ്യമാണ്. അതിനാൽ ശ്ലോകത്തിൽ ഒരു രോഗത്തിന് ഉപയോഗം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് കരുതി എരിക്കിൻ പൂവോ കറയോ ഇലയോ സ്വയം കഴിച്ച് പരീക്ഷിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

എരിക്കിനെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണം

എരുക്ക് ഔഷധഗുണമുള്ള ചെടിയാണെങ്കിലും അതിന്റെ ക്ഷീരം (കറ) ശക്തമായ ദ്രവ്യമാണ്. അതിനാൽ ശ്ലോകങ്ങളിൽ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്ന് കാണുന്നുവെന്ന കാരണത്താൽ വീട്ടിൽ സ്വയം എരിക്കിന്റെ കറയോ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളോ കഴിക്കുകയോ ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധത്തിന്റെ അളവ്, ശുദ്ധീകരണം, ഔഷധഭാഗം, തയ്യാറാക്കുന്ന രീതി, രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് പ്രയോഗം തീരുമാനിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് എരിക്കിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗം ആവശ്യമായാൽ പരിചയസമ്പന്നനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ചെയ്യുന്നതാണ് ഉചിതം.

ചുരുക്കത്തിൽ,  ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ പ്രകാരം എരുക്ക് കുഷ്ഠം, കൃമിരോഗം, കണ്ഡൂ, ശോഫം, വ്രണം, പ്ലീഹാരോഗം, വാതരോഗങ്ങൾ, അരുചി, പ്രസേകം, അർശസ്, കാസം, ശ്വാസം, ഗുൽമം, ചില ഉദരരോഗങ്ങൾ, രക്തപിത്തം തുടങ്ങിയ രോഗാവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനകരമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ പ്രത്യേക ചികിത്സാരീതികളായ വമനം, വിരേചനം എന്നിവയിലും എരിക്കിന്റെ ക്ഷീരത്തിന് ഗ്രന്ഥപരാമർശമുണ്ട്.

എരിക്കിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ

എരിക്ക് സാധാരണയായി നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ കാണുന്ന ഒരു ചെടിയാണ്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഉള്ളിൽ പലതരം സജീവ സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ Calotropis giganteaയെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.

എരിക്കിന്റെ കറയിലും പൂവിലും ഇലയിലും വേരിലും ഒരേ രാസഘടകങ്ങളല്ല കാണുന്നത്. ഓരോ ഭാഗത്തിന്റെയും ഘടനയിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

കാർഡിയാക് ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ

എരിക്കിൽ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണ് കാർഡിയാക് ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ. Calotropin, Calotoxin, Uscharin, Uschardin, Voruscharin തുടങ്ങിയ കാർഡിനോളൈഡ് വിഭാഗത്തിലുള്ള സംയുക്തങ്ങൾ എരിക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയതായി പഠനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഇവയ്ക്ക് ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശക്തമായ ജൈവപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതുകൊണ്ടാണ് എരിക്കിന്റെ കറയോ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളോ സ്വയം കഴിക്കുന്നത് അപകടകരമാകാൻ സാധ്യതയുള്ളത്. അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും വളരെ പ്രധാനമാണ്.

എരിക്കിന്റെ കറയിലെ ഘടകങ്ങൾ

എരിക്കിന്റെ തണ്ടോ ഇലയോ പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ പുറത്തുവരുന്ന വെളുത്ത കറയാണ് latex. ഈ കറയിൽ വിവിധ പ്രോട്ടീനുകളും എൻസൈമുകളും കാർഡിനോളൈഡ് സംയുക്തങ്ങളും മറ്റ് സസ്യരാസഘടകങ്ങളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

Calotropopeptidase പോലുള്ള പ്രോട്ടിയോലൈറ്റിക് എൻസൈമുകൾ എരിക്കിന്റെ കറയിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രോട്ടീനുകളെ വിഘടിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള എൻസൈമുകളാണ് ഇവ.

എരിക്കിന്റെ കറയ്ക്ക് ശക്തമായ ജൈവപ്രവർത്തനമുള്ളതിനാൽ ചർമ്മത്തിൽ നേരിട്ട് പുരട്ടുന്നതിലും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധ വേണം. ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ അരിമ്പാറ പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, കറ ചർമ്മത്തിൽ പൊള്ളലോ അസ്വസ്ഥതയോ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ സ്വയം പരീക്ഷിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

പൂവിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഘടകങ്ങൾ

എരിക്കിൻ പൂവിലും പലതരം ഫൈറ്റോകെമിക്കലുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഫ്ലാവനോയ്ഡുകൾ, ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ, ട്രൈറ്റെർപെനോയ്ഡുകൾ, സ്റ്റിറോയ്ഡൽ സംയുക്തങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങൾ വിവിധ പഠനങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

Rutin, Quercetin പോലുള്ള ഫ്ലാവനോയ്ഡ് വിഭാഗത്തിലുള്ള സംയുക്തങ്ങളും എരിക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയതായി പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

α-Amyrin, β-Amyrin, Taraxasterol പോലുള്ള ട്രൈറ്റെർപെനോയ്ഡ് വിഭാഗത്തിലുള്ള സംയുക്തങ്ങളും എരിക്കിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഈ ഘടകങ്ങൾക്ക് ആന്റിഓക്സിഡന്റ്, ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളിൽ പരിശോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 

ഇലകളിലെ ഘടകങ്ങൾ

എരിക്കിന്റെ ഇലകളിലും പലതരം സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. β-Sitosterol പോലുള്ള ഫൈറ്റോസ്റ്റിറോളുകൾ, വിവിധ ഓർഗാനിക് സംയുക്തങ്ങൾ എന്നിവ ഇതിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

എരിക്കിന്റെ ഇല പരമ്പരാഗതമായി വേദനയും വീക്കവും പോലുള്ള ചില അവസ്ഥകളിൽ പുറമേ പുരട്ടുന്നതിനോ ചൂടാക്കി വെക്കുന്നതിനോ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഗുണം ഏതെങ്കിലും ഒരു രാസഘടകത്തിന്റെ പേരിൽ മാത്രം വിശദീകരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. ചെടിയിലെ പല ഘടകങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രവർത്തനവും പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്.

വേരിലും വേരിന്റെ തൊലിയിലും

എരിക്കിന്റെ വേരിലും വേരിന്റെ തൊലിയിലും ട്രൈറ്റെർപെനോയ്ഡുകൾ, സ്റ്റിറോയ്ഡൽ സംയുക്തങ്ങൾ, മറ്റ് സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

Calotropenyl acetate പോലുള്ള സംയുക്തങ്ങളും എരിക്കിന്റെ വേരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങളിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വേരിന്റെ രാസഘടനയും ഔഷധസാധ്യതകളും സംബന്ധിച്ച് ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് എരിക്കിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇത്രയും ശ്രദ്ധ വേുന്നത്?

എരിക്കിൽ ഗുണകരമായേക്കാവുന്ന സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നത് മാത്രമല്ല ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം. ശക്തമായ ജൈവപ്രവർത്തനമുള്ള ചില സംയുക്തങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്.

പ്രത്യേകിച്ച് കാർഡിയാക് ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ പോലുള്ള ഘടകങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിവുള്ളവയാണ്. അതിനാൽ “പ്രകൃതിദത്തമായ ചെടിയാണ്” എന്ന കാരണത്താൽ എരിക്കിന്റെ കറയോ ഇലയോ പൂവോ സ്വയം കഴിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമാണെന്ന് കരുതരുത്.

ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു ഔഷധസസ്യം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഏത് ഭാഗം ഉപയോഗിക്കണം, എങ്ങനെ ശുദ്ധീകരിക്കണം, എത്ര അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണം, ഏത് രോഗാവസ്ഥയിലാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് എരിക്കിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗം ചെയ്യേണ്ടിവന്നാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് എരിക്കിന്റെ കറ ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രയോഗങ്ങളിൽ, ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം എരിക്കിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്?

ആയുർവേദത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ചില ഉപയോഗങ്ങൾക്ക് ശാസ്ത്രീയമായി എന്തെങ്കിലും അടിത്തറയുണ്ടോ എന്ന് കണ്ടെത്താൻ എരിക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ലബോറട്ടറിയിലും മൃഗങ്ങളിലും നിരവധി പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

വേദന, വീക്കം, അണുബാധ, ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങൾ, മുറിവുണക്കൽ, കാൻസർ കോശങ്ങളിലെ പ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലാണ് കൂടുതൽ ഗവേഷണം നടന്നിട്ടുള്ളത്.

വേദനയും വീക്കവും

എരിക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സത്തുകൾക്ക് വീക്കവും വേദനയും കുറയ്ക്കുന്ന പ്രവർത്തനം ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ചില പഠനങ്ങളിൽ anti-inflammatory, analgesic പ്രവർത്തനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതിന് പിന്നിൽ എരിക്കിലെ വിവിധ സജീവ രാസഘടകങ്ങൾക്ക് പങ്കുണ്ടാകാമെന്നാണ് കരുതുന്നത്.

ഇതുകൊണ്ട് സന്ധിവേദനയ്ക്കും വീക്കത്തിനും എരിക്കിന്റെ ഇല പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചതിന് ശാസ്ത്രീയമായി പഠിക്കാവുന്ന ഒരു പശ്ചാത്തലം ഉണ്ടെന്ന് പറയാം.

ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗവേഷണം

എരിക്കിന്റെ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ പ്രവർത്തനങ്ങളും പരീക്ഷണങ്ങളിൽ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില പഠനങ്ങളിൽ anti-asthmatic, antihistamine തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

എരിക്കിലെ കലോട്രോപിനും കാൻസർ ഗവേഷണങ്ങളും: ശാസ്ത്രീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ

എരിക്കിൽ (Calotropis gigantea) അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന കലോട്രോപിൻ (Calotropin) എന്ന സസ്യഘടകത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ ശാസ്ത്ര ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. ലബോറട്ടറി തലത്തിൽ കാൻസർ കോശങ്ങളുടെ വളർച്ചയെയും വ്യാപനത്തെയും തടയാൻ ഈ തന്മാത്രയ്ക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടെന്നാണ് വിവിധ പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ ഒരു സാധാരണക്കാരൻ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയ വിവരങ്ങൾ താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു.

1. കാൻസർ കോശങ്ങളുടെ പടരുന്ന സ്വഭാവത്തെ (Metastasis) തടയൽ

കാൻസർ കോശങ്ങൾ അവ ഉത്ഭവിച്ച സ്ഥാനത്തുനിന്ന് ശരീരത്തിലെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് മെറ്റാസ്റ്റാസിസ് (Metastasis). ഇത് തടയുക എന്നത് കാൻസർ ചികിത്സയിലെ വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്.

2023-ൽ വദനഗഹ്വര കാൻസർ (Oral Cancer) കോശങ്ങളിൽ നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തിൽ, കലോട്രോപിൻ കാൻസർ കോശങ്ങളുടെ സഞ്ചാരശേഷിയെയും (Migration) സമീപ കോശങ്ങളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറാനുള്ള കഴിവിനെയും (Invasion) ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തി. കോശങ്ങളുടെ ഈ വ്യാപന സ്വഭാവം കുറയുന്നത് കാൻസർ പടരുന്നത് തടയാനുള്ള പുതിയ സാധ്യതകളിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു.

2. വൻകുടലിലെ കാൻസറും സിഗ്നലിംഗ് വഴികളും (Colon Cancer)

വൻകുടലിലെ കാൻസർ കോശങ്ങളുടെ വളർച്ചയിലും നിലനിൽപ്പിലും പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്ന ഒന്നാണ് Wnt/β-catenin signaling pathway. ഈ സിഗ്നലിംഗ് സംവിധാനം അമിതമായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോഴാണ് കോശങ്ങൾ അനിയന്ത്രിതമായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നത്.

കലോട്രോപിൻ CK1α എന്ന എൻസൈമുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രവർത്തിക്കുകയും, കാൻസർ വളർച്ചയെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്ന β-catenin എന്ന പ്രോട്ടീനെ വിഘടിപ്പിച്ച് നശിപ്പിക്കാൻ (Degradation) സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായി ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് പൂർണ്ണമായും കോശതലത്തിൽ (Cell culture level) തെളിയിക്കപ്പെട്ട അടിസ്ഥാന ഗവേഷണം മാത്രമാണ്.

3. ശ്വാസകോശ കാൻസറിലെ കണ്ടെത്തലുകൾ (Lung Cancer)

ശ്വാസകോശാർബുദ കോശങ്ങളിൽ (Non-Small-Cell Lung Cancer - A549, NCI-H1299) എരിക്കിന്റെ സത്തും കലോട്രോപിനും പ്രത്യേകം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

എരിക്കിന്റെ സത്ത് കാൻസർ കോശങ്ങളിൽ ഓക്സിഡേറ്റീവ് സ്ട്രെസ് (Reactive Oxygen Species - ROS) വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും, കോശങ്ങളുടെ സ്വാഭാവിക മരണത്തിന് (Apoptosis) കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

കലോട്രോപിൻ മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ, ശ്വാസകോശ കാൻസർ കോശങ്ങളുടെ വിഭജന ചക്രം തടസ്സപ്പെടുകയും (Cell Cycle Arrest), അവയുടെ വളർച്ചയും വ്യാപനവും കുറയുകയും ചെയ്തതായി കണ്ടെത്തി. കൂടാതെ, പരീക്ഷണ മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളിലും ട്യൂമറിന്റെ വലിപ്പം കുറയുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

4. സ്തനാർബുദ കോശങ്ങളിലെ സൈറ്റോടോക്സിക് ശേഷി (Breast Cancer)

ചികിത്സിക്കാൻ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സ്തനാർബുദ വകഭേദമായ ട്രിപ്പിൾ നെഗറ്റീവ് ബ്രെസ്റ്റ് കാൻസർ (TNBC) കോശങ്ങളിലും കലോട്രോപിൻ പരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മറ്റ് കാൻസർ കോശങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇത്തരം കോശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ കലോട്രോപിന് ഉയർന്ന ശേഷിയുണ്ടെന്ന് (Cytotoxic activity) പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കോശഭിത്തിയിലെ Na⁺/K⁺-ATPase എൻസൈം പമ്പിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും, കോശത്തിനുള്ളിലെ കാൽസ്യം നിലയിൽ വ്യതിയാനം വരുത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് കലോട്രോപിൻ കാൻസർ കോശങ്ങളെ നിർവീര്യമാക്കുന്നത്.

കലോട്രോപിൻ കാൻസർ കോശങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?

ഒരു പ്രത്യേക വഴിയിലൂടെ മാത്രമല്ല കലോട്രോപിൻ കോശങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നത്. ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഇത് ഒരേസമയം പല ജൈവിക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഇടപെടുന്നു എന്നാണ്:

Na⁺/K⁺-ATPase തടസ്സപ്പെടുത്തൽ: കോശത്തിനുള്ളിലെ അയോൺ സന്തുലിതാവസ്ഥ തകിടം മറിക്കുന്നു.

കാൽസ്യം സന്തുലിതാവസ്ഥ മാറ്റൽ: കാൻസർ കോശങ്ങൾക്ക് അമിത സമ്മർദ്ദം നൽകുന്നു.

അപ്പോപ്റ്റോസിസ് (Apoptosis): കോശങ്ങൾ സ്വയം നശിക്കുന്ന പ്രക്രിയയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു.

സെൽ സൈക്കിൾ അറസ്റ്റ് (Cell-Cycle Arrest): കോശങ്ങൾ പെരുകുന്നത് പാതിവഴിയിൽ തടയുന്നു.

സിഗ്നലിംഗ് നിയന്ത്രണം: Wnt/β-catenin പോലുള്ള വളർച്ചാ വഴികളെ നിർവീര്യമാക്കുന്നു.

അതീവ പ്രാധാന്യമുള്ള ആരോഗ്യ മുന്നറിയിപ്പ് (Medical Disclaimer)

"എരിക്ക് കാൻസർ മാറ്റും" അല്ലെങ്കിൽ "കലോട്രോപിൻ കാൻസറിനുള്ള മരുന്നാണ്" എന്ന് പറയാൻ സാധിക്കുമോ?

ഒരിക്കലും സാധ്യമല്ല.

ഇത്തരം പഠനങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ പൊതുജനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ:

ലാബ് തലത്തിലെ പഠനങ്ങൾ മാത്രം: ഇപ്പോൾ ലഭ്യമായിട്ടുള്ള വിവരങ്ങളെല്ലാം ലബോറട്ടറികളിലെ ടെസ്റ്റ് ട്യൂബുകളിലും (In-vitro) പരീക്ഷണ മൃഗങ്ങളിലും (Preclinical) മാത്രം വിജയം കണ്ടവയാണ്. മനുഷ്യരിൽ ഇവ സുരക്ഷിതവും ഫലപ്രദവുമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ക്ലിനിക്കൽ ട്രയലുകൾ (Human Clinical Trials) നടന്നിട്ടില്ല.

വിഷാംശവും ഹൃദയാഘാത സാധ്യതയും: കലോട്രോപിൻ ഒരു 'കാർഡിയാക് ഗ്ലൈക്കോസൈഡ്' ആണ്. ലബോറട്ടറിയിൽ കാൻസർ കോശത്തെ കൊല്ലാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന അതേ അളവ് മനുഷ്യ ശരീരത്തിലെത്തിയാൽ അത് ഹൃദയമിടിപ്പ് താളംതെറ്റിക്കാനും മരണം വരെ സംഭവിക്കാനും കാരണമായേക്കാം.

സ്വയംചികിത്സ അത്യന്തം അപകടകരം: എരിക്കിന്റെ ഇലയോ കറയോ പൂവോ നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നത് കാൻസറിന് പ്രതിവിധിയല്ല, മറിച്ച് ഗുരുതരമായ വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകും.

ശാസ്ത്രീയ ചികിത്സ ഉപേക്ഷിക്കരുത്: ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന കാൻസർ ചികിത്സകൾ (കീമോതെറാപ്പി, റേഡിയേഷൻ, സർജറി) നിർത്തിവെച്ച് ഇത്തരം നാടൻ പ്രയോഗങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുന്നത് ജീവന് തന്നെ ഭീഷണിയാണ്.

ഭാവി സാധ്യതകൾ

ഒരു സാധാരണ ചെടിയിലെ തന്മാത്രയ്ക്ക് കാൻസർ കോശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ ശേഷിയുണ്ടെന്ന കണ്ടെത്തൽ മരുന്ന് ഗവേഷണ രംഗത്ത് വലിയൊരു ചുവടുവെപ്പാണ്. എന്നാൽ ഇത് നേരിട്ട് കഴിക്കാനുള്ള മരുന്നല്ല; ഭാവിയിൽ സാധാരണ കോശങ്ങൾക്ക് ഹാനികരമാകാത്ത രീതിയിൽ, നാനോ ടെക്നോളജി പോലെയുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യകളിലൂടെ കാൻസർ കോശങ്ങളിലേക്ക് മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി എത്തിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു മരുന്നായി കലോട്രോപിനെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന അന്വേഷണത്തിലാണ് ശാസ്ത്രലോകം.

ഗുണത്തോടൊപ്പം അപകടവും

എരിക്കിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഈ ഭാഗം മറക്കാൻ പാടില്ല.

എരിക്കിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില കാർഡിയാക് ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾക്ക് ഹൃദയത്തിൽ ശക്തമായ പ്രവർത്തനമുണ്ട്. ഈ വിഭാഗത്തിലെ സംയുക്തങ്ങളുടെ വിഷാംശം ഹൃദയതാളത്തിലെ ഗുരുതരമായ വ്യതിയാനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകാം.

അതുകൊണ്ടാണ് എരിക്കിന്റെ കറയോ ഇലയോ പൂവോ സ്വയം കഴിക്കുന്നത് അപകടകരമാകാൻ സാധ്യതയുള്ളത്.

കണ്ണിൽ എരിക്കിൻ കറ വീണാൽ ശ്രദ്ധിക്കണം

എരിക്കിന്റെ കറ കണ്ണിൽ പോയ സംഭവങ്ങളിൽ കോർണിയൽ എഡിമ, കാഴ്ച മങ്ങൽ, കണ്ണിലെ ശക്തമായ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സമയത്ത് ചികിത്സ ലഭിച്ചാൽ കാഴ്ച മെച്ചപ്പെടുന്ന കേസുകളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

അതിനാൽ എരിക്കിന്റെ കറ കൈകാര്യം ചെയ്ത ശേഷം കൈ കഴുകാതെ കണ്ണിൽ തൊടാതിരിക്കുക. അബദ്ധത്തിൽ കറ കണ്ണിൽ വീണാൽ വീട്ടിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താതെ ഉടൻ വൈദ്യസഹായം തേടണം.

എരിക്കിനെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രം ഇപ്പോൾ പറയുന്നത്

എരിക്കിൽ ഔഷധസാധ്യതയുള്ള നിരവധി രാസഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നതിന് ഗവേഷണ തെളിവുകളുണ്ട്. വേദനയും വീക്കവും, മൈക്രോബിയൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, മുറിവുണക്കൽ, ശ്വാസകോശ പ്രവർത്തനം, കാൻസർ കോശങ്ങളുടെ വളർച്ച തുടങ്ങിയ പല മേഖലകളിലും പരീക്ഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

Calotropin പോലുള്ള ചില ഘടകങ്ങൾ കാൻസർ കോശങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രവർത്തനം കാണിച്ചതും ഗവേഷകരുടെ താൽപര്യം വർധിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ചികിത്സാമൂല്യം മനുഷ്യരിൽ ഉറപ്പിക്കാൻ ഇനിയും പഠനങ്ങൾ വേണം.

ഔഷധസാധ്യതയും ശക്തമായ വിഷാംശവും ഒരുമിച്ച് ഉള്ള ചെടിയാണ് എരിക്ക്.

ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന്റെ ഉപയോഗത്തിന് കൃത്യമായ രീതികളും അളവുകളും ഔഷധഭാഗങ്ങളും ചികിത്സാസന്ദർഭങ്ങളും ഉണ്ട്. അതിനാൽ എരിക്കിന്റെ കറ, ഇല, പൂവ്, വേര് തുടങ്ങിയവ സ്വയം കഴിക്കുകയോ ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പരിചയസമ്പന്നനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

എരിക്കിന്റെ വിവിധ പേരുകൾ

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ എരിക്ക്, എരുക്ക് എന്ന പേരിലാണ് ഈ ചെടിയെ കൂടുതലായി വിളിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ത്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലും എരിക്കിന് വ്യത്യസ്ത പേരുകളുണ്ട്. ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഇതിന് പല പേരുകൾ കാണാം.

എരിക്കിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം Calotropis എന്നാണ്. ഇതിൽ Calotropis gigantea, Calotropis procera തുടങ്ങിയ സ്പീഷീസുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. പൂവിന്റെ നിറം, ചെടിയുടെ രൂപം തുടങ്ങിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ അനുസരിച്ച് പ്രാദേശികമായി പേരുകളിലും മാറ്റം കാണാം.

മലയാളത്തിൽ

കേരളത്തിൽ സാധാരണയായി എരിക്ക്, എരുക്ക് എന്നീ പേരുകളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

എരിക്ക് / എരുക്ക്

വെള്ളെരിക്ക് – വെള്ള നിറത്തിലുള്ള പൂക്കളുള്ള ഇനത്തെ വിളിക്കുന്ന പേര്

ചുവന്നെരിക്ക് / വരിയെരിക്ക് – ചുവപ്പോ വയലറ്റ് നിറമോ കലർന്ന പൂക്കളുള്ള ഇനങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രാദേശിക പേരുകൾ

സംസ്കൃതത്തിൽ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ എരിക്കിന് പല പേരുകൾ കാണാം. ചെടിയുടെ രൂപം, കറ, പൂവ് തുടങ്ങിയ പ്രത്യേകതകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് പല പേരുകളും നൽകിയിട്ടുള്ളത്.

അർക്കം (Arka) – എരിക്കിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ സംസ്കൃതനാമങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

അലർക്കം (Alarka) – എരിക്കിനുള്ള മറ്റൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട പേര്. എരിക്കിൻ പൂവിനെ അലർക്കകുസുമം എന്നും ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിളിക്കുന്നു.

ക്ഷീരപർണ്ണം (Ksheeraparna) – ഇലയിൽ നിന്ന് പാൽപോലെ കാണപ്പെടുന്ന കറ പുറത്തുവരുന്നതിനാലുള്ള പേര്.

തൂലഫലം (Toolaphala) – എരിക്കിന്റെ കായ്ക്കുള്ളിൽ പഞ്ഞിപോലെയുള്ള ഭാഗം കാണുന്നതിനോടുള്ള ബന്ധമുള്ള പേര്.

സൂര്യപത്രം (Suryapatra), വികിരണം (Vikirana) തുടങ്ങിയ പേരുകളും എരിക്കിനായി വിവിധ നിഘണ്ടുക്കളിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

ചുവന്ന പൂക്കളുള്ള എരിക്കിനെ രക്തപുഷ്പം (Raktapushpa) എന്നും വിളിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

ഇംഗ്ലീഷിൽ

ഇംഗ്ലീഷിൽ എരിക്കിന് പല പൊതുപേരുകളുണ്ട്.

Crown Flower

Giant Milkweed

Madar / Mudar

Swallow-wort

Bowstring Hemp

പൂവിന്റെ നടുവിലുള്ള കിരീടം പോലെയുള്ള ഘടനയാണ് Crown Flower എന്ന പേരിന് പിന്നിൽ. ചെടിയിൽ നിന്ന് പാൽപോലെ കറ വരുന്നതിനാലാണ് Giant Milkweed എന്ന പേര് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഹിന്ദിയിൽ

വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ എരിക്ക് കൂടുതലായി അറിയപ്പെടുന്നത്:

മദാർ (Madar)

ആക് (Aak)

ആക്ഡ / ആക്ഡാ (Aakda)

അക്വാ (Akwa)

എന്നീ പേരുകളിലാണ്.

തമിഴിൽ

തമിഴിൽ എരിക്കിനെ:

എരുക്ക് (Erukku)

വെള്ളൈ എരുക്ക് (Vellai Erukku)

എരുക്കം (Erukkam)

എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു.

തെലുങ്കിൽ

ജില്ലേഡു (Jilledu)

തെല്ല ജില്ലേഡു (Tella Jilledu)

എന്നീ പേരുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കന്നഡയിൽ

കന്നഡയിൽ എരിക്കിനെ:

എക്ക (Ekka)

എക്കേഗിഡ (Ekkegida)

എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു.

മറാഠിയിൽ

റൂയി (Rui)

മന്ദാര (Mandara)

എന്നീ പേരുകൾ കാണാം.

മറ്റ് ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിൽ

ബംഗാളിയിൽ ആകോന്ദോ / ആകന്ദ (Akondo / Akanda) എന്നും ഗുജറാത്തിയിൽ ആക്ഡോ (Aakado) എന്നും ഒഡിയയിൽ അരഖ (Arakha) എന്നും എരിക്കിനെ വിളിക്കുന്നു.

എരിക്കിന്റെ ആയുർവേദ ഗുണങ്ങൾ

എരിക്കിനെ ആയുർവേദത്തിൽ അർക്കം എന്നാണ് പ്രധാനമായും വിളിക്കുന്നത്. രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം എന്നിവ നോക്കിയാണ് ഒരു ഔഷധസസ്യം ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ വിലയിരുത്തുന്നത്. എരിക്കിനും ഇതനുസരിച്ച് പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളുണ്ട്.

രസം – കടു, തിക്ത

എരിക്കിന്റെ പ്രധാന രസങ്ങൾ കടു (കാരം), തിക്ത (കയ്പ്) എന്നിവയാണ്. കടുരസം ദഹനശക്തിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതിനും കഫം കുറയ്ക്കുന്നതിനും സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നു. തിക്തരസം ശരീരത്തിലെ അധിക കഫത്തെയും ചില ദോഷാവസ്ഥകളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണമുള്ളതായി പറയുന്നു.

ഗുണം – ലഘു, രൂക്ഷ, തീക്ഷ്ണ

എരിക്കിന് ലഘു, രൂക്ഷ, തീക്ഷ്ണ എന്നീ ഗുണങ്ങളാണ് പറയുന്നത്. ലഘു എന്നത് ശരീരത്തിന് ഭാരമുണ്ടാക്കാത്ത സ്വഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രൂക്ഷം എന്നത് ശരീരത്തിലെ അമിതമായ സ്നിഗ്ധതയും കഫവും കുറയ്ക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ്. തീക്ഷ്ണം എന്നത് ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും തടസ്സങ്ങളെ നീക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടുതന്നെ കഫം കൂടുതലുള്ള ചില അവസ്ഥകളിലും ദഹനശക്തി കുറയുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും എരിക്കിന് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

വിപാകം – കടു

ഭക്ഷണം ദഹിച്ചശേഷം ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമ രുചിപ്രഭാവത്തെയാണ് വിപാകം എന്ന് പറയുന്നത്. എരിക്കിന്റെ വിപാകം കടു എന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നത്.

കടുവിപാകമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ സാധാരണയായി കഫത്തെ കുറയ്ക്കുകയും ദഹനപ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

വീര്യം – ഉഷ്ണം

എരിക്കിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകളിലൊന്നാണ് ഉഷ്ണവീര്യം. ശരീരത്തിൽ ചൂട് വർധിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങളെയാണ് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളത് എന്ന് പറയുന്നത്.

എരിക്കിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യവും കടു-തിക്ത രസവും ചേർന്നാണ് വാത-കഫ ദോഷങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുള്ള അതിന്റെ ആയുർവേദപ്രവർത്തനം വിശദീകരിക്കുന്നത്.

ത്രിദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനം

എരിക്കിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യവും കടു-തിക്ത രസവും കണക്കിലെടുത്ത് ഇത് പ്രധാനമായും വാതത്തെയും കഫത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന ദ്രവ്യമായി ആയുർവേദത്തിൽ കണക്കാക്കുന്നു.

എന്നാൽ ചുവന്ന പൂക്കളുള്ള എരിക്കിന്റെ കാര്യത്തിൽ വ്യത്യസ്തമായ പരാമർശമുണ്ട്. രക്തപുഷ്പം അഥവാ ചുവന്ന എരിക്കിൻ പൂവിന് മധുരവും തിക്തവുമായ രസം ഉള്ളതായി പറയുന്നു. അതിനാൽ ഇത് പിത്തത്തെയും കഫത്തെയും സന്തുലിതമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു.

എരിക്കിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം എന്നിവ മനസ്സിലാക്കിയാൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഈ ചെടിയെ വാത-കഫ സംബന്ധമായ ചില അവസ്ഥകളിലും ദഹനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെന്ന് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം.

എന്നാൽ എരിക്ക് തീക്ഷ്ണവും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതുമായ ശക്തമായ ഔഷധദ്രവ്യമാണ്. അതിന്റെ കറ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഭാഗങ്ങൾ സ്വയം കഴിക്കുകയോ ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. രോഗാവസ്ഥയും ശരീരപ്രകൃതിയും പരിഗണിച്ച് ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

എരിക്കിന്റെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളും അളവും

എരിക്കിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും ഒരേ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നവയല്ല. ആയുർവേദ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ വേരിന്റെ തൊലി, പൂവ്, ഇല, ക്ഷീരം (കറ), വിത്ത് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾ വിവിധ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഏത് ഭാഗമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്നത് രോഗാവസ്ഥയും തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധവും അനുസരിച്ചാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

വേരിന്റെ തൊലി

എരിക്കിന്റെ വേരിന്റെ തൊലി ഉണക്കി പൊടിച്ചാണ് ചില ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്ന അളവ് 0.5 മുതൽ 1 ഗ്രാം വരെ ആണ്.

എരിക്കിൻ പൂവ്

ഉണക്കിയ എരിക്കിൻ പൂവ് പൊടിച്ച് ചില ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്ന അളവ് 1 മുതൽ 2 ഗ്രാം വരെ ആണ്.

എരിക്കിൻ പൂവിനെക്കുറിച്ച് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ വൃഷ്യം, ലഘു, ദീപനം, പാചനം എന്നീ ഗുണങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. അരുചി, പ്രസേകം, അർശസ്, കാസം, ശ്വാസം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും ഇതിന്റെ പ്രയോഗം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

എരിക്കിന്റെ കറ – ക്ഷീരം

എരിക്കിന്റെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഭാഗമാണ് ക്ഷീരം അഥവാ വെളുത്ത കറ. ഇലയും തണ്ടും പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ പുറത്തുവരുന്ന ഈ കറയിൽ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന കാർഡിയാക് ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സജീവ രാസഘടകങ്ങൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് എരിക്കിന്റെ കറയ്ക്ക് ഒരു സുരക്ഷിതമായ സ്വയം ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഡോസ് പറയാൻ കഴിയില്ല. കറയുടെ അളവ് കൂടുന്നത് ഗുരുതരമായ വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകാം. ഹൃദയമിടിപ്പിലെ വ്യതിയാനം, ഛർദ്ദി, വയറുവേദന, തലകറക്കം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനും ഗുരുതരമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീവന് തന്നെ അപകടമുണ്ടാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്.

എരിക്കിന്റെ കറ എത്ര അളവിൽ കഴിച്ചാൽ ജീവൻ അപകടത്തിലാകും എന്നതിന് വിശ്വസനീയമായ ഒരു ഏക ഡോസ് നിലവിലില്ല. അതിനാൽ ഇന്റർനെറ്റിൽ കാണുന്ന ഏതെങ്കിലും “മാരക അളവ്” സ്വയം പരീക്ഷണത്തിനുള്ള പരിധിയായി ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കരുത്.

ഇലയും വിത്തും

എരിക്കിന്റെ ഇലയും വിത്തും ആയുർവേദത്തിലും പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിലും വിവിധ രീതികളിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളവയാണ്. എന്നാൽ ഇവയിലും സജീവമായ സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ സ്വയം കഴിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമാണെന്ന് കരുതരുത്.

അളവിനേക്കാൾ പ്രധാനപ്പെട്ടത് ശരിയായ പ്രയോഗമാണ്

എരിക്കിന്റെ കാര്യത്തിൽ “എത്ര ഗ്രാം?” എന്ന ചോദ്യം മാത്രം നോക്കിയാൽ മതിയാകില്ല. ഏത് ഭാഗമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, അത് എങ്ങനെ ശുദ്ധീകരിച്ചു, എങ്ങനെ തയ്യാറാക്കി, ഏത് രോഗാവസ്ഥയിലാണ് നൽകുന്നത്, രോഗിയുടെ പ്രായവും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും എങ്ങനെയാണ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കൂടി പരിഗണിക്കണം.

പ്രത്യേകിച്ച് എരിക്കിന്റെ കറ വീട്ടിൽ സ്വയം കഴിക്കുകയോ ഔഷധമായി പരീക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. വേരിന്റെ തൊലി, പൂവ് തുടങ്ങിയവ പോലും വൈദ്യോപദേശമില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

മുകളിൽ പറഞ്ഞ 0.5–1 ഗ്രാം, 1–2 ഗ്രാം എന്നീ അളവുകൾ പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ കാണുന്ന അളവുകളാണ്; വ്യക്തിഗത ചികിത്സയ്ക്കുള്ള നിർദേശമായി കാണരുത്. എരിക്കിന്റെ കറയ്ക്ക് സുരക്ഷിതമായ “മാരക ഡോസ്” നിശ്ചയിച്ച് സ്വയം ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ല.

എരിക്കിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

എരിക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ അർക്കം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പ്രധാന ഔഷധസസ്യമാണ്. ഇതിന്റെ പൂവ്, ഇല, വേരിന്റെ തൊലി, ക്ഷീരം (കറ), വിത്ത് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്തമായ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളാണ് പറയുന്നത്. എരിക്കിന്റെ സ്വഭാവം ഉഷ്ണവും തീക്ഷ്ണവുമായതിനാൽ, ശരിയായ അളവിലും ശരിയായ രീതിയിലും മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

സന്ധിവേദനയ്ക്കും വാതവേദനയ്ക്കും എരിക്കില ചൂടാക്കി വെക്കൽ

നല്ല മൂത്ത എരിക്കില എടുത്ത് അതിൽ അല്പം എള്ളെണ്ണയോ ആവണക്കെണ്ണയോ പുരട്ടി ചെറുതായി ചൂടാക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. ഇലയുടെ ചൂട് സഹിക്കാവുന്ന നിലയിലായ ശേഷം വേദനയുള്ള കാൽമുട്ട്, കൈമുട്ട് തുടങ്ങിയ സന്ധികളിൽ വെച്ച് കുറച്ചുസമയം പിടിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ചില പാരമ്പര്യ പ്രയോഗങ്ങളിൽ ധന്വന്തരം തൈലം, കൊട്ടംചുക്കാടി തൈലം, നിര്ഗുണ്ടി തൈലം തുടങ്ങിയ വേദനയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധതൈലങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. 

ഇത്തരം ചൂടുപ്രയോഗം സന്ധിയിലെ കട്ടിപ്പും വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദനയും കുറയ്ക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ഇല അമിതമായി ചൂടാക്കരുത്. ചർമ്മത്തിൽ നേരിട്ട് വെക്കുമ്പോൾ പൊള്ളലുണ്ടാകാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.

എരിക്കില കിഴി

എരിക്കില ചെറുതായി അരിഞ്ഞ് കല്ലുപ്പ് ചേർത്ത് എണ്ണയിൽ ചെറുതായി ചൂടാക്കി കിഴിയാക്കുന്ന രീതിയും പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ കാണാം.

ചൂടാക്കിയ ഇലയും കല്ലുപ്പും തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ് കിഴിയാക്കി നടുവേദന, കൈമുട്ട് വേദന, ഉപ്പൂറ്റിയിലെ വേദന, പേശിവേദന, ഉളുക്ക് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ ചൂടുപിടിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

ചൂട് ശരീരത്തിൽ എത്തുന്നതിലൂടെ പേശികളിലെ കട്ടിപ്പും വേദനയും കുറയാൻ ആശ്വാസം ലഭിക്കാം. കിഴി വളരെ ചൂടോടെ ശരീരത്തിൽ വെക്കരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രമേഹം മൂലം കാലുകളിലെ അനുഭൂതി കുറഞ്ഞവർ, കുട്ടികൾ, പ്രായമായവർ എന്നിവർ ഇത്തരം ചൂടുപ്രയോഗം ചെയ്യുമ്പോൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കണം.

എരിക്കില തൈലം തയ്യാറാക്കുന്ന വിധം

എരിക്കില ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത തൈലപ്രയോഗമാണിത്. സന്ധികളിലും പേശികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയ്ക്ക് പുറമേ പുരട്ടാനും ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കാനും നാട്ടുചികിത്സാരീതികളിൽ ഇത് കാണാം.

ആവശ്യമായ ചേരുവകൾ

എരിക്കില അരച്ച പേസ്റ്റ് – 50 ഗ്രാം

നല്ലെണ്ണ (എള്ളെണ്ണ) – 200 മില്ലി

വെള്ളം – 200 മില്ലി

വെറ്റില അരച്ചത് – താൽപര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ചേർക്കാം

തയ്യാറാക്കുന്ന വിധം

നന്നായി കഴുകിയ എരിക്കില അരച്ച് പേസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കുക. വെറ്റില ചേർക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതും അരച്ച് എരിക്കിലയുടെ അരപ്പിനൊപ്പം ചേർക്കാം.

ചുവടുകട്ടിയുള്ള ഒരു പാത്രത്തിൽ എരിക്കില അരപ്പും എള്ളെണ്ണയും വെള്ളവും ചേർത്ത് ചെറിയ തീയിൽ പാകം ചെയ്യുക. വെള്ളത്തിന്റെ അംശം ക്രമേണ വറ്റിപ്പോകുന്നതുവരെ സാവധാനം ചൂടാക്കണം.

വെള്ളം പൂർണമായി വറ്റി എണ്ണ തെളിഞ്ഞതിനു ശേഷം തീ അണച്ച് തണുക്കാൻ അനുവദിക്കുക. പിന്നീട് വൃത്തിയുള്ള തുണിയിലൂടെയോ അരിപ്പയിലൂടെയോ അരിച്ചെടുത്ത് വൃത്തിയുള്ള കുപ്പിയിൽ സൂക്ഷിക്കാം.

എരിക്കില തൈലം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു?

സന്ധിവേദനയ്ക്കും കട്ടിപ്പിനും

കാൽമുട്ട്, കൈമുട്ട് തുടങ്ങിയ സന്ധികളിലെ വേദനയിലും കട്ടിപ്പിലും എരിക്കില തൈലം പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതി പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. എണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി മൃദുവായി പുരട്ടുന്നതാണ് സാധാരണ രീതി.

പേശിവേദനയ്ക്ക്

പേശികൾക്ക് വലിവ് അനുഭവപ്പെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും ശരീരത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങളിലെ വേദനയിലും ഈ തൈലം പുറമേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രീതികൾ കാണാം. പ്രത്യേകിച്ച് നടുവ്, കൈകാലുകൾ തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ പുരട്ടാറുണ്ട്.

ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ

എരിക്കില തൈലം എക്സിമ, ചൊറിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ ചില ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ പുറമേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്നും പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണാം. എന്നാൽ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം. അതിനാൽ രോഗകാരണം മനസ്സിലാക്കാതെ സ്വയം ദീർഘകാലം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ

ഈ തൈലം പുറമേ പുരട്ടാനുള്ളതാണ്; ഉള്ളിൽ കഴിക്കാനുള്ളതല്ല.

എരിക്കിന്റെ കറയിൽ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ തൈലം തയ്യാറാക്കുമ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും കറ നേരിട്ട് കണ്ണിലും വായിലും എത്താതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം.

തുറന്ന മുറിവുകളിലും ചർമ്മം പൊട്ടിയ ഭാഗങ്ങളിലും പുരട്ടുന്നത് ഒഴിവാക്കുക. സെൻസിറ്റീവ് ചർമ്മമുള്ളവർ ആദ്യം ചെറിയൊരു ഭാഗത്ത് മാത്രം പുരട്ടി അസ്വസ്ഥതയോ ചുവപ്പോ ചൊറിച്ചിലോ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

തൈലം ഉപയോഗിച്ചതിന് ശേഷം കൈകൾ നന്നായി കഴുകണം. പ്രത്യേകിച്ച് കൈ കഴുകാതെ കണ്ണിൽ തൊടാതിരിക്കുക.

സന്ധിവേദനയ്ക്ക് എരിക്കില അരച്ചുപുരട്ടൽ

സന്ധികളിൽ വേദനയും വീക്കവും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ എരിക്കിന്റെ മൂത്ത ഇല അരച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം ആയുർവേദത്തിലും നാട്ടുചികിത്സയിലും കാണാം.

നന്നായി വളർന്ന എരിക്കില എടുത്ത് വെള്ളം ചേർക്കാതെ നന്നായി അരച്ച് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിലാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ആവശ്യമെങ്കിൽ ചെറിയ അളവിൽ ഉപ്പ് ചേർക്കുന്ന രീതിയും ചില പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ കാണാം.

ഈ അരപ്പ് വേദനയും വീക്കവും ഉള്ള സന്ധിയുടെ പുറത്ത് പുരട്ടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. കാൽമുട്ട്, കൈമുട്ട് തുടങ്ങിയ സന്ധികളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയിലും കട്ടിപ്പിലും ഇത്തരം ബാഹ്യപ്രയോഗം പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

തലവേദനയ്ക്ക് എരിക്കില ലേപനം

കഫക്കെട്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തലവേദനയിൽ എരിക്കില അരച്ച് നെറ്റിയിൽ പുറമേ പുരട്ടുന്ന രീതിയും നാട്ടുചികിത്സയിൽ കാണാം.

എന്നാൽ എരിക്കിന്റെ കറ കണ്ണിൽ എത്തുന്നത് അപകടകരമായതിനാൽ കണ്ണിന് സമീപം ഇലയുടെ ലേപനം നടത്തരുത്. 

എരിക്കിൻ കറ കൊണ്ടുള്ള പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ

എരിക്കിന്റെ തണ്ടോ ഇലയോ പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ പുറത്തുവരുന്ന വെളുത്ത പാൽപോലെയുള്ള ദ്രവ്യമാണ് എരിക്കിൻ കറ അഥവാ ക്ഷീരം (Latex). ആയുർവേദത്തിലും നാട്ടുചികിത്സയിലും ഈ കറയ്ക്ക് പല ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങളും പറയുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ എരിക്കിന്റെ കറ സാധാരണ ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ നീര് പോലെ ലഘുവായി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒന്നല്ല. ഇതിൽ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന പല രാസഘടകങ്ങളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ചർമ്മത്തിൽ പ്രകോപനം, പൊള്ളൽ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനും കണ്ണിൽ ചെന്നാൽ ഗുരുതരമായ കണ്ണിന് പരിക്കുകൾ ഉണ്ടാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ എരിക്കിൻ കറയുടെ പ്രയോഗങ്ങളിൽ വലിയ ശ്രദ്ധ വേണം.

അരിമ്പാറ, ആണിരോഗം തുടങ്ങിയ ചർമ്മവളർച്ചകൾ

എരിക്കിൻ കറ അരിമ്പാറ, ആണി തുടങ്ങിയ ചില ചർമ്മവളർച്ചകളിൽ പുറമേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രീതികൾ പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ കാണാം. കറയിലെ ചില പ്രോട്ടിയോലൈറ്റിക് എൻസൈമുകൾ ചർമ്മത്തിലെ പ്രോട്ടീനുകളെ വിഘടിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളവയാണ്. ഇതാണ് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ ഒരു സാധ്യതയായി ഗവേഷകർ കാണുന്നത്. എന്നാൽ കറ നല്ല ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയാൽ ശക്തമായ പ്രകോപനവും പൊള്ളലും ഉണ്ടാകാം. ത്തെടുക്കാൻ:

ചർമ്മത്തിൽ തറച്ചിരിക്കുന്ന മുള്ള് പോലുള്ള ചെറിയ വിദേശവസ്തുക്കൾ പുറത്തുവരാൻ എരിക്കിൻ കറ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ പറയുന്നുണ്ട്. കാലിലോ കയ്യിലോ മുള്ളോ ചെറിയ കുപ്പിച്ചില്ലോ തറച്ച് ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആ ഭാഗത്ത് എരിക്കിൻ കറ പുരട്ടി വെച്ചാൽ കറയുടെ രാസപ്രവർത്തനം മൂലം തൊലി അയയുകയും മുള്ള് സ്വയം പുറത്തേക്ക് വരികയും ചെയ്യുംഎന്ന് പറയപ്പെടുന്നു ..

പല്ലുവേദനയിൽ

പഴയ ചില നാട്ടുചികിത്സാ രീതികളിൽ പല്ലുവേദനയ്ക്കും എരിക്കിൻ കറ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കാണാം. എന്നാൽ ഇത് വായ്ക്കുള്ളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമായ രീതിയായി കണക്കാക്കാനാവില്ല.

എരിക്കിൻ കറ വിഴുങ്ങുന്നത് വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകാം. വായിലെ മൃദുവായ കോശങ്ങളിൽ ശക്തമായ പ്രകോപനവും ഉണ്ടാകാം. പല്ലുവേദനയ്ക്ക് പിന്നിൽ പല്ലിലെ ക്ഷയം, അണുബാധ, മോണരോഗം തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം. അതിനാൽ എരിക്കിൻ കറ ഉപയോഗിച്ച് വേദന മറയ്ക്കുന്നതിനു പകരം ദന്തഡോക്ടറെ കാണുന്നതാണ് ശരിയായ മാർഗം.

കുഴിനഖം, വളംകടി തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ

എരിക്കിൻ കറ കുഴിനഖം പോലുള്ള നഖസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളിലും ചില നാട്ടുചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.  കുഴിനഖം ഉള്ള ഭാഗത്തും വിരലുകളിലെ വളംകടി ഉള്ളിടത്തും എരിക്കിൻ കറ നേരിയ അളവിൽ തൊടീക്കുന്നത് ഫംഗസ് ബാധയെയും വേദനയെയും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കും .

പൂക്കൾ കൊണ്ടുള്ള പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളും യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും

പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വെള്ള എരിക്കിന്റെ പുഷ്പങ്ങൾക്ക് (അലർക്ക കുസുമം) ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ പ്രാധാന്യം കൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആസ്ത്മ, വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ എന്നിവയിൽ എരിക്കിൻ പൂവിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

എരിക്കിന്റെ പൂവിന് ആയുർവേദത്തിൽ അലർക്കകുസുമം എന്നാണ് പേര്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ അലർക്കകുസുമത്തിന് കാസ-ശ്വാസഹര പ്രയോഗം പറയുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചുമ, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസസംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിൽ എരിക്കിൻ പൂവ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പാരമ്പര്യ രീതികൾ കാണാം.

പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്ന ഔഷധക്കൂട്ട്

എരിക്കിൻ പൂക്കൾ ശേഖരിച്ച് നേരിട്ട് കനത്ത വെയിൽ ഏൽക്കാതെ തണലിൽ ഉണക്കി ചൂർണ്ണമാക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. ഈ പൂച്ചൂർണ്ണം ഇന്തുപ്പിനോടൊപ്പം ചേർത്ത് വളരെ ചെറിയ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. ചില പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ ഇത് ചെറുചൂടുവെള്ളത്തോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്നതായും കാണാം.

ഇത്തരം പ്രയോഗം വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ, ജലദോഷം, പീനസം, കഫക്കെട്ട്, ശ്വാസസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ എന്നിവയിൽ ആശ്വാസത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ് പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്നത്.

എരിക്കിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യവും ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളും കഫവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനപ്പെടുമെന്നാണ് ആയുർവേദപരമായ വിശദീകരണം.

എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കണം. “ഒന്നോ രണ്ടോ നുള്ള്” എന്നത് എല്ലാവർക്കും സുരക്ഷിതമായ ഒരു ഡോസ് എന്നർത്ഥമല്ല. എരിക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന കാർഡിയാക് ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാസഘടകങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ, ചൂർണം  പോലും സ്വയം കഴിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമാണെന്ന് കരുതരുത്.

പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഉപയോഗശൂന്യമായി ഒന്നുമില്ല” — ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്

ആയുർവേദത്തിൽ വളരെ മനോഹരമായ ഒരു ആശയമുണ്ട്:

“ജഗത്യേവമനൗഷധം ന കിഞ്ചിത് വിദ്യതേ ദ്രവ്യം...”

പ്രകൃതിയിൽ ഔഷധഗുണമില്ലാത്ത ഒരു വസ്തുവും ഇല്ല എന്ന ആശയമാണ് ഇതിലൂടെ പറയുന്നത്.

ഒരു സസ്യത്തിന്റെ ഏത് ഭാഗമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്, അതിന്റെ സ്വഭാവം എന്താണ്, ഏത് രോഗാവസ്ഥയിലാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്, എത്ര അളവിൽ നൽകണം, ഏത് ദ്രവ്യങ്ങളോടൊപ്പം ചേർക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധപ്രയോഗം നടത്തുന്നത്.

എരിക്ക് ഇതിന് നല്ലൊരു ഉദാഹരണമാണ്. ഔഷധഗുണമുള്ളതും അതേസമയം ശക്തമായ വിഷാംശമുള്ളതുമായ ചെടിയാണ് എരിക്ക്. ശരിയായ രീതിയിൽ, ശരിയായ ഔഷധഭാഗം, ശരിയായ അളവിൽ, ആവശ്യമായ സംസ്കരണത്തിന് ശേഷം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ആയുർവേദത്തിലെ സമീപനം.

അതുകൊണ്ട് “പ്രകൃതിദത്തമാണ്” എന്ന കാരണത്താൽ എരിക്ക് സ്വയം കഴിക്കാമെന്നല്ല ഈ ആശയത്തിന്റെ അർത്ഥം. മറിച്ച് ഒരു ഔഷധസസ്യത്തിന്റെ ശക്തിയും അപകടസാധ്യതയും മനസ്സിലാക്കി അറിവോടെയും വൈദ്യനിർദേശത്തോടെയും ഉപയോഗിക്കണം എന്നതാണ് ഇവിടെ പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം..

തുടർച്ചയായ തുമ്മൽ:

എരിക്കിൻ പൂവ് വെറ്റിലയോടൊപ്പം ചേർത്ത് ചവച്ചരച്ച് ഉമിനീര് ഇറക്കാതെ തുപ്പിക്കളയുന്ന നാട്ടറിവ് നിലവിലുണ്ട്.

വേര് കൊണ്ടുള്ള പ്രയോഗങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും

നീർവീക്കവും വ്രണങ്ങളും:

എരിക്കിന്റെ വേരിന്റെ തൊലി അരച്ച് പുറമെ പുരട്ടുന്നത് നീര് വറ്റുന്നതിനും ഉണങ്ങാത്ത വ്രണങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിനും ബാഹ്യലേപനമായി (External Application) ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വിഷചികിത്സയിലെ പാരമ്പര്യം (ചരിത്രപരമായ അറിവ് മാത്രം):

ആധുനിക ആന്റിവെനം സംവിധാനങ്ങൾ നിലവിൽ വരുന്നതിന് മുൻപ്, വിഷജന്തുക്കളുടെ കടിയേറ്റ ഭാഗങ്ങളിൽ എരിക്കിന്റെ വേര് അരച്ചു പുരട്ടുന്ന രീതി നാടൻ വിഷവൈദ്യത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നു.

അടിയന്തര ശ്രദ്ധയ്ക്ക്: പാമ്പുകടിയോ മറ്റ് വിഷബാധയോ ഉണ്ടായാൽ എരിക്കിന്റെ വേരോ കറയോ ഉപയോഗിച്ച് പ്രാഥമിക ചികിത്സ നടത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ജീവന് തന്നെ ഭീഷണിയാണ്. വിഷബാധയേറ്റാൽ ഒട്ടും സമയം പാഴാക്കാതെ രോഗിയെ ആന്റി-സ്നേക്ക് വെനം (ASV) സൗകര്യമുള്ള ആധുനിക ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ച് വിദഗ്ദ്ധ ചികിത്സ നൽകുക മാത്രമാണ് ജീവൻ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശാസ്ത്രീയ മാർഗ്ഗം.

എരുക്ക് ഉൾപ്പെടുന്ന ശാസ്ത്രീയ ആയുർവേദ യോഗങ്ങൾ

എരുക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ അർക്കം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്. സാധാരണയായി നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു പകരം, ശാസ്ത്രീയമായ രീതിയിൽ തയ്യാറാക്കിയ ചില ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിലാണ് എരുക്ക് ഉൾപ്പെടുന്നത്. എരിക്കിന് ശക്തമായ ഔഷധപ്രവർത്തനവും വിഷാംശത്തിനുള്ള സാധ്യതയും ഉള്ളതിനാൽ, ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ പരിചയസമ്പന്നനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

ക്ഷാരസൂത്രം

ക്ഷാരസൂത്രം (Kshara Sutra) ആയുർവേദ ശസ്ത്രക്രിയയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ചികിത്സാരീതിയാണ്. ഭഗന്ദരം പോലുള്ള ഫിസ്റ്റുല രോഗാവസ്ഥകളിലും ചില അർശസ് കേസുകളിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അർക്ക തൈലം

എരുക്ക് ഉൾപ്പെടുന്ന ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു ക്ലാസിക്കൽ തൈലമാണ് അർക്ക തൈലം (Arka Taila). ശരംഗധരസംഹിത തുടങ്ങിയ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പരാമർശം കാണാം.

അർക്ക തൈലത്തിന്റെ ഒരു പഠനത്തിൽ അർക്കപത്ര സ്വരസം (എരിക്കിലയുടെ നീര്), ഹരിദ്ര (മഞ്ഞൾ), സർസപ തൈലം (കടുകെണ്ണ) എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാണ് തൈലം തയ്യാറാക്കിയതെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ആയുർവേദത്തിൽ കണ്ഡൂ, പാമ, വിചർച്ചിക തുടങ്ങിയ ചില ചർമ്മരോഗങ്ങളിൽ പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാണ് അർക്ക തൈലത്തെ പ്രധാനമായും പരാമർശിക്കുന്നത്.

കാതിലെ ചില ഫംഗസ് സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളിൽ അർക്ക തൈലം ഉപയോഗിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ചെറിയൊരു ക്ലിനിക്കൽ പഠനവും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

മഹാവിഷഗർഭ തൈലം

മഹാവിഷഗർഭ തൈലം ശക്തമായ വാതഹര ബാഹ്യ തൈലമായി ആയുർവേദത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. സന്ധിവേദന, നാഡീസംബന്ധമായ വേദന, വാതരോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ പുറമേ പുരട്ടുന്ന ഔഷധമായി ഇതിന്റെ പ്രയോഗം കാണാം.

വലിയ ചിഞ്ചാദി തൈലം

വലിയ ചിഞ്ചാദി തൈലം വാതരോഗങ്ങൾ, സന്ധിവേദന, പരിക്ക് മൂലമുള്ള വേദന, ഉളുക്ക് തുടങ്ങിയവയിൽ പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്ന തൈലമായി ചില ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

മറ്റ് ഔഷധയോഗങ്ങൾ

വജ്രക തൈലം, ജീവന്ത്യാദി യമകം, ദിനേശവല്യാദി കുഴമ്പ്, മുസ്താദി മർമ്മകഷായം, അഭ്രഭസ്മം, ഭുക്തഞ്ജരി ഗുളിക, സർവാമയാന്തക ഘൃതം, നാഗരാദി തൈലം തുടങ്ങിയ പേരുകൾ വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധപ്പട്ടികകളിൽ കാണാം.

എരിക്കിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളും മുൻകരുതലുകളും

എരിക്ക് ഔഷധഗുണമുള്ള സസ്യമാണെങ്കിലും അതിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും ഒരുപോലെ സുരക്ഷിതമല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് വേരിന്റെ തൊലിയും എരിക്കിൻ കറയും ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനാൽ അളവിലും ഉപയോഗരീതിയിലും വലിയ ശ്രദ്ധ വേണം.

അമിതമായ അളവിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ

എരിക്കിന്റെ ഔഷധഭാഗങ്ങൾ അധിക അളവിൽ ഉള്ളിൽ ചെന്നാൽ ഛർദ്ദി, വയറിളക്കം, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ സ്വയം അളവ് കൂട്ടി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

വേരിന്റെ തൊലി ഉയർന്ന അളവിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ മനംമറക്കം, ഛർദ്ദി, വയറിളക്കം എന്നിവ ഉണ്ടാകാമെന്ന് പരമ്പരാഗത ഔഷധവിവരങ്ങളിൽ പറയുന്നു. ദീർഘകാലം അമിതമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ തലവേദന, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ എരിച്ചിൽ, വെള്ളപോക്ക് (Leucorrhoea) തുടങ്ങിയ പ്രതികൂലഫലങ്ങളും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

എരിക്കിൻ കറ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്

എരിക്കിന്റെ തണ്ടിലും ഇലയിലും കാണുന്ന വെളുത്ത ക്ഷീരം അഥവാ കറ (Latex) വളരെ ശക്തമായ സ്വഭാവമുള്ളതാണ്. ഇത് മൃദുവായ ചർമ്മത്തിലും ശരീരത്തിലെ മ്യൂക്കസ് മെംബ്രേനുകളിലും പ്രകോപനവും പൊള്ളലും ഉണ്ടാക്കാം.

പ്രത്യേകിച്ച് കണ്ണിൽ എരിക്കിൻ കറ വീഴുന്നത് അപകടകരമാണ്. കണ്ണിൽ കറ തട്ടിയാൽ ശക്തമായ കണ്ണുനീർ, ചുവപ്പ്, വേദന, കണ്ണിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അബദ്ധത്തിൽ കണ്ണിൽ വീണാൽ ഉടൻ ധാരാളം ശുദ്ധജലം ഉപയോഗിച്ച് കഴുകി വൈദ്യസഹായം തേടണം.

കറ കൈകാര്യം ചെയ്ത ശേഷം കൈകൾ നന്നായി കഴുകുന്നതും പ്രധാനമാണ്. കൈയിൽ കറ ഉണ്ടായിരിക്കെ കണ്ണിലോ വായിലോ തൊടുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

ഗർഭകാലത്തും മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്തും

ഗർഭിണികളും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാരും എരിക്കിന്റെ ആന്തരിക ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ സ്വയം നടത്തരുത്. ഈ കാലയളവിൽ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള മതിയായ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ വൈദ്യന്റെ വ്യക്തമായ നിർദേശം ഇല്ലാതെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

കുട്ടികളിലും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധ വേണം

എരിക്കിന്റെ കറയോ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളോ കുട്ടികൾ സ്വയം ഉപയോഗിക്കാനോ കൈകാര്യം ചെയ്യാനോ അനുവദിക്കരുത്. ചെറിയ അളവിൽ പോലും തെറ്റായി ഉള്ളിൽ ചെന്നാൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

ഓർക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം

“പ്രകൃതിദത്തമായത്” എന്നത് “പൂർണമായും അപകടരഹിതം” എന്നല്ല. എരിക്കിന് ഔഷധപ്രാധാന്യമുള്ളതുപോലെ തന്നെ ശക്തമായ വിഷാംശത്തിനും സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ എരിക്കിന്റെ കറ, വേരിന്റെ തൊലി, പൂവ് തുടങ്ങിയവ സ്വയം കഴിക്കുകയോ അളവ് നിശ്ചയിച്ച് ചികിത്സ നടത്തുകയോ ചെയ്യാതെ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ, കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ അറിവുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഓരോ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിൽ അവയുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ അറിവുകൾ പങ്കുവെക്കുക എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സ നടത്താനുള്ള മാർഗനിർദേശമല്ല. ഒരേ രോഗത്തിന് പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചികിത്സാരീതി മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു  ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്.

സ്വയം ചികിത്സ ചിലപ്പോൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാക്കും. അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിനോ രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, കൃഷി, ആരോഗ്യം, നാട്ടറിവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ലേഖനങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ Village Tips കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ അംഗമാകൂ.

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏

© All Rights Reserved.

Post a Comment

Previous Post Next Post