ചിറ്റമൃത്: ഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗം, അമൃത് നൂറ് - സമ്പൂർണ്ണ ഗൈഡ്

നമ്മുടെ വീടിനടുത്തോ പറമ്പിലോ പടർന്നു വളരുന്ന ചില ചെടികൾക്ക് വലിയ ഔഷധഗുണങ്ങളുണ്ടെന്ന് പലർക്കും അറിയില്ല. അത്തരത്തിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സസ്യമാണ് ചിറ്റമൃത് (Tinospora cordifolia). ആയുർവേദത്തിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഈ വള്ളി ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി നിരവധി ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിൽ സഹായകരമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

പലരും ഇതിനെ സാധാരണ ഒരു കാട്ടുവള്ളിയായി കാണുമ്പോഴും, ശരിയായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ ആരോഗ്യത്തിന് ഏറെ ഗുണം ചെയ്യുന്ന ഒരു ഔഷധസസ്യമാണിത്. പനി വന്ന സമയത്തും, ശരീരത്തിന് ക്ഷീണം തോന്നുമ്പോഴും, രോഗപ്രതിരോധശേഷി കൂട്ടാനുള്ള പ്രകൃതിദത്ത മാർഗങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുമ്പോഴും ചിറ്റമൃതിന്റെ പേര് പലപ്പോഴും കേൾക്കാറുണ്ട്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ചിറ്റമൃത് എന്താണ്, Tinospora cordifoliaയുടെ പ്രധാന ആരോഗ്യഗുണങ്ങൾ, ഉപയോഗരീതികൾ, ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ, ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത് എന്താണ് എന്നതെല്ലാം  പരിചയപ്പെടാം. ചിറ്റമൃതിനെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ലേഖനം ഉപകാരപ്പെടും.

സസ്യശാസ്ത്രപരമായ വിവരങ്ങൾ (Botanical Classification)

ശാസ്ത്രീയ നാമം (Botanical Name): Tinospora cordifolia Wall. ex Seringe.

കുടുംബം (Family): Menispermaceae (മെനിസ്‌പെർമേസീ)

ആയുർവേദത്തിൽ ഗുഡൂചി, അമൃത, ചിറ്റമൃത് എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഔഷധസസ്യം Menispermaceae എന്ന സസ്യകുടുംബത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയിലുടനീളവും ശ്രീലങ്ക, നേപ്പാൾ, ബംഗ്ലാദേശ്, മ്യാൻമർ തുടങ്ങിയ ദക്ഷിണേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും ഇത് സ്വാഭാവികമായി വളരുന്ന ഒരു ബഹുവർഷ വള്ളിച്ചെടിയാണ്. മാവ്, വേപ്പ്, പ്ലാവ് തുടങ്ങിയ വലിയ മരങ്ങളിൽ ചുറ്റിപ്പടർന്നാണ് സാധാരണയായി ഇത് വളരുന്നത്.

ആയുർവേദത്തിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ പ്രാധാന്യം

ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചിറ്റമൃത് (ഗുഡൂചി / Tinospora cordifolia). ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി വിവിധ രോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഈ സസ്യത്തെ നിരവധി പ്രാചീന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

അവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് ആചാര്യ ഭാവമിശ്രൻ രചിച്ച ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു. ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഗുഡൂച്യാദി വർഗ്ഗത്തിൽ (ശ്ലോകം 6–10) ഗുഡൂചിയുടെ വിവിധ പേരുകൾ, ഔഷധഗുണങ്ങൾ, ശരീരത്തിൽ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം, വിവിധ രോഗങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ പ്രയോജനം എന്നിവ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു.

ഗുഡൂചീ മധുപർണീ സ്യാദമൃതാമൃതവല്ലരീ ।

ഛിന്നാ ഛിന്നരൂഹാ ഛിന്നോദ്ഭവാ വത്സാദനീതി ച ॥ 6

ജീ6വന്തീ തന്ത്രികാ സോമാ സോമവല്ലീ ച കുണ്ഡലീ ।

ചക്രലക്ഷണികാ ധീരാ വിശല്യാ ച രസായനീ ॥ 7॥

ചന്ദ്രഹാസാ വയസ്ഥാ ച മണ്ഡലീ ദേവനിർമിതാ ।

ഗുഡൂചീ കടുകാ തിക്താ സ്വാദുപാകാ രസായനീ ॥ 8 ॥

സംഗ്രാഹിണീ കഷായോഷ്ണാ ലഘ്വീ ബല്യാഗ്നിദീപിനീ ।

ദോഷത്രയാമതൃഡ്ദാഹമേഹകാസാംശ്ച പാണ്ഡുതാം ॥ 9 ॥

കാമലാകുഷ്ഠവാതാസ്രജ്വരക്രിമിവമീൻ ഹരേത് ।

പ്രമേഹശ്വാസകാസാർശഃ കൃച്ഛ്രഹൃദ്രോഗവാതനുത് ॥ 10॥

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെ ഗുഡൂച്യാദി വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം താഴെ നൽകുന്നു.

 ശ്ലോകം 6: ചിറ്റമൃതിന്റെ നാമവിശേഷണങ്ങൾ (ഭാഗം 1)

ഗുഡൂചീ മധുപർണീ സ്യാദമൃതാഽമൃതവല്ലരീ ।

ഛിന്നാ ഛിന്നരൂഹാ ഛിന്നോദ്ഭവാ വത്സാദനീതി ച ॥ 6 ॥

ഗുഡൂചീ (Guduchi): രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഗുഡൂചി.

മധുപർണീ (Madhuparni): ഇലകളിൽ മധുരസാന്നിധ്യമുള്ളത് അല്ലെങ്കിൽ തേനീച്ചകളെ ആകർഷിക്കുന്ന തരം പച്ചപ്പുള്ള ഇലകളോട് കൂടിയത്.

സ്യാദ് അമൃതാ (Syad Amrita): ഇതിനെ 'അമൃത' എന്നും വിളിക്കുന്നു; ശരീരത്തിന് ഒരിക്കലും നാശമില്ലാത്ത ആരോഗ്യം നൽകുന്നതിനാലും സ്വയം നശിക്കാത്ത പ്രകൃതമായതിനാലും.

അമൃതവല്ലരീ (Amritavallari): അമൃതിന് തുല്യമായ ഗുണങ്ങളുള്ള വള്ളിച്ചെടി.

ഛിന്നാ (Chinna): തണ്ട് മുറിച്ചു മാറ്റപ്പെട്ടാലും വീണ്ടും ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നത്.

ഛിന്നരൂഹാ (Chinnaruha): മുറിച്ചിട്ട ഭാഗത്തുനിന്ന് തന്നെ വീണ്ടും മുളച്ചുപൊന്തി വളരുന്നത്.

ഛിന്നോദ്ഭവാ (Chinnodbhava): മുറിക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെ വീണ്ടും ഉത്ഭവിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളത്.

വത്സാദനീ ഇതി ച (Vatsadani Iti Cha): പശുക്കുട്ടികൾ (കിടാങ്ങൾ) താല്പര്യത്തോടെ തിന്നുന്ന സസ്യം.

ശ്ലോകം 7: ചിറ്റമൃതിന്റെ നാമവിശേഷണങ്ങൾ (ഭാഗം 2)

ജീവന്തീ തന്ത്രികാ സോമാ സോമവല്ലീ ച കുണ്ഡലീ ।

ചക്രലക്ഷണികാ ധീരാ വിശല്യാ ച രസായനീ ॥ 7 ॥

ജീവന്തീ (Jeevanti): ജീവനെയും പ്രാണമർമ്മങ്ങളെയും നിലനിർത്തുന്നത്.

തന്ത്രികാ (Tantrika): വള്ളിപോലെ തണ്ടുകളും വേരുകളും പടർന്നുപന്തലിക്കുന്നത്.

സോമാ (Soma): സോമരസത്തിന് തുല്യം കുളിർമയും ശക്തിയും നൽകുന്നത്.

സോമവല്ലീ ച (Somavalli Cha): ശരീരത്തിന് ചന്ദ്രനെപ്പോലെ സൗമ്യതയും ഭംഗിയും നൽകുന്ന വള്ളി.

കുണ്ഡലീ (Kundali): മരങ്ങളിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ് കുണ്ഡലാകൃതിയിൽ (വളയങ്ങളായി) വളരുന്നത്.

ചക്രലക്ഷണികാ (Chakralakshanika): തണ്ട് മുറിച്ചുനോക്കിയാൽ ഉള്ളിൽ ചക്രത്തിന്റെ അല്ലെങ്കിൽ വണ്ടിച്ചക്രത്തിന്റെ വരകൾ പോലുള്ള ആകൃതിയുള്ളത്.

ധീരാ (Dheera): രോഗങ്ങളെ ചെറുക്കാൻ ശരീരത്തിന് ധൈര്യവും ഉറപ്പും നൽകുന്നത്.

വിശല്യാ (Vishalya): ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വേദനകളെയും മുറിവുകളെയും രോഗമാകുന്ന ശല്യങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നത്.

രസായനീ ച (Rasayani Cha): ശരീരകലകളെ പുതുക്കി യൗവനവും ആയുസ്സും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം 8: നാമവിശേഷണങ്ങളും രസപഞ്ചകങ്ങളും (Properties)

ചന്ദ്രഹാസാ വയസ്ഥാ ച മണ്ഡലീ ദേവനിർമിതാ ।

ഗുഡൂചീ കടുകാ തിക്താ സ്വാദുപാകാ രസായനീ ॥ 8 ॥

ചന്ദ്രഹാസാ (Chandrahasa): ചന്ദ്രരശ്മികളെപ്പോലെ ശരീരത്തിന് ആശ്വാസവും പ്രസന്നതയും നൽകുന്നത്.

വയസ്ഥാ ച (Vayastha Cha): അകാല വാർദ്ധക്യം തടഞ്ഞ് പ്രായത്തെ (യൗവനത്തെ) സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നത്.

മണ്ഡലീ (Mandali): മണ്ഡലാകൃതിയിൽ വൃത്താകൃതിയിൽ പടർന്നു വളരുന്നത്.

ദേവനിർമിതാ (Devanirmita): ദേവന്മാരാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അമൃതിന് തുല്യമായ ദിവ്യ ഔഷധം.

ഗുഡൂചീ കടുകാ തിക്താ (Guduchi Katuka Tikta): ഈ ഗുഡൂച്ചി സ്വാദിൽ കടു (എരിവ്), തിക്തം (കൈപ്പ്) എന്നീ രസങ്ങളോടുകൂടിയതാണ്.

സ്വാദുപാകാ (Swadupaka): ദഹനത്തിന് ശേഷം ഇത് മധുരവിപാകമായി (Madhura Vipaka) മാറുന്നു.

രസായനീ (Rasayani): കോശങ്ങൾക്ക് ഉന്മേഷം നൽകുന്ന ഉത്തമ രസായന ഔഷധവുമാണ്.

ശ്ലോകം 9: ഗുണവീര്യങ്ങളും രോഗശമനശേഷിയും (Benefits - Part 1)

സംഗ്രാഹിണീ കഷായോഷ്ണാ ലഘ്വീ ബല്യാഗ്നിദീപിനീ ।

ദോഷത്രയാമതൃഡ്ദാഹമേഹകാസാംശ്ച പാണ്ഡുതാമ് ॥ 9 ॥

സംഗ്രാഹിണീ (Sangrahini): ദഹനവ്യൂഹത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തി മലത്തെ ശരിയായ രീതിയിൽ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നത് (ഗ്രഹണി പോലുള്ള അവസ്ഥകളെ മാറ്റുന്നത്).

കഷായ ഉഷ്ണ ലഘ്വീ (Kashaya Ushna Laghwi): ഇതിന് കഷായ രസമുണ്ട് (തുവർപ്പ്), ഇത് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ളതാണ് (ചൂട് നൽകുന്നത്), ദഹിക്കാൻ വളരെ ലഘുവുമാണ് (എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നത്).

ബല്യാ (Balya): ശരീരത്തിന് ബലവും ഊർജ്ജവും നൽകുന്നത്.

അഗ്നിദീപിനീ (Agnideepini): ജഠരാഗ്നിയെ കത്തിച്ച് ദഹനശക്തിയും വിശപ്പും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്.

ദോഷത്രയ ഹരേത് (Doshatraya Haret): വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളെയും ഒരുപോലെ സമതുലിതാവസ്ഥയിലാക്കുന്നത്.

ആമ ഹരേത് (Aama Haret): ദഹിക്കാത്ത ഭക്ഷണം മൂലം ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിഷാംശമായ 'ആമത്തെ' ഇല്ലാതാക്കുന്നത്.

തൃഡ് ദാഹ ഹരേത് (Thrud Daha Haret): അമിതമായ ദാഹത്തെയും ശരീരത്തിലുണ്ടാകുന്ന എരിച്ചിലിനെയും ശമിപ്പിക്കുന്നത്.

മേഹ കാസാംശ്ച പാണ്ഡുതാം (Meha Kasamshcha Pandutam): പ്രമേഹം, കാസം (വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ), പാണ്ഡു (വിളർച്ച/Anemia) എന്നിവയെ പൂർണ്ണമായി മാറ്റുന്നത്.

ശ്ലോകം 10: രോഗശമനശേഷി (Benefits - Part 2)

കാമലാകുഷ്ഠവാതാസ്രജ്വരക്രിമിവമീൻ ഹരേത് ।

പ്രമേഹശ്വാസകാസാർശഃ കൃച്ഛ്രഹൃദ്രോഗവാതനുത് ॥ 10 ॥

കാമലാ ഹരേത് (Kamala Haret): മഞ്ഞപ്പിത്തത്തെയും കരൾ രോഗങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്നത്.

കുഷ്ഠ ഹരേത് (Kushta Haret): വിവിധങ്ങളായ ചർമ്മരോഗങ്ങളെയും കുഷ്ഠത്തെയും മാറ്റുന്നത്.

വാതാസ്ര ഹരേത് (Vatasra Haret): വാതരക്തം അഥവാ ഗൗട്ട് (Gout), രക്തദൂഷ്യം എന്നിവയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത്.

ജ്വര ഹരേത് (Jwara Haret): സാധാരണ പനി മുതൽ വിഷമജ്വരം (Chronic/Recurrent Fever) വരെയുള്ള എല്ലാ പനികളെയും വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്നത്.

കൃമി വമീൻ ഹരേത് (Krimi Vameen Haret): വയറ്റിലെ കൃമികളെ നശിപ്പിക്കുന്നതും ഛർദ്ദിയെ തടയുന്നതുമാണ്.

പ്രമേഹ ശ്വാസ കാസ അർശഃ (Prameha Shwasa Kasa Arshas): പ്രമേഹം, ശ്വാസതടസ്സം/ആസ്ത്മ, ചുമ, അർശസ്സ് (മൂലക്കുരു) എന്നിവയ്ക്ക് പരിഹാരമാകുന്നത്.

കൃച്ഛ്ര ഹൃദ്രോഗ വാതനുത് (Krichhra Hridroga Vatanut): മൂത്രകൃച്ഛ്രം (മൂത്രതടസ്സവും എരിച്ചിലും), ഹൃദയത്തെ ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ (ഹൃദ്രോഗം), വാതരോഗങ്ങൾ എന്നിവയെ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഔഷധവുമാണ് ചിറ്റമൃത്.

ചരകസംഹിതയിൽ ചിറ്റമൃത് (ഗുഡൂചി) – മേധ്യ രസായനമായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഔഷധം

ആയുർവേദത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രാചീനവും പ്രമാണികവുമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നാണ് ചരകസംഹിത. ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ചികിത്സാസ്ഥാനം – രസായനാധ്യായം (1/3, ശ്ലോകം 30–31) ഗുഡൂചിയെ (ചിറ്റമൃത്) പ്രധാന മേധ്യ രസായനങ്ങളിൽ ഒന്നായി പരാമർശിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം

മേധ്യാനി ചൈതാനി രസായനാനി

മണ്ഡൂകപർണ്യാഃ സ്വരസഃ പ്രയോജ്യഃ ।

ക്ഷീരേണ ശൂഷ്ടഃ യഷ്ട്യാശ്ച ചൂർണ്ണം

രസോ ഗുഡൂച്യാസ്തു സമൂലപുഷ്പ്യാഃ ॥

അർത്ഥം 

മണ്ഡൂകപർണ്യാഃ സ്വരസഃ പ്രയോജ്യഃ – മണ്ഡൂകപർണിയുടെ (കൊടുങ്ങൽ/ബ്രഹ്മി വർഗ്ഗത്തിലെ സസ്യം എന്ന നിലയിൽ ചില ആചാര്യന്മാർ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു) സ്വരസം ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കണം.

ക്ഷീരേണ യഷ്ടീമധുകസ്യ ചൂർണം – യഷ്ടിമധുവിന്റെ (ഇരട്ടിമധുരം) ചൂർണം പാലിനോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കണം.

രസോ ഗുഡൂച്യാസ്തു – ഗുഡൂചിയുടെ (ചിറ്റമൃതിന്റെ) സ്വരസമാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

സമൂലപുഷ്പ്യാഃ – സമൂലമായി ശേഖരിച്ച ശംഖപുഷ്പിയുടെ കല്കവും ഔഷധപ്രയോഗത്തിനായി നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ആയുഃപ്രദാനി – ഈ ഔഷധങ്ങൾ ആയുസ്സ് വർധിപ്പിക്കുന്നവയാണ്.

ആമയനാശനാനി – വിവിധ രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നവയാണ്.

ബലാഗ്നിവർണ്ണസ്വരവർദ്ധനാനി – ശരീരബലം, ജഠരാഗ്നി, കാന്തി, ശബ്ദത്തിന്റെ വ്യക്തത എന്നിവ വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

മേധ്യാനി ചൈതാനി രസായനാനി – ഇവയെല്ലാം മേധ്യ രസായനങ്ങളാണ്; അതായത് ബുദ്ധി, സ്മൃതി, ധാരണാശക്തി എന്നിവയെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന രസായനദ്രവ്യങ്ങൾ.

മേധ്യാ വിശേഷേണ ച ശംഖപുഷ്പീ – ഇവയിൽ ശംഖപുഷ്പിക്കാണ് മേധ്യഗുണം പ്രത്യേകമായി കൂടുതൽ ഉള്ളതെന്ന് ആചാര്യൻ ചരകൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ചിറ്റമൃതിനെക്കുറിച്ച് ചരകൻ നൽകുന്ന സന്ദേശം

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ചരകൻ ഗുഡൂചിയെ ഒറ്റയ്ക്കല്ല അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. മണ്ഡൂകപർണി, യഷ്ടിമധു, ഗുഡൂചി, ശംഖപുഷ്പി എന്നീ നാല് പ്രധാന മേധ്യ രസായനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലാണ് ഗുഡൂചിക്കും സ്ഥാനം നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിന് ബലം നൽകുക, ദഹനശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്തുക, ആരോഗ്യകരമായ വാർദ്ധക്യം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, ബുദ്ധിയും സ്മൃതിയും പരിപോഷിപ്പിക്കുക എന്നിവയാണ് ഈ രസായനങ്ങളുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളെന്ന് ചരകസംഹിത വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ജ്വരചികിത്സയിൽ ഗുഡൂചി

ചരകസംഹിതയിലെ ജ്വരചികിത്സാ അധ്യായത്തിൽ ഗുഡൂചി ഉൾപ്പെടുന്ന നിരവധി കഷായയോഗങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അവയിൽ ഗുഡൂചി, ഭദ്രമുസ്ത (മുത്തങ്ങ), പടോല (പടവലം), കടുരോഹിണി എന്നിവ ചേർന്ന കഷായം ആമജ്വരങ്ങളിലും ദഹനശക്തി കുറവോടുകൂടിയ ജ്വരാവസ്ഥകളിലും പ്രയോജനകരമാണെന്ന് ഗ്രന്ഥം പരാമർശിക്കുന്നു.

ചരകസംഹിതയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ചിറ്റമൃത് ഒരു സാധാരണ ഔഷധസസ്യമല്ല. രസായനദ്രവ്യമായും മേധ്യഗുണമുള്ള ഔഷധമായും ജ്വരചികിത്സയിൽ പ്രാധാന്യമുള്ള ദ്രവ്യമായും ആചാര്യൻ ചരകൻ ഇതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്നും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഗുഡൂചി നിലകൊള്ളുന്നു.

ഗുഡൂചീ ശീതളാ തിക്താ ദാഹതൃഷ്ണാമരക്തജിത്... വൃഷ്യാ രസായനീ.

നമ്മൾ മുകളിൽ വായിച്ച ശ്ലോകങ്ങളിൽ പറയുന്ന രോഗശമനത്തിന് പുറമെ, ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ മറ്റ് പ്രയോഗങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃതിനെ ഒരു 'വൃഷ്യ' ദ്രവ്യമായും (ധാതുപോഷണവും പ്രജനനശേഷിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്) വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്."

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രകാരം ചിറ്റമൃതിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ചിറ്റമൃത് (ഗുഡൂചി) ഒരു സാധാരണ ഔഷധസസ്യമല്ല. ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷി വർധിപ്പിക്കാനും ദീർഘകാല ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുന്ന രസായനദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു, ചരകസംഹിത തുടങ്ങിയ പ്രമാണഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്ന ഉപയോഗങ്ങൾ ചുരുക്കി നോക്കാം.

ത്രിദോഷങ്ങളെ സമതുലിതമാക്കുന്നു (Doshatraya Hara)

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ഗുഡൂചിയെ 'ദോഷത്രയഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതായത്, വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ മൂന്ന് ദോഷങ്ങളെയും സമതുലിതാവസ്ഥയിൽ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധമാണ് ചിറ്റമൃത്. ഇതോടൊപ്പം ആമദോഷം കുറയ്ക്കുകയും ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ ത്രിദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ മൂലമുണ്ടാകുന്ന വിവിധ രോഗങ്ങളിൽ ഗുഡൂചിയെ ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ജ്വരഹരം (Jvarahara): ജ്വരരോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'ജ്വരഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'ജ്വരം' ഒരു പ്രധാന രോഗമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന വിവിധ തരത്തിലുള്ള ജ്വരങ്ങളെ ആയുർവേദം വിശദമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

ജ്വരരോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജ്വരചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന നിരവധി ആയുർവേദ ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഗുഡൂചിക്ക് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. ചരകസംഹിതയിലും ജ്വരചികിത്സയിൽ ഗുഡൂചി ഉൾപ്പെടുന്ന ഔഷധയോഗങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത് ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ദഹനക്കുറവും ആമദോഷവും

ഗുഡൂചിയെ അഗ്നിദീപിനി എന്നും ആമഹര എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ജഠരാഗ്നി മെച്ചപ്പെടുത്താനും ദഹിക്കാതെ ശരീരത്തിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന ആമദോഷം കുറയ്ക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദം പറയുന്നു.

മേഹഹരം (Mehahara): പ്രമേഹത്തിനും മൂത്രസംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾക്കും

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'മേഹഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'മേഹം' എന്നത് പ്രമേഹം മാത്രമല്ല, മൂത്രവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്ന വിവിധ രോഗങ്ങളുടെ പൊതുവായ പേരാണ്. പ്രമേഹം, അമിതമായ മൂത്രവിസർജ്ജനം, മൂത്രത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിലുള്ള വ്യതിയാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളെയാണ് ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

ഈ രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥയും രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും അനുസരിച്ച് മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഗുഡൂചിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

കാസഹരം (Kasahara): ചുമ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'കാസഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'കാസം' എന്നത് വിവിധ കാരണങ്ങളാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ചുമയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ മൂലമുണ്ടാകുന്ന വ്യത്യസ്ത തരത്തിലുള്ള ചുമകളെ ആയുർവേദം കാസം എന്ന വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു.

കാസരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ദോഷാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഗുഡൂചിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നു.

കാമലഹരം (Kamalahara): കാമലരോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'കാമലഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'കാമല' എന്നത് പിത്തദോഷത്തിന്റെ വൈകല്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പ്രധാന രോഗമാണ്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ഇതിനെ പൊതുവേ മഞ്ഞപ്പിത്തം (Jaundice) എന്ന രോഗത്തോട് ഉപമിക്കാറുണ്ട്.

കാമലരോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ദോഷാവസ്ഥയും വിലയിരുത്തി മറ്റ് അനുയോജ്യമായ ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഗുഡൂചിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നു.

കുഷ്ഠഹരം (Kushthahara): കുഷ്ഠരോഗങ്ങളെയും ചർമ്മവൈകല്യങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'കുഷ്ഠഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'കുഷ്ഠം' എന്നത് കുഷ്ഠരോഗം മാത്രമല്ല, വിവിധ തരത്തിലുള്ള ചർമ്മരോഗങ്ങളുടെ പൊതുവായ പേരുമാണ്. ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന പല ചർമ്മവൈകല്യങ്ങളെയും ആയുർവേദം ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു.

കുഷ്ഠരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ദോഷാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഗുഡൂചിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നു.

വാതരക്തഹരം (Vātaraktahara): വാതരക്തരോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'വാതാസ്രഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'വാതാസ്രം' അഥവാ 'വാതരക്തം' എന്നത് വാതദോഷവും രക്തവും ഒരുപോലെ ദുഷിക്കുന്നതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു രോഗാവസ്ഥയാണ്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ ഗൗട്ട് (Gout) എന്ന രോഗവുമായി ഇതിന് ചില ലക്ഷണസാമ്യങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ സാധാരണയായി അതിനോട് ഉപമിക്കാറുണ്ട്.

വാതരക്തരോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ദോഷാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഗുഡൂചിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പാണ്ഡുഹരം (Paanduhara): പാണ്ഡുരോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'പാണ്ഡുഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'പാണ്ഡു' എന്നത് ശരീരത്തിന് നിറം മങ്ങുക, ബലക്ഷയം, ക്ഷീണം, ദൗർബല്യം തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടിയ ഒരു രോഗാവസ്ഥയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ വിളർച്ച (Anemia) എന്ന രോഗവുമായി പല ലക്ഷണങ്ങളും സാമ്യമുള്ളതിനാൽ സാധാരണയായി അതിനോട് ഉപമിക്കാറുണ്ട്.

പാണ്ഡുരോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥയും രോഗലക്ഷണങ്ങളും വിലയിരുത്തി മറ്റ് അനുയോജ്യമായ ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഗുഡൂചിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ദാഹഹരം (Dahahara): ശരീരത്തിലെ ദാഹവും എരിച്ചിലും ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'ദാഹഹര' ഗുണമുള്ള ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ ശരീരത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന അമിതമായ ദാഹം, എരിച്ചിൽ, പിത്തദോഷം വർദ്ധിച്ചതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ചൂട് എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളെയാണ് ദാഹഹര ദ്രവ്യങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ചിറ്റമൃതിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത, ഇത് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഔഷധമായിരുന്നാലും മധുരവിപാകം ഉള്ളതിനാൽ ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ദാഹാവസ്ഥ ശമിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു എന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ദ്രവ്യമായിട്ടും ദാഹഹര ഗുണമുള്ള ഔഷധമായി ആയുർവേദം ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ക്രിമിഹരം (Krimihara): ക്രിമിരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'ക്രിമിഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'ക്രിമി' എന്നത് കുടലിൽ കാണപ്പെടുന്ന വിരകൾ മാത്രമല്ല, ശരീരത്തിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ചില പരാദജീവികളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്.

ക്രിമിരോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ദോഷാവസ്ഥയും വിലയിരുത്തി മറ്റ് അനുയോജ്യമായ ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഗുഡൂചിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നു.

വമിഹരം (Vamihara): ഛർദ്ദിയെ ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'വമിഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'വമി' എന്നത് ഛർദ്ദി എന്ന രോഗാവസ്ഥയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന വിവിധ തരത്തിലുള്ള ഛർദ്ദികളെ ആയുർവേദം വിശദമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഛർദ്ദിയെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. .

.അർശഹരം (Arshahara): അർശസ് (മൂലക്കുരു) രോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'അർശഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'അർശസ്' എന്നത് മലദ്വാരഭാഗത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന മൂലക്കുരു രോഗത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥയും ദഹനവ്യവസ്ഥയിലെ വൈകല്യങ്ങളും അർശസ് രോഗത്തിന് കാരണമാകുമെന്ന് ആയുർവേദം വിവരിക്കുന്നു.

അർശസ് രോഗത്തെ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ദോഷാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് മറ്റ് അനുയോജ്യമായ ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഗുഡൂചിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ഹൃദ്രോഗഹരം (Hrudrogahara): ഹൃദ്രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'ഹൃദ്രോഗഹര' ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ 'ഹൃദ്രോഗം' എന്നത് ഹൃദയത്തെ ബാധിക്കുന്ന വിവിധ രോഗങ്ങളുടെ പൊതുവായ പേരാണ്. അതോടൊപ്പം തന്നെ ശ്ലോകത്തിൽ 'വാതനുത്' എന്നും പറയുന്നതിനാൽ വാതദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗങ്ങളിലും ചിറ്റമൃതിന് പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഹൃദ്രോഗങ്ങളെയും വാതരോഗങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു പരാമർശിക്കുന്നത്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ദോഷാവസ്ഥയും വിലയിരുത്തി മറ്റ് അനുയോജ്യമായ ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഗുഡൂചിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ പ്രയോഗിച്ചുവരുന്നു.

കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യം

ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിൽ ഗുഡൂചിയെ ചക്ഷുഷ്യ (കണ്ണുകൾക്ക് ഗുണം ചെയ്യുന്ന ഔഷധം) എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. കണ്ണുകളുടെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ചക്ഷുഷ്യ" എന്ന ഗുണം പിന്നീട് വന്ന ആയുർവേദ നിഘണ്ടുക്കളിലും ദ്രവ്യഗുണഗ്രന്ഥങ്ങളിലും (ഉദാഹരണത്തിന്  രാജ നിഘണ്ടു, ധന്വന്തരി നിഘണ്ടു വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ, ആധുനിക ദ്രവ്യഗുണ വിജ്ഞാന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ) ഗുഡൂചിയുടെ ഗുണങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി കാണാറുണ്ട്. എന്നാൽ അത് ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിലെയോ ചരകസംഹിതയിലെയോ ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ ഭാഗമല്ല.

വയസ്ഥാപനം (Vayasthapana): യൗവനവും ആരോഗ്യവും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'വയസ്ഥാ' എന്നും 'രസായനീ' എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ വയസ്ഥാപനം എന്നത് അകാല വാർദ്ധക്യത്തെ മന്ദഗതിയിലാക്കുകയും ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ആരോഗ്യവും ഉന്മേഷവും ദീർഘകാലം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗുണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

രസായനദ്രവ്യങ്ങളിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുള്ള ചിറ്റമൃതിനെ ശരീരബലം, ഉന്മേഷം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി എന്നിവ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദീർഘകാല ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന രസായനദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായാണ് ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടു ഗുഡൂചിയെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

ബലവർധകവും രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്നതും

ബല്യ എന്ന ഗുണം കാരണം ശരീരബലം വർധിപ്പിക്കാനും ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും രോഗപ്രതിരോധശേഷി പിന്തുണയ്ക്കാനും ഗുഡൂചി ആയുർവേദത്തിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

വൃഷ്യഗുണം

ആയുർവേദത്തിൽ ഗുഡൂചിയെ വൃഷ്യ ദ്രവ്യമായും കണക്കാക്കുന്നു. അതായത് ശരീരത്തിന്റെ പ്രജനനശേഷിയെയും ധാതുപോഷണത്തെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഔഷധമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

കൃച്ഛ്രം (Krichra): മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പ്രയാസം

ആയുർവേദത്തിൽ മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദന, എരിച്ചിൽ, തടസ്സം, ബുദ്ധിമുട്ട് എന്നിവയെ പൊതുവായി മൂത്രകൃച്ഛ്രം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ഗുഡൂചി 'കൃച്ഛ്ര' രോഗങ്ങളിൽ പ്രയോജനപ്പെടുന്ന ഔഷധമായി പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പ്രയാസം, മൂത്രവിസർജനസമയത്തെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവയുള്ള ചില അവസ്ഥകളിൽ, രോഗിയുടെ ദോഷാവസ്ഥയും ശരീരപ്രകൃതിയും വിലയിരുത്തി ആയുർവേദ വൈദ്യർ ഗുഡൂചി ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

 സംഗ്രാഹിണി (Sangrahini): ദഹനത്തെയും ആഗിരണത്തെയും ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു

ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'സംഗ്രാഹിണി' ഗുണമുള്ള ഔഷധമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ആയുർവേദത്തിൽ ആഹാരം ശരിയായി ദഹിക്കാനും, അതിലെ പോഷകങ്ങൾ ശരീരത്തിന് ഫലപ്രദമായി ആഗിരണം ചെയ്യാനും, ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ക്രമപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളെയാണ് സംഗ്രാഹിണി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദഹനശക്തി കുറയുക, ആഹാരം ശരിയായി ദഹിക്കാതിരിക്കുക, ആഗിരണശേഷി കുറയുക തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ചിറ്റമൃതിന് പ്രധാന സ്ഥാനമാണ് ആയുർവേദം നൽകുന്നത്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ചിറ്റമൃതിനെ 'അമൃത' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്?

ആയുർവേദ പ്രമാണഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃതിനെ 'അമൃത', 'അമൃതവല്ലരി' എന്നീ പേരുകളിൽ വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ പേരുകൾക്ക് പിന്നിൽ ശ്രദ്ധേയമായ രണ്ട് കാരണങ്ങളുണ്ട്.

ഒന്നാമത്തേത്, പുനർവളർച്ചയ്ക്കുള്ള അത്ഭുതകരമായ കഴിവാണ്. ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ട് മുറിച്ചാലും അനുയോജ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അതിൽ നിന്ന് വീണ്ടും മുളച്ച് വളരാൻ സാധിക്കും. ഈ പ്രത്യേകതയാണ് ഭാവപ്രകാശ നിഘണ്ടുവിൽ 'ഛിന്നാ', 'ഛിന്നരൂഹാ', 'ഛിന്നോദ്ഭവാ' എന്നീ നാമങ്ങളിലൂടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. എളുപ്പത്തിൽ വീണ്ടും വളരുന്ന ഈ സ്വഭാവമാണ് അതിനെ 'അമൃതവല്ലരി' എന്ന പേരിന് അർഹമാക്കിയത്.

രണ്ടാമത്തേത്, അതിന്റെ ഔഷധപ്രാധാന്യമാണ്. ആയുർവേദത്തിൽ രസായനദ്രവ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനസ്ഥാനമുള്ള ചിറ്റമൃത് ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനും രോഗശമനത്തിനും സഹായിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠ ഔഷധമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇതിനെ 'അമൃത' എന്ന പേരിൽ ആദരിച്ച് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

പുരാണങ്ങളിലെയും ആയുർവേദത്തിലെയും പ്രസക്തി

'അമൃത' എന്ന പേരിന് പിന്നിലെ വിശ്വാസം

ഭാരതീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ അമൃതം എന്നത് ദീർഘായുസ്സിനെയും ആരോഗ്യമുള്ള ജീവിതത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രതീകമാണ്. അതുപോലെ തന്നെ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഗുഡൂചിയെ 'അമൃത', 'അമൃതവല്ലരി' എന്നീ പേരുകളിൽ വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ശരീരത്തിന് ബലവും ഉന്മേഷവും നൽകുന്ന ശ്രേഷ്ഠമായ രസായനദ്രവ്യമായാണ് ആചാര്യന്മാർ ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്.

ചരകസംഹിതയിലെ പ്രാധാന്യം

ചരകസംഹിതയിലെ മേധ്യ രസായന പ്രകരണത്തിൽ ഗുഡൂചിയെ ബുദ്ധിശക്തിക്കും ഓർമ്മശക്തിക്കും സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന രസായനദ്രവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി പരാമർശിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ ചരകസംഹിതയിലെ വിവിധ ചികിത്സാസ്ഥാനങ്ങളിൽ ജ്വരം ഉൾപ്പെടെയുള്ള പല രോഗങ്ങളുടെയും ചികിത്സയിൽ ഗുഡൂചി പ്രധാന ഘടകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതും കാണാം.

ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്, ചിറ്റമൃത് ഒരു സാധാരണ വള്ളിച്ചെടി മാത്രമല്ല, രസായനഗുണമുള്ളതും വിവിധ രോഗചികിത്സകളിൽ പ്രാധാന്യമുള്ളതുമായ ഒരു പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധമാണെന്നാണ്.

അമൃത് ഇനങ്ങൾ: തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഉപയോഗിക്കുക

ഔഷധഗുണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രധാനമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ചിറ്റമൃത് (Tinospora cordifolia) ആണ്. ഇതിന് സമാനമായ രൂപമുള്ള മറ്റ് ചില ഇനങ്ങളും പ്രകൃതിയിൽ കാണപ്പെടുന്നതിനാൽ അവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അറിയുന്നത് ഉപകാരപ്രദമാണ്.

1. ചിറ്റമൃത് (Tinospora cordifolia)

ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾക്ക് പ്രധാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇനമാണിത്.

തണ്ടുകൾ മിനുസമുള്ളതും ചെറിയ തടിപ്പുകൾ (Lenticels) ഉള്ളതുമാണ്.

ഇലകൾ ഹൃദയാകൃതിയിലുള്ളതും അടിവശം മിനുസമുള്ളതുമാണ്.

പാകമായ തണ്ടുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ആകാശവേരുകൾ (Aerial roots) വളരുന്നത് സാധാരണമാണ്.

2. കാട്ടമൃത് (Tinospora sinensis)

ചിറ്റമൃതിനോട് ഏറെ സാമ്യമുള്ള മറ്റൊരു ഇനമാണിത്.

ഇലകൾ സാധാരണയായി ചിറ്റമൃതിനേക്കാൾ വലുതായിരിക്കും.

ഇളം തണ്ടുകളിലും ഇലയുടെ അടിവശത്തും സൂക്ഷ്മമായ വെള്ളനിറമുള്ള രോമങ്ങൾ കാണാം.

രൂപസാദൃശ്യം കാരണം ചിലപ്പോൾ ചിറ്റമൃതുമായി ഇത് മാറിപ്പോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

3. മുള്ളമൃത് (Tinospora crispa)

ഇന്ത്യയിൽ അപൂർവമായി കാണപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു ഇനമാണിത്.

തണ്ടുകളിൽ മുള്ളുകൾ പോലെയുള്ള ഉയർന്ന തടിപ്പുകൾ (Warty protuberances) കാണപ്പെടുന്നു.

ഇലകൾക്ക് താരതമ്യേന കൂടുതൽ നീളമുണ്ടാകും.

ഭാരതീയ ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾക്ക് സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഈ ഇനമല്ല.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്

ഔഷധാവശ്യങ്ങൾക്കായി ചിറ്റമൃത് ശേഖരിക്കുമ്പോൾ സസ്യം ശരിയായി തിരിച്ചറിയുന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. മിനുസമുള്ള തണ്ടും രോമങ്ങളില്ലാത്ത ഇലയുടെ അടിവശവും പാകമായ തണ്ടുകളിൽ കാണുന്ന ആകാശവേരുകളും യഥാർത്ഥ ചിറ്റമൃത് (Tinospora cordifolia) തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങളാണ്.

വിവിധ ഭാഷകളിലെ പേരുകൾ (Vernacular Names)

ഭാരതത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃത് പല പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പേര് മാറിയാലും ഔഷധഗുണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ആയുർവേദത്തിൽ പ്രധാനമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് ഗുഡൂചി (Tinospora cordifolia) തന്നെയാണ്.

സംസ്കൃതം: ഗുഡൂചി, അമൃത, അമൃതവല്ലരി, മധുപർണി, ഛിന്നരൂഹാ

മലയാളം: ചിറ്റമൃത്, അമൃത്, ചിറ്റമൃത് വള്ളി

ഇംഗ്ലീഷ്: Heart-leaved Moonseed, Guduchi, Giloy

ഹിന്ദി: ഗിലോയ് (Giloy), ഗുഡൂചി

തമിഴ്: സീന്തിൽ കൊടി (Seenthil Kodi / சீந்தில் கொடி)

തെലുങ്ക്: തിപ്പതീഗ (Tippa Teega / తిప్పతీగ)

കന്നഡ: അമൃതബള്ളി (Amruthaballi / ಅಮೃತಬಳ್ಳಿ)

മറാത്തി: ഗുള്‍വേൽ (Gulvel / गुळवेल)

ഗുജറാത്തി: ഗളോ (Galo / ગળો)

ബംഗാളി: ഗുലഞ്ച് (Gulancha / গুলঞ্চ)

ഒഡിയ: ഗുഡൂചി (Guduchi)

അസ്സാമീസ്: ഗുലഞ്ച് (Gulonch)

പഞ്ചാബി: ഗിലോയ് (Giloy)

ഭാഷയും പ്രദേശവും അനുസരിച്ച് പേരുകൾ വ്യത്യാസപ്പെട്ടാലും, ആയുർവേദ പ്രമാണഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഗുഡൂചി, അമൃത, അമൃതവല്ലരി എന്നീ സംസ്കൃത നാമങ്ങളാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ചിറ്റമൃതിലെ പ്രധാന രാസഘടകങ്ങൾ (Chemical Constituents)

ചിറ്റമൃതിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ നിരവധി ജൈവസജീവ ഘടകങ്ങൾ (Bioactive Compounds) പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. വർഷങ്ങളായി നടന്ന പഠനങ്ങളിൽ ഇതിൽ വിവിധ വിഭാഗങ്ങളിലായി നിരവധി രാസസംയുക്തങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ആൽക്കലോയിഡുകൾ (Alkaloids)

ചിറ്റമൃതിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രധാന ആൽക്കലോയിഡുകളിൽ ബെർബെറിൻ (Berberine), മാഗ്നോഫ്ലോറിൻ (Magnoflorine), പാൽമാറ്റിൻ (Palmatine), ജാട്രോറൈസീൻ (Jatrorrhizine) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇവയാണ് ചെടിയുടെ പല ഔഷധഗുണങ്ങൾക്കും പ്രധാന സംഭാവന നൽകുന്ന ഘടകങ്ങൾ.

ഡൈറ്റർപീനോയിഡുകൾ (Diterpenoids)

ടിനോസ്പോറിൻ (Tinosporin), ടിനോസ്പോറൈഡ് (Tinosporide), കോർഡിഫോളൈഡ് (Cordifolide), കോർഡിഫോളിയോസൈഡ് (Cordifolioside) എന്നിവ ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന പ്രധാന സംയുക്തങ്ങളാണ്. ഇവയെക്കുറിച്ച് നിരവധി ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്.

ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകൾ (Glycosides)

ചിറ്റമൃതിൽ കോർഡിഫോളിയോസൈഡ് A (Cordifolioside A), കോർഡിഫോളിയോസൈഡ് B (Cordifolioside B) തുടങ്ങിയ ഗ്ലൈക്കോസൈഡുകളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. രസായനഗുണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠനങ്ങളിൽ ഇവയ്ക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

സ്റ്റിറോയിഡുകളും ഫൈറ്റോസ്റ്റിറോളുകളും (Steroids & Phytosterols)

ബീറ്റാ-സിറ്റോസ്റ്റെറോൾ (β-Sitosterol), എക്ഡിസ്റ്റിറോൺ (Ecdysterone) തുടങ്ങിയ സംയുക്തങ്ങളും ചിറ്റമൃതിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പോളിസാക്കറൈഡുകൾ (Polysaccharides)

അറബിനോഗാലാക്ടാൻ (Arabinogalactan) ഉൾപ്പെടെയുള്ള പോളിസാക്കറൈഡുകൾ ചിറ്റമൃതിലെ പ്രധാന ജൈവഘടകങ്ങളാണ്. രോഗപ്രതിരോധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗവേഷണങ്ങളിൽ ഇവ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്.

ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങളും ഫ്ലാവനോയിഡുകളും (Phenolic Compounds & Flavonoids)

ചിറ്റമൃതിൽ വിവിധ ഫിനോളിക് സംയുക്തങ്ങളും ഫ്ലാവനോയിഡുകളും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവ സസ്യത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക സംരക്ഷണ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

മറ്റ് പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ

ഇതുകൂടാതെ സാപോണിനുകൾ (Saponins), ലിഗ്നാനുകൾ (Lignans), സെസ്ക്വിറ്റർപീനുകൾ (Sesquiterpenes), വിവിധ അമിനോ ആസിഡുകൾ, ധാതുലവണങ്ങൾ (Minerals) എന്നിവയും ചിറ്റമൃതിൽ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

ഈ ഘടകങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അവ പരസ്പരം സഹകരിച്ചാണ് ചിറ്റമൃതിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾക്ക് അടിത്തറ ഒരുക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആയുർവേദത്തിൽ ഒറ്റ രാസഘടകത്തേക്കാൾ സമ്പൂർണ്ണമായ ഔഷധദ്രവ്യത്തിനാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം എന്തു പറയുന്നു?

ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ചിറ്റമൃത് ഇന്ന് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും ശ്രദ്ധ നേടിയ ഔഷധസസ്യമാണ്. ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തുമുള്ള നിരവധി സർവകലാശാലകളും ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങളും ചിറ്റമൃതിന്റെ രാസഘടനയും ഔഷധഗുണങ്ങളും സംബന്ധിച്ച് പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഗവേഷണങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും പരിശോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ശേഷി (Immunomodulatory activity), ആന്റിഓക്സിഡന്റ് (Antioxidant), ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി (Anti-inflammatory), ആന്റിമൈക്രോബിയൽ (Antimicrobial), കരളിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന (Hepatoprotective), പ്രമേഹ നിയന്ത്രണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട (Antidiabetic) ഗുണങ്ങളാണ്.

പ്രയോഗശാലകളിൽ നടത്തിയ നിരവധി പഠനങ്ങളിലും മൃഗങ്ങളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിലും ചിറ്റമൃതിന് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന ഫലങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യരിൽ നടത്തിയ ചില ക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങളും ഗുണകരമായ ഫലങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, എല്ലാ രോഗങ്ങൾക്കും ചികിത്സയായി ഇത് ഉറപ്പിക്കാനാവശ്യമായ വലുതും ഉയർന്ന നിലവാരമുള്ളതുമായ പഠനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ്.

കോവിഡ്-19 മഹാമാരിക്കാലത്തും ചിറ്റമൃത് ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. രോഗപ്രതിരോധശേഷി നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി വിവിധ ഗവേഷണങ്ങൾ ഇതിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ കോവിഡ്-19 ഉൾപ്പെടെയുള്ള രോഗങ്ങൾക്ക് ഇത് ഒറ്റയ്ക്ക് ചികിത്സയാണെന്നോ രോഗം പൂർണ്ണമായി മാറ്റുമെന്നോ ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിച്ചിട്ടില്ല.

ഇന്ത്യയിലെ ആയുഷ് മന്ത്രാലയം (Ministry of AYUSH) പുറത്തിറക്കിയ ചില മാർഗനിർദേശങ്ങളിലും രോഗപ്രതിരോധ ആരോഗ്യം പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഗുഡൂചിയെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം, ഏത് ഔഷധവും പോലെ ചിറ്റമൃതും ആവശ്യമായ അളവിലും വിദഗ്ധരുടെ നിർദേശപ്രകാരവും മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ എന്ന് അവർ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

ഇപ്പോഴുള്ള ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകൾ ചിറ്റമൃതിന്റെ ഔഷധസാധ്യതയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഓരോ രോഗത്തിനും ചികിത്സയായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് കൂടുതൽ ക്ലിനിക്കൽ ഗവേഷണങ്ങൾ ആവശ്യമാണ് എന്ന നിലപാടാണ് ശാസ്ത്രലോകം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്

ചിറ്റമൃതിന്റെ രസപഞ്ചകവും ദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനവും

ആയുർവേദത്തിൽ ഓരോ ഔഷധത്തെയും വിലയിരുത്തുന്നത് അതിന്റെ രസം (രുചി), ഗുണം, വീര്യം, വിപാകം, ദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ചിറ്റമൃതിന്റെ രസപഞ്ചകം ഇപ്രകാരമാണ്:

രസം (Rasa): കഷായം (തുവർപ്പ്), തിക്തം (കയ്പ്)

ഗുണം (Guna): ലഘു (എളുപ്പത്തിൽ ദഹിക്കുന്നത്), സ്നിഗ്ധം (ശരീരകലകൾക്ക് പോഷണവും മൃദുത്വവും നൽകുന്നത്)

വീര്യം (Veerya) :ഉഷ്ണം (ചൂട് സ്വഭാവം)

വിപാകം (Vipaka): മധുരം (ദഹനശേഷം മധുര വിപാകം)

ത്രിദോഷങ്ങളിലുള്ള സ്വാധീനം

ചിറ്റമൃതിനെ ദോഷത്രയഹരം (Doshatrayahara) എന്നാണ് ആയുർവേദം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത്, വാതം, പിത്തം, കഫം എന്നീ ത്രിദോഷങ്ങളെയും ആവശ്യമായ അളവിൽ സമതുലിതാവസ്ഥയിൽ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമാണിത്.

ഉഷ്ണവീര്യമുള്ള ഔഷധമായിരുന്നാലും, മധുരവിപാകമുള്ളതിനാൽ പിത്തത്തെ അമിതമായി വർദ്ധിപ്പിക്കാതെ തന്നെ ശരീരത്തിന് ഗുണം ചെയ്യുന്നു. തിക്ത-കഷായ രസങ്ങൾ കഫദോഷം കുറയ്ക്കാനും, സ്നിഗ്ധഗുണം വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ചിറ്റമൃതിനെ ത്രിദോഷസമന ഔഷധങ്ങളിൽ പ്രധാനസ്ഥാനത്ത് ആയുർവേദം ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ (Parts Used)

ചിറ്റമൃതിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് തണ്ടാണ് (Stem). ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാണ സ്ഥാപനങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായങ്ങൾ, ഗുളികകൾ, ചൂർണങ്ങൾ, സത്തുകൾ തുടങ്ങി മിക്ക ഔഷധങ്ങളിലും പ്രധാന ഘടകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് തണ്ടാണ്.

തണ്ട് (Stem): ചിറ്റമൃതിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ ഏറ്റവും കൂടുതലായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഭാഗമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. കഷായം, സ്വരസം, സത്ത്വം, ഗുളിക എന്നിവ നിർമ്മിക്കാൻ പ്രധാനമായും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഇല (Leaves): ഇലകളും ഔഷധപ്രയോഗങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് സ്വരസം (ഇലനീര്), പേസ്റ്റ് എന്നിവ തയ്യാറാക്കുന്നതിനും ചില ബാഹ്യപ്രയോഗങ്ങൾക്കും ഇലകൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആകാശവേരുകൾ (Aerial Roots): മരങ്ങളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആകാശവേരുകൾക്കും ഔഷധഗുണമുണ്ടെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. ചില പ്രത്യേക ഔഷധയോഗങ്ങളിൽ ഇവയും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടിനാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുള്ളത്. എന്നിരുന്നാലും, ആവശ്യാനുസരണം ഇലകളും ആകാശവേരുകളും ചികിത്സാവിധികളിൽ ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

ഉപയോഗ അളവ് (Dosage)

ആയുർവേദത്തിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ അളവ് രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം, രോഗിയുടെ പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധരൂപം എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടും. പൊതുവെ ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവുകൾ ഇവയാണ്:

തണ്ട് ചൂർണം (Stem Powder): 3–6 ഗ്രാം വരെ, ദിവസത്തിൽ 2 അല്ലെങ്കിൽ 3 പ്രാവശ്യമായി, വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം.

കഷായം (Water Decoction / Kwatha): 15–60 മില്ലി വരെ, ദിവസത്തിൽ 2 പ്രാവശ്യമായി, ആവശ്യാനുസരണം.

സ്വരസം (Fresh Juice): സാധാരണയായി 10–20 മില്ലി വരെ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. രോഗാവസ്ഥ അനുസരിച്ച് അളവിൽ വ്യത്യാസം വരാം.

ചിറ്റമൃതിന്റെ ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ

ആയുർവേദത്തിൽ ചിറ്റമൃതിനെ ഒറ്റമരുന്നായും (Single Drug) വിവിധ ഔഷധയോഗങ്ങളുടെ പ്രധാന ഘടകമായും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവും ചികിത്സാരീതിയും അനുസരിച്ച് പല രൂപങ്ങളിലാണ് ഇത് പ്രയോഗിക്കുന്നത്.

സ്വരസം (Swarasa): പുതിയ തണ്ടും ഇലയും ചതച്ചെടുത്ത നീര്. പനി, പ്രമേഹം, ദഹനക്കേട്, രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കൽ തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കഷായം (Kwatha): തണ്ട് കഷണങ്ങളാക്കി വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം. ജ്വരം, സന്ധിവേദന, വാതരോഗങ്ങൾ, കരൾ രോഗങ്ങൾ, ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ചൂർണം (Churna): ഉണക്കിയ തണ്ട് പൊടിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ചൂർണം. ദഹനക്കുറവ്, പ്രമേഹം, ഗ്രഹണി, ശരീരബലം വർദ്ധിപ്പിക്കൽ എന്നിവയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

സത്ത്വം (Guduchi Satva): ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് പ്രത്യേക രീതിയിൽ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന അന്നജസമാനമായ സത്ത്. പനി, ദാഹം, ശരീരക്ഷീണം, പിത്തപ്രകോപം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഏറെ പ്രചാരമുള്ള ഔഷധരൂപമാണിത്.

ഗുളികകൾ (Vati/Gutika): ചിറ്റമൃതിനെ പ്രധാന ഘടകമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന ഗുളികകൾ വിവിധ രോഗങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

അരിഷ്ടം, ആസവം (Arishta & Asava): ചില ആയുർവേദ അരിഷ്ടങ്ങളിലും ആസവങ്ങളിലും ചിറ്റമൃത് ഘടകമായി ചേർക്കാറുണ്ട്.

ഘൃതം (Ghrita): നെയ്യിൽ സംസ്കരിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന ചില ഔഷധഘൃതങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃത് ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് രസായന ചികിത്സകളിലും മേധ്യയോഗങ്ങളിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ലേപം (Lepa): ഇലയോ തണ്ടോ അരച്ച് പുറമേ പുരട്ടുന്ന ലേപമായി മുറിവുകൾ, വീക്കം, ചില ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

അമൃത് നൂറ് (ഗുഡൂചി സത്ത്വം): ഗുണങ്ങളും തയ്യാറാക്കുന്ന രീതിയും

ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് പ്രത്യേക രീതിയിൽ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന അന്നജസമാനമായ വെളുത്ത സത്താണ് അമൃത് നൂറ് അഥവാ ഗുഡൂചി സത്ത്വം (Guduchi Satva). ആയുർവേദത്തിൽ ഏറ്റവും വിലമതിക്കപ്പെടുന്ന ചിറ്റമൃത് ഔഷധരൂപങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. പനി, ദാഹം, ശരീരക്ഷീണം, പിത്തപ്രകോപം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

അമൃത് നൂറ് തയ്യാറാക്കുന്ന വിധം

പഴക്കമുള്ള ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ട് ശേഖരിച്ച് പുറംതൊലിയും നാരുകളും നീക്കം ചെയ്യുക. തുടർന്ന് തണ്ട് നന്നായി കഴുകി ചെറിയ കഷണങ്ങളാക്കി ചതയ്ക്കുക.

ചതച്ച തണ്ടിൽ മൂന്നിരട്ടി വെള്ളം ചേർത്ത് നന്നായി കലക്കിയ ശേഷം ഒരു മൺപാത്രത്തിലോ സ്റ്റീൽ പാത്രത്തിലോ ഏകദേശം 10–12 മണിക്കൂർ അനക്കാതെ വയ്ക്കുക.

അതിന് ശേഷം മുകളിലെ തെളിഞ്ഞ വെള്ളം സാവധാനം ഊറ്റിക്കളയണം. പാത്രത്തിന്റെ അടിയിൽ വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള സത്ത് അടിഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കും. ഇത് ശേഖരിച്ച് തണലിലോ മിതമായ വെയിലിലോ ഉണക്കിയാൽ ലഭിക്കുന്ന വെളുത്ത പൊടിയാണ് അമൃത് നൂറ്. ഇന്ന് ഇത് ഗുഡൂചി സത്ത്വം (Guduchi Satva) എന്ന പേരിൽ ഔഷധവിപണിയിലും ലഭ്യമാണ്.

അമൃത് നൂറിന്റെ പ്രധാന ഔഷധഗുണങ്ങൾ

പനിക്ക്: വിവിധ തരത്തിലുള്ള ജ്വരങ്ങളിലും പനി മാറിയ ശേഷമുള്ള ക്ഷീണം കുറയ്ക്കുന്നതിനും ആയുർവേദത്തിൽ ഗുഡൂചി സത്ത്വം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താൻ: ദഹനക്കുറവ്, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, അമിതപിത്തം, പുളിച്ചുതികട്ടൽ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഗുണകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

അമിതദാഹവും ശരീരപുകച്ചിലും: പിത്തപ്രകോപം മൂലമുള്ള ദാഹം, ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിൽ എന്നിവ ശമിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

സ്ത്രീകളിലെ ചില രോഗാവസ്ഥകൾ: വെള്ളപോക്ക് (ശ്വേതപ്രദരം) പോലുള്ള ചില അവസ്ഥകളിൽ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്ന യോഗങ്ങളിൽ ഗുഡൂചി സത്ത്വവും ഉൾപ്പെടാറുണ്ട്.

ശരീരബലത്തിനും രസായനപ്രയോഗങ്ങൾക്കും: രോഗശേഷമുള്ള ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന് ബലം നൽകാനും രസായന ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായും ഇത് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ഉപയോഗരീതി

സാധാരണയായി 500 മില്ലിഗ്രാം മുതൽ 1 ഗ്രാം വരെ ഗുഡൂചി സത്ത്വം, രോഗാവസ്ഥയും വൈദ്യന്റെ നിർദേശവും അനുസരിച്ച് തേൻ, നെയ്യ്, പഞ്ചസാര അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് അനുയോജ്യമായ അനുപാനങ്ങളോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഗുഡൂചി സത്ത്വം രസായന ഔഷധമായി ആയുർവേദത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെങ്കിലും, ദീർഘകാല ഉപയോഗമോ പ്രത്യേക രോഗങ്ങൾക്ക് ചികിത്സയോ എല്ലായ്പ്പോഴും യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരമായിരിക്കണം.

പാൽക്കഷായം (Ksheera Paka)

ചിറ്റമൃതിന്റെ പാൽക്കഷായം ആയുർവേദത്തിൽ ബല്യം, രസായനം എന്നീ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു പ്രയോഗമാണ്. ശരീരത്തിന് പുഷ്ടിയും ബലവും നൽകാനും രോഗശേഷമുള്ള ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും ഇത് വൈദ്യന്മാർ നിർദേശിക്കാറുണ്ട്.

തയ്യാറാക്കുന്ന വിധം

ചിറ്റമൃതിന്റെ പുതിയ തണ്ട് ഏകദേശം 10 ഗ്രാം ചതച്ചെടുക്കുക. ഇതിലേക്ക് അര കപ്പ് പാൽയും രണ്ട് കപ്പ് വെള്ളവും ചേർത്ത് ചെറുതീയിൽ തിളപ്പിക്കുക. വെള്ളം വറ്റി ആകെ ഒരു കപ്പ് അളവാകുമ്പോൾ വാങ്ങി അരിച്ചെടുക്കുക.

ഉപയോഗം

ഈ പാൽക്കഷായം ചെറുചൂടോടെ, ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാം. ശരീരബലം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും രോഗശേഷമുള്ള തളർച്ച കുറയ്ക്കാനും രസായന പ്രയോഗങ്ങളുടെ ഭാഗമായും ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ദഹനശക്തിക്കും മലബന്ധത്തിനും ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ ദഹനശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ആമദോഷം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിലൊന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. ജഠരാഗ്നി കുറവ്, വിശപ്പില്ലായ്മ, ദഹനക്കേട്, വയറുവീക്കം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പച്ച ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് 10 മുതൽ 15 മില്ലി വരെ സ്വരസം എടുത്ത് അതിൽ ഒരു നുള്ള് ചുക്കുപൊടിയും ആവശ്യത്തിന് തേനും ചേർത്ത് വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് കഴിക്കാം. ഇത് ജഠരാഗ്നിയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും വിശപ്പ് മെച്ചപ്പെടുത്താനും സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നു. ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായവും ദഹനക്കേട്, വയറുവീക്കം, ആമദോഷം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

മലബന്ധത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ചിറ്റമൃത് നേരിട്ട് ശക്തമായ വിരേചന ഔഷധമല്ല. എന്നാൽ ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും കുടലിന്റെ പ്രവർത്തനം ക്രമപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ ചിലരിൽ മലവിസർജ്ജനം സുഗമമാകാൻ സഹായിക്കാം. മൂന്ന് മുതൽ അഞ്ച് ഗ്രാം വരെ ചിറ്റമൃത് ചൂർണം അനുയോജ്യമായ അനുപാനത്തോടൊപ്പം വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. ദഹനപ്രക്രിയ ശരിയായി നടക്കുന്നതിലൂടെ മലബന്ധത്തിനും ആശ്വാസം ലഭിച്ചേക്കാം.

ചില ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃതിനൊപ്പം ഹരീതകി (കടുക്ക) ചേർത്തും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ദഹനശക്തിക്കുറവും മലബന്ധവും ഒരുമിച്ച് ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇത്തരം സംയോജനങ്ങൾ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം നൽകാറുണ്ട്.

ചിറ്റമൃതിനെ മലബന്ധത്തിനുള്ള പ്രധാന ഔഷധമായി ആയുർവേദം കണക്കാക്കുന്നില്ല. ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ആമദോഷം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ പരോക്ഷമായാണ് മലവിസർജ്ജനം സുഗമമാകാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നത്.

അസിഡിറ്റിയും പുളിച്ചുതികട്ടലും മാറാൻ

അമൃത് നൂറ് (ഗുഡൂചി സത്ത്വം): ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന ഗുഡൂചി സത്ത്വം (അമൃത് നൂറ്) അമിതപിത്തം, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, പുളിച്ചുതികട്ടൽ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. സാധാരണയായി 1 ഗ്രാം ഗുഡൂചി സത്ത്വം നെയ്യോ കൽക്കണ്ടമോ ചേർത്ത്, വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ ദാഹവും പിത്തപ്രകോപവും ശമിപ്പിക്കാൻ ഈ പ്രയോഗം സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ബല്യം: ശരീരബലത്തിനും രോഗാനന്തര വീണ്ടെടുപ്പിനും ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ ശരീരത്തിന് ബലവും ഓജസ്സും നൽകുന്ന പ്രധാന ബല്യ-രസായന ഔഷധങ്ങളിലൊന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. രോഗപ്രതിരോധശേഷി നിലനിർത്താനും രോഗശേഷം ശരീരത്തിന് നഷ്ടപ്പെട്ട കരുത്ത് വീണ്ടെടുക്കാനും ധാതുപോഷണം മെച്ചപ്പെടുത്താനുമായി ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധശേഷി നിലനിർത്താൻ പച്ച ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് 10 മുതൽ 15 മില്ലി വരെ സ്വരസം എടുത്ത് ആവശ്യത്തിന് തേൻ ചേർത്ത് വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. രോഗങ്ങളെ ചെറുക്കാനുള്ള ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ശേഷിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന രസായന ഔഷധമായാണ് ആയുർവേദം ചിറ്റമൃതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

പനി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദീർഘകാല രോഗങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശരീരത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ക്ഷീണവും ബലക്കുറവും മാറാൻ ചിറ്റമൃതിന്റെ പാൽക്കഷായമോ ചൂർണമോ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും കരുത്തും വീണ്ടെടുക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

ധാതുപോഷണത്തിനും രസായന പ്രയോഗങ്ങൾക്കുമായി ഗുഡൂചി സത്ത്വം അഥവാ അമൃത് നൂറ് അര ഗ്രാം മുതൽ ഒരു ഗ്രാം വരെ അളവിൽ നെയ്യ് പോലുള്ള അനുയോജ്യമായ അനുപാനത്തോടൊപ്പം വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ശരീരധാതുക്കളെ പോഷിപ്പിക്കാനും ഓജസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഈ പ്രയോഗം സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

കുട്ടികളിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ ഉപയോഗം പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നതിനാൽ സ്വമേധയാ നൽകാൻ പാടില്ല. ആവശ്യമായാൽ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

ദാഹഹരം: ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിൽ ശമിപ്പിക്കാൻ ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിലെ അമിതമായ ചൂടും ദാഹവും കുറയ്ക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ഔഷധങ്ങളിലൊന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. ശരീരത്തിനകത്തും പുറത്തുമുള്ള പുകച്ചിൽ, അമിതദാഹം, പനി മൂലമുള്ള ചൂട് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

അമിതദാഹം അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ പച്ച ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കിയ കഷായം 15 മുതൽ 30 മില്ലി വരെ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം കഴിക്കാറുണ്ട്. പിത്തദോഷം, പനി, ശരീരത്തിലെ അമിതചൂട് എന്നിവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ദാഹം കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

കൈവെള്ളയിലും കാൽവെള്ളയിലുമുള്ള പുകച്ചിലും നീറ്റലും കുറയ്ക്കാൻ ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10 മുതൽ 15 മില്ലി വരെ എടുത്ത് കൽക്കണ്ടമോ തേനോ ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ പിത്തപ്രകോപം ശമിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

ശരീരത്തിലെ ആന്തരിക ചൂട് കുറയ്ക്കാൻ ഗുഡൂചി സത്ത്വം അഥവാ അമൃത് നൂറ് 500 മില്ലിഗ്രാം മുതൽ ഒരു ഗ്രാം വരെ പാലിലോ നെയ്യിലോ ചേർത്ത് വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. രസായന പ്രയോഗങ്ങളിലും ഈ ഔഷധരൂപത്തിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

പനി സമയത്ത് അനുഭവപ്പെടുന്ന അമിതചൂട്, പുകച്ചിൽ, ദാഹം, ക്ഷീണം എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ചിറ്റമൃതിന്റെ കഷായമോ സ്വരസമോ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള പുകച്ചിൽ, എരിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലും ചിറ്റമൃതിന്റെ കഷായമോ സ്വരസമോ അനുയോജ്യമായ അനുപാനത്തോടൊപ്പം ആയുർവേദ വൈദ്യർ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

മേഹഹരം (Mehahara): പ്രമേഹത്തിനും മൂത്രസംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾക്കും

ആയുർവേദത്തിൽ മേഹം എന്നത് പ്രമേഹം മാത്രമല്ല, വിവിധ മൂത്രസംബന്ധമായ രോഗങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു രോഗവിഭാഗമാണ്. ഈ അവസ്ഥകളിൽ പ്രധാനമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്തുക, ദോഷസമത്വം നിലനിർത്തുക, മൂത്രവഹസ്രോതസ്സുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്നീ ഗുണങ്ങളാലാണ് ഇതിന് ചികിത്സയിൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.

പ്രമേഹരോഗികളിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10–15 മില്ലി വരെ, വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം രാവിലെ വെറും വയറ്റിൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ചില ചികിത്സാരീതികളിൽ ഇതോടൊപ്പം നെല്ലിക്കാനീരും ചേർക്കുന്നു. ചിറ്റമൃത് പ്രധാന ഘടകമായ അമൃതാദി ചൂർണ്ണം പോലുള്ള ആയുർവേദയോഗങ്ങളും പ്രമേഹ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്, മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോഴുള്ള പുകച്ചിൽ, മൂത്രനാളിയിലെ അസ്വസ്ഥത തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടുകൊണ്ട് തയ്യാറാക്കിയ കഷായം 15–30 മില്ലി വരെ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം നൽകാറുണ്ട്. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഗുഡൂച്ചി സത്വം (അമൃത് നൂറ്) 500 മില്ലിഗ്രാം മുതൽ 1 ഗ്രാം വരെ കൽക്കണ്ടമോ നെയ്യോ ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മൂത്രനാളിയിലെ അണുബാധകൾ, ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള മൂത്രമൊഴിക്കൽ, മൂത്രത്തിലെ പുകച്ചിൽ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃത് സഹായക ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. വൃക്കകളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനും ശരീരത്തിലെ ഉപാപചയ മാലിന്യങ്ങൾ പുറന്തള്ളുന്ന പ്രക്രിയ സുഗമമാക്കാനുമുള്ള ചികിത്സകളിലും ഇത് ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്. വാതരക്തം പോലുള്ള രോഗാവസ്ഥകളിൽ യൂറിക് ആസിഡ് നിയന്ത്രിക്കാൻ നൽകുന്ന ആയുർവേദ ചികിത്സകളിലും ചിറ്റമൃതിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്.

പ്രമേഹത്തിനായി അലോപ്പതി മരുന്നുകളോ ഇൻസുലിനോ ഉപയോഗിക്കുന്നവർ വൈദ്യന്റെ നിർദേശമില്ലാതെ ചിറ്റമൃത് ഉപയോഗിക്കരുത്. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കൂടുതൽ താഴാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ ചികിത്സയോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ആവശ്യമായ നിരീക്ഷണം നിർബന്ധമാണ്.

കാസഹരം (Kasahara): ചുമയ്ക്ക് ചിറ്റമൃത് ഉപയോഗിക്കുന്ന വിധം

ആയുർവേദത്തിൽ ചുമ, ജലദോഷം, കഫക്കെട്ട്, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവയിൽ ചിറ്റമൃത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധമാണ്. കഫം കുറയ്ക്കാനും രോഗശേഷി വീണ്ടെടുക്കാനും സഹായിക്കുന്ന രസായനദ്രവ്യമായും ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

വരണ്ട ചുമ, തൊണ്ടയിലെ ചൊറിച്ചിൽ, തൊണ്ടവേദന എന്നിവയിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10–15 മില്ലി ഒരു ടീസ്പൂൺ തേൻ ചേർത്ത്, വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ദിവസത്തിൽ രണ്ടുതവണ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇത് തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

കഫക്കെട്ടോടുകൂടിയ ചുമയിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടുകൊണ്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന പാൽക്കഷായം 30–60 മില്ലി വരെ ചെറുചൂടോടെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. നെഞ്ചിലെ കഫം ഇളക്കി പുറത്തുപോകാനും ശ്വാസം സുഗമമാകാനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

ജലദോഷത്തോടൊപ്പം ചുമയുള്ളപ്പോൾ ചിറ്റമൃത്, ചുക്ക്, തുളസി എന്നിവ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം 15–30 മില്ലി വരെ ദിവസത്തിൽ രണ്ടുതവണ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം നൽകാറുണ്ട്. ജലദോഷം, കഫക്കെട്ട്, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഈ യോഗം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന ചുമ, പനിക്ക് ശേഷവും മാറാതെ നിൽക്കുന്ന ചുമ, ചുമ മൂലമുള്ള ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഗുഡൂച്ചി സത്വം (അമൃത് നൂറ്) 500 മില്ലിഗ്രാം മുതൽ 1 ഗ്രാം വരെ തേൻ ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

അലർജി മൂലമുള്ള ആവർത്തിച്ചുള്ള ചുമയിലും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച് ഉണ്ടാകുന്ന ചുമയിലും രോഗപ്രതിരോധശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ചിറ്റമൃത് ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

രണ്ടാഴ്ചയിൽ കൂടുതൽ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ചുമ, രക്തം കലർന്ന ചുമ, ശ്വാസതടസ്സം, ഉയർന്ന പനി എന്നിവയുണ്ടെങ്കിൽ സ്വയം ചികിത്സയിൽ ആശ്രയിക്കാതെ ഉടൻ വൈദ്യസഹായം തേടണം. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃത് സഹായക ഔഷധമായി മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

പാണ്ടുഹരം (Paanduhara): വിളർച്ചയ്ക്ക് ചിറ്റമൃത് ഉപയോഗിക്കുന്ന വിധം

ആയുർവേദത്തിൽ പാണ്ടുരോഗം ചികിത്സിക്കുമ്പോൾ രക്തധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന രസായന ഔഷധമായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്. ശരീരബലം കുറയുക, ക്ഷീണം, തളർച്ച, രോഗശേഷമുള്ള അവശത എന്നിവയോടൊപ്പം കാണുന്ന പാണ്ടുരോഗാവസ്ഥകളിൽ മറ്റ് ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചിറ്റമൃത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10–15 മില്ലി വരെ ഒരു ടീസ്പൂൺ തേൻ ചേർത്ത്, വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ദിവസത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇത് രക്തധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കാനും വിളർച്ച മൂലമുള്ള ക്ഷീണവും ബലക്കുറവും കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

ചിറ്റമൃതും നെല്ലിക്കയും ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം 15–30 മില്ലി വരെ ദിവസത്തിൽ രണ്ടുതവണ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാണ്ടുരോഗം, കരളിന്റെ പ്രവർത്തനക്കുറവ്, മഞ്ഞപ്പിത്തം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഈ യോഗം നൽകാറുണ്ട്.

ഗുഡൂച്ചി സത്വം (അമൃത് നൂറ്) 500 മില്ലിഗ്രാം മുതൽ 1 ഗ്രാം വരെ തേൻ അല്ലെങ്കിൽ നെല്ലിക്കാ സ്വരസം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നതും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ കാണപ്പെടുന്നു. രോഗശേഷമുള്ള ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകാനും രക്തധാതുവിനെ പോഷിപ്പിക്കാനുമാണ് ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ദീർഘകാല പനി, അണുബാധകൾ, മറ്റ് രോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന ബലക്ഷയത്തിലും വിളർച്ചയിലും രസായന ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ചിറ്റമൃത് ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

കാമലഹരം (Kamalahara): കരളിന്റെയും മഞ്ഞപ്പിത്തത്തിന്റെയും ചികിത്സയിൽ ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ കരളിന്റെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാനും കാമല (മഞ്ഞപ്പിത്തം) പോലുള്ള രോഗങ്ങളിൽ സഹായക ഔഷധമായും ചിറ്റമൃതിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും കരളിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനും രക്തധാതുവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാനുമുള്ള ചികിത്സകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

മഞ്ഞപ്പിത്തമുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10–15 മില്ലി വരെ മോരിൽ ചേർത്ത്, വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. കാമല, പിത്തദോഷം, കരളിന്റെ പ്രവർത്തനക്കുറവ് എന്നിവയിൽ ഈ പ്രയോഗം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കരളിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്തുന്നതിനായി ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടുകൊണ്ട് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം 15–30 മില്ലി വരെ ദിവസത്തിൽ രണ്ടുതവണ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ആയുർവേദത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താനും പിത്തദോഷം ക്രമപ്പെടുത്താനും കരളിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനുമാണ് ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ചിറ്റമൃത് ചൂർണ്ണവും ത്രിഫല ചൂർണ്ണവും ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന യോഗവും ചികിത്സയിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. രക്തത്തിലും കരളിലും അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും മലശോധനം ക്രമപ്പെടുത്താനും ഈ സംയോജനം സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

ഗുഡൂച്ചി സത്വം (അമൃത് നൂറ്) 500 മില്ലിഗ്രാം മുതൽ 1 ഗ്രാം വരെ പാലിലോ വെള്ളത്തിലോ ചേർത്ത് വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കരളിനെ പോഷിപ്പിക്കാനും രോഗശേഷമുള്ള ബലക്കുറവ് കുറയ്ക്കാനും പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനുമാണ് ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

വൈറൽ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ്, ഗുരുതരമായ മഞ്ഞപ്പിത്തം, കരൾ വീക്കം, കരൾ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഗണ്യമായ തകരാർ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ചിറ്റമൃത് സഹായക ഔഷധം മാത്രമാണ്. ഇത്തരം രോഗങ്ങൾക്ക് നിർബന്ധമായും വിദഗ്ധ ഡോക്ടറുടെയോ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ മേൽനോട്ടത്തിൽ ചികിത്സ സ്വീകരിക്കണം.

കുഷ്ഠഹരം (Kushtahara): ചർമ്മരോഗങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃത് ഉപയോഗിക്കുന്ന വിധം

ആയുർവേദത്തിൽ കുഷ്ഠം എന്നത് കുഷ്ഠരോഗം മാത്രമല്ല, വിവിധ തരത്തിലുള്ള ചർമ്മരോഗങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പൊതുവായ പദമാണ്. രക്തദൂഷ്യം, പിത്ത-കഫ ദോഷങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ, ശരീരത്തിലെ ആന്തരിക അശുദ്ധികൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചർമ്മപ്രശ്നങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃത് പ്രധാനപ്പെട്ട ഔഷധമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

രക്തശുദ്ധീകരണത്തിനായി ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10–15 മില്ലി വരെയോ, ചിറ്റമൃതിന്റെ കഷായം 15–30 മില്ലി വരെയോ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇത് ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്താനും ചർമ്മത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

ചൊറിച്ചിൽ, അലർജി, ചർമ്മത്തിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ചിറ്റമൃത് നീര് തേൻ ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. പിത്തദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചർമ്മത്തിലെ ചൂട്, പുകച്ചിൽ, ചൊറിച്ചിൽ എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായകമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

വിട്ടുമാറാത്ത ചർമ്മരോഗങ്ങളായ എക്സിമ, സോറിയാസിസ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ചിറ്റമൃത് വേപ്പില, മഞ്ഞൾ തുടങ്ങിയ ഔഷധങ്ങളോടൊപ്പം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ കാണപ്പെടുന്നു. നിംബാമൃതാസവം, കൈശോര ഗുഗ്ഗുലു തുടങ്ങിയ ചില ആയുർവേദയോഗങ്ങളിലും ചിറ്റമൃത് ഒരു പ്രധാന ഘടകമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പുറമേ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ചിറ്റമൃതിന്റെ ഇല അരച്ച് ചെറിയ മുറിവുകളിലോ ചർമ്മത്തിലെ ബാധിത ഭാഗങ്ങളിലോ പുരട്ടുന്ന രീതിയും ചില പാരമ്പര്യ ചികിത്സകളിൽ കാണാം. ഇത് ചെറിയ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാനും ചർമ്മത്തിലെ വീക്കം, അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കുറയാനും സഹായിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

ഗുഡൂച്ചി സത്വം (അമൃത് നൂറ്) 500 മില്ലിഗ്രാം മുതൽ 1 ഗ്രാം വരെ നെയ്യ് ചേർത്ത് വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ആയുർവേദത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ പിത്തദോഷം ശമിപ്പിക്കാനും ചർമ്മത്തിലെ അമിതമായ ചൂടും പുകച്ചിലും കുറയ്ക്കാനും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

സോറിയാസിസ്, എക്സിമ, ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന മറ്റ് ചർമ്മരോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ചിറ്റമൃത് സഹായക ഔഷധം മാത്രമാണ്. രോഗത്തിന്റെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കി അനുയോജ്യമായ ആയുർവേദ ചികിത്സയും ഭക്ഷണക്രമവും ജീവിതശൈലിയും പാലിക്കുമ്പോഴാണ് മികച്ച ഫലം ലഭിക്കുക.

വാതരക്തം (Vatarakta): ഗൗട്ട്, സന്ധിവേദന എന്നിവയ്ക്ക് ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ വാതരക്ത ചികിത്സയിൽ പ്രധാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. സന്ധികളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വേദന, വീക്കം, ചുവപ്പ്, ചൂട്, നീറ്റൽ തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളിൽ വാതത്തെയും രക്തദൂഷ്യത്തെയും ക്രമപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ഇത് വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം വാതരക്ത ചികിത്സയിൽ സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു രീതിയാണ്. 15–30 മില്ലി വരെ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം കഴിക്കാറുണ്ട്. സന്ധികളിലെ വീക്കം, വേദന, അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ സഹായകമായ ഔഷധമായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10–15 മില്ലി വരെ തേൻ ചേർത്ത് രാവിലെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ആയുർവേദത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. വാതരക്തം മൂലമുള്ള സന്ധിവേദന, പുകച്ചിൽ, ശരീരത്തിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവ കുറയ്ക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

ശരീരബലക്കുറവും ക്ഷീണവും കൂടെയുള്ള വാതരക്താവസ്ഥകളിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ ക്ഷീരപാകം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. പാൽ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഈ പ്രയോഗം ശരീരത്തിന് പോഷണവും ബലവും നൽകുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

പുറമേയുള്ള ചികിത്സകളിൽ സന്ധിവേദനയും വീക്കവും കുറയ്ക്കാൻ വൈദ്യൻ നിർദേശിക്കുന്ന തൈലങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അഭ്യംഗം ചെയ്യാറുണ്ട്. പിണ്ഡതൈലം പോലുള്ള ചില ആയുർവേദ തൈലങ്ങളിലും വാതശമന ഗുണമുള്ള ഔഷധങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വാതരക്തത്തിൽ ചിറ്റമൃത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് പിന്നിൽ ആയുർവേദപരമായി പറയുന്ന പ്രധാന കാരണങ്ങൾ വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കുക, രക്തദൂഷ്യം കുറയ്ക്കുക, സന്ധികളിലെ വീക്കവും വേദനയും നിയന്ത്രിക്കുക എന്നിവയാണ്. ഗൗട്ട് പോലുള്ള അവസ്ഥകളിലും യൂറിക് ആസിഡ് നിയന്ത്രിക്കുന്ന സമഗ്ര ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഇത് ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്.

എന്നാൽ സന്ധിവേദനയ്ക്ക് പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം. യൂറിക് ആസിഡ് കൂടുതലുള്ളവർ, സന്ധിവീക്കം സ്ഥിരമായി അനുഭവപ്പെടുന്നവർ, മറ്റു മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്നവർ എന്നിവർ ചിറ്റമൃത് ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വിദഗ്ധരുടെ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഉചിതം.

ജ്വരഹരം (Jvarahara): പനിക്ക് ചിറ്റമൃത് ഉപയോഗിക്കുന്ന വിധം

ആയുർവേദത്തിലെ ജ്വരചികിത്സയിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുള്ള ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. സാധാരണ പനി, ആവർത്തിച്ചുവരുന്ന പനി, പനിക്ക് ശേഷമുള്ള ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ശരീരത്തിന്റെ ദോഷസമത്വം നിലനിർത്താനും ബലം വീണ്ടെടുക്കാനും ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

സാധാരണ പനി, ശരീരവേദന, ക്ഷീണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10–15 മില്ലി വരെ തേൻ ചേർത്ത് വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ശരീരത്തിലെ അസ്വസ്ഥത കുറയ്ക്കാനും പനി മൂലമുള്ള തളർച്ച കുറയ്ക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

വിട്ടുമാറാത്ത പനി, ആവർത്തിച്ചുവരുന്ന പനി, പനിക്ക് ശേഷവും തുടരുന്ന ശരീരക്ഷീണം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ കഷായം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം 15–30 മില്ലി വരെ വൈദ്യന്റെ നിർദേശപ്രകാരം കഴിക്കാറുണ്ട്.

പനി മാറിയ ശേഷമുള്ള ബലക്ഷയം, അമിതദാഹം, ശരീരത്തിലെ പുകച്ചിൽ എന്നിവയിൽ അമൃത് നൂറ് (ഗുഡൂച്ചി സത്വം) ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ആയുർവേദത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഇത് 500 മില്ലിഗ്രാം മുതൽ 1 ഗ്രാം വരെ തേൻ, കൽക്കണ്ടം അല്ലെങ്കിൽ നെയ്യ് ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

പനിയോടൊപ്പം ചുമ, കഫക്കെട്ട്, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവ ഉണ്ടെങ്കിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം ചുക്ക് പൊടിയും തേനും ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. ഇത് കഫദോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയ്ക്കാൻ സഹായകമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധശേഷി നിലനിർത്തുന്നതിനായി ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കിയ കഷായമോ തിളപ്പിച്ച വെള്ളമോ ആയുർവേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പകർച്ചവ്യാധികൾ കൂടുതലുള്ള സമയങ്ങളിൽ ശരീരബലം നിലനിർത്താനുള്ള രസായന ഔഷധമായും ചിറ്റമൃത് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

ഡെങ്കിപ്പനി, മലേറിയ, ടൈഫോയ്ഡ്, ചിക്കൻഗുനിയ തുടങ്ങിയ ഗുരുതരമായ പനികളിൽ ചിറ്റമൃത് സഹായക ഔഷധമായി മാത്രം ഉപയോഗിക്കണം. ആവശ്യമായ വൈദ്യപരിശോധനയും ശരിയായ ചികിത്സയും ഒഴിവാക്കി ചിറ്റമൃത് മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.

ക്രിമിഹരം : വയറ്റിലെ കൃമിശല്യത്തിന് ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ കുടലിലെ കൃമികൾ, വിരശല്യം, അവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ദഹനപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ചിറ്റമൃത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്. ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താനും കുടലിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുന്ന ഔഷധമായാണ് ഇതിനെ ആയുർവേദം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

കുടലിലെ കൃമിശല്യം കുറയ്ക്കാൻ ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10 മുതൽ 15 മില്ലി വരെ തേൻ ചേർത്ത് രാവിലെ വെറും വയറ്റിൽ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കഴിക്കാറുണ്ട്. ഇത് ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താനും വിശപ്പില്ലായ്മ കുറയ്ക്കാനും സഹായകമാണെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ പറയുന്നുണ്ട്.

കൃമിശല്യം മൂലമുള്ള വയറുവേദന, വയറിലെ അസ്വസ്ഥത, വയറുവീക്കം എന്നിവയിൽ ചിറ്റമൃത്, കടുക്ക, വേപ്പിൻതൊലി എന്നിവ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായവും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ദഹനപ്രക്രിയ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നതിനും കുടലിന്റെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും ഈ യോഗം സഹായകമാണെന്ന് ആയുർവേദം വിവരിക്കുന്നു.

കുട്ടികളിലെ കൃമിശല്യത്തിലും ചിറ്റമൃത് ഉൾപ്പെടുന്ന ചില ആയുർവേദയോഗങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, കുട്ടികൾക്ക് സ്വമേധയാ നൽകാൻ പാടില്ല. പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ അനുസരിച്ച് അളവ് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നതിനാൽ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരമേ ഉപയോഗിക്കാവൂ.

കൃമിശല്യം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ദഹനക്കുറവ്, വയറുവീക്കം, വിശപ്പില്ലായ്മ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ അഗ്നിദീപന ഗുണം സഹായകമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. കൃമികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം ദഹനവ്യവസ്ഥയെ ക്രമപ്പെടുത്തി ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു.

 ശ്രദ്ധിക്കുക: കഠിനമായ വയറുവേദന, മലത്തിൽ രക്തം, തുടർച്ചയായ ഭാരം കുറയൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഗുരുതരമായ കൃമിബാധയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ സ്വയം ചികിത്സ ചെയ്യാതെ വിദഗ്ധ ഡോക്ടറുടെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ ഉപദേശം തേടണം.

ചുമയ്ക്കും ജലദോഷത്തിനും ചിറ്റമൃത് ഉപയോഗിക്കുന്ന വിധം 

ആയുർവേദത്തിൽ ചുമ, ജലദോഷം, കഫക്കെട്ട്, തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത എന്നിവയിൽ ചിറ്റമൃത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഔഷധസസ്യമാണ്. ചുമയുടെ സ്വഭാവവും കഫത്തിന്റെ അളവും അനുസരിച്ച് വിവിധ രീതികളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

വിട്ടുമാറാത്ത ചുമയും തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥതയും കുറയ്ക്കാൻ പച്ചയായ ചിറ്റമൃത് തണ്ടിൽ നിന്ന് 10 മുതൽ 15 മില്ലി വരെ നീരെടുത്ത് ഒരു ടീസ്പൂൺ തേൻ ചേർത്ത് ദിവസത്തിൽ രണ്ട് നേരം ഭക്ഷണത്തിന് മുൻപ് വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കഴിക്കാം. ഇത് തൊണ്ടയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകാനും ചുമയുടെ തീവ്രത കുറയ്ക്കാനും സഹായകമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു.

കഫമില്ലാത്ത വരണ്ട ചുമയും തൊണ്ടയിലെ വരൾച്ചയും ഉള്ളവർക്ക് അഞ്ച് ഗ്രാം ചിറ്റമൃത് പൊടി ഒരു ഗ്ലാസ് പാലിൽ ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ച് ഇളംചൂടോടെ രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് കുടിക്കാം. ഇത് തൊണ്ടയിലെ അസ്വസ്ഥത കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത പ്രയോഗമാണ്.

നെഞ്ചിൽ കഫക്കെട്ട്, മൂക്കൊലിപ്പ്, ജലദോഷം എന്നിവയുള്ളപ്പോൾ ചിറ്റമൃത്, ചുക്ക്, കുരുമുളക്, തുളസി എന്നിവ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. രണ്ട് കപ്പ് വെള്ളത്തിൽ ഇവ ചേർത്ത് ഒരു കപ്പാകുന്നതുവരെ തിളപ്പിച്ച് അരിച്ചെടുത്ത ശേഷം ചെറുചൂടോടെ അല്പം തേൻ ചേർത്ത് രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും കഴിക്കാം. കഫം ഇളക്കാനും ശ്വാസം സുഗമമാക്കാനും ഇത് സഹായകമാണെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു.

ജലദോഷത്തോടൊപ്പം പനിയും ശരീരക്ഷീണവും അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയത്ത് ഒരു ഗ്രാം അമൃത് നൂറ് (ഗുഡൂചി സത്വം) തേനിലോ കൽക്കണ്ടം ചേർത്ത വെള്ളത്തിലോ ചാലിച്ച് വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ദിവസത്തിൽ രണ്ട് നേരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പനിക്ക് ശേഷമുള്ള ക്ഷീണം കുറയ്ക്കാനും ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദം പറയുന്നു.

അർശസ് (Arśas): മൂലക്കുരുവിൽ ചിറ്റമൃതിന്റെ പ്രയോഗം 

ആയുർവേദത്തിൽ അർശസ് അഥവാ മൂലക്കുരുവിന് പ്രധാന കാരണങ്ങളായി ദഹനക്കുറവ്, മലബന്ധം, ആമദോഷം, ദോഷങ്ങളുടെ പ്രകോപനം എന്നിവയാണ് പറയുന്നത്. അഗ്നിദീപനവും ആമപാചനവും ദോഷശമനവും ചെയ്യുന്ന ഔഷധമായതിനാൽ ചിറ്റമൃത് അർശസ് ചികിത്സയിൽ സഹായകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കഷായം വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം കഴിക്കുന്നത് ദഹനശക്തി മെച്ചപ്പെടുത്താനും ആമദോഷം കുറയ്ക്കാനും മലശോധനം സുഗമമാക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. ഇതിലൂടെ മൂലക്കുരുവിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള അസ്വസ്ഥതകൾ കുറയാൻ സഹായകമാകും.

ചിറ്റമൃതിന്റെ സ്വരസം 10 മുതൽ 15 മില്ലി വരെ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാം. ഇത് ദഹനപ്രക്രിയ ക്രമപ്പെടുത്താനും ശരീരത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതായി ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു.

ചിറ്റമൃത് ചൂർണം 3 മുതൽ 6 ഗ്രാം വരെ അനുയോജ്യമായ അനുപാനത്തോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയും ആയുർവേദത്തിലുണ്ട്. അഗ്നിദീപനം, ആമപാചനം, ശരീരബലം എന്നിവ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ അർശസ് ചികിത്സയിൽ ഇത് സഹായകമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ശക്തമായ രക്തസ്രാവം, കഠിനവേദന, പുറത്തേക്ക് തള്ളിവരുന്ന മൂലക്കുരു, അല്ലെങ്കിൽ മലവിസർജ്ജനത്തിൽ അസഹ്യമായ ബുദ്ധിമുട്ട് എന്നിവ ഉണ്ടെങ്കിൽ സ്വയം ചികിത്സ ചെയ്യാതെ വിദഗ്ധ ഡോക്ടറുടെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ നിർദ്ദേശം തേടണം.

ഹൃദയാരോഗ്യത്തിന് ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ ഹൃദയത്തിന് ബലവും ഓജസ്സും നൽകുന്ന പ്രധാന രസായന ഔഷധങ്ങളിലൊന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. പ്രത്യേകിച്ച് വാതദോഷം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന ഹൃദയമിടിപ്പ്, നെഞ്ചിലെ അസ്വസ്ഥത, വിറയൽ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ഹൃദയപേശികൾക്ക് കരുത്ത് ലഭിക്കാൻ ചിറ്റമൃത് ചൂർണ്ണവും ഇരട്ടിമധുരപ്പൊടിയും തുല്യ അളവിൽ ചേർത്ത് മൂന്ന് ഗ്രാം വീതം ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ കഴിക്കാറുണ്ട്. രക്തചംക്രമണം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകുന്നതിനുമായി പച്ച ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് 10 മുതൽ 15 മില്ലി വരെ നീരെടുത്ത് ഒരു ടീസ്പൂൺ തേൻ ചേർത്ത് രാവിലെ വെറും വയറ്റിൽ കഴിക്കുന്ന രീതിയും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. വാതദോഷം മൂലമുള്ള നെഞ്ചിലെ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ചിറ്റമൃത് കഷായത്തിൽ അല്പം നെയ്യ് ചേർത്ത് കഴിക്കാനും ആയുർവേദത്തിൽ നിർദേശിക്കുന്നു. ദഹനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും കൊഴുപ്പിന്റെ ഉപാപചയപ്രക്രിയയെ പിന്തുണയ്ക്കാനുമായി ചിറ്റമൃത് തണ്ടും ചുക്കും ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം കുടിക്കുന്ന രീതിയും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ഹൃദ്രോഗത്തിനോ ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദത്തിനോ രക്തം നേർത്തതാക്കുന്ന മരുന്നുകളോ ഉപയോഗിക്കുന്നവർ ചിറ്റമൃത് വൈദ്യനിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കരുത്. നെഞ്ചുവേദന, ശ്വാസതടസ്സം, അമിത വിയർപ്പ് തുടങ്ങിയ ഗുരുതര ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായാൽ വീട്ടുവൈദ്യത്തിൽ ആശ്രയിക്കാതെ ഉടൻ തന്നെ ആശുപത്രിയിൽ എത്തി ചികിത്സ തേടേണ്ടതാണ്.

കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് ഏറെ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചിറ്റമൃത്. രക്തത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും പിത്തദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഇതിന്റെ കഴിവാണ് കണ്ണുകൾക്ക് ഗുണം ചെയ്യുന്നതായി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. കണ്ണിലെ പുകച്ചിൽ, ചുവപ്പ്, അമിതചൂട് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ അനുബന്ധ ഔഷധമായും ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

കാഴ്ചശക്തിക്കും കണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനുമായി പച്ച ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് 10 മില്ലി നീരെടുത്ത് അതിൽ തുല്യ അളവ് തേൻ ചേർത്ത് രാവിലെ വെറും വയറ്റിൽ കഴിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. ചിറ്റമൃത് ചൂർണ്ണവും ത്രിഫല ചൂർണ്ണവും മൂന്ന് ഗ്രാം വീതം ചേർത്ത് നെയ്യിലോ തേനിലോ ചാലിച്ച് രാത്രി കഴിക്കുന്നതും നേത്രാരോഗ്യത്തിന് ഗുണകരമാണെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. കണ്ണിലെ പുകച്ചിലും ശരീരത്തിലെ അമിതചൂടും കുറയ്ക്കാൻ 500 മില്ലിഗ്രാം മുതൽ ഒരു ഗ്രാം വരെ അമൃത് നൂറ് നെയ്യിൽ ചേർത്ത് കഴിക്കുന്ന രീതിയും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ബാഹ്യപ്രയോഗമായും ചിറ്റമൃതിനെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ചിറ്റമൃത് തണ്ട് വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിച്ച് നന്നായി തണുപ്പിച്ച ശേഷം ശുദ്ധമായ തുണി ഉപയോഗിച്ച് പലതവണ അരിച്ചെടുത്ത തെളിഞ്ഞ വെള്ളം കൊണ്ട് കണ്ണ് കഴുകുന്നത് കണ്ണിലെ ചുവപ്പ്, പുകച്ചിൽ, ചൊറിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകുമെന്ന് ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു.

കണ്ണിൽ ശക്തമായ വേദന, കാഴ്ച മങ്ങൽ, പരിക്ക്, അണുബാധ എന്നിവയുള്ളപ്പോൾ സ്വയം ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ ചെയ്യാതെ നേത്രരോഗ വിദഗ്ധന്റെയോ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെയോ നിർദ്ദേശം തേടുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

യൗവനം നിലനിർത്താൻ ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ മികച്ച രസായന ഔഷധമായാണ് ചിറ്റമൃതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ശരീരകോശങ്ങൾക്ക് പുനരുജ്ജീവനം നൽകാനും വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ വേഗത കുറയ്ക്കാനും രോഗപ്രതിരോധശേഷി നിലനിർത്താനുമാണ് ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.

പച്ച ചിറ്റമൃതിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് 10 മുതൽ 15 മില്ലി വരെ നീരെടുത്ത് തുല്യ അളവ് തേൻ ചേർത്ത് രാവിലെ വെറും വയറ്റിൽ കഴിക്കുന്നത് ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷം നൽകാനും പ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദം പറയുന്നു. ശരീരത്തിലെ വിഷാംശങ്ങൾ പുറന്തള്ളാനും ചർമ്മത്തിന്റെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനും ഇതിലൂടെ ഗുണം ലഭിക്കുമെന്നും ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

സന്ധികളുടെയും എല്ലുകളുടെയും ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാൻ മൂന്ന് മുതൽ അഞ്ച് ഗ്രാം വരെ ചിറ്റമൃത് ചൂർണ്ണം ഒരു ടീസ്പൂൺ ശുദ്ധമായ പശുവിൻ നെയ്യിൽ ചാലിച്ച് രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കുന്ന രീതിയും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഇത് വാതദോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന് കരുത്ത് നൽകാനും സഹായിക്കുമെന്നാണ് ആയുർവേദത്തിലെ വിവരണം.

ശരീരത്തിന്റെ ക്ഷീണം അകറ്റാനും മാനസിക ഉന്മേഷം വർദ്ധിപ്പിക്കാനുമായി ചിറ്റമൃത് തണ്ട് ചതച്ചത് പാലും വെള്ളവും ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന പാൽക്കഷായം രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് കുടിക്കുന്ന രീതിയും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. ഇത് ഓജസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ശരീരത്തിന് പുഷ്ടി നൽകാനും സഹായിക്കുമെന്ന് പറയുന്നു.

ചിറ്റമൃതിൽ നിന്ന് തയ്യാറാക്കുന്ന അമൃത് നൂറ് അഥവാ ഗുഡൂച്ചി സത്വം രസായന പ്രയോഗങ്ങളിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുള്ള ഔഷധമാണ്. ഒരു ഗ്രാം അമൃത് നൂറ് നെയ്യിലോ തേനിലോ ചേർത്ത് ദിവസവും കഴിക്കുന്നത് ശരീരകോശങ്ങളുടെ ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാനും അകാല വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ കുറയ്ക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കുന്നു.

രസായന പ്രയോഗങ്ങൾ ദീർഘകാലം ചെയ്യേണ്ടവയായതിനാൽ പ്രായം, ശരീരപ്രകൃതി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ പരിഗണിച്ച് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഉചിതം.

ലൈംഗികാരോഗ്യത്തിന് ചിറ്റമൃത്

ആയുർവേദത്തിൽ ചിറ്റമൃതിനെ മികച്ച രസായനവും വാജീകരണ ഗുണമുള്ള ഔഷധമായും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ശരീരത്തിന് ഓജസ്സ് നൽകാനും ധാതുപോഷണം മെച്ചപ്പെടുത്താനും ശാരീരിക ഉന്മേഷം നിലനിർത്താനുമാണ് ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.

ചിറ്റമൃതിൽ നിന്ന് തയ്യാറാക്കുന്ന അമൃത് നൂറ് അഥവാ ഗുഡൂച്ചി സത്വം ഒരു ഗ്രാം വീതം ഒരു ടീസ്പൂൺ നെയ്യിൽ ചേർത്ത് രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം കഴിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്. ശരീരത്തിന്റെ ഓജസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ധാതുക്കൾക്ക് ബലം നൽകാനും ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നു.

ശാരീരിക ക്ഷീണവും തളർച്ചയും മാറാൻ ചിറ്റമൃത് തണ്ട് ചതച്ചത് ഒരു ഗ്ലാസ് പാലിലും രണ്ട് ഗ്ലാസ് വെള്ളത്തിലും ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ച് ഒരു ഗ്ലാസ് അളവാക്കി വറ്റിച്ചെടുക്കുക. അരിച്ചെടുത്ത ശേഷം അല്പം കൽക്കണ്ടം ചേർത്ത് രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് കുടിക്കുന്നതും പ്രചാരത്തിലുള്ള ഒരു പ്രയോഗമാണ്. ഇത് ശരീരത്തിന് ഉന്മേഷവും ഓജസ്സും നൽകാൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് ആയുർവേദത്തിലെ വിവരണം.

ചിറ്റമൃത് ചൂർണ്ണവും നെല്ലിക്കാപ്പൊടിയും തുല്യ അളവിൽ ചേർത്ത് അഞ്ച് ഗ്രാം വീതം രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും തേനിൽ ചാലിച്ച് കഴിക്കുന്ന രീതിയും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ധാതുപോഷണം മെച്ചപ്പെടുത്താനും വാജീകരണ ഗുണം ലഭിക്കാനും ഈ സംയോജനം സഹായിക്കുമെന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്.

പുരുഷന്മാരിലെ ധാതുക്ഷയത്തിനും ശാരീരിക ബലക്കുറവിനും ചിറ്റമൃത് ചൂർണ്ണവും ഗോക്ഷുര (ഞെരിഞ്ഞിൽ) ചൂർണ്ണവും തുല്യ അളവിൽ ചേർത്ത് പാലിൽ തിളപ്പിച്ച് കഴിക്കുന്ന രീതിയും ആയുർവേദത്തിൽ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് മൂത്ര-പ്രജനന വ്യവസ്ഥയുടെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്താനും ശരീരബലം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുമെന്ന് പറയുന്നു.

ലൈംഗികശേഷിക്കുറവ്, ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങൾ, വന്ധ്യത തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് സ്വയം ചികിത്സ ചെയ്യാതെ യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ പരിശോധനയ്ക്കും നിർദ്ദേശത്തിനും ശേഷമാണ് ഇത്തരം ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്.

കൊറോണ വൈറസിനെതിരെ ചിറ്റമൃത് (Guduchi): ആയുർവേദത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് 

ചിറ്റമൃത് (ഗുഡൂചി) രോഗപ്രതിരോധശേഷിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന പ്രധാന രസായന ഔഷധമായി ആയുർവേദത്തിൽ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ജ്വരചികിത്സയിലും ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതിരോധശേഷി നിലനിർത്തുന്നതിനുമായി ഇത് പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

കൊറോണ വൈറസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള വൈറസ് അണുബാധകളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ചിറ്റമൃത് സഹായകമായേക്കാമെന്ന് ആയുർവേദം കരുതുന്നു. എന്നാൽ ചിറ്റമൃത് കോവിഡ്-19നെ 100% തടയുകയോ ചികിത്സിക്കുകയോ ചെയ്യുമെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന മതിയായ ക്ലിനിക്കൽ തെളിവുകൾ നിലവിലില്ല. അതിനാൽ ഇതിനെ രോഗപ്രതിരോധത്തിന് സഹായകമായ ഒരു ആയുർവേദ ഔഷധമായി മാത്രമേ കാണാവൂ.

പ്രതിരോധശേഷി പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായി ചിറ്റമൃതിന്റെ കഷായം, ചൂർണം, ഗുളിക, ക്യാപ്സ്യൂൾ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങൾ ആയുർവേദ വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. കഷായം തയ്യാറാക്കാൻ ഒരു ടേബിൾസ്പൂൺ ചിറ്റമൃത് ചൂർണം രണ്ട് കപ്പ് വെള്ളത്തിൽ ചേർത്ത് അര കപ്പായി വറ്റിച്ചെടുക്കുന്നു. ചൂർണം, ഗുളിക, ക്യാപ്സ്യൂൾ എന്നിവയുടെ അളവും ഉപയോഗരീതിയും വ്യക്തിയുടെ പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗാവസ്ഥ എന്നിവ അനുസരിച്ച് വൈദ്യൻ തീരുമാനിക്കുന്നതാണ്.

ചിറ്റമൃതിനൊപ്പം അശ്വഗന്ധ, തിപ്പലി (ലോംഗ് പെപ്പർ), മുരിങ്ങ എന്നിവ ചേർത്തുള്ള ചില ആയുർവേദ യോഗങ്ങളും രോഗപ്രതിരോധശേഷി പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

 ശ്രദ്ധിക്കുക: കോവിഡ്-19 ഉൾപ്പെടെയുള്ള വൈറസ് രോഗങ്ങളിൽ ചിറ്റമൃത് സഹായക ഔഷധം മാത്രമാണ്. വാക്സിനേഷൻ, ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ചികിത്സ, ആവശ്യമായ പരിശോധനകൾ എന്നിവയ്ക്ക് പകരമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കരുത്. ഏതെങ്കിലും ആയുർവേദ ഔഷധം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുൻപ് യോഗ്യനായ ആയുർവേദ വൈദ്യനെയോ ഡോക്ടറെയോ സമീപിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്.

ചിറ്റമൃത് ചേരുവയുള്ള പ്രധാന ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ 

ആയുർവേദത്തിൽ ചിറ്റമൃത് (ഗുഡൂചി) പ്രധാന ചേരുവയായി ഉൾപ്പെടുന്ന നിരവധി ഔഷധയോഗങ്ങളുണ്ട്. രോഗാവസ്ഥയും ദോഷാവസ്ഥയും അനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത ചികിത്സകളിൽ ഇവ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പനി, ശരീരവേദന, ദഹനക്കുറവ്, വിശപ്പില്ലായ്മ തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ അമൃതാരിഷ്ടം, അമൃതോത്തരം കഷായം, സുദർശനാസവം, സുദർശനം ഗുളിക, സുദർശന ചൂർണ്ണം, നിംബാദി കഷായം തുടങ്ങിയ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ചുമയും ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ ചില അസ്വസ്ഥതകളിലും അമൃതാദി തൈലം വൈദ്യന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

സന്ധിവാതം, സന്ധിവേദന, അസ്ഥിരോഗങ്ങൾ, വീക്കം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിംബാമൃതാസവം, ഗുഗ്ഗുലുതിക്തകം കഷായം, ഗുഗ്ഗുലുതിക്തകം ഘൃതം, ബലാഗുളുച്യാദി കേരതൈലം, ബലാതൈലം എന്നിവ ചികിത്സയുടെ ഭാഗമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

പ്രമേഹം, മൂത്രസംബന്ധമായ അസ്വസ്ഥതകൾ, രക്തശുദ്ധീകരണം എന്നിവയിൽ അമൃതാദി ചൂർണ്ണം, ദേവദാർവ്യരിഷ്ടം, കൈശോര ഗുഗ്ഗുളു തുടങ്ങിയ ഔഷധയോഗങ്ങളിലും ചിറ്റമൃത് പ്രധാന ഘടകമാണ്.

ദഹനക്കുറവ്, അസിഡിറ്റി, കരളിന്റെ ആരോഗ്യം, മഞ്ഞപ്പിത്തം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഗുളുച്യാദി കഷായം, വാസാഗുളുച്യാദി കഷായം, പുനർനവാസവം, ആറുകാലാദി തൈലം എന്നിവയും ആയുർവേദ ചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

ചർമ്മരോഗങ്ങൾ, രക്തദൂഷ്യം, മുഖക്കുരു, സോറിയാസിസ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളിൽ മഹാതിക്തക ഘൃതം, ശാരിബാദ്യാസവം, ധൂർപൂരപത്രാദി കേരം എന്നിവയിൽ ചിറ്റമൃത് പ്രധാന ചേരുവയായി ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശരീരബലം, രോഗപ്രതിരോധശേഷി, ഓജസ്സ് എന്നിവ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി ച്യവനപ്രാശം പോലുള്ള രസായനയോഗങ്ങളിലും ചിറ്റമൃതിന് പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. ചില വാജീകരണ ഔഷധങ്ങളിലും അസ്ഥികളുടെ ആരോഗ്യത്തിനുള്ള ആയുർവേദ യോഗങ്ങളിലും ഇതിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ഉറക്കക്കുറവ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന മാനസമിത്രവടകം, ശിവ ഗുളിക തുടങ്ങിയ ചില ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിലും ചിറ്റമൃത് ഒരു പ്രധാന ഘടകമായി കാണപ്പെടുന്നു.

⚠️ സുപ്രധാന മുന്നറിയിപ്പ് (Disclaimer)

ഈ ലേഖനത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ആയുർവേദ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ, കേരളത്തിലെ പാരമ്പര്യ അറിവുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കിയതാണ്. ഓരോ ഔഷധസസ്യത്തിന്റെയും ഗുണങ്ങൾ, പരമ്പരാഗത ഉപയോഗങ്ങൾ, വിവിധ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളിൽ അവയുടെ പങ്ക് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ അറിവുകൾ പങ്കുവെക്കുക എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.

ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സ്വയം ചികിത്സ നടത്താനുള്ള മാർഗനിർദേശമല്ല. ഒരേ രോഗത്തിന് പോലും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ശരീരപ്രകൃതി, പ്രായം, ആരോഗ്യസ്ഥിതി, രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത എന്നിവ അനുസരിച്ച് ചികിത്സാരീതി മാറാം. അതുകൊണ്ട് ഒരു  ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ നിർദേശമില്ലാതെ ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്.

സ്വയം ചികിത്സ ചിലപ്പോൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയാക്കും. അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അംഗീകൃത ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെയോ മറ്റ് ആരോഗ്യവിദഗ്ധരുടെയോ നിർദേശം തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതം.

ഈ ലേഖനത്തിലെ വിവരങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും പ്രൊഫഷണൽ വൈദ്യോപദേശത്തിനോ രോഗനിർണയത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ പകരമല്ല.

📢 വില്ലേജ് ടിപ്‌സിനൊപ്പം ചേരാം

ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, കൃഷി, ആരോഗ്യം, നാട്ടറിവുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ലേഖനങ്ങൾ ലഭിക്കാൻ Village Tips കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ അംഗമാകൂ.

📱 WhatsApp

📢 Telegram

💬 ആറാട്ടായ് (Arattai)

© പകർപ്പവകാശ അറിയിപ്പ് (Copyright Notice)

ഈ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന എല്ലാ ലേഖനങ്ങളും എന്റെ വ്യക്തിപരമായ പഠനത്തിന്റെയും ഗവേഷണത്തിന്റെയും സമയത്തിന്റെയും പരിശ്രമത്തിന്റെയും ഫലമാണ്.

✅ ഷെയർ ചെയ്യാം:

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ലിങ്ക് (URL) വാട്‌സ്ആപ്പ്, ഫേസ്ബുക്ക്, ടെലഗ്രാം, മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ എന്നിവയിൽ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിനെ ഞാൻ സന്തോഷപൂർവം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

🚫 പകർത്തരുത്:

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഉള്ളടക്കം മുഴുവനായോ ഭാഗികമായോ എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വെബ്‌സൈറ്റിലോ, ബ്ലോഗിലോ, സോഷ്യൽ മീഡിയ പേജുകളിലോ, യൂട്യൂബ് സ്ക്രിപ്റ്റായോ, ഇ-ബുക്കായോ, അച്ചടി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പകർത്തുകയോ ചെയ്യരുത്.

എന്റെ പരിശ്രമത്തെ മാനിക്കുകയും ബ്ലോഗിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. 🙏ഞ്ഞ നന്ദി. 🙏