ഇലിപ്പയുടെ ഗുണങ്ങളും ആയുർവേദ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളും

 നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ പണ്ടുമുതലേ കണ്ടുവരുന്ന ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട വൃക്ഷമാണ് ഇലിപ്പ (Madhuca longifolia). ഇലിപ്പപ്പൂവും വിത്തും മാത്രമല്ല, ഇല, തൊലി, വേരുകൾ എന്നിവയും പരമ്പരാഗത ആയുർവേദ ചികിത്സാരീതികളിൽ പല ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചുവന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇലിപ്പയുടെ ഇലകൾക്കും ഇത്രയേറെ ഔഷധപ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് പലർക്കും അറിയില്ല.

ചിലതരം ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾ, വീക്കം, മുറിവുകൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്കായി ഇലിപ്പയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പരമ്പരാഗത പ്രയോഗങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നാട്ടറിവുകളിലും കാണാം. ഓരോ ഭാഗത്തിനും പറയപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗരീതികളും വ്യത്യസ്തമാണ്. 

ഇലിപ്പയുടെ ഇലയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? പരമ്പരാഗതമായി എന്തെല്ലാം ആവശ്യങ്ങൾക്കാണ് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്? ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധുനിക പഠനങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നത്?

ഇലിപ്പയുടെ ഗുണങ്ങളും ഉപയോഗങ്ങളും വിശദമായി അറിയാൻ ഈ ലേഖനം വായിച്ചുനോക്കൂ. 

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Latin / Botanical Name): Madhuca longifolia (L.) J.F.Macbr. എന്നതാണ് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഔദ്യോഗിക ശാസ്ത്രീയ നാമം (Accepted Name). ഇതിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന പര്യായ നാമമാണ് (Synonym) Madhuca indica J.F.Gmel. പഴയകാല രേഖകളിലും നിരവധി ആയുർവേദ റഫറൻസുകളിലും Madhuca indica എന്ന പേര് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട് (കൂടാതെ Bassia latifolia, Bassia longifolia എന്നീ പേരുകളും ഇതിന്റെ പഴയ പര്യായങ്ങളാണ്).

സസ്യകുടുംബം (Family): Sapotaceae (സപ്പോട്ടേസി കുടുംബം). സപ്പോട്ട, ഇലഞ്ഞി തുടങ്ങിയ സസ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ കുടുംബത്തെ ആയുർവേദ സസ്യശാസ്ത്ര വിവർത്തനങ്ങളിൽ 'മധൂക കുലം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ – ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത് 

ഇലിപ്പയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിലെ വിവിധ നിഘണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാം. ഇലിപ്പയുടെ പൂവ്, ഫലം, തൈലം എന്നിവയ്ക്ക് പറയപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങൾ ഓരോന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്.

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടു (കൈ.നി.):

മധൂകസ്തുവരസ്തിക്തോ വ്രണാനിലകഫാപഹഃ ।

തത്പുഷ്പം മധുരം ശീതമഹൃദ്യം ബൃംഹണം ഗുരു ॥

സ്നിഗ്ദ്ധം വികാസി തീക്ഷ്ണോഷ്ണം തത്ഫലം ഗുരു ശീതലം ।

അഹൃദ്യം ശുക്രളം സ്നിഗ്ദ്ധം മധുരം രസപാകയോഃ ॥

വിഷ്ടമ്ഭി ബൃംഹണം ബല്യം കഫകൃന്മാരുതാപഹം ।

ഹന്തി പിത്താസ്രതൃഡ്ദാഹശ്വാസകാസക്ഷതക്ഷയാൻ ॥

പക്വം തു തത്ഫലം ബല്യം പിത്തമാരുതനാശനം ।

കഷായം സ്വാദു മാധൂകം തൈലം പിത്തകഫപ്രണുത് ॥

ആയുർവേദത്തിലെ ആധികാരിക നിഘണ്ടുഗ്രന്ഥമായ കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലെ (ഔഷധി വർഗ്ഗത്തിൽ) മധൂകത്തെ (ഇലിപ്പ / Madhuca longifolia) കുറിച്ചുള്ള ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ഇലിപ്പയുടെ തൊലി, പൂവ്, കായ്, പഴം, ഇലിപ്പയെണ്ണ എന്നിവയുടെ ദ്രവ്യഗുണവിജ്ഞാനപരമായ സവിശേഷതകളെയാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്.  ഓരോ ശ്ലോകത്തിന്റെയും സംസ്കൃത  അർത്ഥവും ശാസ്ത്രീയമായ വ്യാഖ്യാനവും താഴെ നൽകുന്നു:

ഒന്നാം ശ്ലോകം

"മധൂകസ്തുവരസ്തിക്തോ വ്രണാനിലകഫാപഹഃ ।

തത്പുഷ്പം മധുരം ശീതമഹൃദ്യം ബൃംഹണം ഗുരു ॥"

 അർത്ഥം:

മധൂകഃ എന്നാൽ മധൂകവൃക്ഷം (പ്രത്യേകിച്ചും അതിന്റെ ഔഷധയോഗ്യമായ മരത്തൊലി). തുവരഃ എന്നാൽ കഷായ രസത്തോടുകൂടിയത് (തുവർപ്പ് രസം). തിക്തഃ എന്നാൽ തിക്ത രസമുള്ളത് (കൈപ്പ് രസം). വ്രണ-അനില-കഫ-അപഹഃ എന്നതിലെ 'വ്രണ' എന്നാൽ മുറിവുകളെയും വ്രണങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിച്ച് ഉണക്കുന്നതും, 'അനില' എന്നാൽ വാതദോഷത്തെയും, 'കഫ' എന്നാൽ കഫദോഷത്തെയും, 'അപഹഃ' എന്നാൽ ശമിപ്പിക്കുന്നതും ഇല്ലാതാക്കുന്നതുമാകുന്നു. തത്-പുഷ്പം എന്നാൽ അതിന്റെ പൂവ് (ഇലിപ്പപ്പൂവ്). മധുരം എന്നാൽ മധുരരസമുള്ളത്. ശീതം എന്നാൽ ശീതവീര്യമുള്ളത് (ശരീരത്തിന് തണുപ്പ് പകരുന്നത്). അഹൃദ്യം എന്നാൽ ഹൃദയത്തിന് പ്രിയമല്ലാത്തത് (അമിത മധുരവും കൊഴുപ്പും കാരണം രുചിയിലോ ദഹനത്തിലോ അരോചകമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്). ബൃംഹണം എന്നാൽ ശരീരധാതുക്കളെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നത് (ധാതുവർദ്ധകം). ഗുരു എന്നാൽ ഗുരു ഗുണമുള്ളത് (ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളത്.

ഇവിടെ ആചാര്യൻ മധൂകവൃക്ഷത്തിന്റെ തൊലിയുടെയും പൂവിന്റെയും വൈപരീത്യഗുണങ്ങളെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഇലിപ്പയുടെ തൊലി കഷായ-തിക്ത രസപ്രധാനമായതിനാൽ അത് ശരീരത്തിലെ ക്ഷതങ്ങളെയും വ്രണങ്ങളെയും അതിവേഗം ശുദ്ധീകരിച്ച് ഉണക്കുന്നു (വ്രണരോപണം). കൂടാതെ ദുഷിച്ച വാത-കഫങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും ഇതിന് ശേഷിയുണ്ട്. എന്നാൽ പൂവിലേക്ക് (ഇലിപ്പപ്പൂവ്) വരുമ്പോൾ ഗുണം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. അത് മധുരരസവും ശീതവീര്യവും ഭാരവുമുള്ള ഒന്നാണ്. ഇത് ശരീരധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിച്ച് ബൃംഹണം ചെയ്യുമെങ്കിലും, അമിതമായ സാന്ദ്രത കാരണം ഹൃദയത്തിന് അത്ര ഹൃദ്യമല്ലെന്നും ദഹനത്തിന് കഠിനമാണെന്നും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

രണ്ടാം ശ്ലോകം

"സ്നിഗ്ദ്ധം വികാസി തീക്ഷ്ണോഷ്ണം തത്ഫലം ഗുരു ശീതലം ।

അഹൃദ്യം ശുക്രളം സ്നിഗ്ദ്ധം മധുരം രസപാകയോഃ ॥"

അർത്ഥം:

സ്നിഗ്ദ്ധം എന്നാൽ സ്നിഗ്ദ്ധ ഗുണമുള്ളത് (എണ്ണമയമുള്ളത്). വികാസി എന്നാൽ വികാസി ഗുണത്തോടുകൂടിയത് (ശരീരത്തിലെ ഓജസ്സിനെ അയച്ച് സന്ധികളിലും ധാതുക്കളിലും അതിവേഗം വ്യാപിക്കുന്ന സ്വഭാവം; പൂവിൽ നിന്നുണ്ടാക്കുന്ന മദ്യത്തിന്റെ സവിശേഷത). തീക്ഷ്ണോഷ്ണം എന്നാൽ തീക്ഷ്ണ ഗുണവും ഉഷ്ണ വീര്യവും ഉള്ളത്. തത്-ഫലം എന്നാൽ അതിന്റെ കായ് അല്ലെങ്കിൽ ഫലം (ഇലിപ്പക്കായ്). ഗുരു എന്നാൽ ദഹിക്കാൻ ഭാരമുള്ളത്. ശീതലം എന്നാൽ ശീതവീര്യമുള്ളത് (തണുപ്പേകുന്നത്). അഹൃദ്യം എന്നാൽ മനസ്സിനോ ദഹനത്തിനോ സുഖകരമല്ലാത്ത അരോചക സ്വഭാവമുള്ളത്. ശുക്രളം എന്നാൽ ശുക്രധാതുവിനെ വളരെയധികം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് (വീര്യവർദ്ധകം). സ്നിഗ്ദ്ധം എന്നാൽ സ്നിഗ്ദ്ധതയുള്ളത്. മധുരം രസപാകയോഃ എന്നാൽ രസത്തിലും (നാവിലെ സ്വാദ്) വിപാകത്തിലും (ദഹനശേഷമുള്ള അവസ്ഥ) ഒരുപോലെ മധുരമായിരിക്കുന്നത്.

ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രപ്രകാരം ഇലിപ്പപ്പൂവ് പുളിപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന മാധൂകാസവം അഥവാ മദ്യം സ്നിഗ്ദ്ധവും, ശരീരത്തിൽ അതിവേഗം തുളച്ചുകയറുന്ന വികാസി ഗുണമുള്ളതും, തീക്ഷ്ണ-ഉഷ്ണ സ്വഭാവത്തോടുകൂടിയതുമാണ്. എന്നാൽ ഇലിപ്പയുടെ ഫലത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ സ്ഥിതി മാറുന്നു. ഇലിപ്പക്കായ് കനത്തതും (ഗുരു) തണുപ്പ് നൽകുന്നതുമാണ് (ശീതലം). ഇത് രസത്തിലും ദഹനശേഷമുള്ള വിപാകത്തിലും മധുരമായതിനാൽ ധാതുക്കളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രധാതുവിനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും (ശുക്രളം) ചെയ്യുന്നു. എങ്കിലും ഇതിന്റെ കനപ്പും വഴുവഴുപ്പും കാരണം ഇത് ദഹനത്തിന് എളുപ്പമുള്ളതല്ല.

മൂന്നാം ശ്ലോകം  

 "വിഷ്ടമ്ഭി ബൃംഹണം ബല്യം കഫകൃന്മാരുതാപഹം ।   

ഹന്തി പിത്താസ്രതൃഡ്ദാഹശ്വാസകാസക്ഷതക്ഷയാൻ ॥"

വിഷ്ടമ്ഭി എന്നാൽ മലത്തെയും വായുവിനെയും സ്തംഭിപ്പിക്കുന്നത് (വയറ്റിൽ വായുകോപമുണ്ടാക്കി ദഹനത്തെ സാവധാനത്തിലാക്കുന്നത്). ബൃംഹണം എന്നാൽ ശരീരം തടിപ്പിക്കുന്നതും ധാതുക്കളെ വളർത്തുന്നതും. ബല്യം എന്നാൽ ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും കായികബലവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്. കഫകൃത് എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ കഫദോഷത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്. മാരുതാപഹം എന്നാൽ മാരുതനെ അഥവാ വാതദോഷത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. ഹന്തി എന്നാൽ നശിപ്പിക്കുന്നു അഥവാ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. പിത്താസ്ര-തൃഡ്-ദാഹ-ശ്വാസ-കാസ-ക്ഷത-ക്ഷയാൻ എന്നതിൽ: 'പിത്താസ്ര' (രക്തപിത്തം അഥവാ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള രക്തസ്രാവം), 'തൃട്' (അമിതമായ ദാഹം), 'ദാഹ' (ശരീരത്തിനകത്തോ പുറത്തോ ഉണ്ടാകുന്ന എരിച്ചിലും പുകച്ചിലും), 'ശ്വാസ' (ശ്വാസതടസ്സം/ശ്വാസംമുട്ടൽ), 'കാസ' (ചുമ), 'ക്ഷത' (ശ്വാസകോശത്തിലോ അന്തരാവയവങ്ങളിലോ ഏൽക്കുന്ന ക്ഷതങ്ങൾ), 'ക്ഷയാൻ' (ശരീരം മെലിഞ്ഞുപോകുന്ന ക്ഷയരോഗം അഥവാ ധാതുക്ഷയം) എന്നിവയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നു.   

ഇലിപ്പക്കായുടെയും പഴത്തിന്റെയും ശരീരത്തിലെ രോഗഹര പ്രവർത്തനങ്ങളെയാണ് ഇവിടെ നിർവചിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ഭാരമേറിയ സ്വഭാവം മൂലം ഇത് വയറ്റിൽ വിഷ്ടംഭം (ഗ്യാസ് കെട്ടിനിൽക്കൽ) ഉണ്ടാക്കാമെങ്കിലും, വാതദോഷം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ക്ഷീണത്തെ അകറ്റി ശരീരത്തിന് അതിയായ ഓജസ്സും മാംസപുഷ്ടിയും നൽകാൻ ഇതിന് കഴിവുണ്ട്. കഫത്തെ അല്പം വർദ്ധിപ്പിക്കുമെങ്കിലും രക്തം ദുഷിച്ചുണ്ടാകുന്ന രക്തപിത്തം, മാറാത്ത ചുമ, അസഹനീയമായ ദാഹവും ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിലും, ശ്വാസകോശത്തിലെ ഉരഃക്ഷതം, ശരീരം ക്ഷയിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥകൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പഫലം ഒരു സിദ്ധൗഷധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

നാലാം ശ്ലോകം

"പക്വം തു തത്ഫലം ബല്യം പിത്തമാരുതനാശനം ।

കഷായം സ്വാദു മാധൂകം തൈലം പിത്തകഫപ്രണുത് ॥"  

 അർത്ഥം:  

പക്വം തു തത്-ഫലം എന്നാൽ പഴുക്കാത്ത അവസ്ഥയിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി, നന്നായി പഴുത്ത ഇലിപ്പപ്പഴമാകട്ടെ. ബല്യം എന്നാൽ ശരീരത്തിന് പൂർണ്ണമായ ബലവും കരുത്തും നൽകുന്നത്. പിത്ത-മാരുത-നാശനം എന്നാൽ പിത്തദോഷത്തെയും മാരുതൻ എന്ന വാതദോഷത്തെയും വേരോടെ ശമിപ്പിക്കുന്നത്. കഷായം എന്നാൽ തുവർപ്പ് രസമുള്ളത്. സ്വാദു എന്നാൽ മധുര രസമുള്ളത്. മാധൂകം തൈലം എന്നാൽ ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണ (ഇലിപ്പയെണ്ണ). പിത്ത-കഫ-പ്രണുത് എന്നാൽ പിത്തത്തെയും കഫദോഷത്തെയും ഒരുപോലെ അകറ്റുന്നത് (പ്രണുത് എന്നാൽ തുരത്തുന്നത്/ഇല്ലാതാക്കുന്നത്).

പച്ചക്കായെ അപേക്ഷിച്ച്, മരത്തിൽ നിന്ന് നന്നായി പഴുത്തുപാകമായ ഇലിപ്പപ്പഴം അതിവിശിഷ്ടമായ ഒരു ബലവർദ്ധക ടോണിക്കാണ്. ഇത് ഒരേസമയം ശരീരത്തിലെ ഉഷ്ണത്തെ ശമിപ്പിച്ച് പിത്തത്തെ ശാന്തമാക്കുകയും, ഒപ്പം നാഡികളെയും സന്ധികളെയും ബാധിക്കുന്ന വാതകോപത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവസാനമായി, ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന 'ഇലിപ്പയെണ്ണ'യുടെ ഗുണമാണ് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. കഷായ-മധുര രസങ്ങൾ ചേർന്ന ഈ തൈലം പിത്തത്തെയും ഒപ്പം കഫത്തെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ സന്ധിവേദന, നീര്, വിവിധ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയെണ്ണ പുരട്ടാൻ പരമ്പരാഗത വൈദ്യന്മാർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു (ഭാ.പ്ര.):

മധൂകം മധുരം ശീതം പിത്തദാഹശ്രമാപഹം ।

വാതലം ന തു ദോഷഘ്നം വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം ॥

ബൃംഹണീയമഹൃദ്യം ച മധൂകകുസുമം ഗുരു ।

വാതപിത്തോപശമനം ഫലം തസ്യോപി —

മധൂകപുഷ്പം മധുരം ശീതലം ഗുരു ബൃംഹണം ।

ബലശുക്രകരം പ്രോക്തം വാതപിത്തവിനാശനം ॥

ഫലം ശീതം ഗുരു സ്വാദു ശുക്രളം വാതപിത്തനുത് ।

അഹൃദ്യം ഹന്തി തൃഷ്ണാസ്രദാഹശ്വാസക്ഷതക്ഷയാൻ ॥

നാം നേരത്തെ കണ്ട കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ഇലിപ്പയുടെ തൊലിയുടെ വ്രണരോപണ സ്വഭാവം, രസഗുണങ്ങൾ, രക്തപിത്ത-ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങളിലെ ഫലങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, വായനയിലെ ആവർത്തനം ഒഴിവാക്കാനായി കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിൽ ഇതിനകം പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ വീണ്ടും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല. പകരം, മറ്റൊരു പ്രമുഖ ആധികാരിക ഗ്രന്ഥമായ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു ഇലിപ്പയെക്കുറിച്ച്  പങ്കുവെക്കുന്ന തികച്ചും പുതിയതും വ്യത്യസ്തവുമായ കണ്ടെത്തലുകൾ മാത്രം നമുക്കിവിടെ പരിശോധിക്കാം:

ഭാവപ്രകാശത്തിൽ മാത്രം ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്ന ചില പ്രധാന പദങ്ങളും അവയുടെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥങ്ങളും താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

ശ്രമാപഹം: കഠിനമായ അധ്വാനം കൊണ്ടോ കടുത്ത വെയിലേൽക്കുന്നത് കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന അമിത ക്ഷീണത്തെയും തളർച്ചയെയും (Fatigue/Exhaustion) ഉടനടി മാറ്റി ശരീരത്തിന് നവോന്മേഷം പകരുന്നത്.

വാതലം: കൃത്യമായ വിശപ്പില്ലാതെ കഴിക്കുകയോ അമിതമായി ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താൽ ശരീരത്തിൽ വാതദോഷത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നത്.

ന തു ദോഷഘ്നം: എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും ഒരുപോലെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നല്ല ഇലിപ്പ (ഇതൊരു ത്രിദോഷഹര ഔഷധമല്ല). ഇതിന്റെ പ്രയോഗത്തിന് വ്യക്തമായ പരിധികളുണ്ട്.

വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം: ശരീരത്തിന്റെ ഓജസ്സും പൊതുവായ കരുത്തും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം ശുക്രധാതുവിന്റെ ഗുണമേന്മയെയും (പ്രത്യേകിച്ച് വീര്യത്തെ) ഇരട്ടിയാക്കുന്നത്.

ബലശുക്രകരം: ഇലിപ്പപ്പൂവിന് നേരിട്ട് തന്നെ ശരീരത്തിന് തളരാത്ത കായികബലവും പുരുഷശക്തിയും നൽകാനുള്ള സവിശേഷ ശേഷിയുണ്ട്.

ഭാവപ്രകാശം നൽകുന്ന 3 പ്രധാന തിരിച്ചറിവുകൾ

1. ക്ഷീണമകറ്റാൻ ഇലിപ്പപ്പൂവ് (ശ്രമാപഹത്വം)

ദാഹവും ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിലും മാറ്റാൻ ഇലിപ്പ നല്ലതാണെന്ന് പൊതുവെ പറയാറുണ്ടെങ്കിലും, ഒരു മികച്ച 'Anti-fatigue' ടോണിക്കായി ഇലിപ്പയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് ഭാവപ്രകാശമാണ്. അമിതമായി വിയർത്ത് തളരുന്നവർക്കും കഠിനമായ കായികജോലികൾ ചെയ്യുന്നവർക്കും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ തിളപ്പിച്ചു കഴിക്കുന്നത് പേശികൾക്ക് ഉടനടി ബലവും പുതിയൊരു ഉന്മേഷവും നൽകും.

2. ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ശാസ്ത്രീയ മുന്നറിയിപ്പ് ('ന തു ദോഷഘ്നം', 'വാതലം')

ആയുർവേദത്തിൽ എല്ലാ ഔഷധങ്ങളും എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇലിപ്പ എത്രയൊക്കെ ഗുണമുള്ളതാണെങ്കിലും അതൊരു 'ത്രിദോഷഹര' ഔഷധമല്ലെന്ന് ആചാര്യൻ പ്രത്യേകം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഇലിപ്പയുടെ കനത്ത (ഗുരു) സ്വഭാവം കാരണം, ദഹനപ്രക്രിയ മന്ദഗതിയിലായവരിലോ ആമം (വിഷാംശം) അടിഞ്ഞുകൂടിയവരിലോ ഇത് വിപരീതമായി വാതത്തെ കൂട്ടാൻ ('വാതലം') സാധ്യതയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് കൃത്യമായ ദഹനശേഷി ഉള്ളവർ മാത്രമേ ഇത് വലിയ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കാവൂ എന്ന സുപ്രധാന നിരീക്ഷണം ഭാവപ്രകാശം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നു.

3. പൂവിലെ അത്ഭുത വാജീകരണ ഗുണം (ബലശുക്രകരം)

മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇലിപ്പക്കായ്ക്കാണ് ശുക്രവർദ്ധക ഗുണം പറയുന്നതെങ്കിൽ, ഇലിപ്പപ്പൂവിന് (മധൂകകുസുമം) നേരിട്ട് പുരുഷബീജത്തിന്റെ ഗുണവും അളവും വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ഭാവപ്രകാശം വ്യക്തമാക്കുന്നു. പുരുഷന്മാരിലെ വന്ധ്യത, ലൈംഗിക തളർച്ച, അകാല വാർദ്ധക്യം എന്നിവയ്ക്ക് പ്രകൃതിദത്തമായ ഒരു രസായനമായി ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഉപയോഗിക്കാമെന്നത് ആയുർവേദ ചികിത്സകർക്ക് മുതൽക്കൂട്ടാകുന്ന വലിയൊരു അറിവാണ്.

രാജനിഘണ്ടു (രാ.നി.):

മധുകം മധുരം ശീതം പിത്തദാഹശ്രമാപഹം ।

വാതലം ജന്തുദോഷഘ്നം വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം ॥

കൈയ്യദേവ നിഘണ്ടുവിലും ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലും നാം കണ്ട കാര്യങ്ങളായ മധുര-ശീത ഗുണങ്ങൾ, പിത്ത-ദാഹ ശമനം, ക്ഷീണമകറ്റാനുള്ള ശേഷി (ശ്രമാപഹം), വാതവർദ്ധക സ്വഭാവം (വാതലം), ധാതുബലം കൂട്ടുന്ന ഗുണം (വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം) എന്നിവയെല്ലാം രാജനിഘണ്ടുവിലും ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ആവർത്തനം ഒഴിവാക്കാനായി അവ ഇവിടെ വീണ്ടും വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.

എന്നാൽ, മുൻപ് പറഞ്ഞ രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കാണാത്ത തികച്ചും പുതിയതും സുപ്രധാനവുമായ ഒരു ചികിത്സാ ഗുണം രാജനിഘണ്ടുവിൽ ആചാര്യൻ എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.

പുതിയ പദത്തിന്റെ പൊരുളറിയാം

ജന്തുദോഷഘ്നം:

'ജന്തു' എന്നാൽ ശരീരത്തിനകത്തും പുറത്തും ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കുന്ന കൃമികൾ, പരാദങ്ങൾ (Parasites), അണുക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ രോഗാണുക്കൾ. 'ദോഷ' എന്നാൽ അവ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകളും ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകളും. 'ഘ്നം' എന്നാൽ അവയെ നശിപ്പിക്കുന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ, കൃമിശല്യം, ഉദരരോഗങ്ങൾ, തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകൾ എന്നിവയെ വേരോടെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന കൃമിഘ്ന (Antimicrobial / Anthelmintic) സ്വഭാവത്തെയാണ് 'ജന്തുദോഷഘ്നം' എന്ന പദം കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

രാജനിഘണ്ടു നൽകുന്ന ആചാര്യ ഭാഷ്യം: ഇലിപ്പയുടെ കൃമിനാശന ശക്തി

ഇലിപ്പ ഒരു മധുരമുള്ള, തണുപ്പ് നൽകുന്ന, ശരീരം തടിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ ആയുർവേദത്തിലെ ഒരു സാമാന്യ നിയമപ്രകാരം അത് ശരീരത്തിൽ കൃമികളെ (Worms/Parasites) വളർത്താനാണ് സാധ്യത കൂടുതൽ. എന്നാൽ ആ ധാരണയെ പൂർണ്ണമായും തിരുത്തിക്കുറിച്ചുകൊണ്ടാണ് രാജനിഘണ്ടുവിൽ ആചാര്യൻ ഇലിപ്പയെ 'ജന്തുദോഷഘ്നം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

വയറ്റിലുണ്ടാകുന്ന കൃമിശല്യത്തിനും (Intestinal Worms), വ്രണങ്ങളിലോ ത്വക്കിലോ ഉണ്ടാകുന്ന അണുബാധകൾക്കും ഇലിപ്പയുടെ തൊലിയും പൂവും എണ്ണയുമെല്ലാം രോഗാണുനാശകമായി (Antimicrobial) പ്രവർത്തിക്കും എന്ന വലിയൊരു നിരീക്ഷണമാണിത്. ശരീരത്തെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ ദോഷകരമായ ബാക്ടീരിയകളെയും പരാദങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാനുള്ള അത്യപൂർവ്വമായ ഇരട്ടശേഷി ഇലിപ്പയ്ക്കുണ്ടെന്ന് രാജനിഘണ്ടു തെളിയിക്കുന്നു. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ കുട്ടികളിലെ കൃമിശല്യത്തിനും ചൊറി, ചിരങ്ങ് തുടങ്ങിയ ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും ഇലിപ്പയുടെ എണ്ണയും കഷായവും പ്രയോഗിക്കുന്നതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ അടിത്തറ ഇതാണ്.

ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ: ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഉപയോഗങ്ങൾ

ഈ മൂന്ന് പ്രധാന ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെയും ശ്ലോകങ്ങൾ ഇഴകീറി പരിശോധിച്ചാൽ, നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന ഏതെല്ലാം രോഗങ്ങൾക്കാണ് ഇലിപ്പയുടെ തൊലിയും പൂവും കായും എണ്ണയുമെല്ലാം ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുകയെന്ന് വളരെ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാം. ആ രോഗാവസ്ഥകൾ ഏതൊക്കെയാണെന്ന്  ഒന്നു നോക്കാം.

1. വിട്ടുമാറാത്ത ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾ, ചുമ, ക്ഷതങ്ങൾ (ശ്വാസ-കാസ-ക്ഷത-ക്ഷയാൻ)

ശ്വാസകോശത്തെ ബാധിക്കുന്ന കടുത്ത ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇലിപ്പ പ്രധാനമായും നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ശ്വാസംമുട്ടലും ആസ്ത്മയും (ശ്വാസം): കഫം നെഞ്ചിൽ കെട്ടിക്കിടന്നുണ്ടാകുന്ന വലിവ്, കിതപ്പ് എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാം.

മാറാത്ത ചുമ (കാസം): തൊണ്ട വരളുന്നതുമൂലമുള്ള വരണ്ട ചുമയ്ക്കും കഫത്തോടുകൂടിയ ചുമയ്ക്കും ഇലിപ്പപ്പഴവും പൂവും നല്ലൊരു ശമനമുണ്ടാക്കും.

ശ്വാസകോശത്തിലെ ക്ഷതങ്ങൾ (ക്ഷതം): കഠിനമായി ചുമച്ച് നെഞ്ചിനകത്തോ ശ്വാസകോശത്തിലോ പോറലുകളും മുറിവുകളുമുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയിൽ (ഉരഃക്ഷതം) ഇതിന്റെ തണുപ്പും (ശീതം) ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന (സ്നിഗ്ദ്ധ) സ്വഭാവവും ആശ്വാസം നൽകും.

ശരീരം മെലിയുന്ന ക്ഷയരോഗം (ക്ഷയം): രോഗം വന്ന് ശരീരം മെലിഞ്ഞുണങ്ങുക, മാംസപേശികൾ ക്ഷയിച്ചുപോവുക (Cachexia/Tissue wasting) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകാൻ (ബൃംഹണം) ഇലിപ്പപ്പഴവും പൂവും സഹായിക്കും.

2. രക്തസ്രാവവും ശരീരത്തിനകത്തെ പുകച്ചിലും (പിത്താസ്ര-തൃഡ്-ദാഹ)

ശരീരത്തിൽ പിത്തദോഷം അധികരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പല വിഷമതകൾക്കും ഇലിപ്പ സിദ്ധൗഷധമാണ്.

രക്തപിത്തം (പിത്താസ്രം): മൂക്കിലൂടെ ചോര വരിക, പല്ലിന്റെ ഇടയിലൂടെ രക്തം പൊടിയുക, മലത്തിലൂടെയോ മൂത്രത്തിലൂടെയോ രക്തം പോവുക, സ്ത്രീകളിലെ അമിത ആർത്തവം തുടങ്ങിയ രക്തസ്രാവങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലിയും പൂവും അത്യുത്തമമാണ്.

തീരാദാഹം (തൃഡ് / തൃഷ്ണ): പനിയോ മറ്റ് രോഗങ്ങളോ കാരണം നാവും തൊണ്ടയും വറ്റിപ്പോകുന്ന അസഹനീയമായ ദാഹത്തിന് ഇലിപ്പയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ദാഹശമനിയായി പ്രവർത്തിക്കും.

ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിലും എരിച്ചിലും (ദാഹം): കൈകാലുകളിലെ പുകച്ചിൽ, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, അമിത ഉഷ്ണം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെയും കാതലിന്റെയും ശീതവീര്യത്തിന് (തണുപ്പ് നൽകുന്ന ഗുണം) കഴിയും.

3. ഉണങ്ങാത്ത വ്രണങ്ങളും മുറിവുകളും (വ്രണാപഹം)

ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലി പ്രധാനമായും കഷായവും തിക്തവുമായ (തുവർപ്പും കൈപ്പും) രസമുള്ളതാണ്. പ്രമേഹം മൂലമുണ്ടാകുന്നതോ അല്ലാത്തതോ ആയ, പഴുപ്പൊഴുകുന്ന പഴയ മുറിവുകൾ കഴുകാനും ഉണക്കാനും ഇലിപ്പത്തൊലിയിട്ട് വെന്ത കഷായം പോലെ മികച്ച മറ്റൊന്നില്ല. ഇത് വ്രണങ്ങളിലെ ദുർമാംസത്തെയും അണുബാധകളെയും നീക്കി വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാൻ (വ്രണരോപണം) സഹായിക്കുന്നു.

4. ഉദരത്തിലെ കൃമിശല്യവും അണുബാധകളും (ജന്തുദോഷഘ്നം)

രാജനിഘണ്ടുവിൽ മാത്രം എടുത്തുപറയുന്ന ഒന്നാണ് 'ജന്തുദോഷഘ്നം' എന്നത്.

കുട്ടികളിലും മുതിർന്നവരിലും ഉണ്ടാകുന്ന വിരശല്യം, കൃമിശല്യം എന്നിവ നശിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പയുടെ കയ്പുള്ള തൊലിയുടെ കഷായത്തിന് ശേഷിയുണ്ട്.

തൊലിപ്പുറത്തുണ്ടാകുന്ന ബാക്ടീരിയൽ, ഫംഗൽ അണുബാധകൾക്കും ചൊറിചിരങ്ങുകൾക്കും ഇലിപ്പയെണ്ണയോ തൊലി അരച്ചതോ പുരട്ടുന്നത് ഫലപ്രദമാണ്.

5. പുരുഷന്മാരിലെ വന്ധ്യത, ശുക്രക്കുറവ്, ലൈംഗിക തളർച്ച (ശുക്രളം, ബലശുക്രകരം, വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം)

ഭാവപ്രകാശവും കൈയ്യദേവനും ഒരുപോലെ അടിവരയിടുന്ന ഒന്നാണിത്. പുരുഷന്മാരിലെ ലൈംഗികാരോഗ്യത്തിന് ഇലിപ്പ ഒരു ഒന്നാന്തരം വാജീകരണ രസായനമാണ്.

ബീജക്കുറവും ഗുണനിലവാരമില്ലായ്മയും: ഇലിപ്പപ്പൂവും നന്നായി പാകമായ പഴവും നേരിട്ട് ശുക്രധാതുവിനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു (ശുക്രളം).

ശക്തിക്ഷയം: ബീജത്തിന്റെ ചലനശേഷിയും വീര്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കാനും (വീര്യപുഷ്ടിവിവർദ്ധനം), തളർച്ച മാറി കായികമായ ഊർജ്ജം തിരികെക്കിട്ടാനും ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് പാലിൽ ചേർത്തു കഴിക്കുന്നത് ഗുണം ചെയ്യും.

6. കഠിനമായ ശാരീരിക ക്ഷീണവും തളർച്ചയും (ശ്രമാപഹം, ബല്യം)

കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവർ, കടുത്ത വേനലിൽ പണിയെടുക്കുന്നവർ, അല്ലെങ്കിൽ ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾ കാരണം ശരീരം തളർന്നുപോയവർ എന്നിവർക്ക് ഉടനടി പേശീബലവും ഉന്മേഷവും നൽകാൻ ഇലിപ്പപ്പൂവിന് സാധിക്കും. ക്ഷീണം അഥവാ 'ശ്രമം' ഇല്ലാതാക്കുന്നതിൽ (ശ്രമാപഹം) ഇതിന്റെ മധുര രസവും ധാതുപോഷണ ശേഷിയും വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നു.

7. സന്ധിവേദന, വാതവേദന, ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾ (മാധൂകം തൈലം, പിത്തമാരുതനാശനം)

ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണയും (ഇലിപ്പയെണ്ണ) നന്നായി പഴുത്ത പഴവും വാത-പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളെ തുലനം ചെയ്യാൻ പ്രാപ്തമായവയാണ്.

വാതം കയറി സന്ധികളിലുണ്ടാകുന്ന വേദന, നീര്, തേയ്മാനം എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയെണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി തടവുന്നത് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ പ്രധാന ചികിത്സയാണ്.

ഇലിപ്പയെണ്ണ കഷായ-മധുര രസമുള്ളതായതുകൊണ്ട് പിത്തവും കഫവും ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന തൊലിപ്പുറത്തെ കരപ്പൻ, പാടുകൾ, ചൊറിച്ചിൽ എന്നിവയ്ക്കും ഉത്തമമാണ്.

ശ്ലോകങ്ങൾ നൽകുന്ന വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചില മുൻകരുതലുകൾ

ശ്ലോകങ്ങളിൽ ഗുണങ്ങൾ മാത്രമല്ല, നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില മുന്നറിയിപ്പുകൾ കൂടി ആചാര്യന്മാർ ഒളിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ വിട്ടുപോയാൽ ചികിത്സ അപൂർണ്ണമാകും:

'ഗുരു', 'അഹൃദ്യം', 'വിഷ്ടമ്ഭി': ഇലിപ്പപ്പൂവും കായും ദഹിക്കാൻ വളരെ ഭാരമുള്ളതാണ് (ഗുരു). വയറ്റിൽ പെട്ടെന്ന് ദഹിക്കാതെ കിടന്ന് ഗ്യാസ് കെട്ടിനിൽക്കാനും മലബന്ധമുണ്ടാക്കാനും (വിഷ്ടമ്ഭി) സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ ദഹനശേഷി കുറഞ്ഞവർ ഇത് നേരിട്ട് വലിയ അളവിൽ കഴിക്കരുത്.

'വാതലം', 'ന തു ദോഷഘ്നം': ഇലിപ്പ എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഒന്നല്ല. വിശപ്പില്ലാത്തപ്പോഴോ ദഹനക്കേടുള്ളപ്പോഴോ കഴിച്ചാൽ ഇത് വിപരീതമായി വാതദോഷം കൂട്ടാൻ ഇടയാക്കും ('വാതലം').

'വികാസി, തീക്ഷ്ണോഷ്ണം': ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ നിന്ന് പുളിപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന മദ്യത്തിന് (മാധൂകാസവം) ശരീരത്തിലെ ഓജസ്സിനെ അയച്ചുവിട്ട് സന്ധികളിലേക്കും ഞരമ്പുകളിലേക്കും അതിവേഗം തുളച്ചുകയറാനുള്ള (വികാസി) തീക്ഷ്ണ സ്വഭാവമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ കൃത്യമായ വൈദ്യനിർദ്ദേശത്തോടെ മാത്രമേ പാടുള്ളൂ.

ഹൃദയാരോഗ്യത്തിന് ഹിതകരമല്ല (Not Cardioprotective) :ഇലിപ്പപ്പൂവിനും കായ്ക്കുമെല്ലാം അമിതമായ കൊഴുപ്പും (സ്നിഗ്ദ്ധത), കഫം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള പ്രവണതയും (കഫകൃത്), ദഹിക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമുള്ള കനവുമുണ്ട് (ഗുരുത്വം). ഇത്തരം ഘടകങ്ങൾ ശരീരത്തിലെ രക്തക്കുഴലുകളിലും സൂക്ഷ്മ സ്രോതസ്സുകളിലും ആമവും കൊഴുപ്പും അടിഞ്ഞുകൂടാൻ ഇടയാക്കും. ഇത് ഹൃദയത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ പ്രവർത്തനത്തിന് ഭാരമുണ്ടാക്കാം.

അതുകൊണ്ട് ഹൃദ്രോഗമുള്ളവരും, കൊളസ്ട്രോളോ രക്തക്കുഴലുകളിൽ തടസ്സമോ ഉള്ളവരും ഇലിപ്പയുടെ പൂവോ വിത്തോ ഉള്ളിൽ കഴിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല.

മനസ്സിനും രുചിക്കും അരോചകമായത് (Distasteful / Unpleasant):  ഇലിപ്പപ്പൂവിന് വളരെ കട്ടികൂടിയ മധുരവും ഒരുതരം എണ്ണമയമുള്ള വഴുവഴുപ്പുമാണുള്ളത്. ചില ഔഷധങ്ങൾ കഴിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും തോന്നുന്ന ഒരു 'ഇഷ്ടം' (Relish) ഇലിപ്പ കഴിക്കുമ്പോൾ കിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല, ഇതിന്റെ കനം കാരണം നെഞ്ചിൽ തികട്ടി വരാനും, മനംപിരട്ടലും ഓക്കാനവും ഉണ്ടാക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്. ഇതിനെയാണ് 'മനസ്സിനോ രുചിക്കോ പ്രിയമല്ലാത്തത്' എന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നത്.

ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ദഹനശേഷി (അഗ്നിബലം) നോക്കി കൃത്യമായ മാത്രയിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾക്കും, രക്തപിത്തത്തിനും, വ്രണങ്ങൾക്കും, പുരുഷബലക്കുറവിനും പ്രകൃതി നമുക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച ഔഷധക്കൂടുകളിലൊന്നാണ് ഇലിപ്പ.

ഇലിപ്പയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസഘടകങ്ങൾ

പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറഞ്ഞ പല കാര്യങ്ങളും ലാബിൽ വെച്ച് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, ഇലിപ്പയിൽ അത്ഭുതകരമായ ചില സസ്യരാസഘടകങ്ങൾ (Phytochemicals) കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. ഓരോ ഭാഗത്തും വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള ഘടകങ്ങളാണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

ഇലിപ്പപ്പൂവിലേക്ക് നോക്കിയാൽ, അതിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും പ്രകൃതിദത്തമായ കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകളും പഞ്ചസാരകളുമാണ് (Fructose, Glucose, Sucrose). പെട്ടെന്ന് ശരീരത്തിന് ഊർജ്ജം നൽകുന്നത് ഈ ഘടകങ്ങളാണ്. കൂടാതെ, കോശങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്ന ക്വെർസെറ്റിൻ (Quercetin) പോലുള്ള ആന്റിഓക്‌സിഡന്റ് ഗുണമുള്ള ഫ്ലേവനോയ്ഡുകളും (Flavonoids), വൈറ്റമിൻ എ, സി, കാൽസ്യം, ഫോസ്ഫറസ് എന്നിവയും പൂവിൽ നല്ല അളവിലുണ്ട്.

മരത്തൊലിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവിടെ പ്രധാനം ടാനിനുകളാണ് (Tannins). പണ്ട് മുറിവുകൾ ഉണക്കാനും രക്തസ്രാവം തടയാനും തൊലി ഉപയോഗിക്കാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ രാസപരമായ അടിത്തറ ഇതാണ്. കാരണം ടാനിനുകൾക്ക് കോശങ്ങളെ ചുരുക്കാനും മുറിവുകളിലെ പ്രതലത്തെ വേഗത്തിൽ ഉണക്കാനും (Astringent action) കഴിവുണ്ട്. തൊലിയിൽ ലൂപിയോൾ (Lupeol), ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റിറോൾ (Beta-sitosterol), ബെറ്റുലിനിക് ആസിഡ് (Betulinic acid), ഒലിയനോളിക് ആസിഡ് (Oleanolic acid) എന്നീ ട്രൈടെർപീനുകളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. നീരും വീക്കവും കുറയ്ക്കാനുള്ള ഇവയുടെ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്.

വിത്തിലും അതിൽ നിന്ന് എടുക്കുന്ന എണ്ണയിലും പ്രധാനമായും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് ഫാറ്റി ആസിഡുകളാണ്. ഒലിയിക് ആസിഡ് (Oleic acid), സ്റ്റിയറിക് ആസിഡ് (Stearic acid), പാമിറ്റിക് ആസിഡ് (Palmitic acid), ലിനോലിയിക് ആസിഡ് എന്നിവയാണവ. ചർമ്മത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനും തടവാനും ഈ എണ്ണ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇത്തരം കൊഴുപ്പുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

ഇതിനൊപ്പം വളരെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു രാസഘടകമാണ് സാപ്പോണിനുകൾ (Saponins - പ്രത്യേകിച്ച് Madhucosides, Mowrin എന്നിവ). വിത്തിലും പൂവിലും കാണുന്ന ഈ സാപ്പോണിനുകൾക്ക് പതയുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്. ഇവയ്ക്ക് ബാക്ടീരിയകളെയും കൃമികളെയും ചെറുക്കാനുള്ള സ്വഭാവമുണ്ടെങ്കിലും, കുരുവിലുള്ള ചിലയിനം സാപ്പോണിനുകൾ രക്തത്തിലെ ചുവന്ന രക്താണുക്കളെ ബാധിക്കാൻ (Hemolytic effect) സാധ്യതയുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ട് ശരിയായ സംസ്കരണമില്ലാതെ വിത്തോ അതിന്റെ അംശങ്ങളോ വലിയ അളവിൽ ഉള്ളിൽ ചെല്ലുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല.

ഇലിപ്പ ആധുനിക ശാസ്ത്രം എന്തു പറയുന്നു?

ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രവും ലാബുകളും ഇലിപ്പയെ നോക്കിക്കാണുന്നത് പണ്ടത്തെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ വിശ്വാസങ്ങൾ എന്നതിലുപരി, കൃത്യമായ ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ഇവിടെ ആദ്യം തന്നെ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു വലിയ യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ട്; ഇലിപ്പയെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രലോകത്ത് നടന്നിട്ടുള്ള പഠനങ്ങളിൽ ബഹുഭൂരിഭാഗവും ലാബിലെ ടെസ്റ്റ് ട്യൂബുകളിലും എലികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ജീവികളിലും (Pre-clinical studies) മാത്രമാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. മനുഷ്യരിൽ നേരിട്ട് നടത്തിയ വിപുലമായ ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ (Human Clinical Trials) ഇതിൽ വളരെ വിരളമാണ്. അതിനാൽ ലാബിലെ കണ്ടെത്തലുകളെ ഒരു അന്തിമ മരുന്നായി ശാസ്ത്രം ഇതുവരെ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല.

എങ്കിലും, ഗവേഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ചില പ്രധാന മേഖലകളുണ്ട്. സന്ധിവേദനയ്ക്കും നീരിനും പഴയകാലത്ത് ഇലിപ്പ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പഠിച്ച ഗവേഷകർ, ഇതിന്റെ തൊലിയിലും ഇലകളിലുമുള്ള ലൂപിയോൾ, ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റിറോൾ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ വീക്കമുണ്ടാക്കുന്ന രാസാഗ്നികളെ (Inflammatory enzymes) പ്രതിരോധിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതായി എലികളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 

ബാക്ടീരിയകൾക്കെതിരെയും മുറിവുകൾ ഉണക്കുന്നതിലും ഇലിപ്പത്തൊലിയുടെ പങ്ക് ലാബ് തലത്തിൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകൾ ചിലയിനം ബാക്ടീരിയകളുടെ വളർച്ചയെ തടയുന്നതായും, മൃഗങ്ങളിലെ മുറിവുകളിൽ പുതിയ കോശങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വളരാൻ സഹായിക്കുന്നതായും പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ, ശാസ്ത്രീയമായി അണുവിമുക്തമാക്കാതെ നാടൻ രീതിയിൽ മരത്തൊലി നേരിട്ട് മുറിവുകളിൽ വെച്ചുകെട്ടുന്നത് വിപരീത അണുബാധകൾക്ക് കാരണമായേക്കാമെന്ന മുന്നറിയിപ്പും വൈദ്യശാസ്ത്രം നൽകുന്നുണ്ട്.

പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിലും കരളിന്റെ ആരോഗ്യത്തിലും ഇലിപ്പപ്പൂവിലെയും തൊലിയിലെയും ആന്റിഓക്‌സിഡന്റുകൾ ചില ഗുണപരമായ മാറ്റങ്ങൾ മൃഗങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നതായി ചില പഠനങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു പ്രമേഹരോഗി ഇത് കേട്ട് ഇലിപ്പപ്പൂവ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ കാര്യങ്ങൾ തകിടം മറിയും. കാരണം, ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ വളരെ ഉയർന്ന അളവിൽ സ്വാഭാവിക പഞ്ചസാര അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് മനുഷ്യരിൽ രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് അളവ് അപകടകരമായി വർദ്ധിപ്പിക്കാനാണ് സാധ്യത. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രമേഹത്തിനുള്ള ആധുനിക ചികിത്സകൾക്ക് ബദലായി ഇത് ഒരിക്കലും കാണരുത്.

എല്ലാറ്റിലുമുപരി, ഇലിപ്പയുടെ പാർശ്വഫലങ്ങളെയും വിഷാംശത്തെയും കുറിച്ചാണ് ആധുനിക ടോക്സിക്കോളജി പഠനങ്ങൾ കൂടുതൽ ഗൗരവമായി സംസാരിക്കുന്നത്. ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന 'മൗറിൻ' (Mowrin) പോലുള്ള സാപ്പോണിനുകൾ രക്തത്തിലെ ചുവന്ന രക്താണുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ (Hemolysis) ശേഷിയുള്ളവയാണ്. കൃത്യമായ സംസ്കരണ രീതികളില്ലാതെ വിത്തോ എണ്ണയോ വലിയ തോതിൽ ഉള്ളിൽ ചെല്ലുന്നത് കുടലിൽ കടുത്ത അസ്വസ്ഥതകൾക്കും വിഷബാധയ്ക്കും കാരണമാകാം.

ഇലിപ്പ എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു? 

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പണ്ടുകാലത്ത് ഇലിപ്പയെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത് ഗ്രാമീണരുടെ കൽപ്പവൃക്ഷം എന്നാണ്. തെങ്ങിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും നമ്മൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, ഇലിപ്പയുടെ പൂവ് മുതൽ വേരടക്കമുള്ള തടിയും വിത്തും വരെ ആളുകൾ നിത്യജീവിതത്തിലെ പല കാര്യങ്ങൾക്കായി കാലങ്ങളായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ഭക്ഷണത്തിനും പാനീയങ്ങൾക്കും

ഇലിപ്പപ്പൂക്കൾ വിരിയുന്ന കാലത്ത് അവ താഴെ വീഴുമ്പോൾ പെറുക്കിയെടുത്ത് വെയിലത്തുണക്കി സൂക്ഷിക്കുന്നത് പല നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെയും പതിവായിരുന്നു. നല്ല മധുരമുള്ളതുകൊണ്ട് പഞ്ചസാരയോ ശർക്കരയോ വാങ്ങാൻ കിട്ടാത്ത പഴയകാലത്ത് പായസങ്ങളിലും അപ്പങ്ങളിലും  മധുരത്തിന് പകരമായി ഈ ഉണക്കപ്പൂക്കളാണ് ചേർത്തിരുന്നത്. ഉത്തരേന്ത്യയിലെയും മധ്യേന്ത്യയിലെയും കാടുകളോട് ചേർന്ന് ജീവിക്കുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇന്നും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പരമ്പരാഗത ഭക്ഷണമാണ്. കൂടാതെ, ഇലിപ്പപ്പൂവ് പുളിപ്പിച്ച് നാടൻ മദ്യവും പാനീയങ്ങളും വാറ്റിയെടുക്കുന്ന വലിയൊരു സംസ്കാരം തന്നെയുണ്ട്. ആയുർവേദ ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിൽ 'മാധൂകാസവം' പോലെയുള്ള അരിഷ്ടാസവങ്ങൾ തയ്യാറാക്കാൻ ഈ പൂവാണ് ചേർക്കുന്നത്.

ഇലിപ്പയെണ്ണയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ

ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണയാണ് മറ്റൊരു പ്രധാന ഉൽപ്പന്നം. പണ്ടൊക്കെ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും വീടുകളിലും വിളക്ക് കത്തിക്കാൻ ആളുകൾ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത് ഇലിപ്പയെണ്ണയായിരുന്നു; ഇത് കത്തുമ്പോൾ കരിയും പുകയും വളരെ കുറവാണ് എന്നതായിരുന്നു കാരണം. വ്യാവസായികമായി സോപ്പുകൾ, മെഴുകുതിരികൾ, ഗ്രീസ് തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇലിപ്പയെണ്ണ വലിയ തോതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ സന്ധിവേദനയും പേശിപിടുത്തവും ഉള്ളപ്പോൾ പുറമെ പുരട്ടി തടവാനും ഈ എണ്ണ പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

കൃഷിക്കും മത്സ്യക്കുളങ്ങൾക്കും ഇലിപ്പപ്പിണ്ണാക്ക്

വിത്തിൽ നിന്ന് എണ്ണയെടുത്ത ശേഷം ബാക്കിവരുന്ന ചണ്ടി അഥവാ പിണ്ണാക്ക് കർഷകർക്ക് വളരെ ഉപകാരപ്രദമായ ഒന്നാണ്. മണ്ണിൽ ചേർത്താൽ മികച്ചൊരു നൈട്രജൻ വളമായി ഇത് പ്രവർത്തിക്കും. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സാപ്പോണിൻ എന്ന ഘടകത്തിന് പ്രകൃതിദത്തമായ കീടനാശിനി സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ ചിതൽ, വേരുതുരപ്പൻ പുഴുക്കൾ എന്നിവയെ തുരത്താൻ ഇത് മണ്ണിലിടാറുണ്ട്. മീൻവളർത്തുന്ന കുളങ്ങൾ പുതിയ ബാച്ചിനായി വൃത്തിയാക്കുമ്പോൾ, കുളത്തിലെ ഉപദ്രവകാരികളായ ചെറിയ ഇരപിടിയൻ ജീവികളെയും ഒച്ചുകളെയും നശിപ്പിക്കാൻ ഇലിപ്പപ്പിണ്ണാക്ക് വെള്ളത്തിൽ കലക്കുന്ന നാടൻ വിദ്യയും ചിലയിടങ്ങളിൽ ചെയ്യാറുണ്ട്.

മരത്തൊലിയുടെ നാട്ടുവൈദ്യ പ്രയോഗങ്ങൾ

ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകൾ മുറിവുകൾ ഉണക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. പണ്ടുകാലത്ത് പഴുപ്പുള്ള മുറിവുകൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാനും, വായ്നാറ്റവും മോണപഴുപ്പും ഉള്ളപ്പോൾ വായിൽ കൊള്ളാനും തൊലിയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

തടിയും ഇലകളും

വെള്ളവും ഈർപ്പവും തട്ടിയാലും പെട്ടെന്ന് കേടുവരാത്ത, ചിതൽ കയറാത്ത ഉറപ്പുള്ള ഒന്നാണ് ഇലിപ്പത്തടി. അതുകൊണ്ട് പഴയ വീടുകളുടെ തൂണുകൾ, വാതിലുകൾ, വഞ്ചികൾ, കാളവണ്ടിയുടെ ചക്രങ്ങൾ, കലപ്പ തുടങ്ങിയ കാർഷിക ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കാൻ ഈ തടി തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു. ഇലിപ്പയുടെ വലിയ ഇലകൾ ഈർക്കിൽ കൊണ്ട് തുന്നിച്ചേർത്ത് പണ്ട് സദ്യകൾ വിളമ്പാനുള്ള പ്ലേറ്റുകളായും അന്നദാനത്തിന് തൊണ്ണകളായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. കന്നുകാലികൾക്ക് നല്ലൊരു പോഷകാഹാരമായി ഇതിന്റെ ഇലകൾ നൽകാറുമുണ്ട്.

ഇലിപ്പ  – ആയുർവേദ വിവരങ്ങൾ

ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഒരു ഔഷധം തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ അത് ശരീരത്തിലെ ത്രിദോഷങ്ങളെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നുവെന്നും, ഏതെല്ലാം ഭാഗങ്ങൾ എത്ര അളവിൽ ഉപയോഗിക്കണമെന്നും അറിയുന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.

ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന രീതി (ദോഷകർമ്മം)

ഇലിപ്പയുടെ പൂവും പഴവും പ്രധാനമായും വാത-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശാന്തമാക്കാനാണ് (Vata-Pitta samana) ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ മധുരവും തണുപ്പ് പകരുന്ന സ്വഭാവവും ഉള്ളിലെ അമിത പിത്തത്തെയും വായുകോപത്തെയും ഒരു പരിധിവരെ അടക്കിനിർത്തും. എന്നാൽ ഇതിന് ശരീരത്തിൽ കഫം കൂട്ടാനുള്ള പ്രവണതയുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ദഹനശേഷി കുറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ഇത് അമിതമായി കഴിച്ചാൽ വിപരീതമായി വാതദോഷം കൂടാനും ഇടയുണ്ട്. അതേസമയം, ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലി കയ്പും തുർപ്പുമുള്ളതായതുകൊണ്ട് അത് കഫ-പിത്ത ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനാണ് കൂടുതൽ ഉപകരിക്കുന്നത്.

ഔഷധത്തിനായി എടുക്കുന്ന പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ

ഇലിപ്പയുടെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അതിന്റെ പൂക്കളും, വിത്തും, വിത്തിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന എണ്ണയുമാണ്. ഇതിനുപുറമെ, വ്രണങ്ങൾ കഴുകാനും കഷായങ്ങൾ വെക്കാനും മരത്തൊലിയും (Bark) വലിയ തോതിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത മാത്ര (Dosage)

ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെ നീര് (Juice of flower): 10 മുതൽ 20 മില്ലിലിറ്റർ വരെ.

മരത്തൊലി കൊണ്ടുള്ള കഷായം (Decoction of bark): 50 മുതൽ 75 മില്ലിലിറ്റർ വരെ.

മനസ്സിലാക്കേണ്ട സുപ്രധാന കാര്യങ്ങൾ

ഈ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അളവുകൾ ആയുർവേദ സംഹിതകളിലും നിഘണ്ടുക്കളിലും പൊതുവായി നൽകിയിട്ടുള്ള ശാസ്ത്രീയമായ റഫറൻസുകൾ മാത്രമാണ്. ഇത് എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയല്ല പ്രവർത്തിക്കുക. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും പ്രായം, ശാരീരിക പ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ, വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും (അഗ്നിബലം) എന്നിവയെല്ലാം പൂർണ്ണമായി വിലയിരുത്തിയ ശേഷം മാത്രമേ ഒരു ഡോക്ടർക്ക് കൃത്യമായ മാത്ര നിശ്ചയിക്കാൻ സാധിക്കൂ. അതുകൊണ്ട് ഇത്തരം പച്ചമരുന്നുകൾ യാതൊരു കാരണവശാലും സ്വയംചികിത്സയായി ഉള്ളിൽ കഴിക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്; യോഗ്യതയുള്ള ഒരു ആയുർവേദ വിദഗ്ദ്ധന്റെ നേരിട്ടുള്ള നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ഇലിപ്പ  – ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

നാട്ടിൻപുറത്തെ വൈദ്യന്മാരും ആയുർവേദ ആചാര്യന്മാരും ഇലിപ്പയുടെ പൂവും തൊലിയും എണ്ണയുമെല്ലാം പലവിധ രോഗങ്ങൾക്ക് ചിട്ടയായി പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന ചില പരമ്പരാഗത രീതികളുണ്ട്. ഓരോ ഭാഗവും ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ്:

ഇലിപ്പക്കുരുവിൽ നിന്ന് ആട്ടിയെടുക്കുന്ന ഇലിപ്പയെണ്ണ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് തന്നെ ഇത്തരം ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങളുടെ പേരിലാണ്. ശരീരവേദനയ്ക്കും ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കും പണ്ടുകാലത്ത് വീടുകളിൽ ഇതൊരു പ്രധാന ഒറ്റമൂലിയായിരുന്നു.

ശരീരവേദനയ്ക്കും പേശിപിടുത്തത്തിനും

വാതം കയറി സന്ധികളിലും പേശികളിലും ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ വേദന, നടുവേദന, പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകുന്ന അവസ്ഥ എന്നിവയുള്ളപ്പോൾ ഇലിപ്പയെണ്ണ ചെറുതായി ചൂടാക്കി വേദനയുള്ള ഭാഗത്ത് പുരട്ടി തടവാറുണ്ട്. എണ്ണ പുരട്ടി സാവധാനം തിരുമ്മുന്നത് ആ ഭാഗത്തെ രക്തയോട്ടം കൂട്ടാനും, ഇലിപ്പയിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സ്വാഭാവിക കൊഴുപ്പുകൾ സന്ധികളിലെ വരൾച്ച കുറച്ച് അയവ് നൽകാനും സഹായിക്കും. കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തോ ദീർഘദൂര യാത്രകൾ ചെയ്തോ ശരീരം മൊത്തത്തിൽ വേദനിക്കുമ്പോൾ ഈ എണ്ണ തടവി ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിക്കുന്നത് ശരീരം പെട്ടെന്ന് ഉന്മേഷമുള്ളതാക്കാൻ പണ്ടുള്ളവർ ചെയ്യാറുള്ള ഒരു രീതിയാണ്.

ത്വക്ക് രോഗങ്ങൾക്കും വരൾച്ചയ്ക്കും

ചർമ്മത്തിലുണ്ടാകുന്ന അമിതമായ വരൾച്ച, തൊലി അടർന്നുപോകൽ, കാൽപാദങ്ങൾ ആഴത്തിൽ വിണ്ടുകീറുന്നത് എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയെണ്ണ പുരട്ടുന്നത് നല്ലൊരു ആശ്വാസം തരും. ഇതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഫാറ്റി ആസിഡുകൾ ചർമ്മത്തിൽ ഈർപ്പം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കും. കൂടാതെ, ചിരങ്ങ്, വരട്ടുചൊറി, ചിലയിനം ഫംഗൽ അണുബാധകൾ എന്നിവയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഇലിപ്പയെണ്ണ പുരട്ടുന്നത് ചൊറിച്ചിലും നീറ്റലും ശമിപ്പിക്കാൻ ഗുണം ചെയ്യും.

ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ

ഇലിപ്പയെണ്ണ തൊലിപ്പുറത്ത് പുരട്ടാൻ വളരെ നല്ലതാണെങ്കിലും, എല്ലാവരുടെയും ചർമ്മം ഒരേപോലെയല്ല പ്രതികരിക്കുന്നത്. സെൻസിറ്റീവ് സ്കിൻ ഉള്ളവരിലോ അലർജി സാധ്യതയുള്ളവരിലോ ഇത് ചിലപ്പോൾ ചുവന്നുതടിക്കലോ ചൊറിച്ചിലോ ഉണ്ടാക്കാം. അതുകൊണ്ട് ശരീരത്തിൽ മുഴുവനായി പുരട്ടുന്നതിന് മുൻപ് കയ്യിലെ ചെറിയൊരു ഭാഗത്ത് പുരട്ടി അലർജിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നത് (Patch test) എപ്പോഴും നല്ലതാണ്. അതുപോലെ പഴുപ്പുള്ളതോ രക്തം പൊടിയുന്നതോ ആയ വലിയ മുറിവുകളിൽ നേരിട്ട് ഇത്തരം എണ്ണകൾ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കാതെ, ഒരു ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം തേടാനും ശ്രദ്ധിക്കണം.

നാഡീബലഹീനതയ്ക്കും ഞരമ്പുകളുടെ തളർച്ചയ്ക്കും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ കാച്ചിയത്

ഉണങ്ങിയ ഇലിപ്പപ്പൂവ് പശുവിൻപാലിൽ തിളപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ഔഷധക്കൂട്ടാണ് നാഡികളുടെ ബലഹീനതയ്ക്കും പേശികളെ ബാധിക്കുന്ന അസുഖങ്ങൾക്കും പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ നൽകിവരുന്നത്.

ശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളെയും പേശികളെയും ഒരുപോലെ ബാധിക്കുന്ന വിറയൽ, ഞരമ്പുതളർച്ച, കൈകാലുകൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ശേഷിക്കുറവ് തോന്നുന്ന അവസ്ഥകൾ (Neuromuscular disorders) എന്നിവയിലെല്ലാം ശരീരധാതുക്കൾക്ക് ക്ഷയം സംഭവിക്കുകയും വാതദോഷം വല്ലാതെ കൂടുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവിന് സ്വാഭാവികമായുള്ള കോശങ്ങളെയും മാംസത്തെയും പുഷ്ടിപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവും (ബൃംഹണ ഗുണം), വാതത്തെ അടക്കാനുള്ള ശേഷിയും പാലിനൊപ്പം ചേരുമ്പോൾ ഇരട്ടിയാകുന്നു. നാഡികൾക്ക് ആവശ്യമായ പോഷണവും ബലവും കിട്ടാനും ക്ഷീണം മാറാനും ഈ കൂട്ട് സഹായകമാവുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.

പരമ്പരാഗത ചികിത്സാവിധികളിൽ 40 മുതൽ 50 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഇതിന്റെ മാത്രയായി (Dosage) നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്. ഉണങ്ങിയ പൂക്കൾ പാലിൽ നന്നായി തിളപ്പിച്ച് സത്ത് ഇറക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ പാനീയം ഞരമ്പുകളിലെ തളർച്ച മാറാൻ ഒരു സ്വാഭാവിക ടോണിക് പോലെ പ്രവർത്തിക്കും.

ഇതൊരു പോഷകക്കൂട്ടാണെങ്കിലും ഇതിന് നല്ല കനമുള്ളതിനാൽ (ഗുരു സ്വഭാവം) വിശപ്പും ദഹനശേഷിയും കുറഞ്ഞവരോ കഫക്കെട്ടുള്ളവരോ ഇത് വലിയ അളവിൽ കഴിക്കുന്നത് വയറ്റിൽ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കാം. കൂടാതെ ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ സ്വാഭാവിക മധുരം ധാരാളമുള്ളതുകൊണ്ട് പ്രമേഹമുള്ളവർ ഇത് കഴിക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര കൂട്ടാൻ ഇടയാക്കും. ഗുരുതരമായ നാഡീരോഗങ്ങൾക്ക് ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ സ്വയംചികിത്സയായി പരീക്ഷിക്കാതെ, ഒരു ആയുർവേദ വിദഗ്ദ്ധന്റെ കൃത്യമായ പരിശോധനയ്ക്കും നിർദ്ദേശത്തിനും ശേഷം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

വയറിളക്കത്തിനും ഐ.ബി.എസ് (IBS) പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇലിപ്പത്തൊലി കഷായം

കുടലിന്റെ ആരോഗ്യം താളംതെറ്റി അടിക്കടിയുണ്ടാകുന്ന വയറിളക്കത്തിനും, ഇന്ന് ഒട്ടേറെപ്പേരെ അലട്ടുന്ന ഇറിറ്റബിൾ ബവൽ സിൻഡ്രോം (IBS) അഥവാ കുടലിന്റെ അസ്വസ്ഥതകൾക്കും പരമ്പരാഗതമായി ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലി കൊണ്ടുള്ള കഷായം ആയുർവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ഇലിപ്പത്തൊലിയിൽ ധാരാളമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ടാനിനുകളും ഇതിന്റെ കഷായ-തിക്ത രസങ്ങളും (തുവർപ്പും കൈപ്പും) കുടലിലെ അമിതമായ സങ്കോചങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനും അയഞ്ഞുപോകുന്ന മലത്തെ മുറുക്കാനും (സ്തംഭന സ്വഭാവം) സഹായിക്കുന്നവയാണ്. വയറിളക്കം വരുമ്പോൾ കുടലിൽ നിന്ന് അമിതമായി ജലാംശം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് തടയാനും കുടലിന്റെ ആവരണത്തിലുണ്ടാകുന്ന വീക്കം ശമിപ്പിക്കാനും ഇതിലെ തുവർപ്പ് ഗുണം ഉപകരിക്കും. ആയുർവേദത്തിൽ ഗ്രഹണി എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഐ.ബി.എസ് പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥകളിൽ കുടലിന്റെ ദഹനശേഷിയെയും ഗ്രഹണശക്തിയെയും വീണ്ടെടുക്കാൻ പഴയ ചികിത്സാവിധികളിൽ 30 മുതൽ 40 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഈ കഷായത്തിന്റെ അളവായി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളത്.

 വിട്ടുമാറാത്ത എക്കിൾ, വരണ്ട ചുമ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പപ്പൂനീര്

പുതിയ ഇലിപ്പപ്പൂക്കൾ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്ന പുത്തൻ നീര് ചില പ്രത്യേക ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് പാരമ്പര്യമായി നൽകാറുള്ള ഒന്നാണ്. നാഡികളുടെ അസ്വസ്ഥത കൊണ്ടോ നെഞ്ചിലെ വരൾച്ച കൊണ്ടോ ഉണ്ടാകുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത എക്കിൾ (Hiccups), തൊണ്ട വറ്റിവരണ്ടുണ്ടാകുന്ന ചുമ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി 20 മുതൽ 25 മില്ലിലിറ്റർ വരെ ഇലിപ്പപ്പൂനീര് ഉപയോഗിക്കാൻ ചില പഴയ ചികിത്സാക്കുറിപ്പുകളിൽ കാണാം.

വരണ്ട ചുമയ്ക്കും തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതയ്ക്കും: ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഇട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തിൽ അല്പം തേൻ ചേർത്ത് കുടിക്കുന്നത് നെഞ്ചിലെ കഫക്കെട്ട് അയയാനും വിട്ടുമാറാത്ത വരണ്ട ചുമ ശമിക്കാനും സഹായിക്കും..

ബീജക്കുറവ്, ശീഘ്രസ്ഖലനം, മുലപ്പാൽ വർദ്ധനവ് എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലും കൽക്കണ്ടവും ചേർത്ത് കാച്ചിയത്

ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഉണക്കിപ്പൊടിച്ചതോ പുത്തൻ പൂവോ പശുവിൻപാലിൽ വേവിച്ച് കൽക്കണ്ടം ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന ഔഷധപ്പാൽ പരമ്പരാഗത ആയുർവേദത്തിൽ പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രധാതു പുഷ്ടിക്കും, പ്രസവശേഷം അമ്മമാരിലുണ്ടാകുന്ന മുലപ്പാൽക്കുറവിനും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു രസായന കൂട്ടായി നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ആയുർവേദ ദ്രവ്യഗുണശാസ്ത്രത്തിൽ ഇലിപ്പപ്പൂവിനെ 'ബലശുക്രകരം' എന്നും 'ശുക്രളം' എന്നുമാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. ശരീരത്തിലെ ഏഴാമത്തെ ധാതുവായ ശുക്രത്തെ പോഷിപ്പിക്കാനും ഓജസ്സ് കൂട്ടാനും ഇതിന്റെ മധുരരസത്തിനും ശീതവീര്യത്തിനും പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ തിളപ്പിച്ച് കൽക്കണ്ടം കൂടി ചേർക്കുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ധാതുവർദ്ധക (ബൃംഹണ) ഗുണം ഇരട്ടിയാകുന്നു.

പുരുഷന്മാരിലെ ബീജത്തിന്റെ എണ്ണക്കുറവ് (Oligospermia), ചലനശേഷിക്കുറവ് എന്നിവയ്ക്ക് ഈ കൂട്ട് ആഹാരൗഷധമായി നൽകിവരുന്നു. നാഡീവ്യൂഹത്തിനുണ്ടാകുന്ന അമിത ഉത്തേജനവും വാതകോപവും ശാന്തമാക്കാൻ ഇതിലെ തണുപ്പും കൊഴുപ്പും സഹായിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ലൈംഗിക തളർച്ചയും ശീഘ്രസ്ഖലനവും (Premature ejaculation) നിയന്ത്രിക്കാൻ നാഡികൾക്ക് ബലം പകരുന്ന ഒന്നായി ആചാര്യന്മാർ ഇതിനെ കണ്ടിരുന്നു.

പ്രസവാനന്തരം അമ്മമാരിലുണ്ടാകുന്ന മുലപ്പാൽ കുറവിനും (സ്തന്യക്ഷയം) ഈ കൂട്ട് പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ആയുർവേദ തത്ത്വപ്രകാരം രസധാതുവിന്റെ ഉപധാതുവാണ് മുലപ്പാൽ (സ്തന്യം). കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകിയ ശേഷം അമ്മയുടെ ശരീരം അതീവ ക്ഷീണത്തിലാവുകയും ധാതുക്കൾക്ക് ശോഷണം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, രസധാതുവിനെ അതിവേഗം പോഷിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരം പാൽക്കൂട്ടുകൾ സ്വാഭാവികമായി മുലപ്പാൽ ഉൽപാദനം വർദ്ധിക്കാൻ (Galactagogue action) പ്രേരണ നൽകും. പരമ്പരാഗതമായി 40 മുതൽ 50 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഇതിന്റെ അളവായി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഈ പോഷകക്കൂട്ട് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അതീവ ജാഗ്രത പുലർത്തേണ്ട ചില ശാസ്ത്രീയ കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവിൽ തന്നെ സ്വാഭാവിക പഞ്ചസാര വളരെ കൂടുതലാണ്; അതിനൊപ്പം കൽക്കണ്ടവും പാലും കൂടി ചേരുമ്പോൾ അമിതമായ കലോറിയും പഞ്ചസാരയും അടങ്ങിയ ഒന്നായി ഇത് മാറുന്നു. അതിനാൽ പ്രമേഹമുള്ള പുരുഷന്മാരോ, ഗർഭകാല പ്രമേഹത്തിന്റെ (Gestational Diabetes) ചരിത്രമുള്ള അമ്മമാരോ ഇത് കഴിക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് അപകടകരമായ രീതിയിൽ ഉയർത്താൻ ഇടയാക്കും.

മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള പുകച്ചിൽ, പനി, ശരീരത്തിലെ എരിച്ചിൽ എന്നിവയ്ക്ക് ഇലിപ്പയുടെ ശീതകഷായം

വേനൽക്കാലത്തോ മറ്റ് ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾ മൂലമോ ശരീരത്തിൽ പിത്തം അധികരിച്ച് ഉഷ്ണം കൂടുമ്പോഴാണ് പലർക്കും മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ കടുത്ത നീറ്റലും, കൈകാലുകളിൽ തീക്കനൽ വെച്ചതുപോലുള്ള പുകച്ചിലും, ഒപ്പം ചൂടുപനിയും അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന്റെ ഉൾച്ചൂട് ശമിപ്പിക്കാൻ പരമ്പരാഗതമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഇലിപ്പപ്പൂവോ മരത്തൊലിയോ കൊണ്ടുള്ള ശീതകഷായം (Cold Infusion).

ആയുർവേദത്തിലെ പഞ്ചവിധ കഷായ കൽപ്പനകളിൽ ഒന്നായ 'ഹിമ കൽപ്പന'യാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അതായത്, ഔഷധഭാഗങ്ങൾ വെള്ളത്തിലിട്ട് തിളപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം, നല്ല ശുദ്ധമായ ഇലിപ്പപ്പൂവോ തൊലിയോ ചതച്ച് തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ നിശ്ചിത സമയം ഇട്ടുവെച്ച ശേഷം അരിച്ചെടുക്കുന്ന രീതിയാണിത്. തിളപ്പിക്കാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ സസ്യത്തിലെ തണുപ്പ് പകരുന്ന ശീതവീര്യവും സൂക്ഷ്മ ഘടകങ്ങളും ഒട്ടും നഷ്ടപ്പെടാതെ കിട്ടാൻ ഈ രീതി സഹായിക്കും. പരമ്പരാഗത ചികിത്സാവിധികളിൽ 30 മുതൽ 40 മില്ലിലിറ്റർ വരെയാണ് ഇത് സേവിക്കാൻ നിഷ്കർഷിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഇലിപ്പപ്പൂവിലെ മാധുര്യവും സ്നിഗ്ദ്ധതയും, മരത്തൊലിയിലെ തുവർപ്പും രക്തത്തിലെയും മൂത്രാശയത്തിലെയും അമിത പിത്തത്തെ ശാന്തമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. കഠിനമായ വെയിലത്തു നടക്കുമ്പോഴോ ശരീരത്തിൽ നിർജ്ജലീകരണം സംഭവിക്കുമ്പോഴോ ഉണ്ടാകുന്ന മൂത്രക്കടച്ചിലിനും പുകച്ചിലിനും ഇത് നല്ലൊരു ആശ്വാസം നൽകും. പനിയോടൊപ്പം ശരീരമാകെ വല്ലാത്ത പുകച്ചിലും വിയർപ്പും അനുഭവപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകളിൽ ഉൾച്ചൂട് കുറയ്ക്കാനും, കൈവെള്ളയിലും കാൽവെള്ളയിലും അനുഭവപ്പെടുന്ന കാന്തൽ ശമിപ്പിക്കാനും ഈ ശീതകഷായം ഒരു സ്വാഭാവിക കൂളന്റായി പ്രവർത്തിക്കും.

പൊതുവായ ശരീരബലഹീനതയ്ക്കും തളർച്ചയ്ക്കും ഇലിപ്പപ്പൂവ് പാലിൽ കാച്ചിയതോ ശീതകഷായമോ

പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നുപോകുന്ന ഒരവസ്ഥയുണ്ട്. ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾ വന്ന് മാറിയ ശേഷമോ, കഠിനമായ അധ്വാനം കൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രായമാകുമ്പോഴോ ഒക്കെ ശരീരം ഒന്നിനും വയ്യാതെ, ഒട്ടും ഉന്മേഷമില്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചുപോകുന്ന ഇത്തരം 'ജനറൽ ഡെബിലിറ്റി' (General Debility) അഥവാ പൊതുവായ ശാരീരിക തളർച്ചയുള്ളവർക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ഇലിപ്പപ്പൂവ് ഒരു ഉത്തമ ടോണിക്കായി ആയുർവേദം നിർദ്ദേശിക്കാറുണ്ട്.

ഇവിടെ രണ്ട് രീതിയിലാണ് ഇതിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗം പറയുന്നത്. ഒന്ന്, നല്ല ഉണങ്ങിയ ഇലിപ്പപ്പൂവ് പശുവിൻപാലിലിട്ട് നന്നായി തിളപ്പിച്ചു കാച്ചിയെടുക്കുക; രണ്ടാമത്തേത്, പൂക്കൾ തണുത്ത വെള്ളത്തിലിട്ട് വെച്ച് ഊറിയെടുക്കുന്ന സത്ത് അഥവാ ശീതകഷായമായി കഴിക്കുക.

ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത ആയുർവേദം പറയുന്ന 'ബൃംഹണ' സ്വഭാവമാണ്. അതായത്, ക്ഷയിച്ചുപോയ ശരീരധാതുക്കൾക്ക് ഉടനടി പോഷണം നൽകി പേശികൾക്കും കോശങ്ങൾക്കും പുതുജീവൻ പകരാനുള്ള കഴിവ്. പാലിലിട്ട് കാച്ചുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ബലവർദ്ധക ശേഷി ഇരട്ടിയാവുന്നു. രക്തത്തിലെയും മാംസപേശികളിലെയും തളർച്ച മാറ്റി ശരീരത്തിന് കായികബലം വീണ്ടെടുക്കാൻ ഈ പോഷകക്കൂട്ട് പണ്ടുകാലം മുതലേ വൈദ്യന്മാർ പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇനി ശരീരത്തിൽ അമിതമായ ചൂടോ, കൈകാലുകളിൽ എരിച്ചിലോ ഉള്ളവർക്കാണെങ്കിൽ പാൽ കാച്ചുന്നതിന് പകരം ഇതിന്റെ ശീതകഷായം കുടിക്കുന്നത് ഉൾച്ചൂട് മാറ്റി ക്ഷീണമകറ്റാൻ സഹായിക്കും.

വ്രണങ്ങൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാൻ: 

ഉണങ്ങാൻ വൈകുന്ന പഴയ മുറിവുകൾ, പഴുപ്പുള്ള വ്രണങ്ങൾ എന്നിവ ഇലിപ്പത്തൊലിയിട്ട് വെന്ത കഷായം കൊണ്ട് കഴുകുന്നത് അണുബാധകൾ നീക്കാനും പുതിയ കോശങ്ങൾ വന്ന് മുറിവ് വേഗത്തിൽ ഉണങ്ങാനും സഹായിക്കും.

മോണരോഗങ്ങൾക്കും വായ്നാറ്റത്തിനും: 

ഇലിപ്പത്തൊലിയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തിൽ അല്പം ഉപ്പ് ചേർത്ത് ചെറുചൂടോടെ കവിൾക്കൊള്ളുന്നത് മോണയിൽ നിന്ന് ചോര വരുന്നത് തടയാനും വായ്പുണ്ണ്, പല്ലുവേദന എന്നിവ കുറയ്ക്കാനും ഉത്തമമാണ്.

കാൽപാദം വിണ്ടുകീറുന്നതിന്: 

ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഇലിപ്പയെണ്ണ കാൽപാദങ്ങളിൽ പുരട്ടി തിരുമ്മുന്നത് പാദങ്ങളിലെ വരൾച്ചയും ആഴത്തിലുള്ള വിള്ളലുകളും മാറാൻ സഹായിക്കും. വരട്ടുചൊറി, ചിരങ്ങ് തുടങ്ങിയ ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇത് പുറമെ പുരട്ടാറുണ്ട്.

ഇലിപ്പ ചേരുവയായുള്ള ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ 

ഇലിപ്പയുടെ പൂവും മരത്തൊലിയും പ്രധാന ചേരുവകളായി വരുന്ന, ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്ന പ്രമുഖ ക്ലാസിക്കൽ യോഗങ്ങളും അവയുടെ ഔഷധപ്രയോജനങ്ങളും വിശദമായി മനസ്സിലാക്കാം.

മധൂകാസവം (Madhukasavam)

ഇലിപ്പപ്പൂവ് പ്രധാന ചേരുവയായി തയ്യാറാക്കുന്ന ഏറ്റവും പേരുകേട്ട ഔഷധമാണിത്. പൂവിലെ സ്വാഭാവിക മധുരം പുളിപ്പിച്ച് (Fermentation) ഔഷധഗുണം ഇറക്കിയാണ് ഇത് നിർമ്മിക്കുന്നത്. രോഗങ്ങൾ വന്ന് ശരീരം വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞുപോവുക (ശോഷം), നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന കടുത്ത ക്ഷീണം, അകാരണമായ രക്തസ്രാവം (രക്തപിത്തം), ചിലതരം ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കാണ് ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർ മാധൂകാസവം നിർദ്ദേശിക്കാറുള്ളത്.

വസ്ത്യാമയാന്തക ഘൃതം (Vastyamayantaka Ghritam)

മൂത്രാശയ സംബന്ധമായ (വസ്തി) രോഗങ്ങൾക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ നൽകുന്ന അതീവ വിശിഷ്ടമായ ഒരു നെയ് മരുന്നാണിത്. ഇതിൽ കൽക്കമായി അരച്ചുചേർക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇലിപ്പ. മൂത്രക്കല്ല്, മൂത്രതടസ്സം, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള കടുത്ത എരിച്ചിൽ, പ്രമേഹത്തോടനുബന്ധിച്ചുണ്ടാകുന്ന മൂത്രാശയ തകരാറുകൾ എന്നിവ ശാന്തമാക്കാൻ ഈ ഘൃതത്തിന് പ്രത്യേക ശേഷിയുണ്ട്.

അഭയാരിഷ്ടം (Abhayarishtam)

അർശ്ശസ് (പൈൽസ്), വിട്ടുമാറാത്ത മലബന്ധം എന്നിവയ്ക്ക് ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കുറിക്കപ്പെടുന്ന ജനപ്രിയ ഔഷധമാണ് അഭയാരിഷ്ടം. ഇതിൽ കടുക്ക പ്രധാന ദ്രവ്യമാണെങ്കിലും, മരുന്ന് ശരിയായ രീതിയിൽ പുളിക്കുന്നതിനും ഒപ്പം മലവിസർജ്ജനം സുഗമമാക്കാനും ഇതിൽ ഇലിപ്പപ്പൂവ് ചേർക്കുന്നു. ദഹനശേഷി കൂട്ടാനും വയറിലെ വായുകോപം ശമിപ്പിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കും.

ചന്ദനാസവം (Chandanasavam)

ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ഉൾച്ചൂട് ശമിപ്പിക്കാൻ നൽകുന്ന ചന്ദനാസവത്തിൽ ചന്ദനത്തോടൊപ്പം തന്നെ തുല്യ പ്രാധാന്യത്തോടെ ഇലിപ്പപ്പൂവും ഒരു ചേരുവയായി വരുന്നുണ്ട്. ഇലിപ്പപ്പൂവിന്റെ തണുപ്പ് പകരുന്ന ശീതവീര്യം മൂത്രാശയത്തിലെ അണുബാധകൾ, കടുത്ത നീറ്റൽ, പുരുഷന്മാരിലെ ശുക്രക്ഷയം, ദേഹമാസകലമുള്ള പുകച്ചിൽ എന്നിവ മാറ്റാൻ മികച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ന്യഗ്രോധ്യാദി ചൂർണ്ണം (Nyagrodhadi Churnam)

ആൽമര വർഗ്ഗത്തിലെ ഔഷധവൃക്ഷങ്ങളുടെ തൊലികൾ ചേർത്തുള്ള ഈ യോഗത്തിൽ ഇലിപ്പയുടെ മരത്തൊലിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇലിപ്പത്തൊലിയിലെ തുവർപ്പ് (കഷായ രസം) രക്തത്തിലെ അമിതമായ പഞ്ചസാരയെയും മൂത്രത്തിലെ മാലിന്യങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, പ്രമേഹ രോഗികൾക്കും മൂത്രാശയ അസുഖങ്ങൾ ഉള്ളവർക്കും ഇതൊരു ഉത്തമ ഔഷധപ്പൊടിയാണ്.

ലക്ഷ്മണാരിഷ്ടം (Lakshmanarishta)

സ്ത്രീകളുടെ ഗർഭാശയ സംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് നൽകിവരുന്ന പ്രധാന ആസവമാണിത്. അമിത രക്തസ്രാവം (Menorrhagia), ക്രമം തെറ്റിയ ആർത്തവം, ആർത്തവ സമയത്തെ കടുത്ത ശാരീരിക ക്ഷീണം എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷ്മണാരിഷ്ടത്തിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഇലിപ്പപ്പൂവിലെ ബലവർദ്ധക-രക്തസ്തംഭന ഗുണങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുന്നു.

സ്തന്യജനന രസായനം (Stanyajanana Rasayanam)

പ്രസവശേഷം അമ്മമാരിൽ മുലപ്പാൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാനും പ്രസവക്ഷീണം മാറ്റി ശരീരത്തിന് പൂർണ്ണമായ ആരോഗ്യം തിരികെ നൽകാനും നൽകുന്ന ഒരു രസായനക്കൂട്ടാണിത്. ഇലിപ്പപ്പൂവിലെ പ്രകൃതിദത്തമായ മാധുര്യവും ധാതുപോഷണ സ്വഭാവവും രസധാതുവിനെ പരിപോഷിപ്പിച്ച് മുലപ്പാൽ ഉൽപാദനം കൂട്ടാൻ സ്വാഭാവികമായി സഹായിക്കുന്നു.

ഈ പറഞ്ഞ ക്ലാസിക്കൽ ഔഷധങ്ങളിലെല്ലാം ഇലിപ്പയുടെ സാന്നിധ്യം ഓരോ പ്രത്യേക രോഗാവസ്ഥകളെ ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ളതാണ്. എന്നാൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ശാരീരിക പ്രകൃതിയും ദഹനശേഷിയും നിലവിലെ രോഗാവസ്ഥയും പൂർണ്ണമായി പരിശോധിച്ച ശേഷം മാത്രമാണ് ഇത്തരം ഘൃതങ്ങളും അരിഷ്ടങ്ങളും കഴിക്കേണ്ട അളവ് ഒരു ഡോക്ടർ നിശ്ചയിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഇവയൊന്നും തന്നെ സ്വയംചികിത്സയായി മെഡിക്കൽ ഷോപ്പുകളിൽ നിന്ന് വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കാതെ, യോഗ്യതയുള്ള ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടത്തിൽ മാത്രം കൃത്യമായ പഥ്യത്തോടെ ശീലിക്കുക.

ഇലിപ്പയുടെ വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ 

നമ്മുടെ നാട്ടിലും ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഇലിപ്പ പല പേരുകളിലാണ് പരമ്പരാഗതമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. ഓരോ പ്രദേശത്തും ഈ മരത്തെ വിളിക്കുന്ന പ്രധാന പേരുകൾ:

മലയാളം: ഇലിപ്പ, ഇരിപ്പ, മധൂകം

സംസ്കൃതം: മധൂകഃ, മധുപുഷ്പഃ, മധുസ്രവഃ, ഗൂഢപുഷ്പഃ, തീക്ഷ്ണസാരഃ (പൂവിലെ തേൻ പോലുള്ള മാധുര്യവും സവിശേഷതകളും കൊണ്ടാണ് സംസ്കൃതത്തിൽ ഈ പേരുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നത്)

ഇംഗ്ലീഷ്: ഇന്ത്യൻ ബട്ടർ ട്രീ (Indian Butter Tree), മഹുവ ട്രീ (Mahua Tree) (വിത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വെണ്ണ പോലുള്ള കട്ടിയുള്ള കൊഴുപ്പടങ്ങിയ എണ്ണ കാരണമാണ് 'ഇന്ത്യൻ ബട്ടർ ട്രീ' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്)

ഹിന്ദി: മഹുവ (Mahua), മഹുവ്വാ (Mahuwa)

തമിഴ്: ഇലുപ്പൈ (Iluppai)

തെലുങ്ക്: ഇപ്പ ചെട്ടു (Ippa chettu)

കന്നഡ: ഇപ്പേ മര (Hippe mara)

മറാഠി: മോഹ (Moha), മഹുവ

ബംഗാളി: മഹുവാ (Mahua), മൗൽ (Maul)

ഒഡിയ: മഹുല (Mahula)

ഇലിപ്പയുടെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയും വിതരണവും (Geographical Distribution)

ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ തനതായ ഒരു വൃക്ഷമാണ് ഇലിപ്പ. ഉഷ്ണമേഖലാ കാലാവസ്ഥയിലും വരണ്ട കാലാവസ്ഥയിലും ഒരുപോലെ കരുത്തോടെ വളരുന്ന ഈ മരം പ്രധാനമായും ഇന്ത്യ, നേപ്പാൾ, ശ്രീലങ്ക, ബംഗ്ലാദേശ്, മ്യാൻമർ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലാണ് സ്വാഭാവികമായി കണ്ടുവരുന്നത്.

ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന സാന്നിധ്യം

ഭാരതത്തിൽ ഉടനീളം കാണാമെങ്കിലും മധ്യേന്ത്യയിലെയും കിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിലെയും ഇലപൊഴിയും കാടുകളിലാണ് (Tropical Deciduous Forests) ഇലിപ്പ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വളരുന്നത്.

മധ്യപ്രദേശ്, ഛത്തീസ്ഗഢ്, ജാർഖണ്ഡ്, ഒഡീഷ, ബിഹാർ, മഹാരാഷ്ട്ര, ഉത്തർപ്രദേശ്, ആന്ധ്രപ്രദേശ്, തെലങ്കാന എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ കാടുകളിലും മലയോര ഗ്രാമങ്ങളിലും ഇലിപ്പ സമൃദ്ധമായി കാണാം. ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ വനവാസി ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗം കൂടിയാണ് വേനൽക്കാലത്ത് താഴെ വീഴുന്ന ഇലിപ്പപ്പൂക്കളും വിത്തുകളും ശേഖരിക്കൽ.

കേരളത്തിലും ദക്ഷിണേന്ത്യയിലും

ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളായ കേരളം, തമിഴ്നാട്, കർണ്ണാടക എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇലിപ്പയ്ക്ക് വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്.

കേരളത്തിൽ പണ്ടുകാലത്ത് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലെ പറമ്പുകളിലും, വഴിയോരങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് പഴയ കാവുകളിലും അമ്പലപ്പറമ്പുകളിലുമെല്ലാം ഇലിപ്പ സ്ഥിരസാന്നിധ്യമായിരുന്നു.

വനപ്രദേശങ്ങൾ പരിശോധിച്ചാൽ ഇലപൊഴിയും ഈർപ്പവനങ്ങളിലും (Moist deciduous forests), വരണ്ട ഇലപൊഴിയും കാടുകളിലും (Dry deciduous forests), സമതലങ്ങളോടു ചേർന്ന പുഴയോരങ്ങളിലുമാണ് ഇത് പ്രധാനമായും വളരുന്നത്. പാലക്കാട്, വയനാട്, ഇടുക്കി, കൊല്ലം ജില്ലകളുടെ മലയോര മേഖലകളിലും സമതലങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും പഴയ ഇലിപ്പമരങ്ങൾ കാണാം.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ, കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ അറിവുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഓരോ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിൽ അവയുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ അറിവുകൾ പങ്കുവെക്കുക എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സ നടത്താനുള്ള മാർഗനിർദേശമല്ല. ഒരേ രോഗത്തിന് പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചികിത്സാരീതി മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു  ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്.

സ്വയം ചികിത്സ ചിലപ്പോൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാക്കും. അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിനോ രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, കൃഷി, ആരോഗ്യം, നാട്ടറിവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ലേഖനങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ Village Tips കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ അംഗമാകൂ.

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ എന്റെ പഠനം, ഗവേഷണം, ഗ്രന്ഥപരിശോധന, എഴുത്ത് എന്നിവയ്ക്കായി ചെലവഴിച്ച സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 ഉള്ളടക്കം പകർത്തരുത്

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്സൈറ്റിലോ ബ്ലോഗിലോ സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ ഇ-ബുക്കായോ അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണമായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

ലേഖനത്തിന്റെ ആശയം ഉപയോഗിക്കുകയോ വിവരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ, ഒറിജിനൽ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് നൽകുക. മറ്റുള്ളവരുടെ അറിവിനും പരിശ്രമത്തിനും അർഹമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നത് നല്ലൊരു ഓൺലൈൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

എന്റെ പഠനവും പരിശ്രമവും മാനിക്കുകയും ഈ ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏

© All Rights Reserved.