ആവണക്ക്: ആയുർവേദ ഗുണങ്ങളും ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളും

 വീട്ടുവളപ്പിലോ പറമ്പിന്റെ ഒരുവശത്തോ സ്വയം വളർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒരു ചെടിയാണ് ആവണക്ക് (Ricinus communis). പലരും ഇതിനെ ഒരു സാധാരണ കാട്ടുചെടിയായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. പക്ഷേ, ഈ ചെടിയുടെ ഇലയും വിത്തും എണ്ണയും വർഷങ്ങളായി വിവിധ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നവയാണ്.

പ്രത്യേകിച്ച് ആയുർവേദത്തിലും നാട്ടുവൈദ്യത്തിലും ആവണക്കിന് ഒരു പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. ആവണക്കെണ്ണ മുടിക്കും ചർമ്മത്തിനും ഉപയോഗിക്കുന്നവരുണ്ട്. അതുപോലെ മലബന്ധം പോലുള്ള ചില ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ആവണക്കെണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്നതും സാധാരണമാണ്. എന്നാൽ, ഈ ചെടിയുടെ വിത്ത് നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നത് അപകടകരമാണെന്ന കാര്യം പലർക്കും അറിയില്ല.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ആവണക്കിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, ശാസ്ത്രീയമായി അറിയപ്പെടുന്ന ചില വിവരങ്ങൾ, കൂടാതെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മുൻകരുതലുകൾ എന്നിവ  പരിചയപ്പെടാം.

സസ്യശാസ്ത്ര തരംതിരിവ് (Botanical Classification)

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ആവണക്ക് എന്നറിയപ്പെടുന്ന സസ്യത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം Ricinus communis എന്നാണ്. ഇത് Euphorbiaceae (യൂഫോർബിയേസി) കുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ Genus Ricinus എന്നും Species Ricinus communis എന്നും ആണ്.

Ricinus communis ആണ് Ricinus ജനുസ്സിലെ ഏക അംഗമായി പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ട് Ricinus ഒരു monotypic genus ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ആവണക്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന ശാസ്ത്രീയ വിവരങ്ങൾ

ആവണക്കിന്റെ വിത്തിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ആദ്യം ഓർക്കേണ്ടത് അതിലെ റിസിൻ (Ricin) എന്ന വിഷപ്രോട്ടീനാണ്. അസംസ്കൃത വിത്തിൽ ഇത് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ വിത്ത് നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നത് വളരെ അപകടകരമാണ്. ചെറിയ അളവിൽ പോലും വിത്ത് കഴിക്കുന്നത് ഗുരുതരമായ വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകാം.

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കണം. ആവണക്കിൻ വിത്തും ആവണക്കെണ്ണയും ഒരുപോലെയല്ല. റിസിൻ ഒരു പ്രോട്ടീനാണ്, അത് എണ്ണയിൽ ലയിക്കുന്ന ഘടകമല്ല. വിത്തിൽ നിന്ന് എണ്ണ വേർതിരിക്കുന്ന വ്യാവസായിക പ്രക്രിയയിൽ റിസിൻ പ്രധാനമായും എണ്ണയിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് വിത്തിന്റെ അവശിഷ്ടഭാഗത്താണ് ശേഷിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ശരിയായ രീതിയിൽ നിർമ്മിച്ച് ശുദ്ധീകരിച്ച ആവണക്കെണ്ണയും അസംസ്കൃത ആവണക്കിൻ വിത്തും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുള്ളത്.

എന്നിരുന്നാലും, വീട്ടിൽ തന്നെ വിത്ത് ചൂടാക്കി എണ്ണയെടുക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമായ മാർഗമല്ല. റിസിൻ അടങ്ങിയ വിത്തിന്റെ അവശിഷ്ടം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലും അപകടസാധ്യതയുണ്ട്. ഔഷധ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വിപണിയിൽ ലഭിക്കുന്ന നിലവാരമുള്ള ആവണക്കെണ്ണ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ആയുർവേദത്തിൽ ആവണക്കിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗത്തിന് ശോധനം, സംസ്കരണം, അളവ് എന്നിവയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അസംസ്കൃത ആവണക്കിൻ വിത്ത് സ്വയം ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കൾ പറയുന്ന ആവണക്കിന്റെ ഗുണങ്ങൾ

ആവണക്ക്, സംസ്കൃതത്തിൽ എരണ്ഡ (Eranda) എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ആയുർവേദത്തിലെ പ്രമുഖ നിഘണ്ടുക്കളായ ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു എന്നിവയിൽ ഈ സസ്യത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിലെ ചില അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ഔഷധസസ്യമായാണ് ഇവയിൽ ആവണക്കിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലെ ആവണക്ക് (എരണ്ഡ) ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രാചീന നിഘണ്ടുക്കളിലൊന്നായ ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു ആവണക്കിന്റെ (എരണ്ഡ) ഔഷധഗുണങ്ങളെ വളരെ വ്യക്തമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന ദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം എരണ്ഡത്തെ പരിഗണിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം

എരണ്ഡസ്തു രസേ തിക്തഃ സ്വാദൂഷ്ണോऽനിലനാശനഃ ।

ഉദാവർത്തപ്ലീഹഗുൽമബസ്തിശൂലാന്ത്രവൃദ്ധിനുത് ॥

ഗുരുർവാതപ്രശമനോ വികാരാശൗണിതാഞ്ജയേത് ।

ഫലം സ്വാദു ച സക്ഷാരം ലഘൂഷ്ണം ഭേദി വാതജിത് ॥

 വ്യാഖ്യാനം

എരണ്ഡഃ എന്നാൽ ആവണക്ക്. തു എന്ന പദം ഇവിടെ "തീർച്ചയായും" അല്ലെങ്കിൽ "ഇനി" എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. രസേ എന്നാൽ രുചിയുടെ കാര്യത്തിൽ എന്നും തിക്തഃ എന്നാൽ കയ്പുരസം ഉള്ളത് എന്നും അർത്ഥം. സ്വാദു എന്നത് മധുരരസത്തെയും ഉഷ്ണഃ എന്നത് ഉഷ്ണവീര്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതായത്, ആവണക്കിന് പ്രധാനമായും തിക്തരസവും മധുരരസവും ഉണ്ടെന്നും ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഔഷധമാണെന്നും ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അനിലനാശനഃ എന്ന പദത്തിൽ അനിലം എന്നത് വാതദോഷത്തെയും നാശനഃ എന്നത് ശമിപ്പിക്കുന്നതിനെയുമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ വാതദോഷം നിയന്ത്രിക്കുന്ന മികച്ച ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് എരണ്ഡത്തെ ഈ ഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

തുടർന്ന് രോഗാവസ്ഥകളെക്കുറിച്ചാണ് ശ്ലോകം പറയുന്നത്. ഉദാവർത്ത എന്നാൽ അപാനവായുവിന്റെ സ്വാഭാവിക ഗതി തടസ്സപ്പെട്ട് മുകളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന രോഗാവസ്ഥ. പ്ലീഹ എന്നാൽ പ്ലീഹ (സ്പ്ലീൻ) സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ. ഗുൽമ എന്നാൽ ഉദരത്തിൽ രൂപപ്പെടുന്ന വാതജന്യമായ കട്ടകളോ മുഴകളോ. ബസ്തിശൂല എന്നാൽ മൂത്രാശയ പ്രദേശത്തെ വേദന. ആന്ത്രവൃദ്ധി എന്നാൽ കുടലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസാധാരണ വീക്കമോ ഹെർണിയ പോലുള്ള അവസ്ഥകളോ. നുത് എന്നത് ശമിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അടുത്ത ഭാഗത്തിൽ ഗുരുഃ എന്ന പദം വരുന്നു. അതായത് ദഹിക്കാൻ കുറച്ച് സമയമെടുക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ള ഔഷധം. എന്നാൽ വാതപ്രശമനഃ എന്ന വിശേഷണം ചേർത്ത്, ദഹനത്തിൽ ഗുരുസ്വഭാവമുണ്ടെങ്കിലും വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിൽ അത്യന്തം ഫലപ്രദമാണെന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വികാരാൻ എന്നാൽ വിവിധ രോഗങ്ങളെയും ശോണിതാൻ എന്നാൽ രക്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദോഷങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ജയേത് എന്നത് അതിജീവിക്കുന്നു, ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്. അതായത് രക്തദുഷ്ടി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില രോഗാവസ്ഥകളിലും എരണ്ഡത്തിന് പ്രയോജനം ഉണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അവസാനമായി ഫലത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഫലം എന്നാൽ ആവണക്കിന്റെ ഫലം. സ്വാദു എന്നാൽ മധുരരസം ഉള്ളത്. സക്ഷാരം എന്നാൽ ക്ഷാരഗുണം കലർന്നത്. ലഘു എന്നാൽ താരതമ്യേന എളുപ്പം ദഹിക്കുന്നത്. ഉഷ്ണം എന്നാൽ ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളത്. ഭേദി എന്നത് മലത്തെ ഭേദിച്ച് പുറത്തേക്ക് നീക്കുന്ന, അഥവാ വിരേചനഗുണമുള്ളത്. വാതജിത് എന്നാൽ വാതദോഷത്തെ ജയിക്കുന്നതോ ശമിപ്പിക്കുന്നതോ എന്ന അർത്ഥമാണ്.

ആയുർവേദാചാര്യന്റെ വിശദീകരണം

ഈ ശ്ലോകം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രവർത്തനം വാതശമനം ആണെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം. ഉഷ്ണവീര്യവും സ്നിഗ്ധസ്വഭാവവും ഉള്ളതിനാൽ ശരീരത്തിൽ വരണ്ടതും സ്തംഭിച്ചതുമായ വാതദോഷത്തെ സമതുലിതമാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം വിശദീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഉദാവർത്തം, ഗുൽമം, ബസ്തിശൂലം, പ്ലീഹരോഗങ്ങൾ, ആന്ത്രവൃദ്ധി തുടങ്ങിയ വാതപ്രധാന രോഗങ്ങളിൽ എരണ്ഡത്തിന് പ്രധാന സ്ഥാനം നൽകിയിരിക്കുന്നു.

അതേസമയം, ആവണക്കിന്റെ ഫലത്തിനും വിത്തിനും വിരേചനഗുണം ഉള്ളതിനാൽ മലബന്ധം ശമിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധമായും ആയുർവേദം ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ ഗുണങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയമായി സംസ്കരിച്ച ഔഷധരൂപങ്ങൾക്കാണ് ബാധകമാകുന്നത്. ആവണക്കിന്റെ അസംസ്കൃത വിത്തിൽ അതീവ വിഷാംശമുള്ള റിസിൻ (Ricin) അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ അത് ഒരിക്കലും നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കരുത്. ചികിത്സാ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് എരണ്ഡം ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമായിരിക്കണം.

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ആവണക്കിന്റെ (എരണ്ഡ) ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ നിഘണ്ടുഗ്രന്ഥമായ കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു, എരണ്ഡത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെ കൂടുതൽ വിശാലമായി വിവരിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ശരീരത്തിലെ സ്രോതസ്സുകളുടെ ശുദ്ധീകരണം (മാർഗശോധനം), വാതദോഷ ശമനം, വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിലെ പ്രയോജനം എന്നിവയ്ക്ക് ഈ ഗ്രന്ഥം കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.

ശ്ലോകം

എരണ്ഡഃ ശോഷശൂലഘ്നോ വൃഷ്യോ വാതഹരഃ പരം ।

എരണ്ഡോ മധുരോ വൃഷ്യ ഗുരൂഷ്ണോ മാർഗശോധനഃ ।

കഫപിത്താനിലശ്വാസകാസവർധ്യാശ്മനാശനഃ ॥

ഗുൽമപ്ലീഹോദരാനാഹകടീവസ്തിശിരോരുജി ।

മേഹജ്വരാമവാതാസ്രശൂലശോഫേഷു ശസ്യതേ ॥

 വ്യാഖ്യാനം

എരണ്ഡഃ എന്നാൽ ആവണക്ക്. ശോഷ എന്നത് ശരീരത്തിലെ ധാതുക്കളുടെ ക്ഷയാവസ്ഥയെയോ അമിതമായ വരൾച്ചയെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശൂല എന്നാൽ കഠിനമായ വേദന. ഘ്നഃ എന്നത് നശിപ്പിക്കുന്നവൻ അല്ലെങ്കിൽ ശമിപ്പിക്കുന്നവൻ എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്. അതിനാൽ ശോഷശൂലഘ്നഃ എന്നത് ക്ഷയാവസ്ഥയെയും വിവിധതരം വേദനകളെയും ശമിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധം എന്നാണ് അർത്ഥം.

വൃഷ്യഃ എന്ന പദം ശരീരധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിക്കുകയും പ്രജനനശേഷിയും ബലവും വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഔഷധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വാതഹരഃ എന്നാൽ വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്. പരം എന്നത് അത്യുത്തമം അല്ലെങ്കിൽ ശ്രേഷ്ഠം എന്ന അർത്ഥം നൽകുന്നു. അതായത് വാതദോഷം നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് എരണ്ഡത്തെ ഗ്രന്ഥം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

അടുത്തതായി മധുരഃ എന്നാൽ മധുരരസമുള്ളത്. ഗുരുഃ എന്നാൽ ദഹിക്കാൻ കുറച്ച് സമയം എടുക്കുന്ന സ്വഭാവം. ഉഷ്ണഃ എന്നാൽ ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളത്. മാർഗശോധനഃ എന്നത് ആയുർവേദത്തിലെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വിശേഷണമാണ്. ശരീരത്തിലെ വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിലെ (Srotas) തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി അവയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കഴിവിനെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിനകത്തെ പോഷകവസ്തുക്കളുടെയും ദോഷങ്ങളുടെയും സഞ്ചാരം സുഗമമാക്കുന്ന പ്രവർത്തനമായാണ് ആയുർവേദം ഇതിനെ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

കഫ, പിത്ത, അനില എന്നീ മൂന്ന് ദോഷങ്ങളെയും ഇവിടെ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നു. ശ്വാസ എന്നാൽ ശ്വാസതടസ്സം, കാസ എന്നാൽ ചുമ, വർധി എന്നാൽ അസാധാരണമായ വീക്കമോ വളർച്ചയോ, അശ്മ എന്നാൽ മൂത്രാശയത്തിലോ മൂത്രനാളിയിലോ ഉണ്ടാകുന്ന കല്ല്. നാശനഃ എന്നത് ഇവയെ ശമിപ്പിക്കുന്നതോ കുറയ്ക്കുന്നതോ എന്നാണ് അർത്ഥം.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് നിരവധി രോഗാവസ്ഥകളെ ആചാര്യൻ പരാമർശിക്കുന്നു. ഗുൽമ എന്നാൽ ഉദരത്തിലെ വാതജന്യമായ മുഴകൾ. പ്ലീഹ എന്നാൽ പ്ലീഹാരോഗങ്ങൾ. ഉദര എന്നാൽ വിവിധ ഉദരരോഗങ്ങൾ. ആനാഹ എന്നാൽ വയറ്റിൽ വായു കെട്ടിക്കിടന്ന് വയർ വീർക്കുന്ന അവസ്ഥ. കടീരുജി എന്നാൽ നടുവേദന. വസ്തിരുജി എന്നാൽ മൂത്രാശയത്തിലെ വേദന. ശിരോരുജി എന്നാൽ തലവേദന.

തുടർന്ന് മേഹ എന്നത് പ്രമേഹ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന രോഗങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ജ്വര എന്നാൽ പനി. ആമവാത എന്നാൽ ആമവും വാതവും ചേർന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന രോഗാവസ്ഥ. ആസ്ര എന്നാൽ രക്തദോഷങ്ങൾ. ശൂല എന്നാൽ വിവിധ അവയവങ്ങളിലെ വേദനകൾ. ശോഫ എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ വീക്കം. ശസ്യതേ എന്നത് ഇത്തരം രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനപ്രദമാണെന്ന് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്.

ആയുർവേദാചാര്യന്റെ വിശദീകരണം

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ ഈ ശ്ലോകം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ എരണ്ഡത്തിന്റെ ഔഷധപ്രവർത്തനം വാതശമനത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ശരീരത്തിലെ സ്രോതസ്സുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന മാർഗശോധന ഗുണമാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം പ്രത്യേകമായി എടുത്തുപറയുന്നത്. സ്രോതസ്സുകളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന തടസ്സങ്ങൾ പല രോഗങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനകാരണമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. അത്തരം തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രവർത്തനങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ എരണ്ഡം സഹായിക്കുമെന്ന് ആചാര്യന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗുൽമം, ആനാഹം, നടുവേദന, മൂത്രാശയവേദന, ആമവാതം, ശോഫം, ശ്വാസകാസം തുടങ്ങി വാതവും കഫവും പ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്ന നിരവധി രോഗാവസ്ഥകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ വിവരണങ്ങൾ ആയുർവേദ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. രോഗചികിത്സയ്ക്കായി എരണ്ഡമോ അതിൽ നിന്നുള്ള ഔഷധങ്ങളോ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് പരിചയസമ്പന്നനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമായിരിക്കണം.

ആവണക്കിന്റെ ഇലകളുടെയും പൂക്കളുടെയും ഗുണങ്ങൾ – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ

ആവണക്കിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ വിത്തിലോ എണ്ണയിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു പോലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ചെടിയുടെ ഇല, തളിരില, പൂവ് എന്നിവയുടെ ഗുണങ്ങളും പ്രത്യേകം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോ ഭാഗത്തിനും വ്യത്യസ്തമായ ഔഷധപ്രാധാന്യമുണ്ടെന്നാണ് ആചാര്യന്മാർ വിശദീകരിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം

എരണ്ഡപത്രം വാതഘ്നം കഫകൃമിവിനാശനം ।

രക്തപിത്തപ്രകോപി സ്യാത് മൂത്രദോഷം ജയേദപി ॥

ഗുൽമം ച വസ്തിശൂലം ച വൃദ്ധിം സപ്തവിധാം തഥാ ।

കഫവാതകൃമീംശ്ചാപി ഹന്യാദേരണ്ഡപല്ലവം ॥

വ്യാഖ്യാനം

എരണ്ഡപത്രം എന്നാൽ ആവണക്കിന്റെ ഇല. വാതഘ്നം എന്നത് വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതെന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്. കഫകൃമിവിനാശനം എന്ന പദത്തിൽ കഫം ശരീരത്തിലെ കഫദോഷത്തെയും, കൃമി വിവിധ തരത്തിലുള്ള കൃമികളെയും, വിനാശനം അവയെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ ആവണക്കിന്റെ ഇല വാതത്തെയും കഫത്തെയും കൃമികളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.

രക്തപിത്തപ്രകോപി സ്യാത് എന്ന പ്രയോഗം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. രക്തപിത്തം എന്നത് രക്തവും പിത്തവും ചേർന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന രോഗാവസ്ഥകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രകോപി എന്നാൽ പ്രകോപിപ്പിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുള്ളത്. അതായത് രക്തപിത്തപ്രകൃതിയുള്ളവരിലും രക്തസ്രാവപ്രവണതയുള്ള ചില അവസ്ഥകളിലും ഇലയുടെ ഉപയോഗം ജാഗ്രതയോടെ വേണമെന്നാണ് ആചാര്യൻ സൂചന നൽകുന്നത്.

മൂത്രദോഷം ജയേദപി എന്നതിൽ മൂത്രദോഷം എന്നാൽ മൂത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗങ്ങളോ തടസ്സങ്ങളോ. ജയേത് എന്നത് ശമിപ്പിക്കുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്. അതായത് മൂത്രവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രോഗങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പ്രയോഗം പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകത്തിന്റെ അടുത്ത ഭാഗത്ത് എരണ്ഡപല്ലവം എന്ന പദമാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. പല്ലവം എന്നാൽ തളിരിലകൾ. ഗുൽമം ഉദരത്തിലെ വാതജന്യമായ മുഴകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വസ്തിശൂലം എന്നാൽ മൂത്രാശയ പ്രദേശത്തെ വേദന. വൃദ്ധിം സപ്തവിധാം എന്നത് ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന ഏഴുവിധ വൃദ്ധിരോഗങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കഫവാതകൃമീംശ്ചാപി ഹന്യാത് എന്നതിലൂടെ തളിരിലകൾ കഫത്തെയും വാതത്തെയും കൃമികളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ആയുർവേദാചാര്യന്റെ വിശദീകരണം

ഈ ശ്ലോകം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ആവണക്കിന്റെ ഇലയും തളിരിലകളും പ്രധാനമായും വാത-കഫ ശമന ഗുണമുള്ളവയാണെന്ന് വ്യക്തമാണ്. ശരീരത്തിൽ വാതം മൂലമുണ്ടാകുന്ന വേദനകൾ, കഫക്കെട്ട്, കൃമിബാധ, മൂത്രതടസ്സം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇവയുടെ പ്രയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് തളിരിലകൾ ഗുൽമം, വസ്തിശൂലം, വൃദ്ധിരോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ കൂടുതൽ പ്രയോജനപ്രദമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥം എടുത്തുപറയുന്നു.

അതേസമയം രക്തപിത്തപ്രകോപി എന്ന വിശേഷണം വളരെ പ്രധാനമാണ്. എല്ലാ ഔഷധങ്ങളും എല്ലാ രോഗാവസ്ഥകളിലും ഒരുപോലെ ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല എന്ന ആയുർവേദ തത്ത്വം തന്നെയാണ് ഇതിലൂടെ ആചാര്യൻ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നത്. അതിനാൽ രോഗിയുടെ പ്രകൃതിയും രോഗാവസ്ഥയും വിലയിരുത്തിയ ശേഷമാണ് എരണ്ഡപത്രത്തിന്റെ പ്രയോഗം തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

ആവണക്കിൻ പൂവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ

ശ്ലോകം

എരണ്ഡപുഷ്പം വാതഘ്നം കഫപിത്തവിനാശനം ।

മൂത്രദോഷഹരം ജ്ഞേയം രക്തപിത്തപ്രകോപണം ॥

വ്യാഖ്യാനം

എരണ്ഡപുഷ്പം എന്നാൽ ആവണക്കിന്റെ പൂവ്. വാതഘ്നം എന്നാൽ വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്. കഫപിത്തവിനാശനം എന്നത് കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഗുണമുള്ളത് എന്നാണ് അർത്ഥം. മൂത്രദോഷഹരം എന്നാൽ മൂത്രസംബന്ധമായ ദോഷങ്ങളെയും തടസ്സങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്നത്. ജ്ഞേയം എന്നാൽ ഇപ്രകാരം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ് എന്ന അർത്ഥം. രക്തപിത്തപ്രകോപണം എന്നത് രക്തപിത്തരോഗങ്ങളിൽ പ്രകോപനം ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആയുർവേദാചാര്യന്റെ വിശദീകരണം

ആവണക്കിൻ പൂവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ശ്ലോകം വളരെ ചുരുങ്ങിയതാണെങ്കിലും അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഔഷധസന്ദേശങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പൂവിന് വാതത്തെയും കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും സമതുലിതമാക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടെന്നും, മൂത്രസംബന്ധമായ ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനകരമാണെന്നും ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. എന്നാൽ ഇലയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ, രക്തപിത്തപ്രകോപി എന്ന വിശേഷണം ഇവിടെ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ രക്തസ്രാവപ്രവണതയുള്ള രോഗികളിൽ ഈ ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഉപയോഗം വൈദ്യന്റെ വിവേകപ്രകാരമായിരിക്കണമെന്നാണ് ആയുർവേദാചാര്യന്മാർ നൽകുന്ന സന്ദേശം.

ഇതിലൂടെ ആവണക്കിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തിനും വ്യത്യസ്ത ഔഷധപ്രവർത്തനമുണ്ടെന്നും, രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ദോഷാവസ്ഥ, രോഗിയുടെ പ്രകൃതി എന്നിവ വിലയിരുത്തിയ ശേഷമാണ് ശരിയായ ഭാഗം തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതെന്നും ആയുർവേദം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ആവണക്കിൻ ഫലത്തിന്റെയും മജ്ജയുടെയും ഗുണങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലെ സുപ്രസിദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു ആവണക്കിന്റെ ഫലത്തിന്റെയും അതിനുള്ളിലെ മജ്ജയുടെയും (വിത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭാഗം) ഔഷധഗുണങ്ങളെ പ്രത്യേകം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ജഠരാഗ്നി ദീപിപ്പിക്കൽ, വാതശമനം, വിരേചനപ്രവർത്തനം എന്നിവയിലാണ് ഈ ശ്ലോകം കൂടുതൽ ഊന്നൽ നൽകുന്നത്.

ശ്ലോകം

എരണ്ഡഫലമത്യുഷ്ണം ഗുൽമശൂലാനിലാപഹം ।

യകൃത്പ്ലീഹോദരാർഷോഘ്നം കടുകം ദീപനം പരം ॥

തദ്വന്മജ്ജ ച വിഡ്ഭേദീ വാതശ്ലേഷ്മോദരാപഹഃ ॥

 വ്യാഖ്യാനം

എരണ്ഡഫലം എന്നാൽ ആവണക്കിന്റെ ഫലം അഥവാ കായ. അതിഉഷ്ണം എന്നത് സാധാരണ ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളത് എന്നതിലുപരി ശക്തമായ ഉഷ്ണസ്വഭാവമുള്ളതാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതായത് ശരീരത്തിൽ ഉഷ്ണഗുണം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള ദ്രവ്യമായാണ് ആചാര്യൻ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ഗുൽമശൂലാനിലാപഹം എന്ന പദത്തെ വേർതിരിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ഗുൽമം എന്നാൽ ഉദരത്തിൽ രൂപപ്പെടുന്ന വാതജന്യമായ മുഴകൾ, ശൂലം എന്നാൽ കഠിനമായ വേദന, അനിലം എന്നാൽ വാതദോഷം, അപഹം എന്നാൽ അകറ്റുന്നത് അല്ലെങ്കിൽ ശമിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഗുൽമം, വാതജന്യമായ വേദനകൾ, വാതദോഷം എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഗുണമുള്ളതായി ഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു.

യകൃത് എന്നാൽ കരൾ. പ്ലീഹ എന്നാൽ മണ്ണീരൽ (സ്പ്ലീൻ). ഉദരം എന്നാൽ വിവിധ ഉദരരോഗങ്ങൾ. അർശസ് എന്നാൽ മൂലക്കുരു (പൈൽസ്). ഘ്നം എന്നത് ശമിപ്പിക്കുന്നതോ ഇല്ലാതാക്കുന്നതോ എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്. അതിനാൽ കരൾ, പ്ലീഹ, ഉദരം, അർശസ് എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥകളിൽ എരണ്ഡഫലത്തിന്റെ പ്രയോഗം പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

കടുകം എന്നത് കടുരസം അഥവാ എരിവ് സ്വഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദീപനം എന്നാൽ ജഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്തി ദഹനശക്തി വർധിപ്പിക്കുന്നത്. പരം എന്നത് അത്യുത്തമം എന്ന അർത്ഥം നൽകുന്നു. അതായത് അഗ്നിദീപനത്തിൽ മികച്ച ദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് എരണ്ഡഫലത്തെ ഭാവപ്രകാശം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

അടുത്തതായി തദ്വത് എന്നത് "അതുപോലെ തന്നെ" എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്. മജ്ജ എന്നാൽ വിത്തിനുള്ളിലെ മൃദുവായ ഭാഗം. വിഡ്ഭേദി എന്നത് മലത്തെ ഭേദിച്ച് പുറത്തേക്ക് നീക്കുന്ന ശക്തമായ വിരേചനഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്. വാതശ്ലേഷ്മോദരാപഹഃ എന്നതിൽ വാതം, ശ്ലേഷ്മം (കഫം), ഉദരം എന്നീ രോഗാവസ്ഥകളെ അപഹഃ — അകറ്റുന്നതായി ഗ്രന്ഥം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ആയുർവേദാചാര്യന്റെ വിശദീകരണം

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഭാവപ്രകാശകാരൻ എരണ്ഡഫലത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രവർത്തനങ്ങളെ വളരെ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അതിശക്തമായ ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതിനാൽ വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും, ഗുൽമം, ശൂലം, ഉദരരോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വാതപ്രധാന രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനം ചെയ്യാനുമുള്ള കഴിവ് ഇതിനുണ്ടെന്നാണ് ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. അതോടൊപ്പം ജഠരാഗ്നിയെ ദീപിപ്പിച്ച് ദഹനശക്തി വർധിപ്പിക്കുന്ന ദീപനഗുണവും പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.

വിത്തിന്റെ മജ്ജയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അതിന്റെ വിഡ്ഭേദി സ്വഭാവത്തിനാണ് ആചാര്യൻ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. മലബന്ധം മൂലം കുടലിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന മലത്തെ ഇളക്കി പുറത്തേക്ക് നീക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ശക്തമായ വിരേചനഗുണത്തെയാണ് ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ വാതവും കഫവും ചേർന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന ഉദരരോഗങ്ങളിലും മലബന്ധത്തോടുകൂടിയ രോഗാവസ്ഥകളിലും ഇതിന്റെ പ്രയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന കാര്യം: ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ പറയുന്ന മജ്ജയുടെ ഗുണങ്ങൾ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ശുദ്ധീകരണ (ശോധന) പ്രക്രിയകൾക്ക് വിധേയമാക്കിയ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ആവണക്കിന്റെ അസംസ്കൃത വിത്ത് നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നത് അതീവ അപകടകരമാണ്, കാരണം അതിൽ വിഷാംശമുള്ള റിസിൻ (Ricin) അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളെ സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കുള്ള നിർദേശമായി കാണാതെ, പരിചയസമ്പന്നനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രമേ പ്രയോഗിക്കാവൂ.

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കൾ പ്രകാരം ആവണക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ

ആവണക്ക് (എരണ്ഡം) ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, ശോധല നിഘണ്ടു, കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.

ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, താഴെ പറയുന്ന രോഗങ്ങളിലും രോഗാവസ്ഥകളിലും ആവണക്കിന്റെ പ്രയോഗം വിവരിക്കപ്പെട്ടതായി കാണാം.

1. വാതവ്യാധികൾ – വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധം

ആവണക്കിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഔഷധഗുണമായി എല്ലാ ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളും എടുത്തുപറയുന്നത് വാതഹര സ്വഭാവമാണ്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ഇതിനെ "അനിലനാശനഃ", "വാതപ്രശമനഃ" എന്നും, കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "വാതഹരഃ പരം" എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതായത്, വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠമായ ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ആവണക്കെന്ന് ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വാതദോഷം വർധിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ വേദന, മരവിപ്പ്, ചലനക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പല അസ്വസ്ഥതകളും ഉണ്ടാകാമെന്നാണ് ആയുർവേദം പറയുന്നത്. അത്തരം വാതപ്രധാന രോഗങ്ങളിൽ ആവണക്കിന്റെ പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങൾ:

ആമവാതം – ആമവും വാതവും ചേർന്ന് സന്ധികളിൽ വേദനയും വീക്കവും ഉണ്ടാകുന്ന രോഗാവസ്ഥ.

സന്ധിവേദന – വിവിധ സന്ധികളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദന.

കടീരുജി – നടുവിലോ ഇടുപ്പിലോ ഉണ്ടാകുന്ന വേദന.

ബസ്തിശൂലം (വസ്തിരുജി) – മൂത്രാശയ ഭാഗത്തോ അടിവയറിലോ അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദന.

ശിരോരുജി – തലവേദന.

ശൂലം – വയറിലോ ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലോ ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദന.

ഈ രോഗങ്ങളെല്ലാം വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് വാതത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഗുണമുള്ള ആവണക്കിന് ഇത്തരം രോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയിൽ പ്രധാന സ്ഥാനം നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

2. ഗുൽമം (Gulma)

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു, കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു, ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു എന്നീ മൂന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഗുൽമം പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ആയുർവേദത്തിൽ ഗുൽമം എന്നത് ഉദരത്തിൽ രൂപപ്പെടുന്ന വാതപ്രധാനമായ മുഴകൾ, കട്ടകൾ, വേദനയോടുകൂടിയ രോഗാവസ്ഥകൾ എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

 3. ഉദരരോഗങ്ങൾ

ആവണക്ക് വയറുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പല രോഗാവസ്ഥകളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് വാതദോഷം വർധിക്കുന്നതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന ഉദരപ്രശ്നങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാൻ എരണ്ഡത്തിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങൾ ഇവയാണ്:

ഉദാവർത്തം – ശരീരത്തിലെ അപാനവായുവിന്റെ സ്വാഭാവിക ഗതി തടസ്സപ്പെടുകയും അതിന്റെ ഫലമായി വയറുവീർക്കൽ, നെഞ്ചിൽ നിറഞ്ഞതുപോലുള്ള തോന്നൽ, ഏമ്പക്കം, മലബന്ധം തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥ.

ആനാഹം – വയറ്റിൽ അമിതമായി വായു കെട്ടിക്കിടന്ന് വയർ വീർക്കുകയും മലം അല്ലെങ്കിൽ വായു എളുപ്പത്തിൽ പുറത്തുപോകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ.

ഉദരരോഗങ്ങൾ – ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്ന വിവിധ തരത്തിലുള്ള ഉദരരോഗങ്ങൾ.

ആന്ത്രവൃദ്ധി – കുടലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസാധാരണ വീക്കമോ ഹെർണിയ പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥക

4. മലബന്ധം

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ഭേദി എന്നും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ വിഡ്ഭേദി എന്നും ആവണക്കിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ രണ്ട് പദങ്ങളും വിരേചനഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് മലം ഇളക്കി പുറത്തേക്ക് പോകാൻ സഹായിക്കുന്ന ദ്രവ്യമായാണ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എരണ്ഡത്തെ വിവരിക്കുന്നത്.

5. ദഹനശക്തിക്കുറവ്

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ എരണ്ഡഫലത്തെ "ദീപനം പരം" എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിൽ ദീപനം എന്നത് ജഠരാഗ്നിയെ ഉണർത്തി ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

6. കരൾ, പ്ലീഹ രോഗങ്ങൾ

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ യകൃത് (കരൾ), പ്ലീഹ (മണ്ണീരൽ) എന്നീ അവയവങ്ങളെ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നു.

അതുപോലെ ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലും പ്ലീഹരോഗങ്ങളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

7. മൂലക്കുരു (അർശസ്)

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ അർശോഘ്നം എന്ന വിശേഷണം കാണാം.

അർശസ് എന്നത് മൂലക്കുരുവിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ അർശസ് രോഗങ്ങളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

8. മൂത്രസംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ആവണക്കിന്റെ ഇലയെയും പൂവിനെയും "മൂത്രദോഷഹരം" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതായത്, മൂത്രവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഇവയുടെ പ്രയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നാണ് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങൾ ഇവയാണ്:

മൂത്രദോഷം – മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾ, മൂത്രം തടസ്സപ്പെടുക, മൂത്രവിസർജനം സുഗമമല്ലാത്ത അവസ്ഥകൾ എന്നിവയെ പൊതുവായി സൂചിപ്പിക്കുന്ന ആയുർവേദ പദം.

ബസ്തിശൂലം – മൂത്രാശയ ഭാഗത്തോ അടിവയറിലോ അനുഭവപ്പെടുന്ന വേദന.

അശ്മരി – മൂത്രാശയത്തിലോ മൂത്രനാളിയിലോ രൂപപ്പെടുന്ന കല്ല്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഇതിനെ മൂത്രക്കല്ല് (Urinary Calculi) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.ളോ

9. ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ആവണക്കിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കുമ്പോൾ "ശ്വാസം" എന്നും "കാസം" എന്നും പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിലൂടെ ശ്വാസകോശത്തെയും ശ്വസനവ്യവസ്ഥയെയും ബാധിക്കുന്ന ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന പ്രധാന രോഗങ്ങൾ ഇവയാണ്:

ശ്വാസം – ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകൾ. ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ശ്വാസതടസ്സം, കിതപ്പ് തുടങ്ങിയ രോഗാവസ്ഥകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്.

കാസം – വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയെയോ ആവർത്തിച്ചുണ്ടാകുന്ന ചുമയെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ആയുർവേദ നാമമാണ്.

10. കൃമിരോഗങ്ങൾ

ആവണക്കിന്റെ ഇലയെയും തളിരിലയെയും കുറിച്ച് കൃമിവിനാശനം എന്ന് ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.

അതുകൊണ്ട് കൃമിരോഗങ്ങളിൽ ഇലയുടെ ഔഷധപ്രയോഗം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

11. ശോഫം (വീക്കം)

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ശോഫേഷു ശസ്യതേ എന്ന് വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്.

ശോഫം എന്നത് ശരീരത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വീക്കത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

12. വൃദ്ധിരോഗങ്ങൾ

തളിരിലയെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ സപ്തവിധ വൃദ്ധി രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതായി പറയുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ വൃദ്ധി എന്നത് വിവിധ തരത്തിലുള്ള വീക്കങ്ങളും ഹെർണിയ ഉൾപ്പെടുന്ന രോഗവിഭാഗങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്.

13. മേഹരോഗങ്ങൾ

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ മേഹം എന്ന രോഗവിഭാഗം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ആയുർവേദത്തിൽ മേഹം എന്നത് മൂത്രസംബന്ധമായ നിരവധി രോഗങ്ങളുടെ പൊതുപേരാണ്. അതിൽ പ്രമേഹവും ഉൾപ്പെടുന്നു.

14. ജ്വരം (പനി)

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "ജ്വരേഷു ശസ്യതേ" എന്ന് വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. അതായത്, ജ്വരരോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനകരമായ ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ആവണക്ക് എന്ന് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ ജ്വരം എന്നത് ശരീരോഷ്മാവ് ഉയരുന്നത് മാത്രമല്ല; ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന വിവിധ തരത്തിലുള്ള പനികളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു രോഗവിഭാഗമാണ്.

വൃഷ്യഗുണം – ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധം (Vrushya)

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ആവണക്കിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കുമ്പോൾ "വൃഷ്യോ വാതഹരഃ പരം" എന്നും "മധുരോ വൃഷ്യ" എന്നും പ്രത്യേകം പറയുന്നുണ്ട്. ഇതിലൂടെ വാതദോഷം ശമിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം വൃഷ്യഗുണമുള്ള ഔഷധം കൂടിയാണ് ആവണക്കെന്ന് ഗ്രന്ഥം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

വൃഷ്യഗുണം: ആയുർവേദത്തിൽ വൃഷ്യ എന്നത് ശുക്രധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ധാതുക്കളുടെ ബലം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും പോഷണവും നൽകുന്ന ദ്രവ്യമായാണ് ആവണക്കിനെ കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ശോഷഘ്നം: ശ്ലോകത്തിൽ "ശോഷശൂലഘ്നഃ" എന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. ഇവിടെ ശോഷം എന്നത് ശരീരക്ഷയത്തെയോ ധാതുക്കളുടെ ക്ഷയത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അത്തരം അവസ്ഥകളിൽ പ്രയോജനപ്പെടുന്ന ഔഷധമായാണ് ആവണക്കിനെ ഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നത്.

മാർഗശോധനം: "മാർഗശോധനഃ" എന്ന പദം ശരീരത്തിലെ സ്രോതസ്സുകൾ (ശരീരത്തിലെ വിവിധ ഗതിമാർഗങ്ങൾ) ശുദ്ധീകരിച്ച് അവയുടെ സ്വാഭാവിക പ്രവർത്തനം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആയുർവേദത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഗുണവിശേഷമായി ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നു.

ശ്രദ്ധിക്കുക: വൃഷ്യ എന്ന പദം "ലൈംഗികശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്നു" എന്ന ഒറ്റ അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം കാണരുത്. ആയുർവേദത്തിൽ ഇത് ശുക്രധാതുവിന്റെ പോഷണം, ധാതുബലം, ശരീരപോഷണം എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിശാലമായ ആശയമാണ്.

ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങളെ പുറന്തള്ളുന്നു

ആവണക്കിന്റെ തളിരിലകൾക്കും ഔഷധമൂല്യമുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. വാതവും കഫവും ശമിപ്പിക്കാനും, കൃമികളെ നശിപ്പിക്കാനും, ഗുൽമം, മൂത്രാശയ വേദന, വിവിധ വൃദ്ധിരോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ഉപയോഗിക്കാമെന്നും കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഈ ലേഖനത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദ നിഘണ്ടുഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത അറിവുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഇവ സ്വയം ചികിത്സയ്ക്കുള്ള നിർദേശമല്ല. ആവണക്കിന്റെ അസംസ്കൃത വിത്തിൽ വിഷാംശമുള്ള റിസിൻ (Ricin) അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ അത് ഒരിക്കലും നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കരുത്. ചികിത്സാ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ

പര്യായപദങ്ങൾ – ആവണക്കിന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന പേരുകൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒരേ ഔഷധസസ്യത്തിന് പല പേരുകൾ നൽകുന്നത് സാധാരണമാണ്. ചെടിയുടെ രൂപം, ഇലയുടെ പ്രത്യേകത, നിറം, സ്വഭാവം തുടങ്ങിയവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് പലപ്പോഴും ഇത്തരം പര്യായപദങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുള്ളത്. ആവണക്കിനും വിവിധ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പല പേരുകൾ കാണാം.

രക്തൈരണ്ഡം – ചുവന്ന നിറമുള്ള ആവണക്കിനെയാണ് ഈ പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. രക്ത എന്നത് ചുവപ്പ് എന്ന അർത്ഥത്തിലും എരണ്ഡം ആവണക്കിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഹസ്തികർണ്ണം – ഹസ്തി എന്നാൽ ആന, കർണ്ണം എന്നാൽ ചെവി. ആനയുടെ ചെവി പോലെയുള്ള വലുപ്പവും രൂപവുമുള്ള ഇലകളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതിനാലാണ് ഈ പേര് നൽകിയതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

വ്യാഘ്രപഞ്ചാംഗുലം – ഈ പേരിൽ പഞ്ചാംഗുലം എന്നത് അഞ്ച് വിരലുകളെപ്പോലുള്ള രൂപത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആവണക്കിന്റെ കൈവിരലുകൾ പോലെ പിരിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഇലകളുടെ പ്രത്യേകതയുമായി ഈ പേര് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഉരുബുകം, രുബു – ആവണക്കിന് ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ കാണുന്ന മറ്റു പര്യായപദങ്ങളാണ് ഇവ.

ഇങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, ആവണക്കിന്റെ പേരുകളിൽ തന്നെ ചെടിയുടെ നിറം, ഇലയുടെ വലുപ്പം, ഇലയുടെ രൂപം തുടങ്ങിയ പ്രത്യേകതകളെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചനകൾ കാണാം. ആയുർവേദത്തിലെ പര്യായപദങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ ഒരു ഔഷധസസ്യത്തെ പുരാതന ആചാര്യന്മാർ എങ്ങനെയാണ് നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നതെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും.

പ്രാദേശിക നാമങ്ങൾ 

മലയാളം: ആവണക്ക്, കടലാവണക്ക്, ചിറ്റാവണക്ക്

ഇംഗ്ലീഷ്: Castor oil plant, Castor bean, Palma Christi

ഹിന്ദി: ആ രണ്ഡ് (ആരണ്ഡ് - Arand), എരണ്ഡ് (Erand)

തമിഴ്: ആമണക്കു (Amanakku), കോട്ടൈ മുത്തു (Kottai Muthu)

തെലുങ്ക്: ആമുദമു (Amudamu), ആമുദപു ചെട്ടു (Amudapu Chettu)

കന്നഡ: ഹരലു (Haralu), ഓടലക്ക (Odalaka)

മറാഠി: എരണ്ടി (Erandi)

ഗുജറാത്തി: ദിവേലി (Diveli), എരണ്ടോ (Erando)

ബംഗാളി: ഭേ രണ്ഡാ (Bheranda)

അറബിക്: ഖർവ (Kharwa / Khirwa

ആവണക്കിന്റെ രാസഘടന

ആവണക്ക് ഒരു ഔഷധസസ്യമായി ആയുർവേദത്തിൽ വളരെക്കാലമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചെടിയാണ്. ഇതിന്റെ ഔഷധപ്രാധാന്യത്തിന് പിന്നിൽ ചെടിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന പല രാസഘടകങ്ങൾക്കും പങ്കുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ആവണക്കിന്റെ വിത്തിലാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട ഘടകങ്ങൾ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത്.

ആവണക്കിൻ വിത്തിൽ റിസിനോലെിക് ആസിഡ് (Ricinoleic acid) അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ആവണക്കെണ്ണയാണ് ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഘടകം. ആവണക്കെണ്ണയുടെ പ്രധാന ഫാറ്റി ആസിഡുകളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്. കൂടാതെ ഒലെയിക് ആസിഡ് (Oleic acid), ലിനൊലെയിക് ആസിഡ് (Linoleic acid), പാൽമിറ്റിക് ആസിഡ് (Palmitic acid), സ്റ്റിയറിക് ആസിഡ് (Stearic acid) തുടങ്ങിയ ഫാറ്റി ആസിഡുകളും വിത്തിലെ എണ്ണയിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

ആവണക്കിൻ വിത്തിൽ റിസിൻ (Ricin) എന്ന വിഷപ്രോട്ടീനും സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്നു. ഇതാണ് ആവണക്കിന്റെ അസംസ്കൃത വിത്ത് നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നത് അപകടകരമാക്കുന്ന പ്രധാന കാരണം. വിത്തിൽ നിന്ന് എണ്ണ വേർതിരിക്കുന്നതിനും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിനും പ്രത്യേക പ്രക്രിയകൾ ആവശ്യമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വീട്ടിൽ ലഭിക്കുന്ന ആവണക്കിൻ വിത്ത് സ്വയം കഴിക്കുകയോ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല.

വിത്തിൽ പ്രോട്ടീൻ, കാർബോഹൈഡ്രേറ്റ്, ധാതുക്കൾ തുടങ്ങിയ മറ്റു ഘടകങ്ങളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ചെടിയുടെ ഇലകളിലും മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും വിവിധ ഫീനോളിക് സംയുക്തങ്ങൾ, ഫ്ലാവനോയ്ഡുകൾ തുടങ്ങിയ സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ആധുനിക പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ ആവണക്കിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ വാതഹര, വൃഷ്യ, ദീപന, ഭേദി തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളാണ് പ്രധാനമായും പറയുന്നത്. ആധുനിക രാസശാസ്ത്രത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ചെടിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന വിവിധ സജീവ ഘടകങ്ങളാണ് അതിന്റെ ഔഷധപ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾക്ക് അടിസ്ഥാനം നൽകുന്നത്.

ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം: ആവണക്കിൻ വിത്തിലെ റിസിൻ വളരെ വിഷമുള്ള ഘടകമാണ്. അതിനാൽ ആയുർവേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒരു ഔഷധദ്രവ്യമായി പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന കാരണത്താൽ അസംസ്കൃത വിത്ത് നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കരുത്. ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആവണക്കിന്റെ ഭാഗവും അളവും ശോധനയും പ്രയോഗരീതിയും വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമായിരിക്കണം.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം ആവണക്കിനെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയുന്നു?

ആവണക്ക് (Ricinus communis) ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധസസ്യമായി പണ്ടുകാലം മുതൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചും ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിലും പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

ആവണക്കെണ്ണയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇതിന് വ്യക്തമായൊരു ശാസ്ത്രീയ വിശദീകരണമുണ്ട്. ആവണക്കെണ്ണയിലെ പ്രധാന ഫാറ്റി ആസിഡാണ് റിസിനോലെയിക് ആസിഡ് (Ricinoleic acid). ഇത് ചെറുകുടലിലെ ദഹനപ്രക്രിയയ്ക്കിടെ രൂപപ്പെടുകയും കുടലിലെ EP3 എന്ന പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാന്റിൻ റിസപ്റ്ററുകളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി കുടലിന്റെ ചലനം കൂടുകയും മലം പുറത്തേക്ക് പോകാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആവണക്കെണ്ണ ഒരു വിരേചന ഔഷധമായി (Laxative) ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലും അറിയപ്പെടുന്നു.

ആവണക്കിലയെക്കുറിച്ചും ചില പരീക്ഷണശാലാ പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇലയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ക്വെർസെറ്റിൻ, കെംപ്ഫെറോൾ പോലുള്ള ഫ്ലേവനോയ്ഡുകൾക്ക് ആന്റിഓക്സിഡന്റ്, ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെന്ന് ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശരീരത്തിൽ വീക്കം ഉണ്ടാകുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രാസപ്രവർത്തനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് കഴിയാമെന്നതാണ് പഠനങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സൂചന. എന്നാൽ ഇതിനെ മനുഷ്യരിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വേദനക്കുള്ള മരുന്നുകളോട് നേരിട്ട് തുല്യമാക്കാൻ ഇപ്പോൾ കഴിയില്ല.

ആവണക്കിന്റെ ഇല, വേര് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് കരളിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പ്രവർത്തനമുണ്ടോ എന്നറിയാൻ മൃഗങ്ങളിലും ലബോറട്ടറിയിലും ചില പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചില പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കരൾകോശങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്ന തരത്തിലുള്ള ഫലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 

ആവണക്കിന്റെ വിവിധ സസ്യഭാഗങ്ങളിൽ ബാക്ടീരിയകളുടെയും ഫംഗസുകളുടെയും വളർച്ചയെ തടയാൻ കഴിയുന്ന ചില ഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്നും ഗവേഷകർ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില ലബോറട്ടറി പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അതിനെ നേരിട്ട് മനുഷ്യരിലെ മുറിവുകൾക്കും ചർമ്മരോഗങ്ങൾക്കും ഫലപ്രദമായ ചികിത്സയായി കാണാൻ കഴിയില്ല.

ആവണക്കിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി ഓർക്കേണ്ട കാര്യം അതിന്റെ വിത്താണ്. അസംസ്കൃത ആവണക്കിൻ വിത്തിൽ റിസിൻ (Ricin) എന്ന ശക്തമായ വിഷപ്രോട്ടീൻ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ പ്രോട്ടീൻ നിർമ്മാണത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ഗുരുതരമായ വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ആവണക്കിൻ വിത്ത് നേരിട്ട് കഴിക്കുന്നത് അപകടകരമാണ്.

അതേസമയം, ആവണക്കിൻ വിത്തും ആവണക്കെണ്ണയും ഒരേ കാര്യമല്ല. ശരിയായ രീതിയിൽ നിർമ്മിച്ച ആവണക്കെണ്ണയിൽ റിസിൻ എണ്ണയിൽ നിലനിൽക്കാതെ വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആവണക്കെണ്ണയും അസംസ്കൃത വിത്തും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുള്ളത്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിന്റെ വാതഹര, ഭേദി, ദീപന തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ വിശദമായി പറയുന്നുണ്ട്. ആധുനിക ഗവേഷണം അതിലെ റിസിനോലെയിക് ആസിഡ് പോലുള്ള ഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ നൽകുന്നുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരു ലാബ് പഠനത്തിൽ ഒരു പ്രവർത്തനം കണ്ടെത്തിയതുകൊണ്ട് മാത്രം അത് മനുഷ്യരിലെ എല്ലാ രോഗങ്ങൾക്കും ചികിത്സയാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗവും ആധുനിക ശാസ്ത്രം തെളിയിച്ച കാര്യങ്ങളും രണ്ടായി മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ സമീപനം.

ആവണക്കിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ (Ayurvedic Properties)

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിന്റെ രസം, ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ "അനിലനാശനഃ", "വാതപ്രശമനഃ" എന്നും കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "വാതഹരഃ പരമ്" എന്നും പറയുന്നത് ഇതിന്റെ വാതഹര പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

രസം (Rasa)

ആവണക്കിന്റെ രസത്തെക്കുറിച്ച് വിവിധ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളോടെ പരാമർശങ്ങൾ കാണാം. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ തിക്തവും മധുരവും ഉള്ളതായി പറയുന്നു. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ആവണക്കിന്റെ ഫലത്തിന് കടു രസം ഉള്ളതായി പറയുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ആവണക്കിന് മധുരം, തിക്തം, കടു എന്നീ രസങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരാമർശങ്ങൾ വിവിധ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് എടുത്ത് "മധുരം, കടു, കഷായം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് രസങ്ങൾ" എന്ന് പറയുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

ഗുണം (Guna)

ആവണക്കിന്റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങളിൽ ഗുരു എന്നത് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വ്യക്തമായി കാണാം. അതായത് ശരീരത്തിന് കുറച്ച് ഭാരമുള്ള സ്വഭാവം ഉള്ള ദ്രവ്യമാണെന്ന് ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നു.

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "ഗുരൂഷ്ണഃ" എന്നും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ "ഗുരുർവാതപ്രശമനഃ" എന്നും പറയുന്നു.

വീര്യം (Veerya)

ആവണക്കിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത ഉഷ്ണവീര്യം ആണ്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ "ഉഷ്ണഃ", കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ "ഗുരൂഷ്ണഃ", ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ഫലത്തെ "അത്യുഷ്ണം" എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

അതായത് ശരീരത്തിൽ ഉഷ്ണസ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധദ്രവ്യമായാണ് ആവണക്കിനെ ആയുർവേദം കാണുന്നത്.

വിപാകം (Vipaka)

ആവണക്കിന്റെ വിപാകത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ മധുരവിപാകം എന്നാണ് ആയുർവേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പൊതുവേ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഭക്ഷണം ദഹിച്ചതിന് ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന അന്തിമഫലത്തെ വിപാകം എന്നാണ് ആയുർവേദം വിളിക്കുന്നത്.

വാതദോഷത്തിലുള്ള സ്വാധീനം

ആവണക്കിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഗുണം വാതശമനം തന്നെയാണ്. വാതദോഷം വർധിച്ചുണ്ടാകുന്ന വേദന, മലബന്ധം, വയറ്റിൽ വായു കെട്ടിക്കിടക്കൽ തുടങ്ങിയ പല അവസ്ഥകളിലും എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

"അനിലനാശനഃ", "വാതപ്രശമനഃ", "വാതഹരഃ പരമ്", "വാതജിത്" തുടങ്ങിയ പദങ്ങൾ ആവണക്കിന്റെ വാതഹര സ്വഭാവം എത്രത്തോളം പ്രധാനമായി ആയുർവേദം കണ്ടിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കഫത്തിലും പിത്തത്തിലും ഉള്ള സ്വാധീനം

ഇവിടെ കുറച്ച് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആവണക്ക് വാതഹരമാണ് എന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കഫത്തെയും പിത്തത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ ചെടിയുടെ ഭാഗം അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്, ആവണക്കിന്റെ തളിരിലയെ കഫവാതകൃമിഹരം എന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. അതേസമയം പൂവിനെ കഫപിത്തവിനാശനം എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് "ആവണക്ക് കഫത്തെയും വാതത്തെയും ഒരുപോലെ സന്തുലിതമാക്കുന്നു" എന്ന് പൊതുവായി പറയുന്നതിനേക്കാൾ, ചെടിയുടെ ഏത് ഭാഗമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നതനുസരിച്ച് ദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട് എന്ന് പറയുന്നതാണ് ആയുർവേദഗ്രന്ഥങ്ങളോട് കൂടുതൽ യോജിച്ച സമീപനം.

ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളും അളവും

ആവണക്കിന്റെ വേര്, ഇല, തളിരില, പൂവ്, ഫലം, വിത്ത്, ആവണക്കെണ്ണ എന്നിവയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ വ്യത്യസ്തമായ പ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്. ഓരോ ഭാഗവും ഒരേ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതല്ല. രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധരൂപത്തിനും അനുസരിച്ചാണ് അളവും പ്രയോഗരീതിയും തീരുമാനിക്കുന്നത്.

വേര് (Root)

ആവണക്കിന്റെ വേരിന് വാതരോഗങ്ങളിലും വേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രോഗാവസ്ഥകളിലും ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഇത് ചൂർണം, കഷായം തുടങ്ങിയ ഔഷധരൂപങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. എത്ര അളവിൽ വേണം എന്നത് ഔഷധത്തിന്റെ രൂപവും രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും നോക്കി ആയുർവേദ വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കേണ്ടതാണ്.

വിത്ത് (Seed)

ആവണക്കിൻ വിത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ വേണം. അസംസ്കൃത വിത്തിൽ റിസിൻ (Ricin) എന്ന ശക്തമായ വിഷപ്രോട്ടീൻ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ പച്ച വിത്ത് നേരിട്ട് കഴിക്കരുത്.

ആയുർവേദത്തിൽ വിത്ത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശോധനയും സംസ്കരണവും പ്രധാനമാണ്. ശോധനം ചെയ്ത വിത്ത് പോലും സ്വയം അളന്ന് ഉപയോഗിക്കാതെ, യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ആവണക്കെണ്ണ (Castor Oil)

ആവണക്കിൻ വിത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ആവണക്കെണ്ണയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിലും ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലും പ്രധാനമായും വിരേചനപ്രയോഗം അറിയപ്പെടുന്നു.

എല്ലാവർക്കും ഒരേ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഒരു മരുന്നല്ല ഇത്. പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവിൽ മാറ്റം വരാം. അതുകൊണ്ട് സ്ഥിരമായ ഒരു ഡോസ് സ്വയം നിശ്ചയിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ഇലകൾ (Leaf)

ആവണക്കിന്റെ ഇലയും തളിരിലയും ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. വാതം, കഫം, കൃമി, ഗുൽമം, ബസ്തിശൂലം, വൃദ്ധി തുടങ്ങിയ ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഇവയുടെ പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

ഇല പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത രീതികളും ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ കാണാം. എന്നാൽ വേദനയോ വീക്കമോ ഉള്ള ഭാഗത്ത് ഇല വാട്ടിവെക്കുന്നത് എല്ലാവർക്കും അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. രോഗാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം മാത്രമേ ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ നടത്താവൂ.

ആവണക്കിൻ വിത്തിനെക്കുറിച്ച് പ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ്

അസംസ്കൃത ആവണക്കിൻ വിത്തിൽ റിസിൻ (Ricin) എന്ന ശക്തമായ വിഷപ്രോട്ടീൻ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ പ്രോട്ടീൻ നിർമ്മാണത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ഗുരുതരമായ വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകുകയും ചെയ്യാം.

വിത്ത് എത്ര എണ്ണം കഴിച്ചാൽ വിഷബാധയുണ്ടാകും എന്നതിന് എല്ലാവർക്കും ബാധകമായ ഒരു കൃത്യമായ എണ്ണം പറയാൻ കഴിയില്ല. വിത്തിന്റെ വലുപ്പം, അത് ചവച്ചോ മുഴുവനായോ കഴിച്ചതോ, വ്യക്തിയുടെ പ്രായവും ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ വിഷബാധയെ സ്വാധീനിക്കും.

വിത്ത് അബദ്ധത്തിൽ കഴിച്ചാൽ ലക്ഷണങ്ങൾ വരുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കരുത്. ഉടൻ തന്നെ വൈദ്യസഹായം തേടണം. സ്വയം ഛർദ്ദിപ്പിക്കാനോ വീട്ടുവൈദ്യങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാനോ ശ്രമിക്കരുത്.

ആവണക്കിൻ വിത്തും ആവണക്കെണ്ണയും ഒരുപോലെയല്ല. ശരിയായ രീതിയിൽ നിർമ്മിച്ച ആവണക്കെണ്ണയിൽ റിസിൻ സാധാരണയായി എണ്ണയിൽ ലയിക്കാതെ വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ വീട്ടിൽ തന്നെ വിത്ത് സംസ്കരിച്ച് എണ്ണയെടുക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമായ രീതിയല്ല.

ആവണക്ക് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഏത് ഭാഗമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എങ്ങനെ സംസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു, എത്ര അളവിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ചികിത്സാ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ആവണക്ക് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ആവണക്കെണ്ണയുടെ പ്രധാന ആരോഗ്യ-സൗന്ദര്യ ഗുണങ്ങൾ (Castor Oil Benefits)

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പണ്ടുകാലം മുതൽ പല വീട്ടുവൈദ്യങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒന്നാണ് ആവണക്കെണ്ണ. ആയുർവേദത്തിലും ഇതിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് മലബന്ധത്തിനുള്ള വിരേചനപ്രയോഗത്തിലും ശരീരത്തിൽ പുറമേ പുരട്ടുന്ന ചില പ്രയോഗങ്ങളിലുമാണ് ആവണക്കെണ്ണ കൂടുതലായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ചർമ്മത്തിന്റെയും മുടിയുടെയും പരിചരണത്തിനും ഇത് പലരും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

മലബന്ധത്തിന്

ആവണക്കെണ്ണയുടെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന ഉപയോഗം മലബന്ധം കുറയ്ക്കാനാണ്. ഇതിലെ പ്രധാന ഘടകമായ റിസിനോലെയിക് ആസിഡ് (Ricinoleic acid) കുടലിന്റെ ചലനം വർധിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ മലം പുറത്തേക്ക് പോകാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ ആവണക്കെണ്ണയ്ക്ക് ഒരു വിരേചന ഔഷധം (Laxative) എന്ന നിലയിൽ ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലും സ്ഥാനമുണ്ട്.

പക്ഷേ ഇത് ദിവസവും കഴിക്കാനുള്ള എണ്ണയല്ല. അധികമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ വയറുവേദന, വയറിളക്കം, ഓക്കാനം, ഛർദ്ദി തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അതിനാൽ വായിലൂടെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അളവും ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലയളവും ശ്രദ്ധിക്കണം.

ചർമ്മത്തിന് ഈർപ്പം നൽകാൻ

ആവണക്കെണ്ണയ്ക്ക് ചർമ്മത്തെ മൃദുവാക്കാനും ഈർപ്പം നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്. വരണ്ട ചർമ്മം, വരണ്ട കൈകാലുകൾ, വിണ്ടുകീറിയ പാദങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ പുറമേ പുരട്ടാൻ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

എണ്ണ പുരട്ടിയാൽ ചർമ്മത്തിലെ ഈർപ്പം പെട്ടെന്ന് നഷ്ടപ്പെടാതെ സൂക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതിനാലാണ് പലർക്കും ഇത് വരണ്ട ചർമ്മത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ ഇഷ്ടം. എന്നാൽ വളരെ സെൻസിറ്റീവ് ചർമ്മമുള്ളവർ ആദ്യം ചെറിയൊരു ഭാഗത്ത് പുരട്ടി നോക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

വീക്കവും വേദനയും

ആവണക്കെണ്ണയിലെ റിസിനോലെയിക് ആസിഡിന് ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെന്ന് ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സന്ധികളിലും പേശികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ആവണക്കെണ്ണ പുറമേ പുരട്ടുന്ന പരമ്പരാഗത രീതികൾ നിലവിലുണ്ട്. ആവണക്കെണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി പുരട്ടുന്നത് ചിലർ വേദനയും കടുപ്പവും കുറയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മുടിക്കും തലയോട്ടിക്കും

മുടിയിൽ ആവണക്കെണ്ണ പുരട്ടുന്നത് മുടിക്ക് എണ്ണയും ഈർപ്പവും നൽകാൻ സഹായിക്കും. വരണ്ട മുടിയിലും മുടിയുടെ അറ്റങ്ങളിലുമുള്ള വരൾച്ച കുറയ്ക്കാനും ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. കൺപീലികളും പുരികങ്ങളും കട്ടിയായി വളരാൻ ആവണക്കെണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. .

ചർമ്മത്തിലെ അണുബാധകളെക്കുറിച്ച്

ആവണക്കിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ആന്റിമൈക്രോബയൽ പ്രവർത്തനമുള്ള ചില ഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെന്ന് ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

ആവണക്കെണ്ണയ്ക്ക് ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ആധുനിക ഉപയോഗം മലബന്ധത്തിനുള്ള വിരേചനപ്രയോഗത്തിലാണ്. ചർമ്മത്തിലെ വരൾച്ചയ്ക്കും മുടിയുടെ പരിചരണത്തിനും പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു എണ്ണയായും ഇത് പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. 

ആവണക്ക്: വിവിധ രോഗാവസ്ഥകളിലെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ആവണക്കിന്റെ വേര്, ഇല, തളിരില, പൂവ്, ഫലം, വിത്തിനകത്തെ മജ്ജ, ആവണക്കെണ്ണ തുടങ്ങിയ വിവിധ ഭാഗങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളും പ്രയോഗങ്ങളും പ്രത്യേകം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരേ ചെടിയുടെ ഭാഗം മാറുമ്പോൾ അതിന്റെ ഗുണത്തിലും ഉപയോഗത്തിലും വ്യത്യാസം വരുന്നതായും ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം.

വാതദോഷം കൂടുതലായുള്ള രോഗാവസ്ഥകൾ, വിവിധ തരത്തിലുള്ള ശൂലം, മലബന്ധം, വയറിലെ വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, ഗുൽമം, ചില വീക്കങ്ങൾ, മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയ പല രോഗാവസ്ഥകളിലും എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇലയും തളിരിലയും ചില പുറമേയുള്ള പ്രയോഗങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. പൂവ്, ഫലം, വിത്തിനകത്തെ മജ്ജ എന്നിവയ്ക്കും പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആവണക്കെണ്ണയ്ക്ക് പ്രധാനമായും മലശോധനയ്ക്കും വിരേചനപ്രയോഗത്തിനുമാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുള്ളത്.

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം മനസ്സിലാക്കണം. ഒരു രോഗാവസ്ഥയിൽ ആവണക്ക് പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ഒരു ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നത് ആ രോഗമുള്ള എല്ലാവരും ആവണക്ക് സ്വയം ഉപയോഗിക്കണം എന്നല്ല. ഏത് ഭാഗമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്, അത് ഏത് രൂപത്തിലാണ് തയ്യാറാക്കേണ്ടത്, എത്ര അളവിലാണ് നൽകേണ്ടത്, ഏത് രോഗിയുടെ ശരീരപ്രകൃതിയിലാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രധാനമാണ്.

ആവണക്ക് ചിലപ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്കും, മറ്റു ഔഷധസസ്യങ്ങളോടും ഔഷധയോഗങ്ങളോടും ചേർത്തും ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരേ രോഗത്തിന് ആവണക്കിന്റെ വേര്, ഇല, എണ്ണ എന്നിവ ഒരേ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്നില്ല.

ഇവിടെ പറയുന്ന വിവരങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യം ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിന്റെ ഗുണങ്ങളും ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളും എങ്ങനെയാണ് വിവരിച്ചിട്ടുള്ളതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക എന്നതാണ്; ചികിത്സ നിർദ്ദേശിക്കുക എന്നതല്ല.

തുടർന്നുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ഓരോ രോഗാവസ്ഥയും, അതിൽ ആവണക്കിന്റെ ഏത് ഭാഗമാണ് പറയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്, എന്ത് ഗുണമാണ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അതിന് നൽകുന്നത്, പരമ്പരാഗതമായി എങ്ങനെയാണ് പ്രയോഗം വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്നിങ്ങനെ നോക്കാം.

ഇവയിൽ ചിലത് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പണ്ടുമുതൽ പറഞ്ഞുവരുന്ന ലളിതമായ വീട്ടുവൈദ്യപ്രയോഗങ്ങളുമാണ്. അത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകണമെന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് അകത്തേക്ക് കഴിക്കുന്ന പ്രയോഗങ്ങളിൽ അളവും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും വളരെ പ്രധാനമാണ്. അതിനാൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ അറിവും പരിചയവുമുള്ള ആയുർവേദ വൈദ്യരോട് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

അതിനുശേഷം നമുക്ക് ഓരോ രോഗാവസ്ഥയും പ്രത്യേകം നോക്കാം — വാതരോഗങ്ങൾ, നടുവേദന, മലബന്ധം, ഉദരരോഗങ്ങൾ, ഗുൽമം, മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, വീക്കങ്ങൾ, ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ പ്രയോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ആവണക്കിന്റെ ഏത് ഭാഗങ്ങളാണ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന്.

നടുവേദന, സയാറ്റിക്ക, മലബന്ധം എന്നിവയിൽ ആവണക്കിൻ വേരിന്റെ പ്രയോഗം

ആവണക്കിൻ വേരിന് ആയുർവേദത്തിൽ വാതശമനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. നടുവേദന, സയാറ്റിക്ക പോലുള്ള കാലിലേക്ക് പടരുന്ന വേദന, മലബന്ധം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആവണക്കിൻ വേര് ഉപയോഗിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം.

ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗത്തിൽ ഉണങ്ങിയ ആവണക്കിൻ വേര് ഏകദേശം 20–25 ഗ്രാം എടുത്ത് കഷായം തയ്യാറാക്കുന്നതായി വിവരിക്കുന്നു. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ പാലിൽ തയ്യാറാക്കുന്ന ഔഷധപാനീയമായ ക്ഷീരപാകം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും കാണാം. ഈ പ്രയോഗത്തിൽ തയ്യാറാക്കിയ കഷായം 40 മില്ലി വീതം ദിവസം രണ്ടുതവണ നൽകുന്നതായി ചില ആയുർവേദ സ്രോതസ്സുകളിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ വാതജന്യമായ നടുവേദനയിലും മലബന്ധത്തിലും ആശ്വാസം നൽകുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ആവണക്കിന് മലശോധന സുഗമമാക്കുന്ന ഗുണം ഉണ്ടെന്നും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ “ഭേദി”, “വിഡ്ഭേദീ” തുടങ്ങിയ പദങ്ങളിലൂടെ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ സയാറ്റിക്ക എന്നത് നാഡിക്ക് സമ്മർദ്ദം ഉണ്ടാകുന്നതുൾപ്പെടെ പല കാരണങ്ങളാലും ഉണ്ടാകാവുന്ന ഒരു അവസ്ഥയാണ്. അതിനാൽ കാലിലേക്ക് പടരുന്ന വേദനയുള്ള എല്ലാവരും ആവണക്കിൻ വേര് കഴിച്ചാൽ സുഖപ്പെടും എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് മരവിപ്പ്, കാലിൽ ബലക്കുറവ്, മൂത്രമൊഴിക്കുന്നതിലോ മലവിസർജ്ജനത്തിലോ മാറ്റം തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ വൈദ്യപരിശോധന ആവശ്യമാണ്.

വയറ്റിലെ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും മലബന്ധത്തിനും: കുറഞ്ഞ അളവിൽ (സാധാരണയായി 5 മുതൽ 10 മില്ലി അഥവാ അര മുതൽ ഒരു ടേബിൾസ്പൂൺ വരെ) ആവണക്കെണ്ണ ഇളം ചൂടുവെള്ളത്തിലോ പാലിലോ ഒഴിച്ച് രാത്രി കഴിക്കുന്നത് കുടലിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കാനും, മലബന്ധം, വയറുവേദന, സന്ധിവേദന എന്നിവയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകാനും സഹായിക്കും.

അതുപോലെ, ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന അളവ് എല്ലാവർക്കും അനുയോജ്യമാണെന്നും കരുതരുത്. രോഗിയുടെ പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം എന്നിവ അനുസരിച്ച് ആയുർവേദ വൈദ്യൻ മാത്രമാണ് ഔഷധത്തിന്റെ അളവും രീതിയും തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഈ ഭാഗം ആയുർവേദത്തിലെ പരമ്പരാഗത ഔഷധപ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരമാണ്. വ്യക്തിഗത ചികിത്സയ്ക്കുള്ള നിർദ്ദേശമായി കാണരുത്.

മഞ്ഞപ്പിത്തത്തിന് ആവണക്കിൻ തളിരിലയുടെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

ആയുർവേദത്തിലെ ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളിൽ മഞ്ഞപ്പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിൽ ആവണക്കിന്റെ ഇളം തളിരിലകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. ചെമ്പുനിറം കലർന്ന ഇളം തളിരിലകൾ ശേഖരിച്ച് നന്നായി അരച്ച് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിലാക്കി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില സ്രോതസ്സുകളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഈ പ്രയോഗത്തിൽ അരച്ച തളിരില രാവിലെ വെറും വയറ്റിൽ നൽകുന്നതായാണ് പറയുന്നത്. മഞ്ഞപ്പിത്തവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിത്തവികാരങ്ങളിൽ ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുമെന്നാണ് പരമ്പരാഗതമായി കരുതിയിരുന്നത്.

എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. മഞ്ഞപ്പിത്തം ഒരു പ്രത്യേക രോഗത്തിന്റെ പേര് മാത്രമല്ല; ശരീരത്തിൽ ബിലിറൂബിൻ കൂടുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി കണ്ണിനും ചർമ്മത്തിനും മഞ്ഞനിറം കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ലക്ഷണമാണ്. കരൾരോഗങ്ങൾ, പിത്തനാളത്തിലെ തടസ്സങ്ങൾ, ചില അണുബാധകൾ, രക്തത്തിലെ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങി പല കാരണങ്ങളാലും ഇത് ഉണ്ടാകാം.

അതുകൊണ്ട് കണ്ണോ ചർമ്മമോ മഞ്ഞനിറമാകുമ്പോൾ ആവണക്കിൻ തളിരില സ്വയം അരച്ച് കഴിക്കുന്നതിന് പകരം ആദ്യം കാരണം കണ്ടെത്തുകയാണ് വേണ്ടത്. ആവശ്യമായ പരിശോധനകൾക്ക് ശേഷം മാത്രമേ ചികിത്സ തീരുമാനിക്കാവൂ.

പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ

മഞ്ഞപ്പിത്തത്തോടൊപ്പം പനി, ശക്തമായ വയറുവേദന, തുടർച്ചയായ ഛർദ്ദി, അമിതമായ ക്ഷീണം, ബോധക്കുഴപ്പം, മൂത്രത്തിന്റെ നിറത്തിൽ വലിയ മാറ്റം തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ സ്വയം ചികിത്സ ചെയ്യാതെ ഉടൻ വൈദ്യസഹായം തേടണം.

ഗർഭിണികൾ, കുട്ടികൾ, കരൾരോഗമുള്ളവർ, സ്ഥിരമായി മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ വൈദ്യോപദേശം കൂടാതെ ആവണക്കിന്റെ തളിരിലയോ മറ്റേതെങ്കിലും ഔഷധസസ്യപ്രയോഗമോ ഉള്ളിൽ കഴിക്കരുത്.

വീക്കവും വേദനയും ഉള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ആവണക്കിലയുടെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

പേശികളിലും സന്ധികൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ഭാഗങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയ്ക്കും വീക്കത്തിനും ആവണക്കില പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ നാട്ടുചികിത്സയിലും ആയുർവേദപരമ്പരയിലും കാണാം. ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിലും എരണ്ഡപത്രത്തിന് വാതശമന ഗുണവും ചില ശോഫാവസ്ഥകളിൽ പ്രയോഗവും പറയുന്നുണ്ട്.

പരമ്പരാഗതമായി നന്നായി മൂത്ത ആവണക്കില എടുത്ത് അരച്ച് അതിലേക്ക് അല്പം കല്ലുപ്പ് ചേർത്ത് ചെറുതായി ചൂടാക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. ചൂട് സഹിക്കാവുന്ന നിലയിലെത്തിയ ശേഷം ഈ ഇലപ്പറ്റ് വേദനയോ വീക്കമോ ഉള്ള ഭാഗത്ത് പുറമേ വെക്കുന്ന രീതിയാണ് ചില നാട്ടുപ്രയോഗങ്ങളിൽ കാണുന്നത്.

ഇത്തരം ചൂടുള്ള ഇലപ്പറ്റ് വെക്കുന്നത് ഭാഗത്തെ കടുപ്പവും അസ്വസ്ഥതയും കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് പരമ്പരാഗതമായി കരുതുന്നു. ആവണക്കിലയിലെ ചില സസ്യഘടകങ്ങൾക്ക് വീക്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാനുള്ള സാധ്യതയെക്കുറിച്ച് പരീക്ഷണശാലാ പഠനങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ പ്രയോഗം എല്ലാത്തരം പേശിവേദനയ്ക്കും സന്ധിവേദനയ്ക്കും ഉറപ്പായ ചികിത്സയാണെന്ന് പറയാൻ മതിയായ മനുഷ്യരിലെ ക്ലിനിക്കൽ തെളിവുകൾ നിലവിലില്ല.

അതുകൊണ്ട് ഇത് ഒരു പരമ്പരാഗത പുറംപ്രയോഗം എന്ന നിലയിലാണ് കാണേണ്ടത്. നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വേദനയോ കാരണം വ്യക്തമല്ലാത്ത വീക്കമോ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്തുകയാണ് ആദ്യം വേണ്ടത്.

 പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ

പൊള്ളലുള്ള ഭാഗം, മുറിവ്, ചർമ്മം പൊട്ടിയ സ്ഥലം, അണുബാധയുള്ള ഭാഗം എന്നിവയിൽ ഇലപ്പറ്റ് നേരിട്ട് വെക്കരുത്. ചൂടുള്ള ഇലപ്പറ്റ് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ചർമ്മത്തിന് പൊള്ളലേൽക്കാതിരിക്കാനും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.

വിരശല്യത്തിന് പ്ലാശിൻ കുരുവും ആവണക്കെണ്ണയും

കുടലിലെ കൃമിശല്യത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ പലതരം ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിൽ പ്ലാശം (Butea monosperma) എന്ന സസ്യത്തിന്റെ കുരുവിനും പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. പ്ലാശിൻ കുരുവിനൊപ്പം ആവണക്കെണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗവും ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണാം.

ഇതിനായി ഉണക്കിയ പ്ലാശിൻ കുരു നന്നായി പൊടിച്ച് വളരെ ചെറിയ അളവിൽ ആവണക്കെണ്ണയുമായി ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണ് പരമ്പരാഗതമായി പറയുന്നത്. രാവിലെ വെറുംവയറ്റിൽ നൽകുന്ന ഈ പ്രയോഗം കുടലിലെ കൃമികളെ പുറത്താക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന കൃമിഘ്ന പ്രയോഗം എന്ന നിലയിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ പരിഗണിക്കുന്നത്.

പ്ലാശിൻ കുരുവിന് കൃമിഘ്ന ഗുണമുണ്ടെന്നും ആവണക്കെണ്ണ മലശോധന സുഗമമാക്കുന്നുവെന്നും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ രണ്ട് ഔഷധങ്ങളും ചേർത്തുള്ള പ്രയോഗം കൃമിശല്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിച്ചുവന്നതായി കാണാം.

ഗൗട്ട് മൂലമുള്ള സന്ധിവേദനയ്ക്ക് ആവണക്കിലയും എള്ളെണ്ണയും

യൂറിക് ആസിഡ് ശരീരത്തിൽ കൂടുകയും അതിന്റെ സ്ഫടികങ്ങൾ സന്ധികളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദനാജനകമായ അവസ്ഥയാണ് ഗൗട്ട് (Gout). സന്ധിയിൽ പെട്ടെന്ന് വേദന, ചുവപ്പ്, ചൂട്, വീക്കം എന്നിവ ഉണ്ടാകാം. ഇത്തരം വാതസംബന്ധമായ സന്ധിവേദനകളിൽ ആവണക്കില പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലും നാട്ടുചികിത്സയിലും കാണാം.

ഇതിനായി ഒരു മുഴുവൻ ആവണക്കില എടുത്ത് അതിന്റെ മേൽ എള്ളെണ്ണ പുരട്ടുന്നു. ശേഷം ഇല ചെറുതായി ചൂടാക്കി വേദനയും വീക്കവും ഉള്ള സന്ധിയിൽ പുറമേ വെച്ച് കെട്ടുന്ന രീതിയാണ് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ആവണക്കിന് വാതശമന ഗുണമുണ്ടെന്നും ഇല പുറമേ പ്രയോഗിക്കാവുന്നതാണെന്നും ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. എള്ളെണ്ണയും വാതസംബന്ധമായ പുറംപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു എണ്ണയാണ്. ഇവ രണ്ടും ചേർത്ത് ചൂടോടെ സന്ധിയിൽ വെക്കുന്നത് വേദനയും കടുപ്പവും ഉള്ള ഭാഗത്ത് താൽക്കാലിക ആശ്വാസം നൽകാൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് പരമ്പരാഗതമായ വിശ്വാസം.

ആമവാത ചികിത്സയിൽ ആവണക്കിന്റെ ഉപയോഗം

ആയുർവേദത്തിൽ ആമവാതം എന്നത് സന്ധികളിൽ വേദന, വീക്കം, മരവിപ്പ് തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളോടെ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രധാന വാതവ്യാധിയായാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ആമവാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചികിത്സകളിൽ ആവണക്കിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ആവണക്കിന്റെ വേര്, ഇല, എണ്ണ എന്നിവ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് വിവിധ രീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികൾ കാണാം.

1. ആവണക്കെണ്ണയും ചുക്കും

ആമവാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളിൽ ആവണക്കെണ്ണയും ചുക്കും ഒരുമിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ചുക്ക് ചേർത്ത വെള്ളത്തോടൊപ്പം ആവണക്കെണ്ണ നൽകുന്ന രീതിയും ഇതിൽപ്പെടുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ ചുക്ക് ദീപന-പാചന ഗുണങ്ങളുള്ള ഔഷധമായും ആവണക്കെണ്ണ വാതശമനത്തിനും മലശോധനയ്ക്കും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധമായും പരിഗണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ആമവാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇവ രണ്ടും ചേർത്തുപയോഗിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ആവണക്കെണ്ണ കഴിക്കുന്ന അളവ് വ്യക്തിയുടെ രോഗാവസ്ഥയും ദഹനശക്തിയും അനുസരിച്ച് മാറാം. അതിനാൽ വീട്ടിൽ സ്വയം അളന്ന് ദിവസവും കഴിക്കുന്നതിന് പകരം ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

2. ആവണക്കില കൊണ്ടുള്ള സ്വേദപ്രയോഗം

സന്ധികളിലെ വേദനയും കടുപ്പവും ഉള്ളപ്പോൾ ആവണക്കില പുറമേ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളും പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ കാണാം. ആവണക്കില ചെറുതായി അരിഞ്ഞ് ചൂടാക്കി തുണിയിൽ കിഴിയായി കെട്ടി വേദനയുള്ള ഭാഗത്ത് ചൂട് നൽകുന്ന രീതിയാണ് ഇതിൽ ഒന്ന്.

ഇത്തരം സ്വേദപ്രയോഗം സന്ധികൾക്ക് ചൂട് നൽകുകയും കടുപ്പം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് പരമ്പരാഗതമായി നടത്തുന്നത്. ഏത് സന്ധിയിലാണ് പ്രശ്നം, വീക്കത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്താണ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിയാണ് സ്വേദം ചെയ്യേണ്ടതും ചെയ്യരുതാത്തതും തീരുമാനിക്കുന്നത്.

3. ആവണക്കിൻ വേര് ചേർത്ത കഷായങ്ങൾ

ആമവാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ആയുർവേദ കഷായയോഗങ്ങളിൽ എരണ്ഡമൂലം, അഥവാ ആവണക്കിൻ വേര്, ഒരു പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ആവണക്കിൻ വേര് ചുക്ക് പോലുള്ള മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചേർത്തുള്ള കഷായപ്രയോഗങ്ങളും ചികിത്സാപരമ്പരയിൽ കാണാം.

രാസ്നൈരണ്ഡാദി കഷായം പോലുള്ള യോഗങ്ങളിൽ എരണ്ഡത്തിന് പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഇത്തരം ഔഷധയോഗങ്ങൾ രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥയും രോഗത്തിന്റെ ഘട്ടവും വിലയിരുത്തിയ ശേഷമാണ് ആയുർവേദ ചികിത്സകർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

4. ഏരണ്ഡഭൃഷ്ട ഹരീതകി

ആവണക്കെണ്ണയിൽ സംസ്കരിച്ച ഹരീതകി (കടുക്ക) ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഏരണ്ഡഭൃഷ്ട ഹരീതകിയും ആയുർവേദത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു പ്രയോഗമാണ്. മലശോധന സുഗമമാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ഇത് ചില വാതരോഗാവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആമവാതത്തോടൊപ്പം മലബന്ധം പോലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ രോഗിയുടെ അവസ്ഥ കണക്കിലെടുത്ത് ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ ചികിത്സകൻ തിരഞ്ഞെടുക്കാം.

ആമവാതത്തിന് ആവണക്കിന്റെ ഉപയോഗം ഒരൊറ്റ രീതിയിൽ മാത്രമല്ല. വേര്, ഇല, ആവണക്കെണ്ണ, ആവണക്കെണ്ണയിൽ സംസ്കരിച്ച ഔഷധങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ പല രൂപത്തിലാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഇതിന്റെ പ്രയോഗം കാണുന്നത്. ഏത് പ്രയോഗം തിരഞ്ഞെടുക്കണം എന്നത് രോഗത്തിന്റെ ഘട്ടം, ദഹനശക്തി, ദോഷാവസ്ഥ, രോഗിയുടെ പൊതുആരോഗ്യം എന്നിവ വിലയിരുത്തിയ ശേഷമാണ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

മാർഗ്ഗശോധനയ്ക്ക് ആവണക്കിന്റെ ഔഷധ പ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിന് പറയുന്ന പ്രധാന ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് “മാർഗ്ഗശോധന”. ശരീരത്തിലെ വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിലും മാർഗ്ഗങ്ങളിലും ദോഷങ്ങൾ അടിഞ്ഞുകൂടുകയോ തടസ്സം ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അവയെ നീക്കം ചെയ്യാൻ സഹായിക്കുന്ന സ്വഭാവത്തെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഈ പദം കൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ആവണക്കിന്റെ ഈ ഗുണം പ്രധാനമായും വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളിലും മലബന്ധത്തിലും ഉദരവൈകല്യങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ചികിത്സാപരമ്പരകളിലും കാണാം.

1. മലശോധനയ്ക്കായി ആവണക്കെണ്ണ

ആവണക്കെണ്ണയ്ക്ക് മലശോധന സുഗമമാക്കുന്ന ഗുണം ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേകം പറയുന്നുണ്ട്. കുടലിൽ മലം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ വിരേചനപ്രയോഗത്തിന്റെ ഭാഗമായി ആവണക്കെണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ ചികിത്സയിൽ കാണാം.

ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങളിൽ ആവണക്കെണ്ണ ചുക്ക് ചേർത്ത വെള്ളത്തോടൊപ്പം നൽകാറുണ്ട്. എന്നാൽ എത്ര അളവിൽ, എപ്പോൾ, എത്ര ദിവസം ഉപയോഗിക്കണം എന്നത് രോഗിയുടെ ദഹനശക്തിയും ശരീരപ്രകൃതിയും രോഗാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് മാറും. അതിനാൽ സ്വയം അളന്ന് കഴിക്കുന്നതിന് പകരം ചികിത്സകന്റെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

2. ത്വക്ക് രോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന എരണ്ഡതൈല പ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിലെ ചില ഔഷധതൈലങ്ങളിൽ ആവണക്കെണ്ണ ഒരു ഘടകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. നിംബാമൃതാദി എരണ്ഡതൈലം പോലുള്ള യോഗങ്ങൾ പ്രത്യേകിച്ച് ചില ത്വക്ക് രോഗങ്ങളിലും വാത-പിത്ത സംബന്ധമായ അവസ്ഥകളിലും ചികിത്സകർ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

ഇവിടെ “രക്തശുദ്ധി” എന്ന് പറയുന്നത് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ രക്തത്തിലെ വിഷാംശം നീക്കം ചെയ്യുക എന്ന അർത്ഥത്തിൽ കാണേണ്ടതല്ല. ആയുർവേദത്തിലെ രക്തദുഷ്ടി, സ്രോതസ്സുകളുടെ ശുദ്ധി തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

3. വാതമാർഗ്ഗത്തിലെ തടസ്സവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രയോഗങ്ങൾ

വാതദോഷം ശരിയായ രീതിയിൽ സഞ്ചരിക്കാതെ തടസ്സപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകളിൽ ആവണക്കിന് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ “അനിലനാശനഃ”, “വാതപ്രശമനഃ” എന്നും കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ “വാതഹരഃ പരമ്” എന്നും എരണ്ഡത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

ആവണക്കിൻ വേര് ഉൾപ്പെടുന്ന ചില കഷായയോഗങ്ങൾ വാതവ്യാധികളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഗന്ധർവ്വഹസ്താദി കഷായം പോലുള്ള യോഗങ്ങളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം കാണാം. വാതം മൂലമുള്ള ഉദരവൈകല്യങ്ങൾ, മലബന്ധം, ശരീരത്തിലെ കടുപ്പം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ രോഗിയുടെ സ്ഥിതി നോക്കി ഇത്തരം യോഗങ്ങൾ ചികിത്സകർ തിരഞ്ഞെടുക്കാറുണ്ട്.

4. മൂത്രമാർഗ്ഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ആവണക്കിന്റെ ഇലയ്ക്കും പൂവിനും “മൂത്രദോഷഹരം” എന്ന വിശേഷണം കാണാം. ബസ്തിശൂലം, അശ്മരി തുടങ്ങിയ മൂത്രവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അവസ്ഥകളും ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് മൂത്രസംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രക്കല്ല് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ സ്വയം ആവണക്കിൻ വേര് കഷായം കഴിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. കാരണം കല്ലിന്റെ വലിപ്പവും സ്ഥാനവും മൂത്രതടസ്സത്തിന്റെ കാരണവും ആദ്യം കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്.

5. ശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രയോഗങ്ങൾ

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ എരണ്ഡത്തിന് “ശ്വാസ”, “കാസ” എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രയോഗവും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അതായത് ശ്വാസതടസ്സം, ചുമ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് കാണാം.

എന്നാൽ ഇതിനെ ആധുനിക അർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു “ശ്വാസകോശ ശുദ്ധീകരണം” എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയാകില്ല. ആയുർവേദത്തിലെ കഫ-വാത വികാരങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഈ പ്രയോഗങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ആവണക്കിന്റെ മാർഗ്ഗശോധന എന്ന ഗുണം പറയുമ്പോൾ ശരീരത്തിലെ “മാലിന്യങ്ങൾ പുറത്താക്കുന്നു” എന്ന ഒറ്റ ആശയത്തിൽ ഒതുക്കേണ്ടതില്ല. ആയുർവേദത്തിൽ വാതത്തിന്റെ ഗതി, മലശോധന, സ്രോതസ്സുകളുടെ തടസ്സം തുടങ്ങിയ പല കാര്യങ്ങളുമായി ഈ ഗുണം ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുന്നു.

ആവണക്കിന്റെ ബസ്തിശൂലഹര പ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ആവണക്കിന് “ബസ്തിശൂലഹരം”, “മൂത്രദോഷഹരം” തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. ഇവിടെ ബസ്തി എന്നത് മൂത്രാശയ പ്രദേശത്തെയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മൂത്രാശയ ഭാഗത്തെ വേദനയും മൂത്രസംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകളും ഉൾപ്പെടുന്ന വാതപ്രധാന അവസ്ഥകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

1. മൂത്രാശയ ഭാഗത്തെ വേദനയിൽ ആവണക്കിൻ വേര്

മൂത്രാശയ ഭാഗത്ത് വേദനയും വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളും ഉണ്ടാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആവണക്കിൻ വേര് ഉപയോഗിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ കാണാം. വേര് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് ചികിത്സകർ നൽകാറുണ്ട്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ബസ്തിശൂലം, മൂത്രദോഷം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മൂത്രതടസ്സം മാറുന്നതിനോ വേദന പെട്ടെന്ന് ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനോ ഇത് ഉറപ്പായ ചികിത്സയാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല.

2. മൂത്രക്കല്ലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദന

മൂത്രക്കല്ല് ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അടിവയറിലും അരക്കെട്ടിലും ശക്തമായ വേദന ഉണ്ടാകാം. ഇത്തരം വേദനകളിൽ വാതശമന സ്വഭാവമുള്ള പുറംപ്രയോഗങ്ങൾ പരമ്പരാഗത ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളതായി കാണാം.

അടിവയർ ഭാഗത്ത് ആവണക്കെണ്ണ പുരട്ടി മൃദുവായി തടവുക, പുറമേ ചൂട് നൽകുക തുടങ്ങിയ രീതികൾ ചില ചികിത്സാപരമ്പരകളിൽ കാണാം. ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ വേദനയിലും കടുപ്പത്തിലും താൽക്കാലിക ആശ്വാസം നൽകാൻ സഹായിക്കുമെന്നതാണ് പരമ്പരാഗതമായ കാഴ്ചപ്പാട്.

എന്നാൽ മൂത്രക്കല്ലിന്റെ വലിപ്പവും സ്ഥാനവും പ്രധാനമാണ്. കല്ല് മൂത്രനാളിയിൽ തടസ്സമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പുറംപ്രയോഗം മാത്രം മതിയാകില്ല.

3. മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള എരിച്ചിലും അസ്വസ്ഥതയും

മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ എരിച്ചിൽ, വേദന, ഇടയ്ക്കിടെ മൂത്രമൊഴിക്കണമെന്ന തോന്നൽ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അതിന് പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം. മൂത്രപ്പാതയിലെ അണുബാധയും അതിലൊന്നാണ്.

ആയുർവേദത്തിൽ മൂത്രദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അവസ്ഥകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി നിഘണ്ടുക്കളിൽ കാണാം. എന്നാൽ UTI പോലുള്ള അണുബാധയ്ക്ക് ആവണക്കിൻ വേര് കഷായം മാത്രം കഴിച്ച് ചികിത്സിക്കുന്നത് ശരിയായ സമീപനമല്ല. അണുബാധയുണ്ടെങ്കിൽ ആവശ്യമായ പരിശോധനയും ചികിത്സയും വേണം.

മൂത്രാശയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗങ്ങളിൽ ആവണക്കിന്റെ പ്രയോഗം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ബസ്തിശൂലഹര, മൂത്രദോഷഹര എന്നീ വിശേഷണങ്ങളാണ് പ്രധാനമായി കാണേണ്ടത്. ഇവയെ ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ ഓരോ രോഗത്തിനും നേരിട്ടുള്ള ചികിത്സയായി മാറ്റിവായിക്കരുത്.

വയർ സ്തംഭനം, ആനാഹം, ഗ്യാസ് എന്നിവയിൽ ആവണക്കിന്റെ പ്രയോഗം

വയറിൽ വായു കെട്ടിക്കിടക്കുക, വയർ വീർത്ത് തോന്നുക, മലശോധന ശരിയായി നടക്കാതിരിക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളെ ആയുർവേദത്തിൽ ആനാഹം, ഉദാവർത്തം തുടങ്ങിയ വാതപ്രധാന അവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കാണുന്നു. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ വാതത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഗതി ശരിയാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ആവണക്കിനും സ്ഥാനമുണ്ട്.

ആവണക്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിഘണ്ടു വിവരണങ്ങളിൽ “അനിലനാശനഃ”, “വാതപ്രശമനഃ”, “മാർഗശോധനഃ”, “വിഡ്ഭേദീ” തുടങ്ങിയ പദങ്ങൾ കാണാം. വാതത്തിന്റെ ഗതി ശരിയാക്കുക, മലശോധന സുഗമമാക്കുക തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളാണ് ഈ പദങ്ങളിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ആവണക്കെണ്ണയുടെ പ്രയോഗം

മലബന്ധത്തോടൊപ്പം വയർ വീർക്കുകയും അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആവണക്കെണ്ണ പരമ്പരാഗതമായി വിരേചനപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇത് ചൂടുവെള്ളം, ചുക്ക് ചേർത്ത വെള്ളം തുടങ്ങിയവയോടൊപ്പം നൽകുന്ന രീതിയും കാണാം.

എന്നാൽ ആവണക്കെണ്ണയുടെ അളവ് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല. വ്യക്തിയുടെ പ്രായം, ദഹനശക്തി, രോഗാവസ്ഥ, മറ്റ് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം എന്നിവ കണക്കിലെടുത്താണ് അളവ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ 5–10 മില്ലി എന്ന അളവ് എല്ലാവർക്കും സ്വയം ഉപയോഗിക്കാനുള്ള നിർദ്ദേശമായി കാണരുത്.

വയറിന് പുറമേ പുരട്ടുന്ന പ്രയോഗം

വയറിൽ വാതം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുമ്പോൾ ആവണക്കെണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി വയറിൽ പുറമേ പുരട്ടി മൃദുവായി തടവുന്ന രീതിയും നാട്ടുചികിത്സയിൽ കാണാം.

ഇത് ഒരു പുറംപ്രയോഗം മാത്രമാണ്. വയറുവേദനയുടെ കാരണം ഗ്യാസ് തന്നെയാണെന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഇത്തരം പ്രയോഗം മാത്രം ആശ്രയിക്കരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് പെട്ടെന്ന് ആരംഭിച്ച ശക്തമായ വയറുവേദന, തുടർച്ചയായ ഛർദ്ദി, വയർ അമിതമായി വീർക്കുക, മലവും വാതവും പോകാതിരിക്കുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ വൈദ്യപരിശോധന ആവശ്യമാണ്.

ആവണക്കിൻ വേര്

ആവണക്കിൻ വേര് വാതശമന ഔഷധമായി ആയുർവേദത്തിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. വേര് ഉൾപ്പെടുന്ന ചില കഷായയോഗങ്ങൾ വാതപ്രധാനമായ ഉദരവൈകല്യങ്ങളിലും മലബന്ധത്തിലും ചികിത്സകർ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വാതത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഗതി താഴേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്ന പ്രവർത്തനത്തെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ വാതാനുലോമനം എന്ന് പറയുന്നത്. ആവണക്കിന്റെ ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങളെ ഈ ആശയത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

ശൂലഘ്ന — വേദന കുറയ്ക്കുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ

ആവണക്കിനെ കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ “ശോഷശൂലഘ്നഃ” എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ശൂലം എന്നത് വേദനയെയും, ശൂലഘ്നം എന്നത് വേദന ശമിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിന് വാതഹര ഗുണം പറയുന്നതിനാൽ വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പലതരം ശൂലങ്ങളിലും ഇതിന്റെ പ്രയോഗം വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗുൽമശൂലം, ബസ്തിശൂലം, കടീരുജി, വസ്തിരുജി, ശിരോരുജി തുടങ്ങിയ പ്രയോഗങ്ങൾ നിഘണ്ടുക്കളിൽ കാണാം.

അതേസമയം, വയറുവേദനയ്ക്കുള്ള കാരണം ഗ്യാസ് മാത്രമല്ല. അപ്പെൻഡിസൈറ്റിസ്, പിത്താശയ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ, കുടൽതടസ്സം, വൃക്കയിലെ കല്ല് തുടങ്ങിയ പല കാരണങ്ങളും വയറുവേദനയ്ക്ക് പിന്നിലുണ്ടാകാം. അതിനാൽ ശക്തമായതോ തുടർച്ചയായതോ ആയ വേദനയിൽ ആവണക്കെണ്ണ സ്വയം കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം.

ഉദരരോഗങ്ങളിൽ ആവണക്കിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

വയറിൽ വായു കെട്ടിനിൽക്കുക, വയറുവീക്കം, മലബന്ധം, വയറുവേദന തുടങ്ങിയ വാതപ്രധാനമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ആവണക്കിന് ആയുർവേദത്തിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ‘ഉദാവർത്ത’, ‘ഗുൽമ’, ‘ആന്ത്രവൃദ്ധി’ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും, കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ‘ഉദര’, ‘ആനാഹ’ തുടങ്ങിയ രോഗാവസ്ഥകളിലും എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

ആവണക്കെണ്ണയുടെ പ്രയോഗം:

ആയുർവേദത്തിൽ ആവണക്കെണ്ണ വിരേചനത്തിനും വാതാനുലോമനത്തിനുമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. കുടലിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന മല പുറത്തുപോകാനും വായുവിന്റെ സ്വാഭാവിക ഗതി ശരിയാക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നതായി പരമ്പരാഗതമായി കണക്കാക്കുന്നു. എന്നാൽ എത്ര അളവിൽ, ഏത് ഔഷധത്തോടൊപ്പം, എത്ര ദിവസം ഉപയോഗിക്കണം എന്നത് വ്യക്തിയുടെ ദേഹപ്രകൃതിയും രോഗാവസ്ഥയും അനുസരിച്ചാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് സ്വയം അളന്ന് കഴിക്കുന്നതിന് പകരം ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

ആവണക്കിൻ വേര്:

എരണ്ഡത്തിന്റെ വേരിന് വാതശമന ഗുണം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രത്യേകം പറയുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് വാതം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന വയറുവീക്കം, ആനാഹം, ഉദരഭാഗത്തെ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ വേരടങ്ങിയ കഷായങ്ങൾ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഏത് കഷായം വേണം, അതിന്റെ അളവ് എത്രയായിരിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ രോഗാവസ്ഥ നോക്കിയാണ് വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കുന്നത്.

പുറമെ ചെയ്യുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ:

വയറിൽ വാതം കെട്ടി അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെടുന്ന ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആവണക്കെണ്ണ പുറമെ പുരട്ടി ചൂട് നൽകുന്ന രീതികളും നാട്ടുവൈദ്യത്തിലും ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിലും കാണാം. ആവണക്കിന്റെ ഇല ചൂടാക്കി പുറമെ വെക്കുന്ന പ്രയോഗവും ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ശക്തമായ വയറുവേദനയോ വയറിലെ വ്യക്തമായ വീക്കമോ ഉള്ളപ്പോൾ ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങളിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കരുത്.

ഗുൽമത്തെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടത്:

ആയുർവേദത്തിലെ ഗുൽമം എന്ന പദത്തെ ഇന്നത്തെ “വയറിലെ മുഴ” എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം കാണുന്നത് ശരിയല്ല. വാതം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദോഷങ്ങളുടെ വികൃതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ ഉദരാവസ്ഥകളെയാണ് ആയുർവേദത്തിൽ ഗുൽമം എന്ന പേരിൽ വിവരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ‘ഗുൽമഘ്നം’ എന്ന് പറയുന്നുണ്ടെന്ന കാരണത്താൽ ഏത് തരത്തിലുള്ള വയറിലെ മുഴയ്ക്കും ആവണക്കു ചികിത്സയാണെന്ന് പറയുന്നത് ശരിയാകില്ല.

ഉദരശൂലയ്ക്ക് (വയറുവേദന): 

ആയുർവേദത്തിൽ വാതസംബന്ധമായ ചില ഉദരശൂലാവസ്ഥകളിൽ ആവണക്കിൻ വേര് ഉൾപ്പെടുത്തിയ കഷായപ്രയോഗങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആവണക്കിൻ വേര് ചതച്ച് കഷായമാക്കി, ആവശ്യാനുസരണം ചൂടുപാലിനൊപ്പം നൽകുന്ന രീതികളും ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണാം.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം:

തുടർച്ചയായ വയറുവേദന, വയർ അസാധാരണമായി വീർക്കുക, ഛർദ്ദി, മലമോ വാതമോ പോകാതിരിക്കുക, മലത്തിൽ രക്തം കാണുക, അല്ലെങ്കിൽ വയറ്റിൽ പുതിയതായി ഒരു മുഴ അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം വൈദ്യപരിശോധന നടത്തണം. ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങളിൽ ആവണക്കെണ്ണയോ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോ സ്വയം ഉപയോഗിച്ച് ചികിത്സിക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്.

ആവണക്കിന്റെ കാസഹര പ്രയോഗം: ചുമയ്ക്കും ശ്വാസസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ആവണക്കിനെ പ്രധാനമായും വാതശമന ഔഷധമായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ‘ശ്വാസ’, ‘കാസ’ എന്നീ രോഗാവസ്ഥകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗവും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ചുമ, ശ്വാസംമുട്ടൽ തുടങ്ങിയ വാതകഫ പ്രധാനമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ആവണക്കിന് ആയുർവേദത്തിൽ ഒരു സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയും കഫക്കെട്ടും

ചുമയോടൊപ്പം നെഞ്ചിൽ കഫം കെട്ടിനിൽക്കുക, ശ്വാസം എടുക്കുമ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആവണക്കിൻ വേര് ഉൾപ്പെടുന്ന ചില ആയുർവേദ പ്രയോഗങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി കാണാം. വാതത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം ശരീരത്തിലെ തടസ്സപ്പെട്ട ഗതി ക്രമപ്പെടുത്തുന്ന സ്വഭാവമാണ് എരണ്ഡത്തിന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്.

ആവണക്കിൻ വേര് ഉൾപ്പെടുത്തിയ കഷായങ്ങൾ ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ചുമയ്ക്കുള്ള കഷായം എന്ന നിലയിൽ ആവണക്കിൻ വേര് മാത്രം എല്ലാവർക്കും ഒരേ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് പറയാനാകില്ല. ചുമയുടെ കാരണം, കഫത്തിന്റെ സ്വഭാവം, രോഗിയുടെ പ്രായം, ദേഹപ്രകൃതി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിയാണ് ചികിത്സ തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ശ്വാസംമുട്ടലും ശ്വാസസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളും

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ ‘ശ്വാസകാസ’ പരാമർശം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ശ്വാസംമുട്ടൽ, ചുമ തുടങ്ങിയ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പ്രത്യേകിച്ച് വാതകഫത്തിന്റെ അസന്തുലിതാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശ്വാസസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളിൽ, ആവണക്കിൻ വേര് ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങൾ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇവിടെ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം — ആസ്ത്മ പോലുള്ള രോഗങ്ങൾക്ക് ആവണക്കിൻ വേര് സ്വയം കഴിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമായ ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമല്ല.

തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ

ജലദോഷത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്ന ചെറിയ തൊണ്ടവേദന, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് ചൂടുവെള്ളം കൊണ്ട് കുലുക്കുഴിയുന്നത് പൊതുവെ ആശ്വാസം നൽകുന്ന ഒരു ലളിതമായ രീതിയാണ്. ആവണക്കിൻ വേര് ചേർത്ത വെള്ളം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണാം .

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്

ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലും കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലും ആവണക്കിന്റെ വാതഹര സ്വഭാവത്തിനാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ‘ശ്വാസ’, ‘കാസ’ എന്നിവയിലും ഇത് ശസ്യമാണെന്ന് പറയുന്നു. അതിനാൽ ചുമയും ശ്വാസസംബന്ധമായ ചില രോഗാവസ്ഥകളും ആയുർവേദത്തിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗപരിധിയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് പറയാം.

എന്നാൽ ശ്വാസംമുട്ടൽ ശക്തമാകുക, നെഞ്ചുവേദന ഉണ്ടാകുക, ചുണ്ടുകൾ നീലനിറമാകുക, രക്തം കലർന്ന കഫം വരിക, അല്ലെങ്കിൽ ശ്വാസം എടുക്കാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ വീട്ടുവൈദ്യത്തിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കാതെ ഉടൻ വൈദ്യസഹായം തേടണം. ആവണക്കിന്റെ വേര്, ഇല, വിത്ത് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾ സ്വമേധയാ കഴിക്കുന്നതും ഒഴിവാക്കണം.

മേഹരോഗങ്ങളിലും മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിലും ആവണക്കിന്റെ പ്രയോഗം

ആവണക്കിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ മൂത്രസംബന്ധമായ ചില രോഗാവസ്ഥകൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ‘മേഹ’, ‘മൂത്രദോഷ’, ‘ബസ്തിശൂല’, ‘അശ്മരി’ തുടങ്ങിയ പദങ്ങൾ കാണാം. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിലും ബസ്തിശൂലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശമുണ്ട്.

ഇവിടെ ‘മേഹം’ എന്ന ആയുർവേദ പദത്തെ ഇന്നത്തെ പ്രമേഹം (Diabetes mellitus) എന്ന രോഗവുമായി പൂർണ്ണമായി ഒരേ അർത്ഥത്തിൽ കാണുന്നത് ശരിയല്ല. അതുപോലെ ‘മൂത്രദോഷം’ എന്ന് ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത് ഇന്നത്തെ UTI എന്ന രോഗം തന്നെയാണെന്നും ഉറപ്പിച്ച് പറയാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഗ്രന്ഥപരാമർശങ്ങളെ അതിന്റെ ആയുർവേദ പശ്ചാത്തലത്തിൽ തന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

മേഹരോഗ പരാമർശം

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ ‘മേഹജ്വരാമവാതാസ്രശൂലശോഫേഷു ശസ്യതേ’ എന്ന ഭാഗത്താണ് മേഹരോഗത്തിലും എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം പരാമർശിക്കുന്നത്. അതായത് മേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില രോഗാവസ്ഥകളിൽ ആവണക്കിന് ഔഷധപ്രയോഗം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

മൂത്രദോഷവും ബസ്തിശൂലവും

ആവണക്കിന്റെ ഇലയെയും പൂവിനെയും കുറിച്ച് പറയുന്ന ശ്ലോകങ്ങളിൽ ‘മൂത്രദോഷഹരം’ എന്ന് കാണാം. ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ‘ബസ്തിശൂലം’ എന്നും കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ‘വസ്തിരുജി’ എന്നും പരാമർശിക്കുന്നു.

ആയുർവേദത്തിൽ ബസ്തി എന്നത് മൂത്രാശയപ്രദേശം ഉൾപ്പെടുന്ന ശരീരഭാഗത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്. അതിനാൽ മൂത്രാശയപ്രദേശത്തെ വേദനയും മൂത്രസംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകളും എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗപരിധിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

അശ്മരി എന്ന പരാമർശം

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ‘അശ്മനാശനഃ’ എന്ന പദവും കാണാം. ആയുർവേദത്തിൽ ‘അശ്മരി’ എന്നത് മൂത്രപഥത്തിലെ കല്ലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗാവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

ഇത് വായിക്കുമ്പോൾ ഇന്നത്തെ വൃക്കക്കല്ലിനുള്ള ഉറപ്പായ ചികിത്സയായി ആവണക്കിനെ കാണരുത്. കല്ലിന്റെ വലിപ്പം, സ്ഥാനം, മൂത്രതടസ്സമുണ്ടോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിച്ച ശേഷമാണ് ചികിത്സ തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ശക്തമായ വേദന, മൂത്രത്തിൽ രക്തം, പനി, നടുവിലോ വശങ്ങളിലോ കഠിനമായ വേദന, മൂത്രം പോകാതെ വരിക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ സ്വയം ആവണക്കെണ്ണയോ വേരിന്റെ കഷായമോ ഉപയോഗിക്കാതെ ഡോക്ടറെ കാണണം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിന് മൂത്രദോഷഹരവും ബസ്തിശൂലഹരവുമായ ചില പ്രയോഗങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവയെ ഇന്നത്തെ പ്രമേഹം, UTI, വൃക്കക്കല്ല് തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള ചികിത്സയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത് ശരിയായിരിക്കില്ല. ഗ്രന്ഥപരമായ അറിവും ആധുനിക രോഗനിർണ്ണയവും രണ്ടും അവയുടെ പരിധിയിൽ തന്നെ കാണുന്നതാണ് കൂടുതൽ ശരി.

ആന്ത്രവൃദ്ധി അഥവാ ഹെർണിയയിൽ ആവണക്കിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നിടത്ത് ‘ആന്ത്രവൃദ്ധി’, ‘വൃദ്ധി’ തുടങ്ങിയ പദങ്ങൾ കാണാം. കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ആവണക്കിന്റെ തളിരിലയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ‘വൃദ്ധിം സപ്തവിധാം’ എന്നും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ആയുർവേദത്തിലെ വൃദ്ധിരോഗങ്ങളിൽ ചിലത് ഇന്നത്തെ ഹെർണിയയുമായി സാമ്യമുള്ള അവസ്ഥകളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി ആയുർവേദ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ കാണാം.

ഹെർണിയയിൽ വയറിനുള്ളിലെ ഒരു ഭാഗം ദുർബലമായ പേശീഭിത്തിയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിവരുന്നതാണ് പ്രശ്നം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മലബന്ധം പോലുള്ള അവസ്ഥകളിൽ അമിതമായി മലം തള്ളേണ്ടി വരുന്നത് വയറിനുള്ളിലെ സമ്മർദ്ദം കൂട്ടാം. ആയുർവേദത്തിൽ വാതാനുലോമനത്തിനും മലശോധനയ്ക്കുമായി ആവണക്കിന് പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുള്ളതിനാൽ, ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ആവണക്കെണ്ണ ഉൾപ്പെടുന്ന ചികിത്സകൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആവണക്കെണ്ണ:

മലബന്ധം കുറയ്ക്കുന്നതിനായി ആവണക്കെണ്ണ ആയുർവേദത്തിൽ വിരേചന ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഹെർണിയ മാറുന്നതിനുള്ള ചികിത്സയായി ഇതിനെ കാണാൻ പാടില്ല. ആവണക്കെണ്ണയുടെ അളവും ഉപയോഗിക്കേണ്ട രീതിയും രോഗിയുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് ആയുർവേദ വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കേണ്ടതാണ്.

ആവണക്കിൻ വേര്:

എരണ്ഡത്തിന്റെ വേരിന് വാതശമന ഗുണം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രത്യേകം പറയുന്നുണ്ട്. അതിനാൽ വാതം മൂലമുള്ള മലബന്ധം, വയറുവീക്കം തുടങ്ങിയ അനുബന്ധ അസ്വസ്ഥതകളിൽ വേരടങ്ങിയ ഔഷധയോഗങ്ങൾ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആവണക്കിൻ ഇല:

വൃദ്ധിരോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ ആവണക്കിന്റെ തളിരിലയ്ക്കും പരാമർശമുണ്ട്. ഇല പുറമെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചില പരമ്പരാഗത രീതികളും കാണാം. എന്നാൽ ഹെർണിയയുള്ള ഭാഗത്ത് ഇല ചൂടാക്കി വെച്ചാൽ ഹെർണിയയുടെ സ്ഥാനം ശരിയാകുകയോ ദുർബലമായ പേശീഭിത്തി ശക്തമാകുകയോ ചെയ്യും എന്ന് പറയാൻ ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവില്ല.

ഹെർണിയയിൽ പുറത്തേക്ക് വന്ന ഭാഗം കട്ടിയായി വേദനിക്കുക, വീക്കം കൂടുക, ഛർദ്ദി ഉണ്ടാകുക, മലമോ വാതമോ പോകാതിരിക്കുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായാൽ അത് അടിയന്തര ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയായിരിക്കാം. അത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ വീട്ടുവൈദ്യമോ ആവണക്കെണ്ണയോ ഉപയോഗിച്ച് കാത്തിരിക്കാതെ ഉടൻ വൈദ്യസഹായം തേടണം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആന്ത്രവൃദ്ധി, വൃദ്ധി തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇന്നത്തെ ഹെർണിയയ്ക്ക് ആവണക്കെണ്ണ മാത്രം കഴിച്ചാൽ രോഗം മാറും എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയല്ല. മലബന്ധം പോലുള്ള അനുബന്ധ പ്രശ്നങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും വാതശമന ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായും ആവണക്കിന് ഒരു സ്ഥാനം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നതാണ് കൂടുതൽ കൃത്യമായ അവതരണം.

വിവിധതരം തലവേദനകളിൽ ആവണക്കിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ആവണക്കിന്റെ പ്രയോഗങ്ങൾ വിവരിക്കുമ്പോൾ ‘ശിരോരുജി’ എന്ന പദവും കാണാം. ശിരോരുജി എന്നത് തലവേദനയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധമായി എരണ്ഡത്തിന് ആയുർവേദത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന പ്രാധാന്യം കണക്കിലെടുത്താണ് തലവേദനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ കാണുന്നത്.

ആവണക്കിൻ ഇലയുടെ പുറംപ്രയോഗം

തലയിൽ വാതം മൂലമുള്ള വേദനയോ ഭാരമോ അനുഭവപ്പെടുന്ന ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ ആവണക്കിന്റെ ഇല അരച്ച് പുറമെ പുരട്ടുന്ന രീതിയും കാണാം. നെറ്റിയിലോ വേദന അനുഭവപ്പെടുന്ന ഭാഗത്തോ ഇലപ്പട്ട് വെക്കുന്ന രീതിയാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

എന്നാൽ തലവേദനയ്ക്ക് പല കാരണങ്ങളുണ്ട്. ജലദോഷം, മൈഗ്രെയ്ൻ, സൈനസ് പ്രശ്നങ്ങൾ, ഉറക്കക്കുറവ്, കണ്ണിന്റെ അമിത ഉപയോഗം തുടങ്ങിയവയ്ക്കെല്ലാം വ്യത്യസ്തമായ കാരണങ്ങളാകാം. അതിനാൽ എല്ലാ തലവേദനയ്ക്കും ആവണക്കില പ്രയോഗം ഒരുപോലെ ഫലപ്രദമാകുമെന്ന് പറയാനാവില്ല.

ജലദോഷത്തോടൊപ്പമുള്ള തലഭാരവും അസ്വസ്ഥതയും

ജലദോഷത്തോടൊപ്പം മൂക്കടപ്പ്, തലഭാരം തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ചൂടുവെള്ളത്തിന്റെ ആവി ശ്വസിക്കുന്നത് ചിലർക്ക് താൽക്കാലിക ആശ്വാസം നൽകാറുണ്ട്. ആവണക്കിൻ ഇല ചേർത്ത വെള്ളത്തിന്റെ ആവി ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി ചില നാട്ടുചികിത്സാ രീതികളിൽ കാണാം .

തലയിൽ ആവണക്കെണ്ണ പുരട്ടുന്നത്

തലവേദനയ്ക്കൊപ്പം തലച്ചർമ്മത്തിൽ വരൾച്ചയോ പിരിമുറുക്കമോ അനുഭവപ്പെടുന്നവർ തലയിൽ എണ്ണ പുരട്ടി മൃദുവായി മസാജ് ചെയ്യാറുണ്ട്. ആവണക്കെണ്ണയും ഇതിനായി ചിലർ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മസാജ് നൽകുന്നതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന ആശ്വാസമാണ് പ്രധാനമായും ഇവിടെ പരിഗണിക്കേണ്ടത്;

നടുവേദനയ്ക്കും മൂത്രാശയ ഭാഗത്തെ വേദനയ്ക്കും ആവണക്കിന്റെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ആവണക്കിനെ വാതശമന ഔഷധമായാണ് പ്രധാനമായും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ‘കടീരുജി’, ‘വസ്തിരുജി’ എന്നും ധന്വന്തരി നിഘണ്ടുവിൽ ‘ബസ്തിശൂലം’ എന്നും പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അരക്കെട്ടിലും മൂത്രാശയ പ്രദേശത്തും ഉണ്ടാകുന്ന വേദനകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

നടുവേദനയും സയാറ്റിക്കയും

വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നടുവേദന, അരക്കെട്ടിലെ വേദന, കാലിലേക്ക് പടരുന്ന വേദന തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആവണക്കിൻ വേര് ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. വെള്ളത്തിലോ പാലിലോ തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായരൂപത്തിലുള്ള പ്രയോഗങ്ങൾ ഇതിൽപ്പെടുന്നു.

എരണ്ഡത്തിന്റെ വാതഹര ഗുണം കണക്കിലെടുത്താണ് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ നടത്തുന്നത്. എന്നാൽ നട്ടെല്ലിലെ തേയ്മാനം, ഡിസ്ക് പ്രശ്നം, നാഡി ഞെരിയൽ തുടങ്ങിയ ആധുനിക രോഗനിർണ്ണയങ്ങളിൽ ആവണക്കിൻ വേര് മാത്രം ചികിത്സയായി കാണാനാവില്ല. രോഗത്തിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്തിയ ശേഷമാണ് ചികിത്സ തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.

പുറമെ ചെയ്യുന്ന ചികിത്സകളിലും ആവണക്കിന് സ്ഥാനമുണ്ട്. ആവണക്കെണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി അരക്കെട്ടിൽ പുരട്ടുകയോ, ആവണക്കിന്റെ ഇല വാട്ടി വേദനയുള്ള ഭാഗത്ത് വെക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന രീതികൾ പരമ്പരാഗതമായി കാണാം. ഇവയിൽ നിന്നുള്ള ചൂടും മസാജും ചിലർക്ക് താൽക്കാലിക ആശ്വാസം നൽകാം.

മൂത്രാശയ ഭാഗത്തെ വേദന

‘ബസ്തിശൂലം’, ‘വസ്തിരുജി’ എന്നീ ഗ്രന്ഥപരാമർശങ്ങൾ മൂത്രാശയ പ്രദേശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വേദനകളിലേക്കാണ് ശ്രദ്ധ കൊണ്ടുവരുന്നത്. ആയുർവേദത്തിൽ ഇത്തരം വാതപ്രധാനമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ വേര് ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങൾ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

അടിവയറ്റിൽ ആവണക്കെണ്ണ പുരട്ടി നേരിയ ചൂട് നൽകുന്ന പുറംപ്രയോഗങ്ങളും ചില പരമ്പരാഗത രീതികളിൽ കാണാം. എന്നാൽ മൂത്രാശയ വേദനയുടെ കാരണം കല്ല്, അണുബാധ, മൂത്രതടസ്സം തുടങ്ങിയ പല കാരണങ്ങളിലൊന്നാകാം. അതിനാൽ കാരണം അറിയാതെ ആവണക്കെണ്ണ പുരട്ടുകയോ വേര് കഷായം കഴിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമല്ല.

പ്രത്യേകിച്ച് മൂത്രം പോകാതെ വരിക, മൂത്രത്തിൽ രക്തം കാണുക, പനി, ശക്തമായ അടിവയറ്റിലോ നടുവിലോ വേദന, ഛർദ്ദി തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉടൻ വൈദ്യപരിശോധന ആവശ്യമാണ്.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ‘കടീരുജി’, ‘വസ്തിരുജി’, ‘ബസ്തിശൂലം’ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഇന്നത്തെ ഓരോ നടുവേദനയ്ക്കും മൂത്രാശയ വേദനയ്ക്കും ഒരേ രീതിയിലുള്ള ചികിത്സയായി ഇതിനെ കാണരുത്. രോഗാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കി യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ വഴി.

ആസ്ത്മയും ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളും

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ആവണക്കിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കുമ്പോൾ ‘ശ്വാസ’, ‘കാസ’ എന്നീ രോഗാവസ്ഥകൾ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ചുമ, ശ്വാസംമുട്ടൽ തുടങ്ങിയ ശ്വാസസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം ആയുർവേദത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ചുമയും കഫക്കെട്ടും

നെഞ്ചിൽ കഫം കെട്ടിയതോടൊപ്പം ചുമയും ശ്വാസത്തിന് ഭാരവും അനുഭവപ്പെടുന്ന ചില വാതകഫ പ്രധാനമായ അവസ്ഥകളിൽ ആവണക്കിൻ വേര് ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. എരണ്ഡത്തിന്റെ വാതശമന സ്വഭാവവും ശരീരത്തിലെ ഗതിയെ ക്രമപ്പെടുത്തുന്ന ഗുണവുമാണ് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങളിൽ പരിഗണിക്കുന്നത്.

ആവണക്കിൻ വേര് ഉൾപ്പെടുത്തിയ കഷായങ്ങൾ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികൾ കാണാം. എന്നാൽ കഫം അലിയിച്ച് ശ്വാസകോശം ശുദ്ധീകരിക്കും എന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പറയാൻ കഴിയില്ല. ചുമയുടെ കാരണം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷമാണ് അനുയോജ്യമായ ചികിത്സ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്.

ആസ്ത്മയും ശ്വാസംമുട്ടലും

ആയുർവേദത്തിലെ ‘ശ്വാസ’ എന്ന രോഗപരാമർശത്തെ ഇന്നത്തെ ആസ്ത്മയുമായി പൂർണ്ണമായി തുല്യമാക്കാൻ കഴിയില്ല. ശ്വാസംമുട്ടലിന് ആസ്ത്മയ്ക്ക് പുറമെ അലർജി, അണുബാധ, ഹൃദയസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങി പല കാരണങ്ങളും ഉണ്ടാകാം.

അതുകൊണ്ട് ആസ്ത്മയുള്ളവർ ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിച്ച ഇൻഹേലറുകളോ മറ്റ് മരുന്നുകളോ നിർത്തി പകരം ആവണക്കിൻ വേര് കഷായം ഉപയോഗിക്കരുത്. ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ എരണ്ഡം ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗം ആവശ്യമായതായി വൈദ്യൻ വിലയിരുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

നെഞ്ചിലെ വേദനയും പുറംപ്രയോഗങ്ങളും

ആവണക്കിൻ ഇല ചെറുതായി ചൂടാക്കി പുറമെ വെക്കുന്നതും ആവണക്കെണ്ണ പുരട്ടുന്നതും ചില പരമ്പരാഗത ചികിത്സാരീതികളിൽ കാണാം. ചൂട് നൽകുന്നതിലൂടെ പേശികളിലെ പിരിമുറുക്കത്തിനോ ചെറിയ വേദനയ്ക്കോ താൽക്കാലിക ആശ്വാസം ലഭിക്കാം.

എന്നാൽ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന നെഞ്ചുവേദനയെ കഫക്കെട്ട് മാത്രമായി കരുതരുത്. നെഞ്ചുവേദന, ശക്തമായ ശ്വാസംമുട്ടൽ, പെട്ടെന്ന് ശ്വാസം മുട്ടുക, ചുണ്ടുകൾ നീലനിറമാകുക, രക്തം കലർന്ന കഫം എന്നിവ ഉണ്ടെങ്കിൽ അടിയന്തരമായി വൈദ്യസഹായം തേടണം.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിന് കാസഹര, ശ്വാസഹര എന്ന രീതിയിലുള്ള പ്രയോഗപരാമർശങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇന്നത്തെ ആസ്ത്മയോ മറ്റ് ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങളോ ആവണക്കുകൊണ്ട് മാത്രം ചികിത്സിക്കാമെന്ന് പറയുന്നത് ശരിയല്ല. ഗ്രന്ഥപരമായ അറിവിനെ അതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുകയും ആവശ്യമായപ്പോൾ ആധുനിക വൈദ്യപരിശോധനയും ചികിത്സയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ സമീപനം.

ലൈംഗികാരോഗ്യവും ശരീരബലവും — ആവണക്കിന്റെ വൃഷ്യഗുണം

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ആവണക്കിനെ “വൃഷ്യ” എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ശരീരബലത്തെയും ശുക്രധാതുവിന്റെ പോഷണത്തെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഗുണത്തെയാണ് ഇവിടെ വൃഷ്യ എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. കൂടാതെ വാതത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഔഷധമായും ആവണക്കിന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

വാതദോഷം കൂടുതലായുള്ള ശരീരക്ഷീണം, ബലക്കുറവ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആവണക്കിൻ വേര് ചില ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. വേര് പാലിൽ പാകം ചെയ്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ചികിത്സാപരമ്പരകളിലും കാണാം.

എന്നാൽ ആവണക്കിൻ വേര് കഴിച്ചതുകൊണ്ട് പുരുഷന്മാരിൽ ശുക്ലത്തിന്റെ അളവ് കൂടും, ലൈംഗികശേഷി തീർച്ചയായും വർദ്ധിക്കും എന്നതിന് മതിയായ ആധുനിക മനുഷ്യപഠനങ്ങളുടെ തെളിവില്ല. അതിനാൽ ഇത് നേരിട്ട് ലൈംഗികശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന മരുന്നായി കാണുന്നത് ശരിയല്ല.

ആവണക്ക് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഔഷധമായതിനാൽ അളവും ഉപയോഗരീതിയും വ്യക്തിയുടെ ശരീരപ്രകൃതിക്കും രോഗാവസ്ഥയ്ക്കും അനുസരിച്ചായിരിക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ സ്വയം ചെയ്യാതെ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശത്തോടെ മാത്രം ചെയ്യുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ജന്തുക്കളുടെ കടിയിലും ചർമ്മത്തിലെ വീക്കത്തിലും ആവണക്കിലയുടെ പരമ്പരാഗത പ്രയോഗം

പഴുതാര, ചിലന്തി, തേനീച്ച തുടങ്ങിയ ജീവികളുടെ കടിയേറ്റാൽ കടിയേറ്റ ഭാഗത്ത് വേദന, ചുവപ്പ്, വീക്കം, ചൊറിച്ചിൽ എന്നിവ ഉണ്ടാകാം. ഇത്തരം ചെറിയ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ ആവണക്കിന്റെ ഇല അരച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്ന പ്രയോഗം ചില നാട്ടുചികിത്സാ രീതികളിൽ കാണാം.

ആവണക്കിന്റെ ഇല നന്നായി കഴുകി അരച്ച് പേസ്റ്റ് രൂപത്തിലാക്കി ചർമ്മം പൊട്ടാത്ത ഭാഗത്ത് മാത്രം പുറമേ പുരട്ടുന്നതാണ് പരമ്പരാഗതമായി ചെയ്യുന്നത്. ഇലയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചില സസ്യഘടകങ്ങൾക്ക് വീക്കവും പ്രാദേശിക അസ്വസ്ഥതകളും കുറയ്ക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ടാകാമെന്ന് പരീക്ഷണപഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ജന്തുവിഷം ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വലിച്ചെടുക്കുന്നു എന്ന് പറയാൻ ശാസ്ത്രീയ തെളിവില്ല.

തേനീച്ചയുടെയോ മറ്റ് ജന്തുക്കളുടെയോ കടിയേറ്റതിന് ശേഷം ശ്വാസംമുട്ടൽ, മുഖത്തോ ചുണ്ടുകളിലോ നാവിലോ വീക്കം, തലകറക്കം, ശരീരം മുഴുവൻ പെട്ടെന്ന് ചൊറിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ വീട്ടുവൈദ്യത്തിൽ ആശ്രയിക്കാതെ അടിയന്തര വൈദ്യസഹായം തേടണം.

 ശ്രദ്ധിക്കുക: ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകളിലും പൊള്ളലുകളിലും അണുബാധയുള്ള മുറിവുകളിലും ആവണക്കിലയോ ആവണക്കെണ്ണയോ സ്വമേധയാ പുരട്ടരുത്. കടിയേറ്റതിന്റെ സ്വഭാവം വ്യക്തമല്ലെങ്കിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വിഷമുള്ള ജീവിയാണെന്ന് സംശയിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ഡോക്ടറെ കാണുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ആവണക്ക് ചേരുവയായ പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ

ആവണക്ക് അഥവാ എരണ്ഡം (Ricinus communis) ആയുർവേദത്തിൽ പല ഔഷധയോഗങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സസ്യമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, മലബന്ധം, ഉദരവ്യാധികൾ, സന്ധിവേദന തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന നിരവധി ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ എരണ്ഡത്തിന്റെ വേര്, എണ്ണ തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾ കാണാം.

1. ഗന്ധർവ്വഹസ്താദി കഷായം

ആവണക്കിന് ആയുർവേദത്തിൽ ലഭിച്ചിട്ടുള്ള പ്രധാന സ്ഥാനത്തിന്റെ ഉദാഹരണമാണ് ഗന്ധർവ്വഹസ്താദി കഷായം. മലബന്ധം, വയറുവീക്കം, ഉദരത്തിലെ വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ എന്നിവയിലും വാതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നടുവേദന, അരക്കെട്ടുവേദന തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും ഇത് വൈദ്യർ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഗന്ധർവ്വഹസ്താദി എരണ്ഡതൈലം എന്ന എണ്ണയോഗവും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. മലശോധനയ്ക്കും വിരേചനത്തിനുമായി ഇത് ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

2. കർപ്പാസാസ്ഥ്യാദി തൈലം

നാഡി, പേശി, സന്ധി എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതരോഗങ്ങളിൽ പുറമേ പുരട്ടാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രശസ്തമായ തൈലമാണ് കർപ്പാസാസ്ഥ്യാദി തൈലം.

പേശികളിലെ വേദന, മരവിപ്പ്, തരിപ്പ് തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളിൽ ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. രോഗാവസ്ഥ അനുസരിച്ച് വൈദ്യരാണ് ഇതിന്റെ പ്രയോഗം തീരുമാനിക്കുന്നത്.

3. നിംബാമൃതാദി എരണ്ഡതൈലം

പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ എരണ്ഡതൈലം ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രധാന ഔഷധയോഗമാണിത്. സന്ധികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതരോഗങ്ങളിലും ചില ചർമ്മരോഗാവസ്ഥകളിലും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ഇത് പുറമേ പുരട്ടുന്നതിനും ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ അകത്തേക്ക് നൽകുന്നതിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളുണ്ട്. രോഗിയുടെ അവസ്ഥയും ചികിത്സയുടെ രീതിയും അനുസരിച്ചാണ് ഉപയോഗം തീരുമാനിക്കുന്നത്.

4. വിദാര്യാദ്യാസവം

ശരീരബലവും പോഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ വിദാര്യാദ്യാസവത്തിന് സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വിവിധ ഔഷധസസ്യങ്ങളോടൊപ്പം എരണ്ഡത്തിന്റെ സാന്നിധ്യവും ചില ഫോർമുലേഷനുകളിൽ കാണാം.

ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ ശരീരത്തിന്റെ പൊതുവായ ബലം, ദഹനം, ധാതുപോഷണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ചാണ് വൈദ്യർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

5. രാസ്നാദി കഷായം തുടങ്ങിയ വാതരോഗ ചികിത്സകൾ

സന്ധിവേദന, ശരീരവേദന, വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്കായി ആയുർവേദത്തിൽ പല കഷായയോഗങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവയിൽ ചില യോഗങ്ങളിൽ എരണ്ഡവും മറ്റ് വാതശമന ഔഷധങ്ങളും ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും.

രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ദോഷനില, പ്രായം, ശരീരബലം എന്നിവ നോക്കിയാണ് ഓരോ ഔഷധവും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

6. എരണ്ഡം ഉൾപ്പെടുന്ന മറ്റ് ഔഷധയോഗങ്ങൾ

ആവണക്ക് ഒരു ഔഷധസസ്യം മാത്രമല്ല; പല ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിലും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഘടകമായാണ് ഇതിനെ കാണുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് വാതശമനം, മലശോധന, ഉദരത്തിലെ വാതസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, സന്ധിവേദന തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലാണ് എരണ്ഡത്തിന്റെ പ്രയോഗം കൂടുതലായി കാണുന്നത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ എരണ്ഡത്തെ വാതഹര, മാർഗ്ഗശോധന, വൃഷ്യ തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളോടെ വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതായി കാണാം.

ആവണക്ക് ഉൾപ്പെടുന്ന ചില ആധുനിക ആയുർവേദ ടാബ്‌ലെറ്റുകൾ

ഇന്നത്തെ ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാണത്തിലും എരണ്ഡത്തിന് സ്ഥാനം തുടരുന്നുണ്ട്. ചില proprietary Ayurvedic formulations-ൽ എരണ്ഡം ഒരു ചേരുവയായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഡൈറെസ്റ്റോൺ (Diureston):

മൂത്രവ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില അസ്വസ്ഥതകൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ ഫോർമുലേഷനിൽ എരണ്ഡം (Ricinus communis) ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇതോടൊപ്പം പുനർനവ, ഗോക്ഷുരം, പാഷാണഭേദം, വരുണം തുടങ്ങിയ ഔഷധസസ്യങ്ങളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

യുറയേസ് (Ureaze):

മൂത്രമൊഴിക്കുന്നതിലെ ബുദ്ധിമുട്ട്, മൂത്രതടസ്സം തുടങ്ങിയ മൂത്രവ്യവസ്ഥാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന Nagarjuna Ureaze Tablet-ലും എരണ്ഡം ഒരു ചേരുവയാണ്. ഒരു ടാബ്‌ലെറ്റിൽ എരണ്ഡം 10 mg ഉൾപ്പെടുന്നതായി ഉൽപ്പന്ന വിവരങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

റൂമറിഡ് (Rheumarid):

സന്ധികളുടെ ആരോഗ്യത്തിനും വാതസംബന്ധമായ സന്ധിവേദനയ്ക്കുമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ ആയുർവേദ ടാബ്‌ലെറ്റിൽ ഗുഗ്ഗുലു, ശല്ലകി എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം എരണ്ഡവും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. ഈ ടാബ്‌ലെറ്റുകളുടെ ഔഷധപ്രഭാവം എരണ്ഡം മാത്രം കൊണ്ടുള്ളതല്ല. ഓരോ ഫോർമുലേഷനിലും പല ഔഷധചേരുവകൾ ചേർന്നാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഒരു പ്രത്യേക രോഗത്തിന് എരണ്ഡം ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനമായി ഈ ടാബ്‌ലെറ്റുകളുടെ ഫലം പറയുന്നത് ശരിയാകില്ല.

മരുന്ന് ഉപയോഗിക്കേണ്ട അളവും കാലയളവും രോഗാവസ്ഥ അനുസരിച്ച് മാറുന്നതിനാൽ, ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ, കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ അറിവുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഓരോ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിൽ അവയുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ അറിവുകൾ പങ്കുവെക്കുക എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സ നടത്താനുള്ള മാർഗനിർദേശമല്ല. ഒരേ രോഗത്തിന് പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചികിത്സാരീതി മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു  ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്.

സ്വയം ചികിത്സ ചിലപ്പോൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാക്കും. അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിനോ രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, കൃഷി, ആരോഗ്യം, നാട്ടറിവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ലേഖനങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ Village Tips കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ അംഗമാകൂ.

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന എല്ലാ ലേഖനങ്ങളും എന്റെ വ്യക്തിപരമായ പഠനത്തിന്റെയും ഗവേഷണത്തിന്റെയും സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 പകർത്തരുത്:

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്‌സൈറ്റിലോ, ബ്ലോഗിലോ, സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ, യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ, ഇ-ബുക്കായോ, അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

എന്റെ പരിശ്രമത്തെ മാനിക്കുകയും ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏ഞ്ഞ നന്ദി. 🙏