ഉമ്മം എന്ന പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ പലർക്കും ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് അതിന്റെ വിഷസ്വഭാവം ആയിരിക്കും. എന്നാൽ ആയുർവേദത്തിലും പാരമ്പര്യ ചികിത്സാരീതികളിലും ഉമ്മച്ചെടിക്ക് ചില പ്രത്യേക ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. Datura stramonium ഉൾപ്പെടുന്ന Datura വർഗത്തിലെ സസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിയുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഗുണങ്ങൾക്കൊപ്പം അപകടസാധ്യതകളും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.
തലവേദന, വേദന, വീക്കം, ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ഉമ്മം പരമ്പരാഗതമായി എങ്ങനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെന്നും, ഏത് ഭാഗമാണ് ഔഷധമായി കണക്കാക്കുന്നത്, എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു, എന്തുകൊണ്ടാണ് സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നത് അപകടകരമാകുന്നത് എന്നതുമാണ് ഈ ലേഖനത്തിൽ നോക്കുന്നത്. കാരണം ഔഷധഗുണമുള്ള സസ്യമാണെങ്കിലും ഉമ്മത്തിലെ ചില ഘടകങ്ങൾ വിഷാംശമുള്ളവയാണ്; അതിനാൽ പരിചയമില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഗുരുതരമായ വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകാം.
ഉമ്മത്തിന്റെ പ്രധാന ഇനങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണ്?
നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉമ്മം എന്ന് വിളിക്കുന്ന ചെടികൾക്ക് ഒരേ രൂപമല്ല കാണുന്നത്. പൂവിന്റെ നിറത്തിലും തണ്ടിന്റെ നിറത്തിലും ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളുള്ള പല തരത്തിലുള്ള Datura ഇനങ്ങളുണ്ട്. അതിൽ സാധാരണയായി പറയപ്പെടുന്ന രണ്ട് തരങ്ങളാണ് വെളുത്ത ഉമ്മവും പർപ്പിൾ നിറത്തിലുള്ള ഉമ്മവും.
1. വെളുത്ത ഉമ്മം
പേര് പോലെ തന്നെ പൂക്കൾക്ക് സാധാരണയായി വെള്ള നിറമായിരിക്കും. വഴിയരികുകളിലും തുറസ്സായ സ്ഥലങ്ങളിലും വരണ്ട മണ്ണിലും ഈ ചെടി വളരുന്നത് കാണാം. വലിയ ഇലകളും മുള്ളുകളുള്ള കായ്കളുമാണ് ഇതിന്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത.
ശാസ്ത്രീയമായി Datura ജനുസ്സിൽപ്പെടുന്ന സസ്യങ്ങളെയാണ് ഉമ്മം എന്ന് പൊതുവെ വിളിക്കുന്നത്. Datura stramonium, Datura metel തുടങ്ങിയ ഇനങ്ങൾ ഈ കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇവയെ Thorn apple, Jimsonweed തുടങ്ങിയ പേരുകളിലും വിളിക്കാറുണ്ട്.
2. പർപ്പിൾ ഉമ്മം / കറുത്ത ഉമ്മം
പൂക്കൾക്ക് പർപ്പിൾ അല്ലെങ്കിൽ നീലകലർന്ന നിറവും ചിലപ്പോൾ തണ്ടിനും ഇലകൾക്കും ഇരുണ്ട നിറവും കാണപ്പെടുന്നതിനാലാണ് ഈ വിഭാഗത്തെ പർപ്പിൾ ഉമ്മം, കറുത്ത ഉമ്മം തുടങ്ങിയ പേരുകളിൽ വിളിക്കുന്നത്.
ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഉമ്മത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത ഇനങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവയുടെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും പരാമർശങ്ങളുണ്ട്. ചില പാരമ്പര്യ വിവരണങ്ങളിൽ കറുത്ത/പർപ്പിൾ ഇനത്തിന് കൂടുതൽ തീവ്രമായ ഔഷധപ്രഭാവം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നുമുണ്ട്.
എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം. ഉമ്മം സാധാരണ ഔഷധച്ചെടികളെപ്പോലെ വീട്ടിൽ എടുത്ത് ഉപയോഗിക്കാവുന്ന സസ്യമല്ല. Datura ഇനങ്ങളിൽ atropine, scopolamine പോലുള്ള ശക്തമായ ആൽക്കലോയിഡുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ തെറ്റായ അളവിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ വിഷബാധ ഉണ്ടാകാം. അതുകൊണ്ട് ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ പറയുമ്പോഴും വിദഗ്ധരുടെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഉമ്മത്തിന്റെ ഇല, വിത്ത്, പൂവ് തുടങ്ങിയവ കഴിക്കുകയോ സ്വയം ചികിത്സയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.
ഉമ്മത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്
ഉമ്മത്തെക്കുറിച്ച് ആയുർവേദത്തിലെ വിവിധ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ഔഷധഗുണങ്ങൾ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ധത്തൂരത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ശ്ലോകം ഇങ്ങനെയാണ്:
ധത്തൂരഃ കടുരുഷ്ണശ്ച കാന്തികാരി വ്രണാർതിനുത് ।
കുഷ്ഠാനി ഹന്തി ലേപേന പ്രഭാവേണ ജ്വരം ജയേത് ॥
ത്വഗ്ദോഷകൃച്ച്ര കണ്ഡൂതിജ്വഹാരി ഭ്രമാവഹഃ ॥
ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകം ഉമ്മത്തിന്റെ ഗുണവീര്യങ്ങളെയും ചികിത്സാപരമായ പ്രത്യേകതകളെയും വളരെ കൃത്യമായി വരച്ചുകാട്ടുന്ന ഒന്നാണ്., ഇതിന്റെ ഓരോ പദങ്ങളുടെയും ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥവും തനിമയാർന്ന വ്യാഖ്യാനവും താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാം:
ആദ്യ വരി: ധത്തൂരഃ കടുരുഷ്ണശ്ച കാന്തികാരി വ്രണാർതിനുത്
ഇവിടെ 'ധത്തൂരഃ' എന്നാൽ നമ്മൾ പറയുന്ന ഉമ്മം സസ്യമാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ ഉപവിഷങ്ങളുടെ ഗണത്തിലാണ് ഇതിന്റെ സ്ഥാനം. 'കടുഃ' എന്നത് ഇതിന്റെ രസത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതായത് ഉമ്മത്തിന് കടുരസമാണ് (എരിവ്). ശരീരത്തിലെ ദുഷിച്ച കഫത്തെയും വാതത്തെയും ശമിപ്പിക്കാൻ കടുരസം സഹായകരമാണ്. തുടർന്നുള്ള 'ഉഷ്ണഃ ച' എന്നത് ഇതിന്റെ വീര്യത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള (ചൂടുള്ള സ്വഭാവം) സസ്യമാണിത്. ശരീരത്തിലെ തണുപ്പ്, മരവിപ്പ്, സ്തംഭനാവസ്ഥ എന്നിവ മാറ്റി രക്തയോട്ടം ത്വരിതപ്പെടുത്താൻ ഈ ഉഷ്ണഗുണത്തിന് സാധിക്കും.
'കാന്തികാരീ' എന്നാൽ ശരീരത്തിന് കാന്തിയും പ്രസരിപ്പും ശോഭയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ് അർത്ഥം. കൃത്യമായ മാത്രയിലും ശുദ്ധിക്രിയകൾക്ക് ശേഷവും പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ ഇത് ചർമ്മത്തിന്റെ നിറവും ആരോഗ്യവും മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. അടുത്ത പദം 'വ്രണാർതിനുത്' ആണ്. വ്രണം (മുറിവുകൾ അല്ലെങ്കിൽ പുണ്ണുകൾ), ആർതി (അസഹ്യമായ വേദന), നുത് (നശിപ്പിക്കുന്നത്/ഇല്ലാതാക്കുന്നത്) എന്നീ വാക്കുകൾ ചേർന്നതാണിത്. കഠിനമായ വേദനയുള്ള വ്രണങ്ങളിലും പഴുപ്പുള്ള മുറിവുകളിലും പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ അവിടുത്തെ വേദനയെ അതിവേഗം ശമിപ്പിക്കാൻ ഉമ്മത്തിന് പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്.
രണ്ടാം വരി: കുഷ്ഠാനി ഹന്തി ലേപേന പ്രഭാവേണ ജ്വരം ജയേത്
'ലേപേന' എന്നാൽ പുറമേ അരച്ചുപുരട്ടുന്ന ലേപനമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ എന്നാണ് അർത്ഥം. അങ്ങനെ ബാഹ്യമായി പ്രയോഗിച്ചാൽ 'കുഷ്ഠാനി ഹന്തി'—കുഷ്ഠം ഉൾപ്പെടെയുള്ള സകലവിധ ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെയും ഇത് ഇല്ലാതാക്കുന്നു (ഹന്തി). ആയുർവേദത്തിൽ 'കുഷ്ഠം' എന്ന് പൊതുവായി പറയുന്നത് എക്സിമ, സോറിയാസിസ് തുടങ്ങിയ കഠിനമായ എല്ലാ ചർമ്മരോഗങ്ങളെയുമാണ്.
അടുത്തതായി ആചാര്യൻ പറയുന്നത് ഇതിന്റെ അത്ഭുതകരമായ രോഗശമന ശേഷിയെക്കുറിച്ചാണ്; 'പ്രഭാവേണ ജ്വരം ജയേത്'. രസ-ഗുണ-വീര്യ-വിപാകങ്ങൾക്ക് അതീതമായി ഒരു ഔഷധദ്രവ്യത്തിൽ പ്രകൃത്യാ കാണപ്പെടുന്ന സവിശേഷ ശക്തിയെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ 'പ്രഭാവം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ആ സവിശേഷമായ 'പ്രഭാവം' കൊണ്ട് ഇത് ശരീരത്തെ ബാധിക്കുന്ന കഠിനമായ പനിയെ (ജ്വരം) പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കുന്നു അല്ലെങ്കിൽ ശമിപ്പിക്കുന്നു (ജയേത്).
മൂന്നാം വരി: ത്വഗ്ദോഷകൃച്ച്ര കണ്ഡൂതിജ്വഹാരി ഭ്രമാവഹഃ
ഇതിൽ 'ത്വഗ്ദോഷ' എന്നാൽ ചർമ്മത്തെ ബാധിക്കുന്ന വിവിധതരം അസുഖങ്ങളെയും അലർജികളെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 'കൃച്ഛ്ര' എന്നത് കഠിനമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെയും, 'കണ്ഡൂതി' എന്നത് നിർത്താതെയുള്ള ചൊറിച്ചിലിനെയും കുറിക്കുന്നു. 'രുഗ്ഹാരി' (ജ്വഹാരി) എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ ചൊറിച്ചിൽ, ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ, വേദനകൾ എന്നിവയെ വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്നത് എന്നാണ് .
എന്നാൽ ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ആചാര്യൻ നൽകുന്ന അതീവ ഗൗരവമുള്ള ഒരു ശാസ്ത്രീയ മുന്നറിയിപ്പാണ് 'ഭ്രമാവഹഃ' എന്ന പദം. 'ഭ്രമം' എന്നാൽ തലകറക്കം, മതിഭ്രമം, ഭ്രാന്തമായ അവസ്ഥ അല്ലെങ്കിൽ ഉന്മാദം; 'ആവഹഃ' എന്നാൽ അതിനെ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ശാസ്ത്രീയമായ ശുദ്ധിക്രിയകൾ ചെയ്യാതെയോ, അളവ് കൂടിയോ ഉപയോഗിച്ചാൽ ഇത് മനുഷ്യന്റെ നാഡീവ്യവസ്ഥയെയും മനസ്സിനെയും ബാധിച്ച് കടുത്ത മതിഭ്രമം ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാക്കും.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഉമ്മം ബാഹ്യമായി ലേപന രൂപത്തിൽ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും വേദനകൾക്കും ശമനം നൽകുന്ന അതീവ ഫലപ്രദമായ ഒരു ദിവ്യൗഷധമാണ്. ഒപ്പം പ്രഭാവം കൊണ്ട് ജ്വരത്തെപ്പോലും മാറ്റാൻ ഇതിന് കഴിയും. എന്നാൽ 'ഭ്രമാവഹഃ' എന്ന മുന്നറിയിപ്പ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, കൃത്യമായ ശാസ്ത്രീയ ശോധന (വിഷാംശം നീക്കം ചെയ്യൽ) നടത്തിയ ശേഷവും, ഒരു വൈദ്യന്റെ കർശന മേൽനോട്ടത്തിലും മാത്രമേ ഇതിന്റെ പ്രയോഗങ്ങൾ നടത്താവൂ.
കയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലും ധത്തൂരത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു വിവരണം കാണാം:
ധത്തൂരോ മധുരസ്തിക്തഃ തീക്ഷ്ണോഷ്ണഃ തുവരോ ഗുരുഃ ।
ഉന്മാദ വാന്തി മന്ദാഗ്നി കാന്തിദോ ജ്വരകുഷ്ഠനുത് ॥
യൂകലിക്ഷാവ്രണ ശ്ലേഷ്മ കൃമി കണ്ഡൂ വിഷാപഹാ ॥
കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകം ഉമ്മത്തിന്റെ രസ-വീര്യ-ഗുണങ്ങളെയും, ഒപ്പം അശ്രദ്ധമായി ഉപയോഗിച്ചാലുണ്ടാകുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങളെയും വ്യക്തമായി വരച്ചുകാട്ടുന്ന ഒന്നാണ്. ഇതിന്റെ ഓരോ പദങ്ങളുടെയും ആഴത്തിലുള്ള തത്വം താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാം:
ആദ്യ വരി: ധത്തൂരോ മധുരസ്തിക്തഃ തീക്ഷ്ണോഷ്ണഃ തുവരോ ഗുരുഃ
ഇവിടെ 'ധത്തൂരഃ' എന്നത് ഉപവിഷഗണത്തിൽപ്പെട്ട ഉമ്മം സസ്യത്തെ കുറിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ രസങ്ങളെ പരിശോധിച്ചാൽ 'മധുരഃ' (മധുരം), 'തിക്തഃ' (കയ്പ്), 'തുവരഃ' (ചവർപ്പ്) എന്നീ മൂന്ന് രസങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കാണാം. ഇതിൽ തിക്ത-കഷായ രസങ്ങൾ രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനും ശരീരത്തിലെ അമിതമായ കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ഒതുക്കാനും സഹായിക്കുന്നവയാണ്.
ഗുണപരമായി ഇത് 'തീക്ഷ്ണഃ' ആണ്; അതായത് ശരീരത്തിലെ അതിസൂക്ഷ്മമായ സ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് (ശരീര നാളികളിലേക്ക്) പോലും അതിവേഗം തുളച്ചുകയറി പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള അസാധാരണ ശേഷി ഇതിനുണ്ട്. 'ഉഷ്ണഃ' എന്നത് ഇതിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യത്തെ (ചൂടുള്ള സ്വഭാവം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വാതത്തെയും കഫത്തെയും തകർക്കാൻ ഈ ഉഷ്ണഗുണം അത്യന്തം ഫലപ്രദമാണ്. അതോടൊപ്പം 'ഗുരുഃ' എന്ന പദം ഇത് ദഹിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും ശരീരത്തിൽ ഭാരമുണ്ടാക്കുന്നതുമായ ഒന്നാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
രണ്ടാം വരി: ഉന്മാദ വാന്തി മന്ദാഗ്നി കാന്തിദോ ജ്വരകുഷ്ഠനുത്
ഈ വരിയിൽ ഉമ്മത്തിന്റെ വിഷപ്രഭാവവും അതേസമയം അത് നൽകുന്ന രോഗശമന ഗുണങ്ങളും ആചാര്യൻ ഒപ്പത്തിനൊപ്പം പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ശരിയായ ശോധന (വിഷാംശം കളയൽ) നടത്താതെ ഉപയോഗിക്കുകയോ അളവ് കൂടുകയോ ചെയ്താൽ ഇത് മനുഷ്യന്റെ മസ്തിഷ്കത്തെ ബാധിച്ച് 'ഉന്മാദ' (മതിഭ്രമം, മാനസിക വിഭ്രാന്തി) ഉണ്ടാക്കും. ആമാശയത്തെ അസ്വസ്ഥമാക്കി 'വാന്തി' (തീവ്രമായ ഛർദ്ദി), ജഠരാഗ്നിയെ കെടുത്തിക്കളഞ്ഞ് 'മന്ദാഗ്നി' (വിശപ്പില്ലായ്മയും ദഹനക്കുറവും) എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കാനും ഇതിന് കാരണമാകും.
എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയമായി ശുദ്ധിചെയ്ത് കൃത്യമായ മാത്രയിൽ ഔഷധമായി മാറുമ്പോൾ ഇത് 'കാന്തിദഃ' ആയി മാറുന്നു; അതായത് ചർമ്മത്തിന് തിളക്കവും സ്വാഭാവിക ശോഭയും നൽകുന്നു. കൂടാതെ ശരീരത്തെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന പനിയെ ശമിപ്പിക്കുന്ന 'ജ്വരനുത്' ആയും, എക്സിമ, സോറിയാസിസ് തുടങ്ങിയ സകലവിധ ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന 'കുഷ്ഠനുത്' ആയും ഇത് അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
മൂന്നാം വരി: യൂകലിക്ഷാവ്രണ ശ്ലേഷ്മ കൃമി കണ്ഡൂ വിഷാപഹാ
ഉമ്മത്തിന്റെ ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങളിലെ അസാധാരണമായ ഔഷധവീര്യമാണ് അവസാന വരിയിൽ വിവരിക്കുന്നത്. തലയോട്ടിയിലുണ്ടാകുന്ന 'യൂക' (പേൻ), 'ലിക്ഷാ' (ഈര്) എന്നിവയെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാൻ ഉമ്മത്തിന്റെ ഇലനീരോ ഇത് കാച്ചിയ വെളിച്ചെണ്ണയോ ഉത്തമമാണ്. ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകളെയും പഴുപ്പുള്ള പുണ്ണുകളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഇത് 'വ്രണ' ഹരമാണ്.
ശ്വാസകോശത്തിലും ശരീരത്തിലും അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ദുഷിച്ച കഫക്കെട്ടിനെ ഇളക്കിമാറ്റാൻ 'ശ്ലേഷ്മ' ഹരമായും, ഉദരത്തിലും ത്വക്കിലും കാണപ്പെടുന്ന വിരകളെയും സൂക്ഷ്മ പരാദങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന 'കൃമി' നാശകമായും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. അസഹ്യമായ ചൊറിച്ചിലും അലർജിയും ഇല്ലാതാക്കാൻ 'കണ്ഡൂ' നാശകവുമാണ്. അവസാനമായി, ചില ജന്തുവിഷങ്ങളെയും മറ്റ് വിഷാംശങ്ങളെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് നിർവീര്യമാക്കാൻ ശേഷിയുള്ളതുകൊണ്ട് ഇതിനെ 'വിഷാപഹാ' (വിഷത്തെ അകറ്റുന്നത്) എന്നും വിളിക്കുന്നു.
ഉമ്മം ഒരേസമയം പ്രാണനെ ഹനിക്കാൻ പോന്ന ഉപവിഷവും, വിധിപ്രകാരം സംസ്കരിച്ചെടുത്താൽ മാരക രോഗങ്ങളെ വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്ന ദിവ്യൗഷധവുമാണ്. പനിയും വ്രണങ്ങളും ചൊറിച്ചിലും മാറ്റാൻ ഇതിന് അസാധാരണ കഴിവുണ്ടെങ്കിലും, അശാസ്ത്രീയമായ ഉപയോഗം ഉന്മാദത്തിലേക്കും നാഡീതളർച്ചയിലേക്കും നയിക്കുമെന്ന മുന്നറിയിപ്പ് ഈ ശ്ലോകം അടിവരയിട്ടു വ്യക്തമാക്കുന്നു.
രണ്ട് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്ന ഉമ്മത്തിന്റെ പ്രധാന ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ
ആയുർവേദത്തിലെ പൗരാണിക നിഘണ്ടുക്കളായ ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു എന്നിവയിലെ ശ്ലോകങ്ങളെ ആധാരമാക്കി, ഉമ്മത്തിന്റെ (Datura) പരമ്പരാഗത ഔഷധഗുണങ്ങളെയും അതോടൊപ്പം പാലിക്കേണ്ട കർശനമായ സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങളെയും താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ വസ്തുനിഷ്ഠമായി മനസ്സിലാക്കാം.
ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പ്രധാന രോഗാവസ്ഥകൾ
ചർമ്മ രോഗങ്ങൾ (ത്വഗ്ദോഷങ്ങൾ): 'കുഷ്ഠാനി ഹന്തി ലേപേന', 'കുഷ്ഠനുത്' എന്നീ പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെ എക്സിമ, സോറിയാസിസ് തുടങ്ങിയ വിട്ടുമാറാത്ത ചർമ്മരോഗങ്ങളിലെ അനുബന്ധ ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് ശമനം നൽകാൻ ഉമ്മം അടങ്ങിയ ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ചർമ്മത്തിന് സ്വാഭാവിക തിളക്കവും കാന്തിയും (കാന്തികാരി / കാന്തിദഃ): ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ 'കാന്തികാരി' എന്നും കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ 'കാന്തിദഃ' എന്നും ഉമ്മത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. 'ചർമ്മത്തിന് കാന്തിയും തിളക്കവും ഉണ്ടാക്കുന്നത്' എന്നാണ് ഈ പദത്തിന്റെ അർത്ഥം (ഇത് ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന 'കണ്ടകാരി' അഥവാ മുള്ളൻചുണ്ട എന്ന സസ്യമല്ല). ബാഹ്യലേപനമായി കൃത്യമായ വിധിപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, ചർമ്മത്തിലെ അണുബാധകളും കരുവാളിപ്പും മാറ്റി ത്വക്കിന് സ്വാഭാവിക ആരോഗ്യവും കാന്തിയും നൽകാൻ ഇതിന് സാധിക്കുമെന്ന് ആചാര്യന്മാർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ചൊറിച്ചിലും അലർജിയും (കണ്ഡൂതി): ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന അസഹ്യമായ ചൊറിച്ചിലിനെയും അലർജി ലക്ഷണങ്ങളെയും പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇതിന്റെ ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുമെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
വ്രണങ്ങളിലെ വേദന (വ്രണാർതി): നീർക്കെട്ടും അണുബാധയുമുള്ള കഠിനമായ മുറിവുകളിലെ വേദന ശമിപ്പിക്കുന്നതിനാണ് 'വ്രണാർതിനുത്' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ഇതിലെ സ്വാഭാവിക ഘടകങ്ങൾ ഒരു വേദനസംഹാരിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
പനിയും ശരീരവേദനയും (ജ്വരം): ഉമ്മത്തിന്റെ ഉഷ്ണവീര്യവും സവിശേഷമായ പ്രഭാവവും ശരീര താപനില നിയന്ത്രിക്കാനും വിറയലോടെയുള്ള പനിയുടെ കാഠിന്യം കുറയ്ക്കാനും സഹായകരമാണെന്ന് ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറയുന്നു.
പേൻ, ഈര് ശല്യം (യൂക-ലിക്ഷാ നാശനം): തലയോട്ടിയിലെ പരാദങ്ങളായ പേൻ, ഈര് എന്നിവയെ നശിപ്പിക്കാൻ പാരമ്പര്യമായി ഉമ്മത്തിന്റെ ഘടകങ്ങൾ ചേർത്ത പ്രത്യേക ബാഹ്യ എണ്ണകൾ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.
കഫക്കെട്ടും ശ്വാസതടസ്സവും: നെഞ്ചിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കട്ടിപിടിച്ച കഫത്തെ ഇളക്കിമാറ്റാൻ (ശ്ലേഷ്മഹരം) ഇതിന്റെ തീക്ഷ്ണഗുണത്തിന് ശേഷിയുണ്ട്. ചില പ്രത്യേക ശ്വാസകോശ രോഗാവസ്ഥകളിൽ പാരമ്പര്യ വൈദ്യത്തിൽ ഇത് ചേരുവയായി വരുന്നു.
വിരശല്യവും വിഷാംശവും: ശരീരത്തിലെ സൂക്ഷ്മ പരാദങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാനും (കൃമിഹരം), ചിലതരം ജന്തുവിഷബാധകൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ നിയന്ത്രിക്കാനും (വിഷാപഹാ) ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
ഉമ്മത്തിലെ പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ
ഉമ്മത്തിന് ഇത്രയധികം ഔഷധവീര്യവും ഒപ്പം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വിഷാംശവും നൽകുന്നത് ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അതിശക്തമായ ട്രോപെയ്ൻ ആൽക്കലോയിഡുകളാണ് (Tropane Alkaloids). ശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യവസ്ഥയെ നേരിട്ട് സ്വാധീനിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഈ ഘടകങ്ങളാണ് കൃത്യമായ നിയന്ത്രണമില്ലെങ്കിൽ ഇതിനെ ജീവന് തന്നെ ഭീഷണിയാകുന്ന വിഷമാക്കി മാറ്റുന്നത്.
ഹയോസയാമിൻ (Hyoscyamine)
ഉമ്മത്തിന്റെ പച്ചിലകളിലും തണ്ടിലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാണപ്പെടുന്ന ഘടകമാണിത്. ആന്തരിക അവയവങ്ങളിലെ പേശീവലിവും കോച്ചിപ്പിടുത്തവും ശാന്തമാക്കാൻ നാഡീവ്യവസ്ഥയിലെ ചില സിഗ്നലുകളെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഇത് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ ഇതിന്റെ അളവ് അല്പം കൂടിയാൽ പോലും തൊണ്ടയും വായും അസാധാരണമായി വരണ്ടുപോവുക, മൂത്രതടസ്സം, കാഴ്ച മങ്ങുക തുടങ്ങിയ ഗുരുതര പ്രശ്നങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പ്രകടമാകും.
അട്രോപിൻ (Atropine)
ഹൃദയമിടിപ്പിനെയും നാഡികളെയും ഒരുപോലെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണിത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ അടിയന്തര ഘട്ടങ്ങളിൽ ഹൃദയമിടിപ്പ് സാധാരണ നിലയിലാക്കാനും കണ്ണ് പരിശോധനകൾക്കുമുള്ള മരുന്നുകളിൽ അട്രോപിൻ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഓർക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം, അത് ശാസ്ത്രീയ പരീക്ഷണശാലകളിൽ കൃത്യമായ അളവിലും ശുദ്ധതയിലും നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നവയാണ്. പച്ചച്ചെടിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അനിയന്ത്രിതമായ അട്രോപിൻ ശരീരത്തിലെത്തിയാൽ ഹൃദയമിടിപ്പ് അപകടകരമാംവിധം കൂടാനും രക്തസമ്മർദ്ദം താളംതെറ്റാനും കാരണമാകും.
സ്കോപോലമിൻ (Scopolamine / Hyoscine)
മസ്തിഷ്കത്തിലെ കോശങ്ങളെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്ന അതീവ തീവ്രതയുള്ള ഘടകമാണിത്. ചെറിയ അളവിൽ ചലനവൈകല്യങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, ഉമ്മത്തിന്റെ വിഷാംശം ബാധിച്ചവരിൽ കടുത്ത മതിഭ്രമം (Hallucinations), വിഭ്രാന്തി, സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെടൽ, ഓർമ്മക്കുറവ് എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നത് സ്കോപോലമിന്റെ അതിപ്രസരം കൊണ്ടാണ്.
ഇവ കൂടാതെ വീക്കം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന വിത്തനോളൈഡുകൾ (Withanolides), ഫ്ലേവനോയിഡുകൾ, ടാനിനുകൾ എന്നിവയും ഇതിലുണ്ട്.
ഉമ്മത്തിന്റെ വിഷബാധ: അറിയേണ്ട കാര്യങ്ങൾ
ഉമ്മം അഥവാ ധത്തൂരം (Datura metel) ചെടിയുടെ ഇല, വേര്, പൂവ്, കായ്, വിത്ത് തുടങ്ങിയ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ട്രോപെയ്ൻ ആൽക്കലോയിഡുകൾ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പ്രധാനമായും atropine, hyoscyamine, scopolamine തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളാണ് ഇതിന്റെ ശക്തമായ ഔഷധപ്രവർത്തനത്തിനും വിഷപ്രഭാവത്തിനും പിന്നിൽ.
ഇവയുടെ അളവ് ചെടിയുടെ ഇനം, ഏത് ഭാഗമാണ് ഉപയോഗിച്ചത്, ചെടിയുടെ വളർച്ചയുടെ ഘട്ടം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഉമ്മത്തിന്റെ ചെറിയ അളവ് പോലും എല്ലാവരിലും ഒരേ രീതിയിലുള്ള പ്രതികരണം ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് പറയാനാകില്ല. എന്നാൽ തെറ്റായ രീതിയിലോ അളവിലോ ഉപയോഗിച്ചാൽ ഗുരുതരമായ വിഷബാധ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
വിഷബാധ ഉണ്ടായാൽ എന്തൊക്കെ സംഭവിക്കാം?
ഉമ്മത്തിലെ ആൽക്കലോയിഡുകൾ നാഡീവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്നതിനാൽ ആദ്യം വായ വരൾച്ച, കാഴ്ച മങ്ങൽ, ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുക, തലചുറ്റൽ, അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.
വിഷബാധ കൂടുതൽ ശക്തമായാൽ ആശയക്കുഴപ്പം, സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെടൽ, അസാധാരണമായ പെരുമാറ്റം, ഭ്രമദർശനം (Hallucination), കടുത്ത വിഭ്രാന്തി (Delirium) എന്നിവ ഉണ്ടാകാം. ഗുരുതരമായ വിഷബാധയിൽ ശരീരത്തിന്റെ ചലനനിയന്ത്രണം തകരുകയും കൺവൾഷൻ (Convulsions), ബോധക്ഷയം, ശ്വാസതടസ്സം തുടങ്ങിയ ജീവന് ഭീഷണിയായ അവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്.
ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടാൽ വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും പരീക്ഷിച്ച് നോക്കുന്നത് അപകടകരമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾ അബദ്ധത്തിൽ ഉമ്മത്തിന്റെ വിത്തുകളോ മറ്റേതെങ്കിലും ഭാഗങ്ങളോ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഉടൻ തന്നെ വൈദ്യസഹായം തേടണം.
വിഷബാധയുണ്ടായാൽ ചികിത്സ എങ്ങനെ?
ഉമ്മത്തിന്റെ വിഷബാധയ്ക്ക് വീട്ടിൽ ചെയ്യാവുന്ന പ്രത്യേക ചികിത്സയില്ല. സ്വയം ഛർദ്ദിപ്പിക്കുകയോ, വയറുകഴുകാൻ ശ്രമിക്കുകയോ, സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് മരുന്നുകൾ നൽകുകയോ ചെയ്യരുത്.
രോഗിയെ എത്രയും വേഗം ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കുകയാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം. ആശുപത്രിയിൽ രോഗിയുടെ ബോധനില, ശ്വാസം, ഹൃദയമിടിപ്പ്, രക്തസമ്മർദ്ദം തുടങ്ങിയവ പരിശോധിച്ച് ആവശ്യമായ ചികിത്സ നൽകും. വിഷബാധയുടെ തീവ്രത അനുസരിച്ച് നിരീക്ഷണം, ശരീരത്തിലെ ദ്രവങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം, ശ്വാസസഹായം, കൺവൾഷൻ നിയന്ത്രിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ തുടങ്ങിയ ചികിത്സകൾ ഡോക്ടർമാർ തീരുമാനിക്കും.
ആവശ്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ വിഷം ശരീരത്തിൽ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നത് കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ചികിത്സകളും ആശുപത്രിയിൽ പരിഗണിക്കാം. Gastric lavage പോലുള്ള നടപടികൾ എല്ലാ വിഷബാധകളിലും പതിവായി ചെയ്യുന്നതല്ല; രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും വിഷം കഴിച്ച സമയവും മറ്റ് ഘടകങ്ങളും വിലയിരുത്തിയ ശേഷമാണ് ഇത്തരം നടപടികൾ വേണമോ എന്ന് ഡോക്ടർ തീരുമാനിക്കുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് ഉമ്മത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ സമീപനം ഒന്ന് തന്നെയാണ് — ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധപ്രാധാന്യമുള്ള ദ്രവ്യമാണെങ്കിലും, സ്വയം ഉപയോഗിക്കരുത്. ശോധനയും സംസ്കരണവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള വൈദ്യപരമായ നടപടികൾ അറിയുന്ന യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഔഷധപ്രയോഗം നടത്താവൂ.
ഉമ്മത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്
ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഉമ്മത്തിന് വേദന, കഫം, വാതം, ചില ത്വക്ക് രോഗാവസ്ഥകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ പലവിധ പ്രയോഗങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. ഇതിന് പിന്നിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാൻ ആധുനിക ശാസ്ത്രവും ഉമ്മത്തിലെ വിവിധ രാസഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഉമ്മത്തിലെ അട്രോപിൻ, ഹയോസ്യാമിൻ, സ്കോപോളമിൻ തുടങ്ങിയ ട്രോപെയ്ൻ ആൽക്കലോയിഡുകൾ ശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യവസ്ഥയെയും ചില മിനുസമുള്ള പേശികളെയും സ്വാധീനിക്കുന്നവയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പേശികളുടെ അമിതമായ ചുരുക്കം കുറയ്ക്കുന്ന antispasmodic പ്രവർത്തനം ഇവയിൽ കാണുന്നത്. വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പരീക്ഷണങ്ങളിലും ധത്തൂരത്തിലെ ഘടകങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ധത്തൂരത്തിന്റെ പഴയകാല ഉപയോഗത്തിനും ഇതുമായി ബന്ധമുണ്ട്. ശ്വാസനാളത്തിലെ ചില പേശികളുടെ ചുരുക്കം കുറയ്ക്കാൻ atropine പോലുള്ള anticholinergic ഘടകങ്ങൾക്ക് കഴിവുള്ളതിനാൽ, പഴയകാലത്ത് ധത്തൂരത്തിന്റെ ഇലകൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള പുകചികിത്സയും ആസ്ത്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന Datura cigarettes പോലുള്ള രീതികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അത് പഴയകാല ചികിത്സാരീതിയാണ്. ധത്തൂരത്തിന്റെ പുക ശ്വസിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമായ ചികിത്സയായി ഇന്ന് കണക്കാക്കുന്നില്ല.
ധത്തൂരത്തിന്റെ ഇലകളിലും മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സത്തുകളിലും ബാക്ടീരിയകൾക്കും ഫംഗസുകൾക്കുമെതിരെ പ്രവർത്തനമുണ്ടോ എന്നതും ഗവേഷകർ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില ലബോറട്ടറി പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഉമ്മത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളിൽ അതിന്റെ വിഷസ്വഭാവത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അതിലെ ട്രോപെയ്ൻ ആൽക്കലോയിഡുകളുടെ അളവ് കൂടുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ anticholinergic വിഷബാധ ഉണ്ടാകാം. വായ വരൾച്ച, കാഴ്ച മങ്ങൽ, ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുക, ആശയക്കുഴപ്പം, ഭ്രമദർശനം, ശക്തമായ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. ഗുരുതരമായ വിഷബാധയിൽ കൺവൾഷനും ബോധാവസ്ഥയിലെ മാറ്റങ്ങളും ഉണ്ടാകാം.
അതുകൊണ്ട് ഉമ്മത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കണം. ഔഷധപ്രവർത്തനത്തിന് കാരണമാകുന്ന അതേ രാസഘടകങ്ങൾ തന്നെയാണ് അളവ് തെറ്റുമ്പോൾ വിഷബാധയ്ക്കും കാരണമാകുന്നത്. ആയുർവേദത്തിൽ ശോധനയും സംസ്കരണവും നടത്തി വൈദ്യന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ധത്തൂരവും, വീട്ടിൽ നിന്ന് എടുത്ത് സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉമ്മവും ഒരുപോലെയല്ല.
ഉമ്മത്തിന്റെ വിവിധ ഇനങ്ങൾ
പൗരാണിക ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ പൂക്കളുടെ നിറവ്യത്യാസമനുസരിച്ച് ഉമ്മത്തിനെ പ്രധാനമായും അഞ്ചായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം. ശ്വേത (വെള്ള), നീല, കൃഷ്ണ (കറുപ്പ്), രക്ത (ചുവപ്പ്), പീത (മഞ്ഞ) എന്നിവയാണവ.
ഈ അഞ്ച് ഇനങ്ങളിൽ വെച്ച് ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാർ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം കൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് കറുത്ത ഉമ്മത്തിനാണ് (കൃഷ്ണ ധുസ്തൂര). ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു അടക്കമുള്ള പ്രമുഖ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.
കറുത്ത ഉമ്മത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകളും ഔഷധ ശ്രേഷ്ഠതയും
കാഴ്ചയിൽ തന്നെ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന രൂപമാണിതിന്. തണ്ടുകൾക്കും ഇലഞരമ്പുകൾക്കും ഇരുണ്ട പർപ്പിൾ നിറവും, പൂക്കൾക്ക് കടും വയലറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ കറുപ്പിനോട് അടുത്ത നിറവുമാണ് ഇതിനുണ്ടാകുക.
അസാധാരണമായ ഔഷധവീര്യം: സാധാരണ കാണപ്പെടുന്ന വെളുത്ത ഉമ്മത്തേക്കാൾ വളരെ ഉയർന്ന ഔഷധഗുണവും പ്രവർത്തനശേഷിയും കറുത്ത ഉമ്മത്തിനുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചെറിയ അളവിൽ പോലും ഇത് ശരീരത്തിൽ വളരെ വേഗത്തിൽ പ്രതിപ്രവർത്തിക്കും.
രസായന ഗുണവും വാതശമനവും: കഠിനമായ സന്ധിവേദന, പക്ഷാഘാതം തുടങ്ങിയ വിട്ടുമാറാത്ത വാതരോഗങ്ങൾക്കുള്ള പ്രത്യേക എണ്ണകളിലും തൈലങ്ങളിലും ആചാര്യന്മാർ പ്രാഥമികമായി തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് കൃഷ്ണ ധുസ്തൂരമാണ്. ഒപ്പം ശരീരധാതുക്കളെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്ന ചില പ്രത്യേക രസായന പ്രയോഗങ്ങളിലും ഇത് വിധിക്കാറുണ്ട്.
എന്നാൽ വീര്യം കൂടുന്തോറും ഇതിലെ വിഷാംശത്തിന്റെ കാഠിന്യവും ഇരട്ടിക്കും എന്ന കാര്യം വിസ്മരിക്കരുത്. മറ്റുള്ള ഇനങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ ട്രോപെയ്ൻ ആൽക്കലോയിഡുകൾ ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ, ശാസ്ത്രീയ ശുദ്ധിക്രിയകൾ (ശോധന) പൂർത്തിയാക്കാതെ കറുത്ത ഉമ്മത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗവും നേരിട്ട് ബാഹ്യമായോ ആന്തരികമായോ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല.
ഉമ്മത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും ആയുർവേദത്തിലെ സ്ഥാനവും
ഉമ്മത്തിന്റെ ഔഷധസ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാൻ ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന ഗുണം, രസം, വിപാകം, വീര്യം, ദോഷങ്ങളിലുള്ള പ്രവർത്തനം എന്നിവ നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. ധത്തൂരം ലഘുവും രൂക്ഷവുമായ ഗുണമുള്ളതും, തിക്തവും കടുവുമായ രസമുള്ളതും, കടുവിപാകവും ഉഷ്ണവീര്യവും ഉള്ളതുമായ ദ്രവ്യം എന്നാണ് ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്നത്.
ലഘു എന്നത് ശരീരത്തിൽ ഭാരമുണ്ടാക്കാത്ത സ്വഭാവത്തെയും രൂക്ഷ എന്നത് സ്നിഗ്ധത കുറയ്ക്കുന്ന സ്വഭാവത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ധത്തൂരത്തിന്റെ തിക്തരസം കയ്പുള്ള രുചിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കടുരസം എരിവുള്ള രുചിയാണ്. ദഹനത്തിനു ശേഷം കടുരസസ്വഭാവത്തിലേക്ക് മാറുന്നതിനെയാണ് കടുവിപാകം എന്ന് പറയുന്നത്.
ധത്തൂരത്തിന് ഉഷ്ണവീര്യം ഉള്ളതായി ആയുർവേദം പറയുന്നു. ഒരു ദ്രവ്യം ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ കാണിക്കുന്ന പ്രധാന ഊർജസ്വഭാവമാണ് വീര്യം. ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങൾ കഫവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിലും വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില സാഹചര്യങ്ങളിലും പ്രത്യേക രീതിയിൽ പ്രയോജനപ്പെടുമെന്ന് ആയുർവേദ സിദ്ധാന്തം വിശദീകരിക്കുന്നു.
ദോഷങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ ധത്തൂരം പ്രധാനമായും കഫ-വാത ശമനവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ തീക്ഷ്ണതയും ഉഷ്ണതയും കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതിനാൽ, എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിൽ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥയും ശരീരപ്രകൃതിയും രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും നോക്കിയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇത്തരം ശക്തമായ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ പ്രയോഗം തീരുമാനിക്കുന്നത്.
ആധുനിക ഫാർമക്കോളജിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ധത്തൂരത്തിലെ അട്രോപിൻ, ഹയോസ്യാമിൻ, സ്കോപോളമിൻ തുടങ്ങിയ ട്രോപെയ്ൻ ആൽക്കലോയിഡുകൾക്ക് ശക്തമായ anticholinergic പ്രവർത്തനമുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി ചില പേശികളുടെ ചുരുക്കം കുറയ്ക്കുന്ന antispasmodic സ്വഭാവവും മയക്കം പോലുള്ള കേന്ദ്രനാഡീവ്യവസ്ഥാ സ്വാധീനങ്ങളും ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ ഇതേ ഘടകങ്ങൾ തന്നെയാണ് തെറ്റായ അളവിൽ ശരീരത്തിലെത്തുമ്പോൾ ഗുരുതരമായ വിഷബാധയ്ക്കും കാരണമാകുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് ഉമ്മത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അതിന്റെ ഔഷധശേഷി മാത്രം നോക്കിയാൽ മതിയാകില്ല. ഔഷധവും വിഷവും തമ്മിലുള്ള അതിരിൽ നിൽക്കുന്ന ശക്തമായ ദ്രവ്യമാണ് ധത്തൂരം. ആയുർവേദത്തിൽ ആവശ്യമായ ശോധനയും സംസ്കരണവും നടത്തി, കൃത്യമായ അളവും അനുയോജ്യമായ പ്രയോഗരീതിയും പാലിച്ചാണ് ഇതിനെ ചികിത്സയിൽ പരിഗണിക്കുന്നത്. സ്വയം ഉപയോഗിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല.
ഉമ്മം ചേരുന്ന പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ
ഉമ്മം ഒരു സാധാരണ ഔഷധസസ്യമല്ലെങ്കിലും, ശരിയായ രീതിയിൽ സംസ്കരിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ചില ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ധത്തൂരത്തിന് സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ഉമ്മത്തിന്റെ ഇലയും മറ്റ് ഭാഗങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില തൈലങ്ങളിലും ഔഷധയോഗങ്ങളിലും അതിന്റെ പ്രയോഗം കാണാം. അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ചിലത് നോക്കാം.
ധുർധൂരപത്രാദി കേരതൈലം
പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഇതിലെ പ്രധാന ദ്രവ്യം ധുർധൂരപത്രം, അതായത് ഉമ്മത്തിന്റെ ഇലയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. പരമ്പരാഗതമായി ഉമ്മത്തിന്റെ ഇലയുടെ സ്വരസവും തേങ്ങയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള കേരതൈലവും ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ തൈലം തലയിലും മുടിയിലും പുറമേ പുരട്ടുന്ന ഔഷധയോഗമായാണ് പരിഗണിക്കുന്നത്.
തലയിലെ ചൊറിച്ചിൽ, താരൻ, മുടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ഇതിന് പാരമ്പര്യപ്രയോഗമുണ്ട്. എന്നാൽ തലയോട്ടിയിൽ പുരട്ടുമ്പോഴും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. ഉമ്മം അടങ്ങിയതിനാൽ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
കനകാസവം
കനകാസവത്തിലും ധത്തൂരത്തിന് ഒരു പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. ശ്വാസകോശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കഫവും ശ്വാസതടസ്സവും ഉൾപ്പെടുന്ന രോഗാവസ്ഥകളിൽ, ആയുർവേദത്തിൽ കനകാസവം പ്രയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.
മൃതസഞ്ജീവനി അരിഷ്ടം
മൃതസഞ്ജീവനി അരിഷ്ടം എന്ന പേരിലും ധത്തൂരത്തിന്റെ പ്രയോഗം കാണാം. ആയുർവേദത്തിലെ പ്രത്യേക ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഒന്നായ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം രോഗാവസ്ഥയും രോഗിയുടെ ശരീരസ്ഥിതിയും കണക്കിലെടുത്താണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.
പാരമ്പര്യമായി ശരീരബലം കുറയുന്ന ചില അവസ്ഥകളിലും മറ്റ് പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളിലും ഈ ഔഷധയോഗം പരിഗണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിനെ പൊതുവായ ഒരു ടോണിക്കായോ സ്വയം കഴിക്കാവുന്ന ആരോഗ്യപാനീയമായോ കാണാൻ പാടില്ല.
ലക്ഷ്മീവിലാസ രസം
നാരദീയ ലക്ഷ്മീവിലാസ രസം പോലുള്ള ചില രസൗഷധങ്ങളിലും ധത്തൂരത്തിന് സ്ഥാനമുണ്ട്. പല ഘടകങ്ങൾ ചേർന്നുണ്ടാക്കുന്ന ശക്തമായ ഔഷധയോഗമായതിനാൽ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം സാധാരണ വീട്ടുവൈദ്യത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്നതല്ല.
ആയുർവേദത്തിൽ ശ്വാസകോശം, കഫം, വാതം തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ലക്ഷ്മീവിലാസ രസം പ്രയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം രോഗനിർണ്ണയവും രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും നോക്കി ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ആയിരിക്കണം.
ഇവയെല്ലാം നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്. ഉമ്മം നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കാൾ, ശരിയായ സംസ്കരണത്തിലൂടെ പ്രത്യേക ഔഷധയോഗങ്ങളുടെ ഭാഗമാക്കി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യം നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
ചരിത്രപശ്ചാത്തലവും പരമ്പരാഗത ഉപയോഗവും
ഉമ്മം മനുഷ്യർ വളരെക്കാലമായി ഔഷധപരവും ആചാരപരവുമായ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന സസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലെ പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇതിന്റെ ഇല, വിത്ത്, പൂവ് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ചരിത്രരേഖകളിലും സസ്യചികിത്സാ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കാണാം. എന്നാൽ ഉമ്മത്തിന്റെ വിഷസ്വഭാവം കാരണം ഈ ഉപയോഗങ്ങൾ എല്ലാം ഒരേ രീതിയിൽ സുരക്ഷിതമാണെന്ന് കരുതാൻ കഴിയില്ല. ധത്തൂരം സാധാരണ ഔഷധസസ്യങ്ങളെപ്പോലെ നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒന്നല്ല. സംസ്കരിച്ചും നിർദ്ദിഷ്ട ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ, വിദഗ്ധരുടെ മേൽനോട്ടത്തിലും മാത്രമാണ് ഇതിന്റെ പ്രയോഗം പരിഗണിക്കേണ്ടത്.
ഉമ്മത്തിന്റെ ചരിത്രം നമ്മോട് പറയുന്ന പ്രധാന കാര്യം അതിന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചാണ്. ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അതേ ശക്തി തന്നെയാണ് അപകടസാധ്യതയുടെയും കാരണം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആയുർവേദ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഉമ്മത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗത്തോടൊപ്പം വിഷസ്വഭാവം, സംസ്കരണം, അളവ്, ഔഷധയോഗം, വിദഗ്ധ മേൽനോട്ടം എന്നിവയും ഒരുപോലെ പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്.
സന്ധിവേദനയും നീർക്കെട്ടും
വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സന്ധിവേദന, പേശിവേദന, നടുവേദന തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ഉമ്മത്തിന്റെ ഇല എണ്ണയിൽ ചൂടാക്കി വേദനയുള്ള ഭാഗത്ത് വെച്ചുകെട്ടുന്ന രീതികൾ ചില പാരമ്പര്യ ചികിത്സകളിൽ കാണാം. ഉമ്മത്തിന്റെ ഉഷ്ണസ്വഭാവം കണക്കിലെടുത്താണ് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി ചെയ്തിരുന്നത്.
എന്നാൽ തൊലിയിൽ മുറിവ്, പോറൽ, തുടങ്ങിയവയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഉമ്മത്തിന്റെ പച്ചിലയോ ഇലനീരോ നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. Datura യിലെ tropane alkaloids ശരീരത്തെ ബാധിക്കാൻ കഴിവുള്ള ശക്തമായ ഘടകങ്ങളാണ്. അതിനാൽ ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ വീട്ടിൽ സ്വയം തയ്യാറാക്കി ചെയ്യുന്നതിനുപകരം, ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തയ്യാറാക്കിയ ഔഷധതൈലങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ സമീപനം.
താരനും പേൻശല്യവും
തലച്ചർമ്മത്തിലെ ചൊറിച്ചിൽ, താരൻ, പേൻ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഉമ്മം ചേർത്ത ചില പരമ്പരാഗത തൈലപ്രയോഗങ്ങൾ കാണാം. ഉമ്മത്തിന് കൃമിഘ്നവും കണ്ഡൂഘ്നവുമായ ഗുണങ്ങൾ ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്. ഉമ്മം ഉൾപ്പെടുന്ന ചില തൈലയോഗങ്ങളും പാരമ്പര്യ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ പച്ചിലകൾ ശേഖരിച്ച് വീട്ടിൽവെച്ച് എണ്ണ കാച്ചിയെടുക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമായ മാർഗമല്ല. സസ്യത്തിലെ സജീവ ഘടകങ്ങളുടെ അളവ് ഇനം, ചെടിയുടെ ഭാഗം, വളർച്ചയുടെ ഘട്ടം തുടങ്ങിയവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. അതിനാൽ ഉമ്മം ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധതൈലങ്ങൾ ആവശ്യമായാൽ വിദഗ്ധന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.
ചർമ്മരോഗങ്ങളും വ്രണങ്ങളും
ചില ത്വക്ക് രോഗങ്ങളിലും ചൊറിച്ചിലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിലും ഉമ്മം ചേർത്ത ലേപനങ്ങളും തൈലങ്ങളും പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥപരാമർശങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ തുറന്ന മുറിവുകളിലും പഴുപ്പുള്ള വ്രണങ്ങളിലും ഉമ്മത്തിന്റെ പച്ചിലയോ ഇലനീരോ നേരിട്ട് പുരട്ടുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.
ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്ക് ഉമ്മം ഉപയോഗിക്കണമോ എന്നത് രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം നോക്കി വിദഗ്ധൻ തീരുമാനിക്കേണ്ടതാണ്. കാരണം എല്ലാ ചൊറിച്ചിലും എക്സിമയും ഒരേ കാരണമുള്ളതല്ല; തെറ്റായ ഔഷധപ്രയോഗം ത്വക്ക് കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്.
© 2026 VillageTips.net – All Rights Reserved.